Ο Gregory Rubenstein, επικεφαλής του τμήματος σχεδίων Παλαιών Δασκάλων του Sotheby’s, δήλωσε στο Reuters την Παρασκευή (30/1) ότι το έργο «Νεαρό Λιοντάρι που Αναπαύεται» (Young Lion Resting) είναι «το πιο ουσιαστικό και σημαντικό σχέδιο του Ρέμπραντ που βγήκε σε δημοπρασία εδώ και περισσότερα από 25 χρόνια».

Σπανιότητα και τεχνική

Σήμερα είναι γνωστές μόνο έξι μελέτες λιονταριών από τον Ρέμπραντ, και οι υπόλοιπες πέντε βρίσκονται όλες σε μουσειακές συλλογές. Το σχέδιο δείχνει ένα λιοντάρι να κάθεται ακίνητο, ήρεμο αλλά σε εγρήγορση, με το βλέμμα του προσηλωμένο σε κάτι έξω από το πλαίσιο.

Ο Rubenstein σημειώνει ότι η τεχνική του Ρέμπραντ εντείνει αυτή την ένταση, περιγράφοντάς την ως «μεγάλη τεχνική δεξιοτεχνία»:

• Στο αριστερό πόδι, ο καλλιτέχνης έχει σχεδιάσει δύο διαφορετικές θέσεις με μεγάλες, μακριές πινελιές κιμωλίας.
• Στο πρόσωπο, χρησιμοποιεί μικροσκοπικές, ακριβείς πινελιές, δημιουργώντας απόλυτη εστίαση και ακινησία.
• Αυτή η αντίθεση δίνει την αίσθηση μιας σιωπηλής απειλής, καθώς το ζώο φαίνεται έτοιμο να πηδήξει ανά πάσα στιγμή.

Ιστορικό πλαίσιο

Ο Ρέμπραντ πιστεύεται ότι ήταν στις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας των τριάντα όταν δημιούργησε το έργο, όντας ήδη καθιερωμένος καλλιτέχνης στο Άμστερνταμ. Η έκθεση του έργου το εντάσσει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, εξετάζοντας πώς τα λιοντάρια έφτασαν στην Ολλανδία τον 17ο αιώνα και πώς αυτή η πρόσβαση επέτρεψε στους καλλιτέχνες να τα παρατηρήσουν από κοντά.

Σύμφωνα με τον Rubenstein, ο Ρέμπραντ σπάνια απεικόνιζε λιοντάρια. Ενώ οι πρώτες του προσπάθειες έμοιαζαν περισσότερο φανταστικές, μεταγενέστερες μελέτες όπως αυτή δείχνουν μια πολύ πιο πειστική κατανόηση του ζώου.

Τα έσοδα από την πώληση θα διατεθούν στην οργάνωση Panthera, μια φιλανθρωπική οργάνωση που επικεντρώνεται στη διατήρηση των άγριων αιλουροειδών.

«Είχα πάει το 1992 στα Χωριά SOS. Θυμάμαι, ένα κοριτσάκι η Σταυρούλα, με είχε πιάσει και δεν με άφηνε. Από τότε έχω μία πολύ καλή σχέση με τα Χωριά SOS. Θέλω τα χρήματα να πάνε στην προσπάθεια που κάνουν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η κίνηση του Πύρρου Δήμα, παρότι είναι για φιλανθρωπικό σκοπό εξόργισε την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, η οποία σε ανακοίνωση που εξέδωσε έκανε λόγο για εμπορευματοποίηση, που αντίκειται στα ιδανικά του ολυμπιακού κινήματος.

