Το αιματηρό περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής, παρουσία αρχιφύλακα αλλά και του γνωστού βαρυποινίτη Αλκέτ Ριζάι, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτυλίχθηκε το έγκλημα.

Τρεις πυροβολισμοί – Δύο στο κεφάλι

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ο Βούλγαρος ισοβίτης πυροβόλησε συνολικά τρεις φορές τον Αντώνη Παπαδάτο. Οι δύο σφαίρες τον πέτυχαν στο κεφάλι, προκαλώντας τον θανάσιμο τραυματισμό του, ενώ η τρίτη δεν βρήκε στόχο.

Ο δράστης κατηγορείται πλέον για ανθρωποκτονία από πρόθεση, ενώ παραμένει υπό κράτηση εντός του σωφρονιστικού καταστήματος.

Ο ισχυρισμός περί συμπλοκής και η έρευνα της ΕΛ.ΑΣ.

Οι παρόντες στο περιστατικό – ο κατηγορούμενος, ο αρχιφύλακας και ο Αλκέτ Ριζάι – υποστηρίζουν ότι το θύμα είχε έντονη αντιπαράθεση με τον αρχιφύλακα για θέμα μεταγωγής και φέρεται να επιχείρησε να τραβήξει όπλο.

Σύμφωνα με τον ισχυρισμό αυτό, ο Βούλγαρος κρατούμενος φέρεται να άρπαξε το πιστόλι και να πυροβόλησε πρώτος.

Ωστόσο, οι αστυνομικές αρχές αντιμετωπίζουν με επιφυλακτικότητα αυτή την εκδοχή και εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, συμπεριλαμβανομένου και του σεναρίου προσχεδιασμένης εκτέλεσης.

Ποινικό παρελθόν και ερωτήματα για το όπλο

Ο κατηγορούμενος έχει καταδικαστεί σε ισόβια για τη δολοφονία του επιχειρηματία Γιάννη Μακρή το 2018 στη Βούλα και θεωρείται από τις αρχές πρόσωπο με ισχυρές διασυνδέσεις στον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται πλέον:

• στο πώς εισήχθη το πιστόλι μέσα στις φυλακές,
• στο γιατί οι τρεις ισοβίτες βρίσκονταν εκτός κελιών,
• και στο γεγονός ότι ο χώρος του αρχιφυλακείου δεν διαθέτει κάμερες ασφαλείας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα πρώτα στοιχεία της ιατροδικαστικής έκθεσης δείχνουν ότι ο 27χρονος βρισκόταν υπό ομηρία επί έξι ημέρες. Οι εκτιμήσεις των Αρχών αναφέρουν πως οι δράστες επιδίωκαν να αποσπάσουν κάτι από το θύμα και, όταν εκείνος αντέδρασε και δεν ενέδωσε στις απαιτήσεις τους, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν με ιδιαίτερη αγριότητα.

Όπως προκύπτει από την ιατροδικαστική εξέταση, ο νεαρός πυροβολήθηκε πισώπλατα δέκα φορές. Οι εννέα σφαίρες εντοπίστηκαν στην πλάτη, ενώ η δέκατη στο κεφάλι, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι δράστες τον αποτελείωσαν με χαριστική βολή.

Στη συνέχεια, επιχείρησαν να κάψουν τη σορό προκειμένου να εξαφανίσουν κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να τους οδηγήσει, προκαλώντας εγκαύματα στα χέρια, στα πόδια, στον λαιμό και στο δεξί αυτί του θύματος.

Η απαγωγή και το βίντεο-ντοκουμέντο

Η υπόθεση άρχισε να αποκαλύπτεται το μεσημέρι της Κυριακής (1.2.2026), όταν κάτοικος της περιοχής εντόπισε τη σορό του 27χρονου σε ρέμα στη Νέα Πέραμο. Από την έρευνα προέκυψε ότι είχε προηγηθεί η απαγωγή του λίγες ημέρες νωρίτερα, έξω από το σπίτι της συντρόφου του στην Ελευσίνα.

Η σύντροφός του κατέθεσε στις Αρχές ότι, σύμφωνα με υλικό από κάμερα ασφαλείας, τέσσερα ένοπλα άτομα τον ανάγκασαν να μπει σε αυτοκίνητο. Από την προανάκριση διαπιστώθηκε ότι το όχημα έφερε πινακίδες που είχαν κλαπεί από τη Θεσσαλονίκη.

