«Ο Μαδούρο ήταν δυναμικός. Ήταν σίγουρος. Η φωνή του ήταν δυνατή και στοχευμένη κάθε λέξη που έλεγε. Ήθελε να περιγράψει ως ταπείνωση το γεγονός ότι απομακρύνθηκε από το σπίτι του και αιχμαλωτίστηκε, μιλώντας για τον εαυτό του ως αιχμάλωτο πολέμου», είπε η δημοσιογράφος του CNNi.

Ο Μαδούρο μίλησε «με αρκετή αυτοπεποίθηση ενώ κρατούσε πολλές σημειώσεις», πρόσθεσε.

Ο Μαδούρο όπως και η σύζυγός του Σίλια Φλόρες φαινόταν επίσης τραυματισμένος, και έμοιαζε ορισμένες φορές να δυσκολεύεται να καθίσει ή να σηκωθεί ανέφεραν οι δημοσιογράφοι.

Στη λήξη της δίκης, παραγωγός του CNN ειπε πως ένας άνδρας μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου σηκώθηκε και φώναξε στον Μαδούρο στα ισπανικά, λέγοντας ότι θα πληρώσει για όσα έχει κάνει στη Βενεζουέλα.

Σε απάντηση, ο Μαδούρο έδειξε τον ουρανό λέγοντας στον άνδρα πώς «στο όνομα του Θεού θα είμαι ελεύθερος».

Η μεταφορά του Μαδούρο έγινε σε ζωντανή μετάδοση και έχει τη δική της σημασία και σημειολογία καθώς οι πολίτες που έβλεπαν τον άνθρωπο αυτόν στο τιμόνι της εξουσίας στη Βενεζουέλα για σειρά ετών, τώρα να φαίνεται εντελώς το αντίθετο, ανίσχυρος.

Τα μέτρα που έχουν ληφθεί είναι δρακόντεια. Οι δρόμοι κατά μήκος της διαδρομής είχαν κλείσει εδώ και ώρες.

Αυτός και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, 69 ετών, πρόκειται να εμφανιστούν για πρώτη φορά στο ομοσπονδιακό δικαστήριο.

Σύμφωνα με την γενική εισαγγελέα των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι, ο Μαδούρο αντιμετωπίζει κατηγορίες για:

• Συνωμοσία με ναρκωτικά,
• Συνωμοσία εισαγωγής κοκαΐνης,
• Κατοχή πολυβόλων και καταστροφικών συσκευών,
• Συνωμοσία για κατοχή πολυβόλων και καταστροφικών συσκευών εναντίον των ΗΠΑ.

Ο 63χρονος Μαδούρο και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, απομακρύνθηκαν βίαια από το Καράκας κατά την επιχείρηση του Σαββάτου. Σύμφωνα με πληροφορίες, Αμερικανοί κομάντος εισέβαλαν με ελικόπτερα, με την υποστήριξη μαχητικών αεροσκαφών και ναυτικών δυνάμεων, προκειμένου να συλλάβουν το ζευγάρι.

Η φυλακή που μεταφέρθηκε ο Μαδούρο

O πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο μεταφέρθηκε σε φυλακή στο Μπρούκλιν, όπου είναι πιθανό να παραμένει κλεισμένος στο κελί του 23 ώρες το 24ωρο, συνθήκες τις οποίες οι πρώην κρατούμενοι σε αυτό το σωφρονιστικό ίδρυμα Σον «Ντίντι» Κομπς και Γκισλέιν Μάξγουελ έχουν χαρακτηρίσει απάνθρωπες.

Μετά την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στο Καράκας που οδήγησε στη σύλληψή τους μεταφέρθηκαν σε πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και το Σάββατο το βράδυ έφτασαν στο Μητροπολιτικό Κέντρο Κράτησης στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.

Το Μητροπολιτικό Κέντρο Κράτησης (MDC) Μπρούκλιν ιδρύθηκε το 1994. Εκεί κρατούνται περίπου 1.300 άνδρες και γυναίκες και αυτή τη στιγμή είναι η μοναδική φυλακή για τους κρατούμενους που αναμένουν να δικαστούν ενώπιον ομοσπονδιακού δικαστηρίου στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Στο παρελθόν από το σωφρονιστικό αυτό ίδρυμα έχουν περάσει η Μάξγουελ, καταδικασμένη για σεξουαλικά εγκλήματα, ο τραγουδιστής της χιπ χοπ Κομπς αλλά και ο Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, πρώην πρόεδρος της Ονδούρας που καταδικάστηκε για διακίνηση ναρκωτικών προτού του δώσει χάρη ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τον Δεκέμβριο. Επίσης ο Λουίτζι Μαντζιόνε, που κατηγορείται για τον φόνο στελέχους της ασφαλιστικής εταιρείας UnitedHealth Group, κρατείται εκεί εν αναμονή της δίκης του.

Τόσο κρατούμενοι όσο και οι δικηγόροι τους έχουν καταγγείλει τις ανθυγιεινές και απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στο σωφρονιστικό κέντρο.

Το 2019 κάποιοι κρατούμενοι στο MDC Μπρούκλιν έμειναν σε παγωμένα κελιά στη μέση του χειμώνα, αφού πυρκαγιά προκάλεσε διακοπή στην ηλεκτροδότηση και τη θέρμανση.

Το 2024 δύο άνδρες δολοφονήθηκαν από συγκρατούμενούς τους με τη χρήση αυτοσχέδιων όπλων, σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, ωθώντας τις αρχές να προχωρήσουν σε επιχείρηση για την πάταξη της βίας και της διακίνησης παράνομων προϊόντων στη φυλακή αυτή.

