«Είχα πάει το 1992 στα Χωριά SOS. Θυμάμαι, ένα κοριτσάκι η Σταυρούλα, με είχε πιάσει και δεν με άφηνε. Από τότε έχω μία πολύ καλή σχέση με τα Χωριά SOS. Θέλω τα χρήματα να πάνε στην προσπάθεια που κάνουν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η κίνηση του Πύρρου Δήμα, παρότι είναι για φιλανθρωπικό σκοπό εξόργισε την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, η οποία σε ανακοίνωση που εξέδωσε έκανε λόγο για εμπορευματοποίηση, που αντίκειται στα ιδανικά του ολυμπιακού κινήματος.

«Η χρήση της Ολυμπιακής δάδας για σκοπούς προώθησης, διαφήμισης ή εμπορευματοποίησης, πέραν του ιστορικού και συμβολικού της χαρακτήρα, αντίκειται στις αρχές που διέπουν το Ολυμπιακό Κίνημα. Είναι απολύτως κατανοητή η πρόθεση ανάδειξης της σπουδαίας προσωπικότητας του Ολυμπιονίκη μας, Πύρρου Δήμα, ο οποίος αποτελεί εθνικό πρότυπο και σύμβολο, ωστόσο, η προβολή της συμμετοχής του σε συνδυασμό με την Ολυμπιακή Δάδα εντός τηλεοπτικού προγράμματος με εμπορικό χαρακτήρα δημιουργεί έναν άστοχο συσχετισμό που δύναται να παρερμηνευθεί από το κοινό. Η ΕΟΕ «επιφυλάσσεται, ρητώς, παντός νομίμου δικαιώματός της».

Μια πρώτη παρουσίαση του σχεδίου αντικατάστασης των Πανελλαδικών Εξετάσεων έγινε πριν από λίγες ημέρες από τον πρόεδρο του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων, Γιώργο Δάσιο, στο πλαίσιο της Συνόδου των Πρυτάνεων.

Το σχέδιο, που φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας το protothema, προβλέπει την καθιέρωση ενός Εθνικού Απολυτηρίου, το οποίο θα βασίζεται σε εξετάσεις σε εννιά μαθήματα της Α’, Β΄και Γ΄ Λυκείου μέσω της Τράπεζας Θεμάτων και όχι σε τέσσερα μαθήματα που είναι σήμερα στην Γ΄Λυκείου.

Ακολουθεί η πρόταση του κ. Δάσιου :

Α/ Οι μαθητές θα εξετάζονται σε 9 κύρια μαθήματα, τα οποία είναι τα εξής: Νέα Ελληνικά, Αρχαία Ελληνικά, Λογοτεχνία, Ιστορία, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Βιολογία, Πληροφορική.

Β/ Μετά το τέλος της Α’ Λυκείου, όποιος μαθητής το επιθυμεί θα διαγωνίζεται πανελλαδικά σε 3 από τα μαθήματα της δικής του επιλογής, π.χ. στα μαθήματα Α1, Α2, Α3 (Νέα και Αρχαία Ελληνικά, Λογοτεχνία για τις ανάγκες του παραδείγματος). Η βαθμολογία του μαθητή θα καταχωρίζεται ως «α1, α2 και α3» αντίστοιχα.

Γ/ Η ίδια διαδικασία (το στάδιο Β) θα επαναλαμβάνεται στο τέλος της Β’ Λυκείου με άλλα 3 μαθήματα, όχι όμως τα ίδια με εκείνα του σταδίου Β. Αυτή τη φορά ο μαθητής θα επιλέξει, φερ’ ειπείν, τα Β1, Β2, Β3 (π.χ. Ιστορία, Μαθηματικά, Φυσική), λαμβάνοντας τους βαθμούς β1, β2, β3.

Δ/ Ολοκληρώνοντας τη Γ’ Λυκείου, ο υποψήφιος θα διαγωνίζεται στα 3 εναπομείναντα μαθήματα Γ1, Γ2, Γ3 (π.χ. Χημεία, Βιολογία και Πληροφορική) και θα λαμβάνει αντίστοιχα τους βαθμούς γ1, γ2, γ3.

Ε/ Οι εξετάσεις θα διενεργούνται πανελλαδικά με θέματα που θα επιλέγονται από Τράπεζα Θεμάτων, η οποία θα περιλαμβάνει κατ’ ελάχιστον 1.000 θέματα ανά μάθημα. Σύμφωνα με το μοντέλο των Πανελλαδικών Εξετάσεων, τα ονόματα των μαθητών θα είναι καλυμμένα και τα γραπτά θα διορθώνονται σε διαφορετική σχολική μονάδα από εκείνη της φοίτησης του μαθητή προκειμένου να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της διαδικασίας. 