«Η χρήση της Ολυμπιακής δάδας για σκοπούς προώθησης, διαφήμισης ή εμπορευματοποίησης, πέραν του ιστορικού και συμβολικού της χαρακτήρα, αντίκειται στις αρχές που διέπουν το Ολυμπιακό Κίνημα. Είναι απολύτως κατανοητή η πρόθεση ανάδειξης της σπουδαίας προσωπικότητας του Ολυμπιονίκη μας, Πύρρου Δήμα, ο οποίος αποτελεί εθνικό πρότυπο και σύμβολο, ωστόσο, η προβολή της συμμετοχής του σε συνδυασμό με την Ολυμπιακή Δάδα εντός τηλεοπτικού προγράμματος με εμπορικό χαρακτήρα δημιουργεί έναν άστοχο συσχετισμό που δύναται να παρερμηνευθεί από το κοινό. Η ΕΟΕ «επιφυλάσσεται, ρητώς, παντός νομίμου δικαιώματός της».

Όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) στην δημοπρασία (επανάνοιγμα) των 10ετών ομολόγων (3,625%, λήξεως 15 Ιουνίου 2035) ύψους 250 εκατομμυρίων Ευρω υποβλήθηκαν προσφορές 941 εκατ. Ευρω, με αποτέλεσμα το δημοπρατούμενο ποσό να καλυφθεί 3,76 φορές. Η απόδοση του ομολόγου διαμορφώθηκε στο 3,26%.

Η σημερινή δημοπρασία ενισχύει περαιτέρω τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου που προσέγγιζαν τα 42 δισ. ευρώ (41,9 δισ. ευρώ) στο τέλος Ιουνίου. Μάλιστα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους τα ρευστά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου αυξήθηκαν κατά περίπου 2 δισ. ευρώ από τα τέλη Μαρτίου (40,1 δισ. ευρώ). Υπενθυμίζεται ότι μόνο από την αγορά ομολόγων το ελληνικό Δημόσιο έχει αντλήσει περίπου 8 δισ. ευρώ και άλλα περίπου 2 δισ. ευρώ έχει δανειστεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΙΒ).

Η συγκεκριμένη δημοπρασία εντάσσεται στο πρόγραμμα που έχει ανακοινώσει ο ΟΔΔΗΧ, το οποίο αποτελεί μέρος της εκδοτικής δραστηριότητας του ελληνικού Δημοσίου για το έτος 2025, το οποίο στοχεύει στη βελτίωση της λειτουργίας της δευτερογενούς αγοράς των ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Μάλιστα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ο ΟΔΔΗΧ, αυτά τα σημαντικά ταμειακά διαθέσιμα καλύπτουν περίπου 3 έτη των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών της Ελληνικής Δημοκρατίας και συνεχίζουν να παρέχουν σημαντικό απόθεμα ασφαλείας έναντι τυχόν κινδύνων αναχρηματοδότησης και επιτοκίου μεσοπρόθεσμα.

Το υψηλό αυτό απόθεμα σε συνδυασμό με το «ελκυστικό προφίλ» που διαθέτει το Δημόσιο Χρέος της Ελλάδας για τους επενδυτές , σε μεγάλο βαθμό αντανακλούν την ανθεκτικότητα που εμφανίζουν τα ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, παρά τις πιέσεις που επικρατούν σε μεγαλύτερες αγορές της ευρωζώνης και κυρίως στη Γαλλία.

Είναι ενδεικτικό ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες του Ελληνικού Δημοσίου για εφέτος (2025) περιορίζονται στο 5,8% του ΑΕΠ της χώρας έναντι 10,3% που είναι ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη. Στην Ιταλία το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 25,6% και στο 16,3% στην Ισπανία.

Τα παραπάνω αντανακλώνται στο χαμηλό περιθώριο των ελληνικών 10ετών ομολόγων έναντι των αντιστοίχων γερμανικών, το οποίο κυμαίνεται στο 0,64% την ίδια ώρα που το περιθώριο των γαλλικών έχει φθάσει το 0,79% και των ιταλικών τίτλων το 0,78% Η απόδοση των 10ετών ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου κυμαίνεται στο 3,34% ενώ η διαπραγμάτευση των ιταλικών γίνεται με απόδοση 3,48% και των γαλλικών με 3,49%.