Η Μάξγουελ, η οποία κρατούνταν στο MDC Μπρούκλιν προτού καταδικαστεί το 2021 για συνέργεια στα σεξουαλικά εγκλήματα που διέπραξε ο Τζέφρι Έπστιν εις βάρος ανήλικων κοριτσιών, παραπονέθηκε για ακαθαρσίες και κόπρανα τρωκτικών στο κελί της.

Η αμερικανική Υπηρεσία Φυλακών, το τμήμα του υπουργείου Δικαιοσύνης που είναι αρμόδιο για το MDC Μπρούκλιν, δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό. Όμως η Υπηρεσία είχε αναφέρει σε έκθεσή της τον Σεπτέμβριο του 2025 ότι οι συνθήκες διαβίωσης στη φυλακή αυτή βελτιώθηκαν χάρη στην αύξηση του προσωπικού και σε άλλες μεταρρυθμίσεις.

Ο Μίτσελ Έπνερ, πρώην ομοσπονδιακός εισαγγελέας που τώρα εργάζεται ως δικηγόρος, δήλωσε ότι όλοι οι κρατούμενοι στο MDC Μπρούκλιν αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να τους ασκηθεί βία από άλλους συγκρατούμενους. Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος για κάποιον όπως ο Μαδούρο, που θα μπορούσε να γίνει στόχος μιας συμμορίας ή ενός κρατουμένου που θέλει να αποκτήσει φήμη, εκτίμησε ο Έπνερ.

Η επόμενη μέρα στη Βενεζουέλα

Το ενδιαφέρον στράφηκε άμεσα στην αντίδραση της Βενεζουέλας. Αργά το βράδυ της Κυριακής, η μεταβατική ηγέτιδα της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκες, έκανε ένα βήμα πίσω από την αρχική της στάση, προσφέροντας –σε μια εξέλιξη που θεωρείται διπλωματικό κέρδος για την Ουάσινγκτον– συνεργασία με τον Ντόναλντ Τραμπ.

«Απευθύνουμε πρόσκληση στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να συνεργαστούμε σε μια ατζέντα κοινής δράσης», δήλωσε η πρώην αντιπρόεδρος.

Την ίδια ώρα, περίπου 2.000 υποστηρικτές του Μαδούρο συγκεντρώθηκαν στο Καράκας, με ορισμένους οπλισμένους άνδρες πάνω σε μοτοσικλέτες, κρατώντας σημαίες της Βενεζουέλας και φωνάζοντας συνθήματα. Ο στρατός της χώρας, πιστός στον Μαδούρο, ανακοίνωσε ότι αναγνωρίζει τη Ροντρίγκες και κάλεσε σε ψυχραιμία.

Δεν έχει ανακοινωθεί επίσημος αριθμός θυμάτων, ωστόσο ο υπουργός Άμυνας, Βλαντιμίρ Παδρίνο Λόπες, δήλωσε ότι «μεγάλο μέρος» της φρουράς ασφαλείας του Μαδούρο σκοτώθηκε «εν ψυχρώ», μαζί με στρατιωτικούς και πολίτες.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε αργά την Κυριακή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πλέον «τον έλεγχο» της χώρας, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, χαρακτήρισε «πρόωρη» κάθε συζήτηση για εκλογές στη Βενεζουέλα μετά την απομάκρυνση του Μαδούρο.

«Χρειαζόμαστε πρόσβαση στο πετρέλαιο»

Ερωτηθείς τι ζητά από τη μεταβατική ηγεσία, ο Τραμπ απάντησε: «Χρειαζόμαστε πλήρη πρόσβαση. Χρειαζόμαστε πρόσβαση στο πετρέλαιο και σε άλλα πράγματα της χώρας, ώστε να μπορέσουμε να την ανοικοδομήσουμε».

Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως, με αναλυτές να εκτιμούν ότι η επιστροφή περισσότερου βενεζουελάνικου αργού στην αγορά θα μπορούσε να επιτείνει τις ανησυχίες για υπερπροσφορά και να πιέσει περαιτέρω τις τιμές. Παρ’ όλα αυτά, επισημαίνουν ότι η ουσιαστική αύξηση της παραγωγής δεν θα είναι ούτε εύκολη ούτε άμεση.

Η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι διατηρεί ισχυρό οικονομικό μοχλό πίεσης μέσω του αποκλεισμού των πετρελαιοφόρων της Βενεζουέλας, ενώ δεν απέκλεισε περαιτέρω στρατιωτικές ενέργειες, εάν κριθεί αναγκαίο.

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες για αμερικανικές δυνάμεις εντός της χώρας, ισχυρή ναυτική παρουσία, συμπεριλαμβανομένου αεροπλανοφόρου, παραμένει ανοικτά των ακτών.

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Εδμούνδο Γκονσάλες Ουρούτια, δήλωσε ότι η αμερικανική παρέμβαση ήταν «σημαντική», ωστόσο χωρίς την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων και την αναγνώριση της νίκης του στις εκλογές του 2024, «δεν αρκεί».

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αναμένεται να συνεδριάσει εκτάκτως τη Δευτέρα, έπειτα από αίτημα της Βενεζουέλας, με αντικείμενο τις εξελίξεις και τις διεθνείς ανησυχίες για τις προθέσεις των ΗΠΑ.

Το μέλλον της χώρας, έπειτα από σχεδόν 25 χρόνια σκληρής αριστερής διακυβέρνησης από τον Μαδούρο και τον εκλιπόντα προκάτοχό του Ούγκο Τσάβες, παραμένει αβέβαιο.

