Σπύρος Σιδέρης

Το κλίμα στην αίθουσα ήταν διττό: από τη μία, αισθητή διάθεση κινητοποίησης και χρηματοδότησης· από την άλλη, εμφανείς επιφυλάξεις για τους όρους, τους μηχανισμούς εφαρμογής και –κυρίως– για το γεγονός ότι η Παλαιστινιακή πλευρά δεν εκπροσωπήθηκε άμεσα στις εργασίες.

Ποιοι ήταν παρόντες – και ποιες ήταν οι μεγάλες απουσίες

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν εκπρόσωποι 47 χωρών, με την αμερικανική πλευρά να δίνει σαφές πολιτικό στίγμα μέσω του Ντόναλντ Τραμπ και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Η εικόνα ενισχύθηκε από τη συμμετοχή χωρών της Μέσης Ανατολής και ευρύτερα, κυρίως λόγω της οικονομικής διάστασης της ανοικοδόμησης, αλλά και της συζήτησης για την ασφάλεια στη “επόμενη μέρα”.

Μεταξύ των χωρών που βρέθηκαν στο τραπέζι, κεντρικό ρόλο είχε το Κατάρ, με τον πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν Αλ Θάνι να τοποθετείται υπέρ της χρηματοδοτικής στήριξης και της σταθεροποίησης. Παρόντα ήταν επίσης τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με τον υπουργό Εξωτερικών Αμπντουλάχ μπιν Ζάγεντ, το Μαρόκο με τον υπουργό Εξωτερικών Νάσερ Μπουρίτα, το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία με τον Αντέλ αλ-Τζουμπέιρ, η Κουβέιτ με τον υπουργό Εξωτερικών Τζάραχ Τζάμπερ αλ-Άχμαντ αλ-Σαμπάχ, καθώς και το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Ουζμπεκιστάν.

Από την Αίγυπτο συμμετείχε ο πρωθυπουργός Μουσταφά Μαντμπούλι, ο οποίος επέμεινε σε δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ των παλαιστινιακών δικαιωμάτων και κατά κινήσεων που θα οδηγούσαν σε νέα τετελεσμένα.

Την ίδια στιγμή, στο διπλωματικό παρασκήνιο καταγράφηκαν δυτικές επιφυλάξεις και αίσθηση “απόστασης” από το νέο σχήμα. Το γεγονός ότι αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εμφανίστηκαν επιφυλακτικές για την αναθέσιμη βάση του Συμβουλίου και για το πώς θα συνδεθεί με τον ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας υπογράμμισε τις ρωγμές συναίνεσης. Καθοριστικό στοιχείο ήταν επίσης ότι δεν υπήρξε άμεση εκπροσώπηση από την Παλαιστινιακή Αρχή ή τη Χαμάς, κάτι που τροφοδότησε την κριτική ότι συζητείται το μέλλον της Γάζας χωρίς θεσμική παλαιστινιακή παρουσία στο τραπέζι.

Χρήματα, δεσμεύσεις και το “κενό” των μηχανισμών εφαρμογής

Το πιο απτό αποτέλεσμα της πρώτης συνεδρίασης αφορούσε τα ποσά που ανακοινώθηκαν. Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προτίθενται να διαθέσουν 10 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του Συμβουλίου Ειρήνης, ενώ ανέφερε ότι συγκεντρώθηκαν πάνω από 7 δισεκατομμύρια δολάρια από χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Κουβέιτ και το Ουζμπεκιστάν.

Οι δεσμεύσεις περιγράφηκαν ως μίγμα χρηματοδότησης, υλικής συνδρομής, υποδομών και τεχνολογικής βοήθειας, με στόχο να ξεκινήσουν έργα σε κρίσιμους τομείς – στέγαση, βασικές υπηρεσίες, δίκτυα, υγεία.

Παράλληλα, έγινε αναφορά σε πρόσθετες πρωτοβουλίες συγκέντρωσης πόρων, με διεθνείς φορείς να επιδιώκουν συμπληρωματική χρηματοδότηση. Ωστόσο, το κεντρικό ερώτημα παρέμεινε: ποιος θα ελέγχει τις εκταμιεύσεις, ποια θα είναι η αλυσίδα λογοδοσίας και πώς θα αποφευχθούν καθυστερήσεις, πολιτικές δεσμεύσεις “χωρίς αντίκρισμα” ή αδιαφανείς διαδρομές πόρων. Το ίδιο ισχύει και για το αμερικανικό σκέλος των 10 δισ., καθώς η πρακτική υλοποίηση προϋποθέτει θεσμικές διαδικασίες και πολιτική συνέχεια.