ΣΤ/ Πώς θα προκύπτουν οι βαθμολογίες

Από τις εξετάσεις των άρθρων Β., Γ. και Δ. θα εξάγονται οι ακόλουθοι 3 μέσοι όροι, σε καθέναν από τους οποίους θα αποδίδεται ένας συντελεστής βαρύτητας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα προκύπτει ένας διαβαθμισμένος μέσος όρος «Μ». Βάσει της ιδέας του καθηγητή Δάσιου, η βαθμολογία του Λυκείου θα μπορούσε να λαμβάνεται υπόψη ως εξής: για καθέναν από τους γραπτούς βαθμούς α1, α2, α3, β1, β2, β3, γ1, γ2, γ3 μπορεί να εξάγεται ένας τελικός βαθμός με συνδυασμό ανάμεσα στον μέσο όρο του πανελλαδικού γραπτού διαγωνίσματος και του βαθμού που έχει πάρει ο μαθητής στο Λύκειο στο ίδιο μάθημα – με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ τους.

Ο βαθμός του Λυκείου δεν θα μειώνει ποτέ τον πανελλαδικά αποκτημένο γραπτό βαθμό. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να οριστεί ότι αυτή η διαφορά στη βαθμολογία του ίδιου μαθήματος σε Λύκειο και «Πανελλαδικές» δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 3 μονάδες στην κλίμακα 0-20. Ετσι, εάν έχουμε μια περίπτωση όπου ο γραπτός βαθμός στις εξετάσεις είναι 13 και ο βαθμός του Λυκείου στο ίδιο μάθημα είναι 15, ο μέσος όρος των δύο βαθμολογιών και τελικός βαθμός είναι το 14.

Αν τώρα έχουμε γραπτά του 16 με απόκλιση μικρότερη των 3 μονάδων, τότε ο τελικός βαθμός θα είναι και αυτός 16. Τέλος, σε ένα υποθετικό σενάριο όπου ο γραπτός βαθμός είναι, φερ’ ειπείν, 12 και βαθμός Λυκείου 18, άρα η διαφορά είναι μεγαλύτερη του 3, τότε ως τελικός βαθμός θα λογίζεται το 12.

Σε κάθε περίπτωση, η συγκεκριμένη μέθοδος υπολογισμού της βαθμολογίας συνεπάγεται τη δημιουργία ενός τελικού μέσου όρου «Μ» μεταξύ πανελλαδικών γραπτών εξετάσεων και των αντίστοιχων λυκειακών επιδόσεων. Ο αριθμός «Μ» εμπεριέχει την επίδοση του μαθητή κατά τα 3 έτη του Λυκείου και μπορεί να αποτελέσει ένα μέρος των απαιτήσεων για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο.

Ο καθηγητής Δάσιος προτείνει περαιτέρω ο μέσος όρος που προκύπτει (Μ) να αποτελεί π.χ. ένα ποσοστό 20% της συνολικής βαθμολογίας του υποψηφίου, με το 80% να είναι η επίδοσή του στα άλλα 4 μαθήματα στα οποία θα εξετάζεται πανελλαδικά – ακριβώς όπως προβλέπει το ισχύον σύστημα των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Ο κ. Δάσιος διευκρινίζει ότι «αν ο μαθητής επιλέξει να μη δώσει τις εξετάσεις σε κάθε τάξη του Λυκείου, τότε θα δίνει στο τέλος τα 4 μαθήματα με άριστα το 80 στα 100. Το υπόλοιπο 20% θα προκύπτει από τον συνυπολογισμό των βαθμολογιών στα μαθήματα του Λυκείου».

Επιστρέφει στο προσκήνιο η ενεργειακή αναβάθμιση, η ανακατασκευή και η επαναλειτουργία του ιστορικού Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου Αθηνών και των κτισμάτων του στο Ζάππειο. Με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Αθηναίων και της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ), δρομολογείται ένα από τα πλέον συμβολικά και τεχνικά ώριμα έργα στον τομέα του αθλητισμού και του δημόσιου χώρου στην Αθήνα.