Σε βίντεο-ντοκουμέντο, ο 27χρονος εμφανίζεται λίγο πριν την αρπαγή να περπατά ήρεμος στο πεζοδρόμιο, φορώντας φόρμα και μπλε φούτερ με κουκούλα, κρατώντας το κινητό του τηλέφωνο στα χέρια. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, εκτός του καταγεγραμμένου πλάνου, το όχημα σταματά και οι τέσσερις δράστες τον βάζουν με τη βία στο αυτοκίνητο.

Ο 27χρονος επιχειρηματίας δεν είχε απασχολήσει στο παρελθόν τις Αρχές και, σύμφωνα με πληροφορίες, διέθετε καλή οικονομική κατάσταση, στοιχείο που δεν ενισχύει το σενάριο οφειλών. Παρ’ όλα αυτά, οι αστυνομικοί δεν αποκλείουν κανένα ενδεχόμενο, εξετάζοντας οικονομικά κίνητρα, προσωπικές διαφορές ή άλλου είδους συναλλαγές που ενδέχεται να συνδέονται με το έγκλημα.

Υπενθυμίζεται ότι την Παρασκευή, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε δηλώσει δημοσίως ότι «ευχαρίστησε» την ιρανική κυβέρνηση για την ακύρωση «όλων των προγραμματισμένων εκτελέσεων δι’ απαγχονισμού» διαδηλωτών, αφού προηγουμένως είχε προειδοποιήσει την Τεχεράνη για «σοβαρές επιπτώσεις» σε περίπτωση συνέχισης της βίαιης καταστολής των διαδηλώσεων.

Ωστόσο, η υπόθεση περιπλέκεται περαιτέρω από δημοσιεύματα ιρανικών κρατικών μέσων ενημέρωσης, τα οποία επικαλούνται τη δικαστική εξουσία της χώρας και υποστηρίζουν ότι ο Ερφάν Σολτάνι, ο νεαρός που συνελήφθη στις 10 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων, δεν έχει καταδικαστεί σε θάνατο.

Παρά τις επίσημες αυτές διαβεβαιώσεις, ο Σολτάνι παραμένει άφαντος, με την αγωνία για την τύχη του να εντείνεται.

Σύμφωνα με ανεξάρτητες δημοσιογραφικές πηγές, των οποίων οι πληροφορίες δεν έχουν επιβεβαιωθεί, και σε αντίθεση με τις δηλώσεις τόσο του Αμερικανού προέδρου όσο και αξιωματούχων του ισλαμικού καθεστώτος, φαίνεται ότι ο πρώτος κρατούμενος διαδηλωτής, ο οποίος επρόκειτο να εκτελεστεί στις 13 Ιανουαρίου, εκτελέστηκε τελικά εκείνη την ημέρα.

Ποιος είναι ο Ερφάν Σολτάνι

Ο Eρφάν Σολτάνι είναι ένας 26χρονος κάτοικος του Φαρντίς, ενός προαστίου του Καράτζ κοντά στην Τεχεράνη. Συνελήφθη στις 10 Ιανουαρίου, για συμμετοχή στις εκτεταμένες διαμαρτυρίες κατά του καθεστώτος Χαμενεΐ.

Η υπόθεσή του έχει προσελκύσει τη διεθνή προσοχή καθώς ενδεχομένως είναι ο πρώτος απαγχονισμός που σχετίζεται με το τρέχον κύμα διαδηλώσεων που ξεκίνησε στο τέλος Δεκεμβρίου του 2025.

Σύμφωνα με αναφορές από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέσα ενημέρωσης, η οικογένειά του ενημερώθηκε στις 11 Ιανουαρίου ότι είχε καταδικαστεί σε θάνατο. Η εκτέλεση δι’ απαγχονισμού είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου. Οι αρχές φέρονταν να ενημέρωσαν την οικογένεια ότι η ποινή είναι οριστική.

Οι αφγανικές αρχές, λοιπόν, προσέφεραν στον 13χρονο δύο επιλογές: Είτε θα συγχωρούσε τον δολοφόνο και ο ένοχος θα λάμβανε χάρη, δηλαδή θα αφηνόταν ελεύθερος, είτε θα τον εκτελούσε και μάλιστα δημόσια.

Ο 13χρονος επέλεξε το δεύτερο και η εκτέλεση διοργανώθηκε σε στάδιο με χωρητικότητα 80.000 θεατών, ενώ υπολογίζεται ότι την παρακολούθησε κι άλλος κόσμος, καθώς έξω από το μέρος είχαν σχηματιστεί τεράστιες ουρές.