Μετά ταύτα με ενδιαφέρον αναμένεται η επαναξιολόγηση του αξιόχρεου της ελληνικής οικονομίας από τον οίκο αξιολόγησης Moody’s στο τέλος αυτής της εβδομάδας (Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου). Υπενθυμίζεται ότι ο συγκεκριμένος οίκος αξιολόγησης έχει κατατάξει την Ελλάδα στην βαθμίδα Βaa3 διατηρώντας την προοπτική της ελληνικής οικονομίας σταθερή.

Ο Γιώργος Τσαγκαράκης μίλησε στην εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή, για την δημοπρασία.

Μεταξύ των κοσμημάτων είναι ένα περιδέραιο με δύο σειρές από μαργαριτάρια, καθώς και ένα ζευγάρι λευκόχρυσα σκουλαρίκια 18 καρατίων με σμαράγδια μεγάλης αξίας.

Ο κ. Τσαγκαράκης δήλωσε ότι: «Είναι ένα γεγονός που έχει πάρει πολύ μεγάλη έκταση. Μελετάω με πολύ προσοχή τις αξίες των κοσμημάτων που έχω στα χέρια μου, που προέρχονται από τα προσωπικά κοσμήματα της Ζωής Λάσκαρη. Εμείς τα έχουμε στα χέρια μας με απόλυτη νομιμότητα, με τις υπογραφές των κατόχων του και προέρχονται από το οικογενειακό περιβάλλον. Κάποια έχουν μεγάλη οικονομική αξία και κάποια μικρότερη, τα οποία φορούσε στην καθημερινότητά της. Δεν μπορείς να προσδιορίσεις σε αξία οικονομική το περιδέραιο της Ζωής Λάσκαρη, γιατί το έχει φορέσει μια διασημότητα. Την τιμή την καθορίζει το κοινό».

Η δημοσιογράφος του «Happy Day» Χριστιάνα Κοχλατζή μίλησε με τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, ο οποίος εξήγησε πως δεν γνωρίζει τίποτα.

Από την πλευρά της η Σταματίνα Τσιμτσιλή ανέφερε ότι επικοινώνησε με την μικρότερη κόρη της Ζωής Λάσκαρη, την Αίθρα Λυκουρέζου, η οποία απέφυγε να σχολιάσει το θέμα και αρκέστηκε να πει ότι δεν έχει καμία σχέση με την δημοπρασία των κοσμημάτων.

Σύμφωνα με την «Daily Mail», η ασπρόμαυρη εικόνα τραβήχτηκε από έναν νεκροθάφτη που εργαζόταν στο πλοίο περισυλλογής πτωμάτων που έφτασε στο σημείο του ναυαγίου μετά το ναυάγιο. Τώρα βγαίνει προς πώληση στο δημοπρατήριο Henry Aldridge & Son Auctioneers του Devizes, Wiltshire, με εκτιμώμενη τιμή 4.000 έως 7.000 λίρες.

Σε αυτήν τη φωτογραφία απεικονίζεται ένα μεγάλο παγόβουνο πάνω από την επιφάνεια του βόρειου Ατλαντικού. Η φωτογραφία τραβήχτηκε δύο ημέρες αφότου το πολυτελές πλοίο προσέκρουσε σε παγόβουνο στο παρθενικό του ταξίδι και βυθίστηκε, παρασύροντας στον βυθό 1.522 ανθρώπους.

Ο φωτογράφος, ο οποίος πιστεύεται ότι ήταν ο John Snow Jr, ο υπεύθυνος κηδειών, έβαλε αργότερα το στιγμιότυπο σε ένα χαρτόνι.

Ο πατέρας του Σνόου διατηρούσε γραφείο κηδειών στη Νέα Σκωτία και, όταν έγινε γνωστή η τραγωδία, κλήθηκαν στο Χάλιφαξ ο ίδιος και το προσωπικό του.

