Νατάσα Μαστοράκου

Ο οίκος Sotheby’s ανακοίνωσε ότι το έργο του 1965 με τίτλο English Garden, το οποίο ολοκληρώθηκε στο Boulder του Κολοράντο, υπήρξε καθοριστικό για την πορεία του Hockney, κατέχοντας παράλληλα σημαντική θέση στη γενικότερη ιστορία της τέχνης.

«Πρόκειται για ένα έργο-σταθμό», δήλωσε ο διευθυντής σύγχρονης τέχνης του Sotheby’s στο Λονδίνο, Tom Edisson. «Θέτει ουσιαστικά τα θεμέλια για όλα όσα ακολούθησαν».

Ο πίνακας εκτίθεται στις κεντρικές αίθουσες του οίκου στο Λονδίνο ενόψει της πώλησής του στις 4 Μαρτίου, με εκτιμώμενη τιμή που κυμαίνεται μεταξύ 2,5 και 3,5 εκατομμυρίων λιρών.

Ο Hockney είχε μόλις ολοκληρώσει τις σπουδές του όταν μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το καλοκαίρι του 1965 προσκλήθηκε να διδάξει στο πανεπιστήμιο του Boulder, στο Κολοράντο.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί συνδέθηκε ερωτικά με έναν 19χρονο φοιτητή, τον Dale Chisman, και, παρότι απόλαυσε τις έξι εβδομάδες που πέρασε στο Boulder, του παραχωρήθηκε ένα εργαστήριο χωρίς παράθυρα.

«Βρίσκομαι εδώ, περιτριγυρισμένος από αυτά τα υπέροχα Βραχώδη Όρη», είχε πει στον βιογράφο του. «Μπαίνω στο στούντιο – ούτε ένα παράθυρο! Κι εγώ το μόνο που χρειάζομαι είναι δυο μικρά παραθυράκια».

Αναζητώντας έμπνευση, ανακάλυψε μια φωτογραφία στη αμερικανική Vogue του Horst P. Horst, που απεικόνιζε έναν επιμελώς διαμορφωμένο κήπο με τοπιάρι στο Haseley Court, κατοικία της σχεδιάστριας και αισθητικού διαμορφώτριας Nancy Lancaster.

Όπως ανέφερε ο Edisson, «νιώθεις ένα τσίμπημα νοσταλγίας, ίσως και λίγη νοσταλγία για την πατρίδα, κοιτάζοντας πίσω στα πράσινα και γαλήνια τοπία της Αγγλίας… Πιστεύω ότι αυτό τον ώθησε να ζωγραφίσει την πατρίδα του».

Το έργο παγιώνει ότι έχουμε αγαπήσει σε αυτόν

Το English Garden αποτελεί το πρώτο πλήρως ολοκληρωμένο αγγλικό τοπίο του Hockney και δημιουργήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η αφηρημένη τέχνη, και όχι η παραστατική, κυριαρχούσε.

Σύμφωνα με τον Edisson, το έργο είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό «διότι παγιώνει πολλά από όσα γνωρίζουμε για την καλλιτεχνική πρακτική του Hockney και για όσα έχουμε αγαπήσει σε αυτόν ως δημιουργό… Ήταν μια πραγματική καμπή».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη David Hockney and more (@davidhockneyandmore)

Πέρα από τους διάσημους πίνακές του με τις πισίνες της Καλιφόρνιας, τα πιο πρόσφατα έργα του, που απεικονίζουν το τοπίο του East Yorkshire, συγκαταλέγονται στα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπητά της καριέρας του, σημείωσε ο Edisson, προσθέτοντας ότι η άμεση σύνδεση με αυτά μπορεί να εντοπιστεί ήδη στο English Garden.