Το παιδί έριξε τρεις σφαίρες στον δολοφόνο της οικογένειάς του και το πλήθος ξέσπασε σε ζητωκραυγές, με σχετικό βίντεο να κάνει το γύρο του διαδικτύου.

Ο Mujib Rahman Rahmani, κάτοικος του Khost που βρισκόταν στο στάδιο, υποστήριξε ότι αυτές οι εκτελέσεις θα μπορούσαν να «αποδειχθούν θετικές», διότι «κανείς δεν θα τολμήσει να σκοτώσει κανέναν στο μέλλον».

Οι δύο εκτελεστές είχαν πάρει ήδη θέση και του είχαν στήσει καρτέρι. Μόλις τον είδαν κυριολεκτικά τον “γάζωσαν”, πυροβολώντας τον με ένα καλάσνικοφ και ένα 9αρι πιστόλι, στα άκρα, στο στήθος και την κοιλιακή χώρα, σωριάζοντάς τον νεκρό.

Από τις Αρχές εκτιμάται πως σίγουρα υπήρχε και υποστηρικτική ομάδα που εξασφάλισε την διαφυγή τους. Το SUV μάρκας Nissan που χρησιμοποίησαν ήταν κλεμμένο από την Ηλιούπολη και μετά την δολοφονία το παράτησαν 5 λεπτά από το σημείο και του έβαλαν φωτιά για να εξαφανίσουν τα ίχνη τους.

Το αυτόματο και δύο πιστόλια βρέθηκαν καμένα και αυτά μέσα στο κουφάρι του αυτοκινήτου, παρόλα αυτά έχουν μεταφερθεί στα εγκληματολογικά εργαστήρια μήπως καταστεί η δυνατή η εξαγωγή τυχόν κρίσιμων στοιχείων.

Οι αστυνομικοί της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος στέκονται ιδιαίτερα στην άρτια οργάνωση των δραστών που παραπέμπει και σε πιθανή εσωτερική πληροφόρηση, αλλά και σε παγίδα που του στήθηκε αφού φαίνεται να γνώριζαν ότι μαζί του δεν είχε σωματοφύλακες.

Ο ίδιος εκτός του ότι μαζί με τον αδελφό του είχε κατηγορηθεί και αθωωθεί για τον φόνο του δημοσιογράφου Γ. Καραιβάζ και ενός πυγμάχου στο Γαλάτσι, φέρεται το τελευταίο χρονικό διάστημα να είχε συμμαχήσει με την ρωσόφωνη μαφιόζικη οργάνωση του Έντικ που έχει εμπλακεί σε «πόλεμο» με μέλη της “Greek Mafia” για το λαθρεμπόριο τσιγάρων. Παράλληλα, είχε αποκτήσει πρατήρια και είχε εμπλακεί και στο λαθρεμπόριο καυσίμων.

Ως άμεσος συνεργάτης της Ρωσόφωνης Μαφίας, όσο ήταν στις Φυλακές, τα έβαλε με τον ανταγωνισμό και μάλιστα είχε προχωρήσει στον ξυλοδαρμό ηγετικού στελέχου της «Greek Mafia» και εγκλείστου, μέσα στις Φυλακές κατ’ εντολή του Έντικ, διαλέγοντας έτσι όχι μόνο «στρατόπεδο» αλλά και ανοίγοντας προηγούμενα με την «Greek Mafia», ενώ οι Αρχές δεν αποκλείουν την εμπλοκή του και σε κάποια συμβόλαια θανάτου σε βάρος των αντιπάλων.

Τον περασμένο Μάιο είχε γίνει απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του, με τους εκτελεστές να τον καταδιώκουν έξω από πρατήριο ιδιοκτησίας του στα Άνω Λιόσια, όπου τότε είχε γλιτώσει χάρη στην θωρακισμένη Mercedes του, παρά τον καταιγισμό πυρών που είχε δεχτεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γιάννης Λάλας είχε εμπλακεί στη δολοφονία του 49χρονου Σταύρου Δημοσθένους, επιχειρηματία και πρώην παράγοντα κυπριακής ποδοσφαιρικής ομάδας, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 17 Οκτωβρίου στη Λεμεσό.

Για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχουν συλληφθεί πέντε άτομα, ανάμεσά τους δύο Γεωργιανοί που εντοπίστηκαν στη Θεσσαλονίκη στα μέσα της εβδομάδας — ο ένας εκ των οποίων κατηγορείται ως φυσικός αυτουργός της εκτέλεσης του Δημοσθένους.