Κατηγορείται από την αμερικανική δικαιοσύνη κυρίως για «ναρκοτρομοκρατία» και εισαγωγή κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Μαδούρο αρνείται τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών» ως πρόσχημα για την ανατροπή του και την εκμετάλλευση των πετρελαϊκών πόρων της χώρας.

Ο Μαδούρο, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 2013 και ηγείται του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας, έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για καταστολή της αντιπολίτευσης και φίμωση της διαφωνίας, ακόμη και με τη χρήση βίας. Πολλοί εντός και εκτός Βενεζουέλας θεωρούν ότι κέρδισε παράνομα τις εκλογές του 2024.

Ο ίδιος και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, συνελήφθησαν στο προεδρικό συγκρότημα και μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ στο πλαίσιο επιχείρησης ειδικών δυνάμεων τα ξημερώματα του Σαββάτου, η οποία περιλάμβανε και πλήγματα σε στρατιωτικές βάσεις.

• Σαφή προειδοποίηση προς τη νέα μεταβατική ηγεσία της Βενεζουέλας απηύθυνε ο Ντόναλντ Τραμπ, δηλώνοντας ότι η προσωρινή πρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες ενδέχεται να «πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα, πιθανώς μεγαλύτερο από αυτό του Μαδούρο», εάν δεν «κάνει το σωστό».

Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου στο περιοδικό The Atlantic έγιναν την ώρα που ο καθαιρεθείς πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, αναμενόταν να οδηγηθεί ενώπιον δικαστηρίου στη Νέα Υόρκη τη Δευτέρα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγορούν τον Μαδούρο –ο οποίος αντιμετωπίζει κατηγορίες για διακίνηση ναρκωτικών και παράνομη διακίνηση όπλων– ότι ηγήθηκε ενός «ναρκοτρομοκρατικού καθεστώτος», ισχυρισμούς που ο ίδιος απορρίπτει.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, επέμεινε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν βρίσκονται σε πόλεμο με τη Βενεζουέλα, μετά τα αεροπορικά πλήγματα στο Καράκας το Σάββατο, τα οποία οδήγησαν στη σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του και στη μεταφορά τους στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, Δημοκρατικοί βουλευτές χαρακτήρισαν την επιχείρηση «πράξη πολέμου».

Σε συνέντευξή του στο The Atlantic, ο Τραμπ δήλωσε αναφερόμενος στη Ροντρίγκες:

«Αν δεν κάνει το σωστό, θα πληρώσει πολύ μεγάλο τίμημα, πιθανώς μεγαλύτερο από αυτό του Μαδούρο».

Πρόσθεσε ότι για τη Βενεζουέλα «η αλλαγή καθεστώτος –ή όπως αλλιώς θέλει να το αποκαλέσει κανείς– είναι καλύτερη από αυτό που υπάρχει τώρα. Δεν μπορεί να γίνει χειρότερα».

Το Σάββατο, ο Τραμπ είχε δηλώσει ότι οι ΗΠΑ θα «διοικήσουν» τη χώρα μέχρι να καταστεί δυνατή «μια ασφαλής, ομαλή και συνετή μετάβαση», ενώ υποσχέθηκε ότι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα εισέλθουν στη χώρα για να αποκαταστήσουν τις υποδομές και να «αρχίσουν να παράγουν έσοδα για τη χώρα».

Παρά τις δηλώσεις της Ουάσινγκτον, οι σύμμαχοι του Μαδούρο παραμένουν σε θέσεις εξουσίας. Η κυβέρνηση της Κούβας ανακοίνωσε ότι 32 Κουβανοί μαχητές σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της αμερικανικής επιχείρησης σύλληψης του Μαδούρο και της συζύγου του, ανακηρύσσοντας διήμερο εθνικό πένθος. Η Κούβα αποτελεί διαχρονικό σοσιαλιστικό σύμμαχο της Βενεζουέλας.

Σε διαδοχικές τηλεοπτικές εμφανίσεις του, ο Ρούμπιο υπερασπίστηκε την επιχείρηση, τονίζοντας ότι «ο πόλεμος των ΗΠΑ είναι κατά των καρτέλ ναρκωτικών και όχι κατά της Βενεζουέλας».

«Δεν είμαστε σε πόλεμο με τη Βενεζουέλα. Είμαστε σε πόλεμο με τις οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών», δήλωσε στο NBC.

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι εάν η Βενεζουέλα δεν λάβει «τις σωστές αποφάσεις», οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν «πολλαπλούς μοχλούς πίεσης» για την προάσπιση των συμφερόντων τους, συμπεριλαμβανομένης της «καραντίνας» στο πετρέλαιο της χώρας.

Ο Τραμπ προχώρησε και σε απειλές κατά της Κολομβίας, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης, που όπως είπε χαρακτηριστικά, του φαίνεται «καλή ιδέα». Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Air Force One, χαρακτήρισε τον πρόεδρο της χώρας Γκουστάβο Πέτρο «άρρωστο άνθρωπο», κατηγορώντας τον ότι επιτρέπει την παραγωγή και διακίνηση κοκαΐνης προς τις ΗΠΑ.

Παρότι Αμερικανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι δεν υπήρξαν απώλειες μεταξύ των αμερικανικών δυνάμεων, ο υπουργός Άμυνας της Βενεζουέλας δήλωσε ότι μέλη της προσωπικής φρουράς του Μαδούρο, στρατιώτες και άμαχοι σκοτώθηκαν.

Ο Ρούμπιο υπερασπίστηκε τη μη ενημέρωση του Κογκρέσου, χαρακτηρίζοντας την επιχείρηση «αστυνομική δράση» και όχι εισβολή, ενώ τόνισε ότι τέτοιες επιχειρήσεις δεν προαναγγέλλονται, καθώς «θα διαρρεύσουν».