Ασφάλεια στη “νέα φάση”: διεθνής δύναμη και συγκρότηση νέας αστυνομίας

Δεύτερος πυλώνας των συζητήσεων ήταν η ασφάλεια. Ο διοικητής της σχεδιαζόμενης Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης στη Γάζα, στρατηγός Γιάσπερ Τζέφερς, ανακοίνωσε ότι πέντε χώρες δεσμεύτηκαν να στείλουν δυνάμεις: Ινδονησία, Μαρόκο, Καζακστάν, Κόσοβο και Αλβανία. Η Ινδονησία, με τον πρόεδρο Πραμπόβο Σουμπιάντο, φέρεται να προετοιμάζει σημαντική συμβολή, ενώ το σχέδιο περιλαμβάνει σταδιακή ανάπτυξη με στόχους που, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, φτάνουν έως 20.000 στρατιωτικούς και εκπαίδευση 12.000 αστυνομικών για την εσωτερική τάξη.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο συντονιστής του Συμβουλίου, Νικολάι Μλαντένοφ, δήλωσε ότι ξεκίνησε διαδικασία για τη συγκρότηση νέας αστυνομικής δύναμης στη Γάζα, με στόχο να μην βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Χαμάς. Οι ανακοινώσεις έκαναν λόγο για έντονο αρχικό ενδιαφέρον. Ρόλος στην εκπαίδευση και οργάνωση παλαιστινιακών δομών ασφαλείας αποδόθηκε σε περιφερειακούς παίκτες, κυρίως την Αίγυπτο και την Ιορδανία, κάτι που ερμηνεύθηκε ως προσπάθεια να υπάρξει “αραβική γέφυρα” μεταξύ διεθνούς δύναμης και τοπικής διοίκησης.

Η Χαμάς απαντά: “τεστ αξιοπιστίας” η εκεχειρία και η άρση του αποκλεισμού

Η Χαμάς τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο νέο σχήμα, χαρακτηρίζοντας ως πραγματικό “τεστ” οποιασδήποτε πρωτοβουλίας την τήρηση της εκεχειρίας, την άρση του αποκλεισμού, το άνοιγμα περασμάτων και την ανεμπόδιστη είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας. Παράλληλα, κάλεσε όσους συμμετέχουν στο Συμβούλιο να πιέσουν το Ισραήλ ώστε να σταματήσουν οι παραβιάσεις της κατάπαυσης πυρός και να υπάρξει ουσιαστική προστασία των αμάχων.

Στον αντίποδα, ο Τραμπ συνέδεσε την προοπτική σταθεροποίησης με τον αφοπλισμό και την αποδυνάμωση των ένοπλων δομών της Χαμάς, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη “επόμενη μέρα” με την οργάνωση σε ρόλο στρατιωτικού κέντρου ισχύος. Η αντίθεση αυτή αποτυπώνει το βασικό αδιέξοδο: η διεθνής κοινότητα συζητά για θεσμούς, δυνάμεις και χρηματοδότηση, ενώ στο έδαφος η πολιτική νομιμοποίηση, η ασφάλεια και ο έλεγχος παραμένουν άρρηκτα δεμένα με το ποιος έχει πραγματική επιρροή στη Γάζα.

Ένα νέο κεφάλαιο ή μια διπλωματική δοκιμασία;

Η πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ειρήνης παρήγαγε χρήματα, δεσμεύσεις και ένα “σχέδιο πλαισίου”, αλλά άφησε ανοιχτό το ουσιαστικό ερώτημα: μπορεί αυτός ο μηχανισμός να μετατρέψει τη ρητορική σε αποτελέσματα, χωρίς ευρεία διεθνή συναίνεση και χωρίς άμεση παλαιστινιακή θεσμική συμμετοχή; Η απάντηση θα κριθεί από τη συνέχεια: από το εάν θα υπάρξουν συγκεκριμένα έργα ανοικοδόμησης, εάν θα λειτουργήσουν οι μηχανισμοί λογοδοσίας, εάν θα σταθεροποιηθεί η ασφάλεια και –πάνω απ’ όλα– εάν θα υπάρξει πολιτική διαδρομή που να ξεπερνά τη διαχείριση της κρίσης και να οδηγεί σε βιώσιμη ειρήνη για τον λαό της Γάζας.

Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης ισραηλινών πληγμάτων κατά του ιρανικού προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων, εφόσον δεν υπάρξει συμφωνία. Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζεται επιφυλακτικός απέναντι σε οποιονδήποτε συμβιβασμό που δεν θα περιορίζει δραστικά τις ιρανικές δυνατότητες. Στο παρασκήνιο, Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ διατηρούν στενό συντονισμό γύρω από τρία βασικά σενάρια: κοινή επίθεση, μονομερής ισραηλινή δράση με αμερικανική υποστήριξη ή αμερικανική πρωτοβουλία με περιορισμένο ισραηλινό ρόλο.

• Την ίδια στιγμή, η ηγεσία των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων προειδοποιεί ότι η επιχειρησιακή ετοιμότητα δεν εξαρτάται μόνο από τα οπλικά συστήματα, αλλά και από το ανθρώπινο δυναμικό. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Κνεσέτ, ο στρατός αντιμετωπίζει έλλειψη τουλάχιστον 12.000 στρατιωτών, εκ των οποίων περίπου 7.500 σε μάχιμες θέσεις. Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, έχει τονίσει επανειλημμένα το βάρος που επωμίζονται οι στρατιώτες θητείας και οι έφεδροι, ειδικά υπό το πρίσμα της συνεχιζόμενης απαλλαγής σημαντικού αριθμού υπερορθόδοξων πολιτών από τη στρατιωτική υπηρεσία.