Οι δύο Γεωργιανοί ανήκαν στην ομάδα του Λάλα, ο οποίος, σύμφωνα με τις έρευνες, ενεργούσε κατ’ εντολή του διαβόητου «Έντικ», ανθρώπου-«φάντασμα» του υποκόσμου, που φέρεται να έχει διαφύγει στο Ντουμπάι.

Ο Έντικ φέρεται να έδωσε την εντολή εκτέλεσης του Κύπριου επιχειρηματία, τον οποίο θεωρούσε αντίπαλο λόγω της δραστηριότητάς του στον νόμιμο και παράνομο στοιχηματισμό, αλλά και στη διαχείριση χαρτοπαικτικών λεσχών σε Αθήνα, Λεμεσό και πολυτελή ξενοδοχεία.

Σύμφωνα με πηγές της Αστυνομίας, ο Δημοσθένους συνεργαζόταν με ρωσικά κυκλώματα, τα οποία αντέδρασαν άμεσα μετά τη δολοφονία του, στοχοποιώντας τον Λάλα ως ένα από τα τελευταία ενεργά μέλη της ελληνικής μαφίας.

Ο έμπειρος επιχειρηματίας ήταν ιδιαίτερα γνωστός στον χώρο του ποδοσφαίρου, με πολυετή παρουσία σε ομάδες της Λεμεσού. Συγκεκριμένα διετέλεσε πρόεδρος της Καρμιώτισσας και του Άρη, ενώ έχει υπάρξει και παράγοντας στον Απόλλωνα Λεμεσού κατά το παρελθόν. Παράλληλα, ήταν γνωστός επιχειρηματίας στην κυπριακή πόλη και ασχολείται με το ποδόσφαιρο για πάρα πολλά χρόνια.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Λεμεσό, ο 49χρονος επιχειρηματίας βρισκόταν στο προσκήνιο εδώ και αρκετά χρόνια, χτίζοντας σταδιακά την εικόνα ενός δραστήριου ανθρώπου με πάθος για το ποδόσφαιρο και φιλοδοξίες που ξεπερνούσαν τα στενά όρια μιας ομάδας. Υπήρξε πρόεδρος τόσο της Καρμιώτισσας όσο και του Άρη Λεμεσού, δύο συλλόγων που συνδέθηκαν με την παρουσία του στα κοινά του κυπριακού αθλητισμού.

Το όνομά του είχε ακουστεί έντονα τον περασμένο χρόνο, όταν παραιτήθηκε ο Γιώργος Κούμας από την προεδρία της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Τότε, πολλοί θεωρούσαν ότι ο Δημοσθένους θα μπορούσε να αποτελέσει μία εναλλακτική υποψηφιότητα για την επόμενη ημέρα της ΚΟΠ. Ο ίδιος είχε μιλήσει δημόσια για την ανάγκη ριζικών αλλαγών και «νέου αίματος» στο κυπριακό ποδόσφαιρο, εκφράζοντας μια σαφή πρόθεση ανανέωσης και διαφάνειας.

Παράλληλα, υπήρξε έντονα δραστήριος στον επιχειρηματικό χώρο. Είχε ιδρύσει και διηύθυνε την εταιρεία Democars στη Λεμεσό, η οποία εμπορευόταν πολυτελή αυτοκίνητα , από Maserati και Aston Martin μέχρι Rolls Royce και Tesla. Η επιχείρηση του Δημοσθένους είχε καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς για όσους αναζητούσαν αυτοκίνητα υψηλής αισθητικής και αξίας, ενισχύοντας την εικόνα του ως ενός ανθρώπου που γνώριζε καλά τον κόσμο της πολυτέλειας.

Πέρα από την αυτοκινητική αγορά, είχε δραστηριότητες και στον τομέα των ακινήτων και της κατασκευής, με εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στη Λεμεσό και την ευρύτερη περιοχή. Το επιχειρηματικό του χαρτοφυλάκιο ήταν ενδεικτικό ενός ανθρώπου με ευρύ ορίζοντα, που ήθελε να έχει λόγο σε πολλούς τομείς της κυπριακής οικονομίας.