Η Ντέλσι Ροντρίγκες ανέλαβε καθήκοντα προσωρινής προέδρου, έπειτα από ορκωμοσία στο Ανώτατο Δικαστήριο, με τη στήριξη του στρατού. Αναμένεται να ορκιστεί επίσημα πρόεδρος τη Δευτέρα στο Καράκας.

Δημοκρατικοί ηγέτες, μεταξύ των οποίων οι Χακίμ Τζέφρις και Τσακ Σούμερ, κατήγγειλαν την επιχείρηση ως παράνομη και προειδοποίησαν για τον κίνδυνο νέων «ατέρμονων πολέμων», δεσμευόμενοι να στηρίξουν ψήφισμα που θα περιορίζει περαιτέρω ενέργειες χωρίς έγκριση του Κογκρέσου.

Τέλος, σε κοινή ανακοίνωση, οι κυβερνήσεις Βραζιλίας, Χιλής, Κολομβίας, Μεξικού, Ουρουγουάης και Ισπανίας προειδοποίησαν ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές ενέργειες συνιστούν «εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο» για την ειρήνη και τη σταθερότητα της περιοχής, ζητώντας λύση μέσω διαλόγου και διαπραγματεύσεων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου δικάστηκε η υπόθεση, δεν αναγνώρισε στον 64χρονο κατηγορούμενο κανένα ελαφρυντικό και αποφάσισε την έκτιση της ποινής του. 

Με ξεχωριστή διαδικασία όμως ενώπιον εισαγγελέα – και επικαλούμενος οικογενειακούς λόγους – ο ίδιος κατέθεσε αίτημα αναστολής εκτέλεσης της ποινής που έγινε δεκτό και ισχύει για 1 μήνα. Υπό αυτές τις συνθήκες μένει ελεύθερος τώρα και εφόσον δεν μεσολαβήσει κάποιο άλλο ένδικο μέσο θα πρέπει να εκτίσει την ποινή μετά το πέρας των 30 ημερών. 

Για το ίδιο συμβάν, το οποίο εκτυλίχθηκε τον Οκτώβριο του 2024, κατέστη κατηγορούμενος και ο γιος του που αθωώθηκε από το δικαστήριο. 
Στην απολογία του ο 64χρονος αρνήθηκε τις εις βάρος τους αποδιδόμενες πράξεις (παράνομη είσοδο σε αθλητικές εγκαταστάσεις, βιαιοπραγία και απειλή, με τον αθλητικό νόμο), τονίζοντας ότι επιχείρησε να λειτουργήσει ως «ασπίδα προστασίας» επειδή υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες από τους οπαδούς για τις διαιτητικές αποφάσεις. 

Οι συγκεκριμένοι γονείς αντιμετώπιζαν βαρύ κατηγορητήριο μεταξύ άλλων για αποπλάνηση ανηλίκων κάτω των 12 ετών, κατά συναυτουργία, κατά μόνας και κατ΄ εξακολούθηση για κατάχρηση σε ασέλγεια και ασέλγεια μεταξύ συγγενών (αιμομιξία).

Το πρωτόδικο δικαστήριο, σύμφωνα με τη dimokratiki.gr είχε αναγνωρίσει το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου στην μητέρα και απέρριψε το αίτημα για αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων στον πατέρα. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν αναγνώρισε άλλα ελαφρυντικά.

Παρά τις προσπάθειες των συνηγόρων υπεράσπισης τα στοιχεία ήταν συνταρακτικά και το Εφετείο διατήρησε τις πρωτόδικες ποινές και επέβαλε στον 57χρονο ποινή κάθειρξης 24 ετών (εκτιτέα τα 20) και στην 52χρονη ποινή κάθειρξης 13 ετών (εκτιτέα τα 8). Ως συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων παρέστησαν οι δικηγόροι, Μανώλης Χατζηάμαλος (Κω) και Γιώργος Λαμπαδάκης (Ρόδου).

Το ιστορικό της υπόθεσης φέρεται να έχει ως εξής:

Οι κατηγορούμενοι είναι σύζυγοι και κατοικούν στην περιοχή Πλάκα Λέρου, μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά τους, (γεν. στις 17.10.2004) και (γεν. στις 24.12.2008), καθώς και τον ενήλικο υιό, ο οποίος πάσχει από ψυχωσική συνδρομή και ήπια προς μέτρια νοητική υστέρηση.

Κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2015 έως τις 26.5.2018, ο πατέρας καταδικάστηκε διότι προχώρησε σε ασελγείς πράξεις επανειλημμένα κατά της κόρης του αφαιρώντας της τα ρούχα και εσώρουχα είτε την εύρισκε γυμνή στο υπνοδωμάτιο και στο μπάνιο και εν συνεχεία την θώπευε στο στήθος και στα γεννητικά της όργανα.

Σε άλλη δε περίπτωση, τουλάχιστον μέχρι το Μάιο του έτους 2017, ο πατέρας προσπάθησε να συνουσιαστεί με την ανήλικη κόρη παρά φύσιν αλλά δεν τα κατάφερε επειδή το παιδί αντέδρασε και αποχώρησε.

Όπως προέκυψε η ίδια η μητέρα του κοριτσιού από 1.1.2018 έως τις 26.5.2018, συμμετείχε σε ασελγείς πράξεις εις βάρος της ανήλικης κόρης. Με εντολή, προτροπή και καθοδήγηση του πρώτου κατηγορούμενου, η ανήλικη κόρη τους, αφαίρεσε τα ρούχα της και η μητέρα της την θώπευσε στο στήθος και στα γεννητικά της όργανα προς ικανοποίηση της γενετήσιάς τους επιθυμίας.