Επιβιβάστηκαν στο πλοίο «Mackay-Bennett», το οποίο ήταν φορτωμένο με 100 φέρετρα και 100 τόνους πάγου για τη συντήρηση των πτωμάτων. Ξεκίνησαν για το σημείο του ναυαγίου, όπου έφτασαν τέσσερις ώρες αργότερα, στις 17 Απριλίου 1912.

Το πλήρωμα ξεκίνησε το ζοφερό έργο του το επόμενο πρωί. Συνολικά, ανέσυραν 306 πτώματα από τη θάλασσα. Όσοι αναγνωρίστηκαν ως επιβάτες της πρώτης θέσης ταριχεύτηκαν στο πλοίο και τοποθετήθηκαν σε φέρετρα. Μεταξύ αυτών ήταν και οι σοροί του John Jacob Astor IV, του πλουσιότερου ανθρώπου στο πλοίο, και του Isidor Straus, ιδιοκτήτη του πολυκαταστήματος Macy’s.

Οι επιβάτες της δεύτερης θέσης ταριχεύτηκαν και τυλίχτηκαν σε καμβά. Οι σοροί 116 επιβατών τρίτης θέσης ρίχτηκαν στη θάλασσα. Το πλοίο επέστρεψε στο Χάλιφαξ επτά ημέρες αργότερα με 190 θύματα του «Τιτανικού».

«Πρέπει να είχε τους λόγους του για να φωτογραφίσει αυτό το παγόβουνο»

Η φωτογραφία του παγόβουνου πέρασε από την οικογένεια Σνόου μέχρι που αποκτήθηκε από έναν συλλέκτη αναμνηστικών του «Τιτανικού» πριν από περίπου 30 χρόνια.

Ο δημοπράτης Andrew Aldridge δήλωσε: «Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι αυτό ήταν το παγόβουνο που βύθισε τον «Τιτανικό». Αυτό όμως που μπορούμε να πούμε είναι ότι μετά το πλοίο διάσωσης «Carpathia», το «Mackay-Bennett» ήταν από τα πρώτα πλοία που έφτασαν στο σημείο του ναυαγίου και ότι ο νεκροθάφτης που επέβαινε στο πλοίο αποφάσισε να τραβήξει μια φωτογραφία αυτού του παγόβουνου. Πρέπει να είχε τους λόγους του για να φωτογραφίσει αυτό το παγόβουνο».

«Έγραψε τη λεζάντα “Τιτανικός” και την τοποθέτησε για τις επόμενες γενιές. Δεν έχει πωληθεί ξανά στο παρελθόν και αποκτήθηκε απευθείας από την οικογένεια Snow από τον πωλητή μας στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σπάνια φωτογραφία και είμαστε σίγουροι ότι θα προσελκύσει μεγάλο ενδιαφέρον» σημείωσε ο Andrew Aldridge.

Μυστήριο με το παγόβουνο που βύθισε τον «Τιτανικό»

Μια φωτογραφία ενός άλλου παγόβουνου, που θα μπορούσε, επίσης, να είναι αυτό στο οποίο προσέκρουσε ο «Τιτανικός» τη νύχτα της 14ης Απριλίου 1912, έχει δημοσιευθεί ξανά. Πρόκειται για μια φωτογραφία που τράβηξε ένα μέλος του πληρώματος του «Minia», ενός άλλου πλοίου περισυλλογής πτωμάτων που έφτασε στο σημείο στις 22 Απριλίου, μία εβδομάδα αργότερα.

Το 2020 πωλήθηκε σε δημοπρασία μια φωτογραφία ενός παγόβουνου που είχε τραβηχτεί δύο ημέρες πριν από την τραγωδία, από τον καπετάνιο ενός διερχόμενου επιβατηγού πλοίου.