Ωστόσο, η πορεία του δεν υπήρξε ανέφελη. Το όνομά του είχε απασχολήσει κατά καιρούς την ποδοσφαιρική επικαιρότητα, με την ομάδα του να βρίσκεται στο στόχαστρο της UEFA για υποθέσεις «στημένων αγώνων». Παρότι ποτέ δεν προέκυψε εις βάρος του προσωπική ποινική ευθύνη ή επίσημη καταδίκη, η σκιά της αμφισβήτησης ακολουθούσε την Καρμιώτισσα και τον ίδιο σε περιόδους έντασης. Ανάλογες φήμες προέκυψαν και για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Κάποιοι άφηναν υπονοούμενα για «υπόγειες διαδρομές», μέχρι και για «ξέπλυμα», αλλά οι φήμες έμειναν φήμες…

Η δολοφονία του, το πρωί της Παρασκευής(17/10), ήρθε να βάλει ένα βίαιο τέλος σε μια ζωή γεμάτη δράση και αντιθέσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι άνθρωποι σαν τον Σταύρο Δημοσθένους δεν περνούν απαρατήρητοι…

Σημειώνουν ότι δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά «άλλο ένα επεισόδιο στην αλυσίδα βίας και εγκληματικότητας που αποκαλύπτει την ανικανότητα του επιτελικού κράτους Μητσοτάκη να ανταποκριθεί σε βασικές υποχρεώσεις του». «Όταν τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών συμβαίνουν μέρα μεσημέρι σε κατοικημένες περιοχές και περιοχές πολυσύχναστων δραστηριοτήτων, με όρους εγκληματικής οργάνωσης, δεν μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά. Όταν οι πολίτες γίνονται μάρτυρες εκτελέσεων σε κοινή θέα, όταν η βία αποκτά χαρακτηριστικά οργανωμένου εγκλήματος, η κυβέρνηση δεν μπορεί να παραμένει θεατής», τονίζουν.

Επιπλέον, επισημαίνουν ότι «μετά από έξι χρόνια διακυβέρνησης, το μόνο που έχει να επιδείξει η Νέα Δημοκρατία είναι επιτελικές φωτογραφίες και επικοινωνιακές επιχειρήσεις», για να σχολιάσουν ότι «η πραγματικότητα δεν κρύβεται, οι πολίτες νιώθουν ολοένα και πιο απροστάτευτοι και η εγκληματικότητα θεριεύει».

Το ΠΑΣΟΚ εκφράζει την έντονη ανησυχία του «για την έξαρση της ωμής βίας» και καλεί την κυβέρνηση «να εγκαταλείψει την πολιτική της αδράνειας και της επικοινωνιακής διαχείρισης».

«Το αίσθημα ασφάλειας στην καθημερινότητα του κάθε πολίτη αποτελεί ύψιστο δικαίωμα που οφείλει να το διασφαλίζει η Πολιτεία ως βασική της υποχρέωση», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση και προστίθεται: «Οι πολίτες πλέον χόρτασαν από ανέξοδα λόγια και απαιτούν πράξεις. Χρειάζονται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας, πρόληψης και αποτροπής της βίας, με διαφάνεια, λογοδοσία και πραγματική παρουσία του κράτους. Η ευθύνη για την προστασία της κοινωνίας ανήκει ακέραια στην κυβέρνηση. Η χώρα χρειάζεται μια σοβαρή αξιόπιστη αντεγκληματική πολιτική ασφάλειας, με επίκεντρο τον πολίτη και όχι πολιτική ηγεσία που κρύβεται πίσω από γεγονότα».

Όπως φαίνεται ο δρόμος είναι πολυσύχναστος και η κίνηση των ΙΧ στο σημείο μεγάλη, ενώ σφαίρα κατέληξε σε διερχόμενο όχημα, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί η οδηγός.

Ο Μοσχούρης, γνωστός στις αρχές με το προσωνύμιο «Θαμνάκιας», θεωρείτο ένα από τα εναπομείναντα ηγετικά στελέχη της Greek Mafia.

Σύμφωνα με την αστυνομία, οι δράστες –δύο άτομα ντυμένα στα μαύρα, ενδεχομένως κι ένα τρίτο άτομο στο πίσω κάθισμα– είχαν στήσει ενέδρα έξω από την κλινική.

Οταν το θύμα βγήκε από το κτίριο και κατευθύνθηκε προς το όχημά του, δέχθηκε καταιγισμό πυρών από καλάσνικοφ, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει νεκρός στο πεζοδρόμιο.

Οι πυροβολισμοί ήταν πισώπλατοι.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι εντοπίστηκαν στο σημείο τουλάχιστον 20 κάλυκες και περισυνελέγησαν.