Ο πατέρας δεν έμεινε όμως μόνο εκεί. Το χρονικό διάστημα από 1-1-2017 μέχρι 26-5-2018, επιχείρησε ασελγή πράξη και σε βάρος του ανήλικου γιου του. Από την 1.1.2015 έως την 26.5.2018, ο πατέρας ασελγούσε κατ΄επανάληψη εις βάρος του ενήλικου υιού του, ο οποίος όμως καθώς έπασχε από ψυχωσική συνδρομή και ήπια προς μέτρια νοητική υστέρηση ήταν ανίκανος να αντισταθεί. Σ’  αυτό το οικογενειακό θρίλερ εξακολουθούσε να παίζει ρόλο κλειδί και η μητέρα η οποία από κοινού με τον σύζυγό της, πρώτο κατηγορούμενο, ασελγείς πράξεις εις βάρος του ψυχικά πάσχοντος υιού της.

Ο πατέρας στην απολογία του κατά την προανάκριση είχε ομολογήσει τις πράξεις του, αλλά στη συνέχεια ανακάλεσε μέρος αυτών λέγοντας ότι πιέστηκε ως προς τη συχνότητα των ασελγών πράξεων από τους προανακριτικούς υπαλλήλους. Και η μητέρα όμως ομολόγησε ότι συμμετείχε στον εφιάλτη, που έζησαν τα παιδιά της. Παρότι αρνήθηκε κι εκείνη μέρος της προανακριτικής της απολογίας τελικά έπεσε σε αντιφάσεις, που δεν έπεισαν τη δικαστική αρχή. Το χειρότερο είναι πως η μητέρα ήθελε κι εκείνη να ικανοποιήσει τις ερωτικές επιθυμίες εις βάρος των παιδιών της και μάλιστα έβαλε τα παιδιά της σε τέτοια διαδικασία ακόμη κι όταν δεν ήταν μπροστά  ο σύζυγός της. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο πρώτος αρνήθηκε την τέλεση των πράξεων και ισχυρίστηκε ότι η ομολογία του ήταν απόρροια αστυνομικής βίας ενώ δεν μπόρεσε να εξηγήσει πως ομολόγησε και ενώπιον της Ανακρίτριας της Κω!

Υποστήριξε ότι βοηθούσε το άλλο του παιδί σε μικρή ηλικία καθ’ υπόδειξιν παιδιάτρου ανοίγοντας το μόριό του για να μην υποβληθεί σε επέμβαση φίμωσης και αρνήθηκε τα όσα του αποδίδονται.

Η μητέρα ομολόγησε τελικά μόνο τη μια πράξη με θύμα την κόρη της ενώ αρνήθηκε τις υπόλοιπες τονίζοντας ότι φοβόταν πολύ τον σύζυγό της.

Το περιστατικό συνέβη ενόψει της διαδικασίας κλήρωσης των ενόρκων για τη συγκρότηση του Δικαστηρίου. Ο ένορκος που καθόταν στο ακροατήριο έβγαλε το κινητό του τηλέφωνο και προέβη στη λήψη φωτογραφίας. 

Η ενέργεια έγινε αντιληπτή από την έδρα και ζητήθηκε από αστυνομικό να ελέγξει το κινητό τηλέφωνο. Επιβεβαιώθηκε η λήψη ενώ ο άνδρας οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Λευκού Πύργου. 

Ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης (CEPEJ) Κωνσταντίνος Κουσούλης παρουσίασε τα προβλήματα κάνοντας αναφορές σε καθυστερήσεις αλλά και στον βαθμό εκτίμησης της κοινωνίας στη Δικαιοσύνη, τη δικαστική ανεξαρτησία κ.λπ.

Σύμφωνα με την έκθεση της Ε.Ε. για το 2025, στοιχεία της οποίας παρουσίασε ο ομιλητής σε ημερίδα που διεξήχθη στο αμφιθέατρο του υπουργείου Δικαιοσύνης, «το επίπεδο της εκλαμβανόμενης ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα είναι χαμηλό για το ευρύ κοινό (38%) και εξακολουθεί να είναι μέτριο για τις επιχειρήσεις (49%), ενώ συγκριτικά με τις άλλες χώρες-μέλη, στην από το ευρύ κοινό εκλαμβανόμενη ανεξαρτησία η Ελληνική Δικαιοσύνη κατατάσσεται 23η και ως προς τις επιχειρήσεις 16η».

Με τις ιδιότητες του διευθυντή του νομικού γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας, του εθνικού εκπροσώπου στην Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, παρουσία του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη, του υφυπουργού Ιωάννη Μπούγα, του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα και παρουσία πλήθους πολιτικών, αναφέρθηκε στις αδυναμίες της Ελλάδας για τη δικαστική ανεξαρτησία όπως την αντιλαμβάνονται οι πολίτες και ο επιχειρηματικός κόσμος.

«Η αποδοτικότητα στο δικαστικό μας σύστημα κατατάσσεται για σειρά ετών στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε.», εξήγησε ο Κωνσταντίνος Κουσούλης. Υποστήριξε πως «σε ό,τι αφορά τη δικαστική ανεξαρτησία και την αποδοτικότητα, βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με την ποιότητα και τις ικανότητες των δικαστών, των εισαγγελέων και των δικαστικών υπαλλήλων της χώρας μας, αλλά είναι όμως υπαρκτή και εκθέτει τόσο την Ελληνική Δικαιοσύνη όσο και τη χώρα μας».
Σύμφωνα με τα στοιχεία της CEPEJ, οι εκκρεμείς υποθέσεις και κατά το 1ο τρίμηνο του 2025 λιμνάζουν.