Πηγή: iefimerida.gr

«Σκεφτήκαμε ότι θα διασκεδάσουμε λίγο και θα βάλουμε το λεμόνι στη δημοπρασία με εκτίμηση 40 με 60 λίρες» δήλωσε ο δημοπράτης Ντέιβιντ Μπρέτελ (David Brettell).

Είχε βρεθεί σε ντουλάπι!

Ο οίκος δημοπρασιών βρήκε αρχικά το φρούτο από το 1739 κρυμμένο σε ένα ντουλάπι του 19ου αιώνα. Οι πωλητές του, καθώς ξεχώριζαν τα υπάρχοντα του θείου τους βρήκαν το έπιπλο και σκέφτηκαν ότι ίσως είναι πολύτιμο. Έτσι το πήγαν για εκτίμηση στον οίκο δημοπρασιών.

«Το λεμόνι έφτασε με ένα συνηθισμένο μπαούλο Κινέζων εμπόρων στα τέλη του 19ου αιώνα. Ήταν ακριβώς στο πίσω μέρος ενός εκ των συρταριών οπότε το βγάλαμε» δήλωσε ο Μπρέτελ στο BBC.

Το μοναδικό εσπεριδοειδές έχει βαθύ καφέ χρώμα, αλλά είναι εντυπωσιακά άθικτο. Είναι σκαλισμένο με τις λέξεις «δόθηκε από τον κ. P Lu Franchini στις 4 Νοεμβρίου 1739 στη Miss E Baxter». Το λεμόνι μπορεί να μεταφέρθηκε στην Αγγλία ως ρομαντικό δώρο από την Ινδία, ανέφερε η Sun.

Τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι υπήρξε «πόλεμος προσφορών» που οδήγησε την τελική τιμή του λεμονιού να φτάνει στα 1.800 δολάρια από ανώνυμο Βρετανό συλλέκτη.

Το ντουλάπι το οποίο βγήκε και αυτό σε δημοπρασία, πωλήθηκε μόνο για περίπου 40 δολάρια.

Ο έμπορος εντόπισε μία σπάνια αφρικανική μάσκα και την αγόρασε από το ζευγάρι για 150 ευρώ (165 δολάρια). Ωστόσο οι δύο ηλικιωμένοι δεν ήξεραν την πραγματική αξία του αντικειμένου. Η μάσκα αργότερα πωλήθηκε σε δημοπρασία έναντι του αστρονομικού ποσού των 4,6 εκατ. δολαρίων.

Όλα ξεκίνησαν όταν το ηλικιωμένο ζευγάρι Γάλλων αποφάσισε να πουλήσει το δεύτερο σπίτι του στη νότια Γαλλία. Στο συγκεκριμένο σπίτι υπήρχαν διάφορα αφρικανικά αντικείμενα, ανάμεσα στα οποία και μία ξύλινη μάσκα την οποία -σύμφωνα με το CNN- οι δύο ηλικιωμένοι απέκτησε από έναν πρόγονό τους που ήταν κυβερνήτης στην Αφρική.

Πριν πουλήσουν το σπίτι αποφάσισαν να κάνουν ένα παζάρι στο γκαράζ τους, προκειμένου να πουλήσουν όποια αντικείμενα δεν ήθελαν να κρατήσουν. Μεταξύ των αντικειμένων που «βγήκαν στο σφυρί» ήταν και η μάσκα “Ngil”, η οποία κάποτε ανήκε στον René-Victor Edward Maurice Fournier, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως αποικιακός κυβερνήτης στην Αφρική στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν σημαντικά τμήματα της ηπείρου βρίσκονταν υπό γαλλική αποικιοκρατία.

Ένας έμπορος μεταχειρισμένων αρχαιοτήτων που ήταν στο παζάρι αγόρασε την μάσκα και μερικά άλλα αντικείμενα, όπως λόγχες, ένα μαχαίρι περιτομής, ένα φυσερό και μουσικά όργανα, για μόλις 165 δολάρια. Το ζευγάρι πίστευε τότε ότι το ποσό ήταν ικανοποιητικό.