Ο πίνακας εκτέθηκε το 1965 στην Kasmin Gallery στο Λονδίνο, τη χρονιά που δημιουργήθηκε, και παρουσιάστηκε για τελευταία φορά σε δημόσια γκαλερί το 1970, σε έκθεση στη Whitechapel Gallery. Έκτοτε παρέμεινε σε ιδιωτική συλλογή, ενώ εμφανίστηκε σε δημοπρασία το 1997.

Ο Hockney, σήμερα 88 ετών, παραμένει δραστήριος, με νέα έκθεση έργων του που πρόκειται να ανοίξει στη Serpentine Gallery στο Λονδίνο τον Μάρτιο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη David Hockney and more (@davidhockneyandmore)

Η έκθεση αυτή ακολουθεί τη μεγαλύτερη αναδρομική παρουσίαση έργων του μέχρι σήμερα, όταν περισσότερα από 400 έργα του εκτέθηκαν στο Fondation Louis Vuitton στο Παρίσι, όπου – όπως ανέφερε ο Edisson – οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν το εύρος των φιλοδοξιών του καλλιτέχνη και την «εξαιρετική» δημιουργική του ορμή.

«Προκαλεί συνεχώς τον εαυτό του. Παραμένει στην πρωτοπορία της σύγχρονης τέχνης και αυτός ο πίνακας (English Garden) είναι, για μένα, η ρίζα όλων όσων ακολούθησαν», κατέληξε.

Νατάσα Μαστοράκου

Με προσωπικές σχέσεις, εμπειρίες και ρόλο σε ένα περιβάλλον όπου η τέχνη, η εξουσία και η διπλωματία συνυπήρχαν, η παρουσία της προσέδωσε στη συλλογή και στη ζωή της ιστορικό βάθος που ξεπερνά κατά πολύ τα αντικείμενα που άφησε πίσω της.

Μια προσωπικότητα που κινήθηκε με μεγάλη άνεση στα σαλόνια της κοινωνικής ελίτ αλλά και στην διεθνή πολιτική και διπλωματική σκηνή έρχεται ξανά στο προσκήνιο με αφορμή τη δημοπρασία που θα πραγματοποιηθεί στις 4 Φεβρουαρίου στον οίκο Christie’s.

Ανάμεσα σε άλλες ιστορικές δημοπρασίες που θα γίνουν στον Οίκο τον επόμενο μήνα, θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά ένας από τους μεγαλύτερους θησαυρούς της Νέας Υόρκης. Η ιστορία θα ζωντανέψει ξανά μέσα από το διαμέρισμα των Έιτκεν και το κοινό θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει, και λίγοι τυχεροί να αποκτήσουν, αντικείμενα και έργα τέχνης πολύ μεγάλης αξίας.

Πρόκειται για ένα «ταξίδι» 100 ετών που ολοκληρώνεται τον 21ο αιώνα, αντιπροσωπεύοντας μια σπάνια συλλογή σε ένα διαμέρισμα που δεν έχει αλλάξει ιδιοκτήτη από τότε που χτίστηκε το 1927.

Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής δημιουργήθηκε από την Annie Laurie και τον Russell Aitken στις δεκαετίες του 1950 και 1960, και στη συνέχεια συμπληρώθηκε με την ευαισθησία και την αισθητική της Άϊριν Ρούσβελτ Έιτκεν μετά το γάμο της με τον Ρούσβελτ στη δεκαετία του 1980.

Η συλλέκτρια γεννήθηκε το 1931 και ξεκίνησε την καριέρα της στο fashion marketing στην Νέα Υόρκη, με οδηγό την Ντόροθι Σέιβερ, θρυλική πρόεδρο των πολυκαταστημάτων Lord & Taylor.

Το 1965 παντρεύτηκε τον τραπεζίτη Τζον Άσπινγουολ Ρούσβελτ, μικρότερο γιο του προέδρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ και από τότε ασχολήθηκε με τη μεγάλη συλλογή του διαμερίσματός τους με οικογενειακούς πίνακες, έπιπλα, ασημένια αντικείμενα  και ιστορικά έγγραφα.