Οι εκκρεμείς υποθέσεις στο Πρωτοδικείο Αθηνών είναι 248.019 και στο σύνολο των πρωτοδικείων της χώρας ο αριθμός ανέρχεται σε 413.279.

Στο Εφετείο Αθηνών οι εκκρεμείς πολιτικές υποθέσεις είναι 14.175 και σε όλα τα Εφετεία πανελλαδικά 28.641.

Ο κ. Κουσούλης ως εκπρόσωπος της CEPEJ έκανε ειδική αναφορά στον χρόνο που απαιτείται για τη διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων, καταλήγοντας ότι «ο χρόνος διεκπεραίωσης των υποθέσεων σε όλες τις δικαιοδοσίες και σε όλους τους βαθμούς υπερβαίνει κατά πολύ τον μέσο όρο της Ε.Ε., μέχρι και 5 φορές».

Όπως τόνισε στα πολιτικά δικαστήρια απαιτούνται στον πρώτο βαθμό 771 ημέρες, ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 247 ημέρες, στα Εφετεία είναι 673 ημέρες (Ε.Ε. 204 ημέρες). Για τον Άρειο Πάγο δεν δόθηκαν στοιχεία, αλλά ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 234 ημέρες.

Αντίστοιχα, για τα ποινικά δικαστήρια ο προβλεπόμενος χρόνος σε πρώτο βαθμό είναι 460 ημέρες (μέσος όρος Ε.Ε. 134 ημέρες), στα Εφετεία 694 ημέρες (Ε.Ε. 148 ημέρες), στον Άρειο Πάγο 152 ημέρες (Ε.Ε. 108 ημέρες).

Χρειάζονται στον πρώτο βαθμό για τα διοικητικά δικαστήρια 439 ημέρες (Ε.Ε. 322 ημέρες), στα Εφετεία 703 ημέρες (Ε.Ε. 288 ημέρες), στο Συμβούλιο της Επικρατείας 1.232 ημέρες (Ε.Ε. 220 ημέρες).

«Με βάση την εκτίμηση χρόνου περαίωσης των αστικών και εμπορικών διαφορών σε όλους τους βαθμούς για το 2023 η χώρα μας κατατάσσεται προτελευταία (πριν από την Ιταλία), ενώ αντίστοιχα για τις διοικητικές διαφορές κατατάσσεται τρίτη από το τέλος επί 25 χωρών της Ε.Ε.», είπε ο κ. Κουσούλης.

Αναφέρθηκε στην έλλειψη αποδοτικότητας του δικαστικού μας συστήματος το οποίο κατατάσσεται επί σειρά ετών στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. αλλά και των κρατών-μελών και παρατηρητών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2023, στην Ελλάδα ανά 100.000 κατοίκους η αναλογία δικαστών είναι 37,2, ενώ ο μέσος όρος στο Συμβούλιο της Ευρώπης είναι 21,9. Η αναλογία δικηγόρων ανά 100.000 κατοίκους στη χώρα μας είναι 441,5, έναντι 189 στην Ε.Ε. και η αναλογία δικαστικών υπαλλήλων ανά 100.000 κατοίκους στην Ελλάδα είναι 1,2, ενώ στην Ευρώπη είναι 4,12. Στον πάτο του πηγαδιού είναι η χώρα μας στην κατάταξη των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. στη χρήση ψηφιακής τεχνολογίας από τα δικαστήρια και τις εισαγγελίες.

Για τις προαγωγές δικαστών ζήτησε την αναμόρφωση του θεσμού της σύνθεσης των Ανωτάτων Δικαστικών Συμβουλίων τα οποία θ΄ αποφασίζουν. Για του λόγου το αληθές, πρότεινε «να καταστούν συλλογικά όργανα με επαρκή χρονικά θητεία (5 ή και 6 ετών), αποκλειστική απασχόληση των μελών και εκπροσώπηση όλων των βαθμών και να είναι αρμόδια για τον προγραμματισμό, τον καθορισμό στόχων ανά δικαιοδοσία, τη λογοδοσία, τις υπηρεσιακές μεταβολές, την αξιολόγηση των δικαστών και των δικαστηρίων, το πειθαρχικό δίκαιο, την εκπαίδευση και την κατάρτιση των υποψηφίων δικαστών και την επιμόρφωση των υπηρετούντων».

Η δολοφονία της άτυχης Γαρυφαλλιάς σημειώθηκε τον Νοέμβριο του 2024 στην Πάτρα σε προαύλιο χώρο ξενοδοχείου. Η κατηγορία με την οποία οδηγήθηκε σήμερα στο δικαστήριο της Αμαλιάδας Ηλείας ο 50χρονος δράστης ήταν θανατηφόρα σκοπούμενη σωματική βλάβη.

Σε βίντεο καταγράφηκαν τα όσα συνέβησαν στον προαύλιο χώρο του ξενοδοχείου εκείνο το μοιραίο βράδυ. Στις 00:07 καταφθάνει η άτυχη Γαρυφαλλιά και λίγη ώρα αργότερα καταφθάνει ο σύντροφός της. Μετά από λίγα λεπτά αποχωρεί πρώτος ο άνδρας κι έπειτα το θύμα της επίθεσης.
Η Γαρυφαλλιά καθώς κατεβαίνει κοιτάζει και προχωρά διστακτικά, μήπως την παρακολουθεί κάποιος. Πηγαίνει προς την έξοδο του παρκινγκ. Εκεί εμφανίζεται ο σύντροφός της με τον οποίο μιλούν για λίγα λεπτά.