Το σοκ και η δικαστική διαμάχη

Ωστόσο, μόλις έξι μήνες αργότερα, το ζευγάρι υπέστη σοκ όταν έμαθε την αληθινή αξία της μάσκας από ένα άρθρο σε μία εφημερίδα.

Όταν παρουσιάστηκε σε δημοπρασία στο Μονπελιέ της Γαλλίας, οι δημοπράτες περιέγραψαν τη μάσκα ως «μια εξαιρετικά σπάνια μάσκα του 19ου αιώνα, ιδιοκτησία μιας μυστικής κοινωνίας του λαού των Κυνόδοντων στη Γκαμπόν», στη Δυτική Αφρική, σύμφωνα με την Daily Mail.

Η Γκαμπόν ήταν γαλλική αποικία την εποχή που ο Φουρνιέ απέκτησε τη μάσκα. Ένας αγοραστής αγνώστου ταυτότητας προσέφερε το ιλιγγιώδες ποσό των 4,6 εκατομμυρίων δολαρίων και απέκτησε την σπάνια μάσκα.

Το ζευγάρι των Γάλλων κατέθεσε γρήγορα ασφαλιστικά μέτρα για να ακυρώσει την αρχική πώληση της μάσκας, η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν 1 από τα μόλις 10 αντικείμενα αυτού του είδους που υπάρχουν ακόμα και που κάποτε χρησιμοποιούνταν από μια εθνοτική ομάδα Bantu.

Το ζευγάρι υποστήριξε ότι υπήρξε “λάθος στην αυθεντικοποίηση” κατά τη στιγμή της πώλησης και επέμεινε ότι ο έμπορος τους εξαπάτησε επειδή «γνώριζαν την πραγματική αξία της μάσκας» κατά τη στιγμή της αγοράς.

Ωστόσο ο δικαστής απέρριψε το αίτημα του ζευγαριού, λέγοντας ότι έδειξαν «ασυγχώρητη αμέλεια και επιπολαιότητα», καθώς απέτυχαν να εκτιμήσουν τη μάσκα πριν την πουλήσουν και έτσι δεν τους οφείλονται χρήματα.

Πηγή: enikos.gr

Σε μία κατάμεστη από το φιλότεχνο κοινό αίθουσα και με συμμετοχές μέσω τηλεφώνου και διαδικτύου, ο μεγαλύτερος οίκος δημοπρασιών στην Ελλάδα κατακύρωσε την πώληση του έργου «Μάης» του Γιάννη Τσαρούχη, στην τιμή των 475.542 ευρώ με τιμή εκκίνησης 200.000 ευρώ. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, το έργο ανήκει σε μία αριστουργηματική σειρά από 12 πίνακες που φιλοτέχνησε ο μεγάλος δάσκαλος, ένας για κάθε μήνα του έτους, αντλώντας την έμπνευσή του από τις διακοσμήσεις Louis Philippe με φόντο χρυσό και τις γαλλικές εικόνες της Σταυρώσεως του 15ου αιώνος.

Με το 76% των έργων που διατέθηκαν στην αίθουσα και το 85% με τα after sale να βρίσκουν αγοραστές, στη δημοπρασία σημειώθηκε τζίρος που ξεπέρασε τα 2 εκατ. ευρώ.