Μέσα από αυτόν τον γάμο βρέθηκε στο επίκεντρο της αμερικανικής υψηλής κοινωνίας και των διεθνών πολιτικών εξελίξεων του 20ού αιώνα, αποκτώντας εμπειρίες που ελάχιστες γυναίκες της εποχής είχαν τη δυνατότητα να ζήσουν.

Μέχρι το τέλος της ζωής της συνέχισε να συλλέγει και να προσεγγίζει την τέχνη με μεγάλη λεπτότητα.

Έντονη παρουσία, διακριτική ζωή

Η Ρούσβελτ υπήρξε μια γυναίκα με έντονη παρουσία, της οποίας η ζωή και η πορεία ξεπερνούσαν τα στενά όρια της εποχής της. Με βαθιά καλλιέργεια και έντονο ενδιαφέρον για την τέχνη και τον πολιτισμό, άφησε πίσω της ένα αποτύπωμα που εξακολουθεί να προκαλεί το ενδιαφέρον συλλεκτών, ιστορικών και φίλων της τέχνης.

Παρά τη δημόσια εικόνα της, η Ειρήνη Ρούσβελτ διατήρησε έναν διακριτικό χαρακτήρα. Ήταν γνωστή για την εκλεπτυσμένη αισθητική της, την αγάπη της για την τέχνη και τα αντικείμενα με ιστορία, αλλά και για το ενδιαφέρον της για τη φιλανθρωπία και την κοινωνική προσφορά. Τα σπίτια στα οποία έζησε αντικατόπτριζαν αυτήν ακριβώς τη φιλοσοφία: χώρους όπου συνυπήρχαν η πολυτέλεια με τη μνήμη και η παράδοση με το προσωπικό γούστο.

Η δημοπρασία του Christie’s φέρνει στο φως αντικείμενα που συνδέονται άμεσα με τη ζωή της: έργα τέχνης, έπιπλα, προσωπικά αντικείμενα και συλλεκτικά κομμάτια που μαρτυρούν το αισθητικό της κριτήριο και τη θέση της στον διεθνή κοινωνικό χάρτη. Πρόκειται για αντικείμενα που δεν έχουν μόνο υλική αξία, αλλά και έντονο ιστορικό και συναισθηματικό φορτίο, καθώς αφηγούνται πτυχές μιας ζωής γεμάτης μετακινήσεις, γνωριμίες και εμπειρίες.

 Ένα διαμέρισμα, δεκάδες ιστορίες

Το να μπαίνεις στο διαμέρισμα των Aitken ήταν σαν να μεταφέρεσαι στην κομψότητα και τη μεγαλοπρέπεια του 18ου αιώνα. Σε κάθε δωμάτιο, ο επισκέπτης βρίσκεται περιτριγυρισμένος από κομμάτια αξιοθαύμαστα και προσεκτικά επιλεγμένα από τη βρετανική και γαλλική κοινωνίας.

Σε αυτά προστέθηκαν τα ιδιόμορφα μοναδικές πορσελάνες  Μάισεν και Σεβρών, έπιπλα Τσίπεντεϊλ, πολύτιμα αντικείμενα Φαμπερζέ, πίνακες με διάσημες υπογραφές όπως του Τόμας Γκέινσμπορο, του  Τόμας Λόρενς, του Φρανσουά Μπουσέ, του Νικολά Λανκρέ και του Φραγκονάρ αλλά και αντίκες κάθε είδους και χαλιά.

Τα έσοδα από τη συλλογή θα διατεθούν στα τρία πολιτιστικά ιδρύματα της Νέας Υόρκης που ήταν πιο κοντά στην καρδιά της: το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, η Συλλογή Frick και η Βιβλιοθήκη και Μουσείο Morgan.