Καθώς μπροστά είναι ένα λεωφορείο η κάμερα σταματά να τους δείχνει. Στη συνέχεια η Γαρυφαλλιά, εμφανίζεται πάλι στο πλάνο, έχοντας δεχτεί ένα χτύπημα στο πρόσωπο. Όπως φαίνεται το θύμα της ενδοοικογενειακής βίας πέφτει αναίσθητο κάτω, χωρίς να κουνιέται.

Η κάμερα κατέγραψε τον σύντροφό της να προσπαθεί να τη συνεφέρει. Ο 50χρονος την ανασήκωσε κι άρχισε να την ταρακουνά Λίγη ώρα αργότερα καταφτάνει ένας άλλος πεζός στο σημείο και ο σύντροφός της ζητάει βοήθεια για να τη μεταφέρουν στο νοσοκομείο.

Ο ίδιος αρχικά δεν είχε παραδεχτεί τι είχε συμβεί. Σύμφωνα με το thebest.gr στους συγγενείς της άτυχης γυναίκας ότι τη βρήκε χτυπημένη και κάλεσε σε βοήθεια προκειμένου να τη μεταφέρει στο νοσοκομείο.

Οι διωκτικές αρχές όμως ανακάλυψαν πως η άτυχη γυναίκα είχε έναν διαπληκτισμό με τον σύντροφό της, πήγε σε ένα ξενοδοχείο προκειμένου να μείνει εκεί το βράδυ όπου και την ακολούθησε. Φαίνεται ότι ο δράστης την παραμόνευε και αφού την συνάντησε άρχισαν να συζητούν έντονα και με μία κλωτσιά στο κεφάλι την χτύπησε με αποτέλεσμα να πέσει κάτω στο έδαφος και να τραυματιστεί βαρύτατα.

Η άτυχη γυναίκα μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου δεν τα κατάφερε κι έτσι η οικογένειά της πήρε τη γενναία απόφαση να δωρίσει τα όργανά της.

Στο δικαστήριο ο 50χρονος επέμενε πως δεν χτύπησε και δεν ήθελε να κάνει κακό στην Γαρυφαλλιά. Στο νοσοκομείο που τη μετέφερε, είπε το πρώτο ψέμα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Υποστήριξε πως την βρήκε τραυματισμένη και ευαισθητοποιήθηκε.

«Τσακωθήκαμε για ασήμαντη αφορμή και με ενημέρωσε ότι θα φύγει από το σπίτι και θα πάει στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Πήγα να την βρω, χωρίς να έχω στο μυαλό μου ότι θα τσακωθούμε. Μου επιτέθηκε πρώτη και την έσπρωξα», υποστήριζε.

«Δεν την χτύπησα με γροθιά και κλωτσιά. Δεν το αποδέχομαι αυτό. Την συνάντησα και τσακωθήκαμε. Κάποια στιγμή την έσπρωξα και έπεσε κάτω», έλεγε ο πρώην σύντροφος του θύματος.

Εννιά μέρες μετά την επίθεση, η Γαρυφαλλιά που είχε μεταφερθεί από την Πάτρα στο ΚΑΤ της Αθήνας, υπέκυψε στα τραύματά της. Η οικογένεια μέσα στον πόνο της, πήρε την απόφαση να προχωρήσει σε δωρεά των οργάνων της, για να σωθούν ζωές.

«Τουλάχιστον έτσι πιστεύουμε ότι δεν έφυγε άδικα και ότι θα βοηθήσει κι άλλους συνανθρώπους μας. Μένουμε σ’ αυτό, ότι η Γαρυφαλλίτσα μας έφυγε από κοντά μας. Τουλάχιστον θα συνεχίσει η καρδούλα της να χτυπάει κάπου αλλού και έτσι νιώθουμε ότι δεν έχει φύγει άδικα», είχε πει τότε η αδελφή της.

Σύμφωνα με τους JapanTimes, το δικαστήριο ανέτρεψε απόφαση κατώτερου δικαστηρίου που υποχρέωνε την κυβέρνηση να τον αναγνωρίσει ως πρόσφυγα. Ωστόσο, το ανώτατο δικαστήριο της 4ης μεγαλύτερης πόλης της Ιαπωνίας επικύρωσε απόφαση κατώτερου δικαστηρίου που διέταζε την κυβέρνηση να ανακαλέσει την απόφαση να μην του χορηγήσει καθεστώς πρόσφυγα.

Ο άνδρας έφτασε στην Ιαπωνία το 2019 και ζει στην κεντρική επαρχία Αϊτσί, αφού απέφυγε τη στρατιωτική θητεία και συμμετείχε σ΄ ένα αντικυβερνητικό κίνημα στη Συρία. Τον Μάιο του περασμένου έτους, το Επαρχιακό Δικαστήριο της Ναγκόγια προσπάθησε να του χορηγήσει το καθεστώς του πρόσφυγα, επικαλούμενο τους κινδύνους σύλληψης και αναγκαστικής στρατιωτικής θητείας σε περίπτωση επιστροφής του στη Συρία.

Ο δικηγόρος του επέκρινε την τελευταία απόφαση, λέγοντας: «Θέτει τον άνδρα σε ασταθή θέση ξανά». Ο άνδρας είπε ότι έχει διωχθεί ακόμη και από την τρέχουσα συριακή κυβέρνηση και ότι θα αγωνιστεί στο δικαστήριο μέχρι οι ιαπωνικές αρχές να αναγνωρίσουν τον ισχυρισμό του.