    Ο Δήμος Αθηναίων αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση, υλοποίηση και μετέπειτα λειτουργία του χώρου, ενώ η ΕΟΕ παραχωρεί τη χρήση του στον Δήμο Αθηναίων, για 25 έτη, με όρους κοινής αξιοποίησης από δημότες και αθλητές των εθνικών ομάδων. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 6,1 εκατ. ευρώ και αποσκοπεί στην αναβίωση ενός χώρου που για δεκαετίες υπήρξε σημείο αναφοράς για την ελληνική κολύμβηση.

    Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, σημείωσε: «Κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα για να λειτουργήσει ξανά το Ολυμπιακό Κολυμβητήριο Αθηνών, το οποίο παραμένει κλειστό εδώ και 13 χρόνια. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η διάρκεια κατασκευής του έργου υπολογίζεται στον έναν χρόνο. Με το Μνημόνιο Συνεργασίας με την ΕΟΕ, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για την εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων προκειμένου το στολίδι του Ζαππείου, να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Δίνουμε ζωή σε έναν αθλητικό χώρο, που για χρόνια ήταν κλειστός. Αναβαθμίζουμε, όχι μόνο εγκαταστάσεις, αλλά και το δικαίωμα όλων στην άθληση. Οι δημότες μας θα αποκτήσουν έναν ακόμη ανοικτό χώρο στην καρδιά της πόλης, όπου θα μπορούν να κολυμπούν. Έναν χώρο που θα ανήκει σε όλους – νέους, οικογένειες, ανθρώπους κάθε ηλικίας – και που θα είναι προσβάσιμος χωρίς αποκλεισμούς».

    Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Ισίδωρος Κούβελος, ανέφερε: «Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι που θα ανοίξει το Ολυμπιακό Κολυμβητήριο του Ζαππείου που είναι το πιο εμβληματικό κολυμβητήριο της Αθήνας. Η επαναλειτουργία του θα βοηθήσει σημαντικά τους αθλητές των Εθνικών ομάδων κολύμβησης ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες, σε μια εποχή που οι αθλητικές εγκαταστάσεις λιγοστεύουν. Η συμφωνία για την ανακαίνιση του κολυμβητηρίου έγινε από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή επί δημαρχίας Κώστα Μπακογιάννη και επικαιροποιήθηκε τώρα με τον Δήμαρχο Χάρη Δούκα, ο οποίος εξασφάλισε και τη χρηματοδότηση αυτού του σπουδαίου έργου. Πλέον περιμένουμε με ανυπομονησία την έναρξη των εργασιών».

    Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αναπτυξιακής Αθήνας Α.Ε., Ιωάννης Γεώργιζας, τόνισε: «Η υλοποίηση της ανακαίνισης του Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου στο Ζάππειο και ο μετασχηματισμός του σε ένα κέντρο ευεξίας και πολιτισμού για όλους τους πολίτες, είναι μια σημαντική πρόκληση που αναλαμβάνουμε με αίσθημα ευθύνης στην Αναπτυξιακή Εταιρεία του Δήμου Αθηναίων, ώστε ο χώρος να αποδοθεί πλήρως αναβαθμισμένος, λειτουργικός και προσβάσιμος. Φέρνουμε το έργο από το στάδιο του σχεδιασμού στην πράξη, με γνώμονα την ποιότητα και τη βιωσιμότητά του».

    Τι προβλέπει το Μνημόνιο Συνεργασίας

Το έργο εστιάζει στην ενεργειακή αναβάθμιση και ανακατασκευή των υπαρχουσών υποδομών, χωρίς νέες κατασκευές. Οι παρεμβάσεις αφορούν, μεταξύ άλλων:

την κολυμβητική δεξαμενή Ολυμπιακών διαστάσεων,
τον βατήρα καταδύσεων,
τα υπόγεια κτίρια αποδυτηρίων, γυμναστηρίου και μηχανοστασίου,
το αναψυκτήριο, το φυλάκιο, του υποσταθμού της ΔΕΗ και τις κερκίδες των κριτών και
την εγκατάσταση σύγχρονου εξοπλισμού και την εξοικονόμηση ενέργειας.
Το ιστορικό του Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου Αθηνών

Το έτος 1938, με την Υπουργική Απόφαση 69400/30-08-1938 των Υπουργών Παιδείας και Οικονομικών, παραχωρήθηκε στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (τότε Ε.Ο.Α.) έκταση συνολικού εμβαδού περίπου 4.300 τ.μ., κείμενη μεταξύ της νέας κοίτης του Ιλισσού (ήδη λεωφόρος Αρδηττού) και της οδού Ορφανοτροφείου (ήδη λεωφ. Βασ. Όλγας), «προς ίδρυσιν και εγκατάστασιν εν αυτή κολυμβητηρίου μετά των συναφών προς το ασκητήριον τούτο χώρων».