Λίγη ώρα αργότερα βρέθηκε καμένο ένα όχημα στο Πάτημα Χαλανδρίου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από τους εκτελεστές για τη διαφυγή τους.

Το εν λόγω όχημα ανήκει σε γυναίκα που δεν είχε προλάβει να δηλώσει την κλοπή.

Ο Γιώργος Μοσχούρης είχε απασχολήσει κατ’ επανάληψη τις διωκτικές αρχές από τη δεκαετία του 1990.

Το προσωνύμιο «Θαμνάκιας» φέρεται να αποδόθηκε από τον υπόκοσμο, λόγω αναφορών –που ουδέποτε τεκμηριώθηκαν επισήμως– ότι χρησιμοποιούσε θάμνους για να κρυφτεί κατά την εκτέλεση «συμβολαίων».

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η επιρροή του εκτεινόταν σε περιοχές της Αττικής όπως το Κολωνάκι, η Κηφισιά, η Γλυφάδα και το Γκάζι, όπου φέρεται να δραστηριοποιείτο σε υποθέσεις εκβιασμών.

Το 2015, το όνομά του περιλαμβανόταν σε εκτενή δικογραφία για εκβιαστικά κυκλώματα που είχαν στο στόχαστρό τους δεκάδες επιχειρήσεις, κυρίως καταστήματα εστίασης και διασκέδασης.

Η ομάδα του καταγράφεται ως μία από τις τρεις κύριες «φατρίες» που εκείνη την περίοδο «πουλούσαν προστασία» σε περισσότερα από 150 καταστήματα. Στη σχετική δικογραφία φέρονται να εμπλέκονται και δύο αστυνομικοί.

Ο Μοσχούρης είχε καταδικαστεί και εκτίσει ποινή κάθειρξης για αδικήματα που περιελάμβαναν συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, εκβιασμούς και παραβάσεις του νόμου περί όπλων.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που το όνομά του συνδέθηκε με απόπειρα δολοφονίας. Τον Ιανουάριο του 2020, είχε δεχθεί επίθεση στον χώρο στάθμευσης αρτοποιείου στη Βάρη, όπου τραυματίστηκε σοβαρά στην κοιλιακή χώρα έπειτα από 15 πυροβολισμούς.

Η δολοφονία στο Χαλάνδρι προστίθεται σε μια μακρά αλυσίδα ξεκαθαρισμάτων λογαριασμών στον κόσμο της νύχτας, με τις αρχές να διερευνούν πιθανή διασύνδεση με παλαιότερες δολοφονίες ηγετικών στελεχών που έλαβαν χώρα την τελευταία δεκαπενταετία.

Την υπόθεση έχει αναλάβει το Τμήμα Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής της Ασφάλειας Αττικής.

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1915 στην Αμαλιάδα. Από μαθητής του Γυμνασίου βρέθηκε στο δημοκρατικό κίνημα. Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».

Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του -μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο -βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος ανακοινώνει την ετυμηγορία, πλαισιωμένος από τους στρατοδίκες Γεώργιο Παπαδόπουλο (τον μετέπειτα δικτάτορα), Ν. Κομιάνο, Γ. Κοράκη, και Θ. Κυριακόπουλο. Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο. Η απόφαση προκαλεί διεθνή κατακραυγή, ενώ στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό κλίμα φορτίζεται και πάλι επικίνδυνα.

Τρεις μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1952, η δίκη επαναλαμβάνεται. Δεσπόζουσα μορφή, ο 37χρονος Μπελογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί την όλη διαδικασία μ’ ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι, άψογα ντυμένος και με περισσή ευπρέπεια και ψυχραιμία. Την 1η Μαρτίου ο πρόεδρος του Στρατοδικείου Σίμος ανακοινώνει την ετυμηγορία… Εις θάνατον καταδικάζονται ο Νίκος Μπελογιάννης και επτά ακόμη κατηγορούμενοι.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τυφεκισμού στις 4:12 π.μ. Στο άκουσμα των πυροβολισμών, ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας κυριολεκτικά καταρρέει. Όλη η κινητοποίηση εντός και εκτός Ελλάδας δεν κατάφερε να αποτρέψει το γεγονός.

Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων στον Αϊ Στράτη, όπου ζει εξόριστος ο Γιάννης Ρίτσος. Την ίδια μέρα θα γράψει το ποίημα Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο:

Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.

Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή

όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.

Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.

Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.

Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.

Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.