Ανάμεσα στο πλήθος έργων που ξεπέρασαν αισθητά την αρχική τιμή εκτίμησης, ξεχωρίζει το έργο «Χωρίς Τίτλο» του Απόστολου Γεωργίου που υπετριπλασίασε την αρχική τιμή εκτίμησης (πωλήθηκε 69.302 ευρώ με αρχική 20.000 ευρώ), το έργο «Εntre ciel et terre» του Pavlos (Διονυσόπουλος) που κατακυρώθηκε στα 41.126 ευρώ, υπερδιπλασιάζοντας την αρχική τιμή εκτίμησης των 18.000 ευρώ, το «Σινιάλο» (1972) του Takis (Βασιλάκης) που πωλήθηκε 120.978 ευρώ με αρχική 80.000 ευρώ, όπως και η «Σύνθεση με γυναικείες φιγούρες και άγγελο» και το προσχέδιο που τη συνόδευε, του Κωνσταντίνου Παρθένη, που πωλήθηκε 95.770 ευρώ με αρχική τιμή εκτίμησης 60.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τον Ανδρέα Βέργο, Managing Director της VERGOS Auctions: «Το παγκόσμιο ρεκόρ για τον κορυφαίο ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη όπως και για τον οίκο μας, τοποθετεί επάξια τη χώρα μας στον διεθνή χάρτη της δευτερογενούς αγοράς τέχνης. Οι συλλέκτες επέδειξαν για άλλη μία φορά εμπιστοσύνη τόσο στον οίκο μας όσο και στην αξία και τη διαχρονικότητα της νεοελληνικής τέχνης».

Σύμφωνα με τον οίκο Sotheby’s, το «αψεγάδιαστο» διαμάντι των 10,57 καρατίων προέρχεται από την Μποτσουάνα. «Εκτιμάται σε περίπου 3,3 εκατ. δολάρια ανά καράτι, δηλαδή περισσότερα από 35 εκατ. δολάρια. Είναι η υψηλότερη εκτιμώμενη αξία ανά καράτι για οποιονδήποτε πολύτιμο λίθο στην αγορά», είπε ο επικεφαλής πωλήσεων κοσμημάτων του Sotheby’s Αλεξάντερ Έμπλεν στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), χωρίς να μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του.

Η αξία του εκτιμάται στα 35 εκατ. ευρώ 

Στην παρουσίαση του οίκου Sotheby’s υπογραμμίζεται ότι το «Αιώνιο Ροζ» διαμάντι (όπως αποκαλείται) είναι «σπανιότερο από έναν πίνακα του Ρενέ Μαγκρίτ ή του Άντι Γουόρχολ» λόγω της καθαρότητάς του.

Το ρεκόρ σε δημοπρασία ροζ διαμαντιού είναι τα 71,2 εκατομμύρια δολάρια που πρόσφερε συλλέκτης το 2017 στο Χονγκ Κονγκ. Η δεύτερη υψηλότερη τιμή πώλησης καταγράφηκε το 2022, επίσης σε δημοπρασία στο Χονγκ Κονγκ: 57,7 εκατομμύρια δολάρια.

Η συρταριέρα και η καρέκλα ηλικίας 250 ετών εκτιμάται ότι αξίζουν από 800.000 έως 1,2 εκατομμύρια ευρώ και 100.000 έως 200.000 ευρώ αντίστοιχα.

«Αυτά τα έπιπλα ήταν πάντα σημαντικά και θεωρούνταν ως τέτοια ανά τους αιώνες, επομένως, ακόμη και χωρίς την προέλευσή τους και τη βασιλική τους διάσταση, ήταν αντικείμενο θαυμασμού και αρεστά», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του γαλλικού τμήματος του Οίκου Christie’s, ο Σιμόν ντε Μονικό.

Η συρταριέρα με σχέδια εμπνευσμένα από την Κίνα και σπάνια μεταλλικά μέρη κατασκευάστηκε για την τότε μέλλουσα βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα το 1770, όταν έφτασε για πρώτη φορά στη Γαλλία σε ηλικία 15 χρονών.

«Μπορούμε να φανταστούμε ότι ήταν ακόμα μια μάλλον χαμένη μέλλουσα μονάρχης. Θα παντρευόταν τον μέλλοντα βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ΄εκείνη τη χρονιά».