Από τα αντικείμενα της δημοπρασίας ξεχωρίζουν:

1. Πορτρέτο της LadyBerkeley από τον Sir Thomas Lawrence (1769–1830), 600.000 έως 800.000 αγγλικές λίρες

2. «FourSeasons» του Nicolas Lancret, τέσσερις διακοσμητικοί πίνακες σετ, 800.000 έως 1.200.000 αγγλικές λίρες

3. Σπάνιο χαλί SavonnerieLouisXIII, 600.000 έως 1.000.000 αγγλικές λίρες

Σύμφωνα με την RM Sotheby’s, που έχει αναλάβει τη δημοπρασία, το συγκεκριμένο σασί χρησιμοποιήθηκε για λίγο στις κατατακτήριες δοκιμές της πίστας Spa-Francorchamps, πριν ο Σουμάχερ επιλέξει διαφορετικό σασί για τον αγώνα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Ένα μεγάλο χρυσό κέρμα που κόπηκε το 1609 για λογαριασμό του βασιλιά Φιλίππου Γ΄της Ισπανίας θα μπορούσε να σπάσει κάθε ρεκόρ και να γίνει το πιο πολύτιμο κέρμα στην Ευρώπη, σε δημοπρασία στην Ελβετία.

To μοναδικό αυτό αντικείμενο, βάρους 339 γραμμαρίων, έχει τιμή εκκίνησης στα 2 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα (2,48 εκατομμύρια δολάρια), έγινε γνωστό από τον οίκο δημοπρασιών, με έδρα τη Γενεύη, Numismatica Genevensis SA.

«Το κέρμα θα καταρρίψει σίγουρα το ρεκόρ του ακριβότερου ευρωπαϊκού κέρματος όλων των εποχών», δήλωσε στο Ρόιτερς ο διευθυντής του οίκου Φρανκ Μπαλντάτσι.

Το Centen ή 100 εσκούδος σε ένα πρώην ισπανικό νόμισμα, φτιάχτηκε στην πόλη Σεγόβια, στην κεντρική Ισπανία, από χρυσό που μετέφεραν οι κατακτητές οι οποίοι είχαν πάει στην Αμερική ή τον «Νέο Κόσμο».

Κατασκευάστηκε ως μία επίδειξη βασιλικού πλούτου και ισχύος, με την αξία του να ισοδυναμεί με τους μισθούς πολλών ετών, και είναι το μεγαλύτερο στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, επισήμανε ο ιδρυτής του οίκου δημοπρασιών Αλέν Μπαρόν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Numismatica Genevensis (@numismatica_genevensis)

Χαμένο για πολλούς αιώνες, κατέληξε στις ΗΠΑ γύρω στο 1950 όπου ένας Νεοϋορκέζος συλλέκτης το αγόρασε προτού το πουλήσει σε έναν Ισπανό αγοραστή 10 χρόνια αργότερα. Κατόπιν, το πήρε σε μια δημοπρασία ένας άλλος συλλέκτης, η ταυτότητα του οποίου δεν έχει γίνει γνωστή.

«Ήταν πραγματικά ένα βασιλικό δώρο, ένα δώρο για άλλους βασιλιάδες ή βασίλισσες», είπε ο Μπαρόν. «Ο επόμενος ιδιοκτήτης του θα έχει τη δυνατότητα να είναι, με κάποιο τρόπο, ίσος με έναν βασιλιά, καθώς ήταν ένας βασιλιάς που το προσέφερε σε έναν άλλο βασιλιά».

«Υπάρχει ενδιαφέρον από αγοραστές στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, οι οποίοι αναζητούν ένα «περιουσιακό στοχείο-τρόπαιο», όπως και από ιδρύματα, τονίζει ο οίκος δημοπρασιών.

Την τωρινή τιμή ρεκόρ για ένα ευρωπαϊκό νόμισμα κατέχει ένα κέρμα των 100 δουκάτων που ανήκε κάποτε στον Φερδινάνδο Γ’, το οποίο πουλήθηκε έναντι 1,95 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (2,42 εκατομμύρια δολάρια).