Το Ολυμπιακό Κολυμβητήριο Αθηνών κατασκευάστηκε και παραδόθηκε προς χρήση το έτος 1940, οπότε διοργανώθηκαν οι πρώτοι Πανελλήνιοι Αγώνες Κολύμβησης. Η τελευταία ανακαίνιση του κολυμβητηρίου πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1980, από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού με εγκεκριμένα σχέδια από την ίδια τον Φεβρουάριο του 1982. Οι εργασίες περιλάμβαναν, εκτός από τις ηλεκτρομηχανολογικές αναβαθμίσεις, την αναμόρφωση του κτιρίου του κυλικείου, του βατήρα καταδύσεων, του υποσταθμό, της εισόδου θεατών, της εξέδρας της επιτροπής αγώνων, καθώς και την κατασκευή κερκίδων βιοσώλ (δεν υπάρχουν σήμερα) κατά μήκος και των δύο μεγάλων πλευρών της κολυμβητικής δεξαμενής.

Το Κολυμβητήριο λειτούργησε ανελλιπώς για την εξυπηρέτηση των αναγκών των Εθνικών Ομάδων του υγρού στίβου μέχρι το 2010, οπότε παρά τις κατά καιρούς επιμέρους του σταμάτησε να λειτουργεί λόγω παλαιότητας και ασύμφορα υψηλού ενεργειακού κόστους λειτουργίας.

Το έργο εστιάζει στην ενεργειακή αναβάθμιση και ανακατασκευή των υπαρχουσών υποδομών, χωρίς νέες κατασκευές. Οι παρεμβάσεις αφορούν, μεταξύ άλλων:

την κολυμβητική δεξαμενή Ολυμπιακών διαστάσεων,
τον βατήρα καταδύσεων,
τα υπόγεια κτίρια αποδυτηρίων, γυμναστηρίου και μηχανοστασίου,
το αναψυκτήριο, το φυλάκιο, του υποσταθμού της ΔΕΗ και τις κερκίδες των κριτών και
την εγκατάσταση σύγχρονου εξοπλισμού και την εξοικονόμηση ενέργειας.
Το ιστορικό του Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου Αθηνών

Το έτος 1938, με την Υπουργική Απόφαση 69400/30-08-1938 των Υπουργών Παιδείας και Οικονομικών, παραχωρήθηκε στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (τότε Ε.Ο.Α.) έκταση συνολικού εμβαδού περίπου 4.300 τ.μ., κείμενη μεταξύ της νέας κοίτης του Ιλισσού (ήδη λεωφόρος Αρδηττού) και της οδού Ορφανοτροφείου (ήδη λεωφ. Βασ. Όλγας), «προς ίδρυσιν και εγκατάστασιν εν αυτή κολυμβητηρίου μετά των συναφών προς το ασκητήριον τούτο χώρων».

Το Ολυμπιακό Κολυμβητήριο Αθηνών κατασκευάστηκε και παραδόθηκε προς χρήση το έτος 1940, οπότε διοργανώθηκαν οι πρώτοι Πανελλήνιοι Αγώνες Κολύμβησης. Η τελευταία ανακαίνιση του κολυμβητηρίου πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1980, από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού με εγκεκριμένα σχέδια από την ίδια τον Φεβρουάριο του 1982. Οι εργασίες περιλάμβαναν, εκτός από τις ηλεκτρομηχανολογικές αναβαθμίσεις, την αναμόρφωση του κτιρίου του κυλικείου, του βατήρα καταδύσεων, του υποσταθμό, της εισόδου θεατών, της εξέδρας της επιτροπής αγώνων, καθώς και την κατασκευή κερκίδων βιοσώλ (δεν υπάρχουν σήμερα) κατά μήκος και των δύο μεγάλων πλευρών της κολυμβητικής δεξαμενής.

Το Κολυμβητήριο λειτούργησε ανελλιπώς για την εξυπηρέτηση των αναγκών των Εθνικών Ομάδων του υγρού στίβου μέχρι το 2010, οπότε παρά τις κατά καιρούς επιμέρους του σταμάτησε να λειτουργεί λόγω παλαιότητας και ασύμφορα υψηλού ενεργειακού κόστους λειτουργίας.