Στην απόφαση της Πέμπτης, η δικαστής Άγια Γιοσίντα, πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ναγκόγια, δήλωσε ότι η μη αναγνώριση ήταν παράνομη. Ωστόσο, ο δικαστής δήλωσε ότι δεν είναι προφανές ότι πρέπει να του χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, σημειώνοντας ότι από την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ, οι θεσμοί ασφαλείας έχουν διαλυθεί και ορισμένοι πρόσφυγες έχουν επιστρέψει.

Σύμφωνα με τις αποφάσεις του περιφερειακού και του ανώτατου δικαστηρίου, ο άνδρας ενέτεινε την κριτική του προς τη συριακή κυβέρνηση μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου και πραγματοποίησε αντικυβερνητικές συναντήσεις στα γραφεία της εταιρείας του ενώ βρισκόταν σε αναβολή από την υποχρεωτική στράτευση.

Στο δικαστήριο έγινε γνωστό πως ο Σύρος πρόσφυγας συχνά κρατούνταν από τις υπηρεσίες ασφαλείας. Λίγο μετά την άφιξή του στην Ιαπωνία, διαπιστώθηκε ότι τα περιουσιακά του στοιχεία είχαν παγώσει και η αναβολή της στράτευσης απορρίφθηκε. Υπέβαλε αίτηση στην ιαπωνική κυβέρνηση για να λάβει καθεστώς πρόσφυγα, αλλά η αίτησή του απορρίφθηκε κι ο ίδιος υπέβαλε εκ νέου αγωγή.

Η Τσόι Μαλ- Τζα ήταν 19 ετών το 1964, όταν δέχτηκε επίθεση από έναν 21χρονο άνδρα στη νότια πόλη Γκιμχάε. Την ακινητοποίησε στο έδαφος και επανειλημμένα έβαλε τη γλώσσα του στο στόμα της, προσπαθώντας να φράξει τη μύτη της κι εμποδίζοντάς την ν΄ αναπνεύσει, σύμφωνα με τα δικαστικά αρχεία.

Η Τσόι κατάφερε να απελευθερωθεί δαγκώνοντας περίπου μισή ίντσα της γλώσσας του.

Σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αποφάσεις της Νότιας Κορέας για σεξουαλική βία, ο δράστης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης μόνο για έξι μήνες και μάλιστα με διετή αναστολή για παράνομη είσοδο και εκφοβισμό, όχι όμως για απόπειρα βιασμού. Ωστόσο, για την Τσόι, που είναι σήμερα 79 χρόνων, είχε επιβληθεί καταδικαστική ποινή για πρόκληση σοβαρής σωματικής βλάβης και της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών, με αναστολή δύο ετών.

Η απόφαση αυτή ανατράπηκε την Τετάρτη από το Περιφερειακό Δικαστήριο του Μπουσάν, το οποίο έκρινε ότι οι πράξεις της «συνιστούν δικαιολογημένη αυτοάμυνα» σύμφωνα με τη νομοθεσία της Νότιας Κορέας.

Οι πράξεις της Τσόι εκείνη την εποχή «θεωρούνται πλέον ως προσπάθεια διαφυγής από μια άδικη παραβίαση της σωματικής της ακεραιότητας και της σεξουαλικής της αυτοδιάθεσης», ανέφερε το δικαστήριο σε δήλωση που απεστάλη στο AFP.

Η απόφαση ανατρέπει την καταδίκη της Τσόι του 1965, όταν το δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι πράξεις της «υπέρβαιναν τα εύλογα όρια της νομικά επιτρεπόμενης αυτοάμυνας».

Φορώντας ένα φωτεινό ροζ σακάκι, η Τσόι έλαμπε καθώς οι υποστηρικτές της της παρέδωσαν πολλές ανθοδέσμες μετά την απόφαση. Ακτιβιστές για τα δικαιώματα των γυναικών και οι υποστηρικτές της γιόρτασαν, πολλοί εμφανώς συγκινημένοι, κουνώντας ένα πλακάτ που έγραφε: «Η Τσόι Μαλ-τζα το έκανε!».

«Πριν από εξήντα ένα χρόνια, σε μια κατάσταση όπου δεν μπορούσα να καταλάβω τίποτα, το θύμα έγινε ο δράστης και η μοίρα μου σφραγίστηκε ως εγκληματίας», δήλωσε η Τσόι σε συνέντευξη Τύπου μετά την απόφαση. «Για τα θύματα που είχαν την ίδια μοίρα με τη δική μου, ήθελα να είμαι πηγή ελπίδας γι’ αυτά».

Η έφεση της Τσόι μετά το κίνημα MeToo, το οποίο ξεκίνησε στη Νότια Κορέα και τροφοδότησε μαζικές διαμαρτυρίες για τα δικαιώματα των γυναικών και οδήγησε σε νίκες σε ζητήματα που κυμαίνονται από την πρόσβαση στην άμβλωση έως αυστηρότερες ποινές για εγκλήματα με κάμερες κατασκοπείας, και μια αναμέτρηση για τη διεθνή μουσική βιομηχανία K-pop.

Η Τσόι είχε υποβάλλει αίτηση επανάληψης της δίκης το 2020, αλλά τα κατώτερα δικαστήρια αρχικά απέρριψαν την αίτησή της. Μετά από χρόνια εκστρατείας και έφεσης, το Ανώτατο Δικαστήριο της Νότιας Κορέας διέταξε τελικά επανάληψη της δίκης το 2024.

Οι δικηγόροι της δήλωσαν ότι τώρα σχεδιάζουν να ζητήσουν αποζημίωση από το κράτος για τα όσα τράβηξε στη ζωή της εξαιτίας της απόπειρας βιασμού και της καταδίκης της πριν από 61 χρόνια…