Η δημιουργία νέας, πολυμέτωπης μεραρχίας ελιγμών – με έδρα τη βάση Τζουλίς, κοντά στο Ασκελόν – αποτυπώνει την ανάγκη αναδιάταξης δυνάμεων. Η μεραρχία, η οποία συγκροτείται από υφιστάμενες μονάδες και εφέδρους, θα εκπαιδευτεί για επιχειρήσεις σε ταυτόχρονα μέτωπα: Γάζα, Λίβανο, Συρία, Δυτική Όχθη, ακόμη και στα σύνορα με την Ιορδανία. Μετά τον πόλεμο της 7ης Οκτωβρίου, οι ισραηλινές δυνάμεις ελέγχουν εκτεταμένες περιοχές στη Λωρίδα της Γάζας, διατηρούν σημεία παρουσίας στα σύνορα με τον Λίβανο και επιχειρούν στη βόρεια Συρία, ενώ παράλληλα εντείνουν τις επιχειρήσεις σε προσφυγικούς καταυλισμούς στη Δυτική Όχθη.

• Σε αυτό το περιβάλλον, το σενάριο πολυμέτωπης σύγκρουσης με ενεργοποίηση φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών στο Ιράκ, της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και των Χούθι στην Υεμένη δεν θεωρείται θεωρητικό. Αντιθέτως, αποτελεί βασικό άξονα σχεδιασμού. Η ιρανική στρατηγική βασίζεται σε μια «οικονομία φθοράς»: μαζικές εκτοξεύσεις πυραύλων και drones με στόχο τον κορεσμό των ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας και την εξάντληση των αποθεμάτων αναχαίτησης.

Το ιρανικό πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων παραμένει αδιαπραγμάτευτο για την Τεχεράνη. Σύμφωνα με εκτιμήσεις Ισραηλινών και δυτικών αναλυτών, το Ιράν διαθέτει ακόμη δεκάδες βαρείς πύραυλοι που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί. Όπως σημειώνει ο ερευνητής αμυντικών θεμάτων Ταλ Ινμπάρ, σε περίπτωση που το καθεστώς αισθανθεί υπαρξιακή απειλή, «θα εκτοξεύσει ό,τι διαθέτει». Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήγματα όχι μόνο σε στρατιωτικούς, αλλά και σε συμβολικούς στόχους.

Το Ισραήλ διαθέτει πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας πέντε επιπέδων, με επτά τάγματα ανεπτυγμένα σε ολόκληρη τη χώρα, σε συνεργασία με αμερικανικές και –ενδεχομένως– διεθνείς δυνάμεις. Ωστόσο, τα διδάγματα προηγούμενων συγκρούσεων έδειξαν ότι ακόμη και υψηλά ποσοστά αναχαίτισης δεν αποτρέπουν σημαντικές ζημιές στο εσωτερικό μέτωπο. Η διαχείριση αποθεμάτων πυραύλων αναχαίτισης και η προστασία κρίσιμων υποδομών παραμένουν κρίσιμες προκλήσεις.

• Παράλληλα, η εσωτερική σταθερότητα δοκιμάζεται. Ιρανικά μέσα ενημέρωσης αξιοποίησαν πρόσφατες εντάσεις στο Μπνέι Μπρακ, παρουσιάζοντάς τες ως ένδειξη «καταστολής» και επιχειρώντας να ενισχύσουν το αφήγημα περί ισραηλινού χάους. Ο επικοινωνιακός πόλεμος συνοδεύει τον στρατιωτικό σχεδιασμό, με την Τεχεράνη να επιχειρεί να αναδείξει ρωγμές στην ισραηλινή κοινωνία.

Στο Ισραήλ, πάντως, δεν επικρατεί η λογική του «χτυπάμε και τελειώνει». Η κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι ακόμη και συνδυασμένα πλήγματα δεν θα ανατρέψουν άμεσα το ιρανικό καθεστώς ούτε θα εξαλείψουν πλήρως το πυραυλικό του οπλοστάσιο. Το ενδεχόμενο παρατεταμένης αντιπαράθεσης θεωρείται ρεαλιστικό, με φάσεις κλιμάκωσης και αποκλιμάκωσης.

• Η ετοιμότητα των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων δεν αμφισβητείται ως προς την τεχνολογική υπεροχή και την επιχειρησιακή εμπειρία. Ωστόσο, η έλλειψη προσωπικού, η κόπωση των εφέδρων και η ανάγκη ταυτόχρονης διαχείρισης πολλαπλών μετώπων συνιστούν κρίσιμους παράγοντες. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν το Ισραήλ μπορεί να πλήξει το Ιράν, αλλά αν μπορεί να αντέξει έναν πόλεμο φθοράς σε ολόκληρη την περιφέρεια.

Σε αυτό το εύθραυστο περιβάλλον, κάθε απόφαση –στην Ουάσιγκτον, στην Τεχεράνη ή στην Ιερουσαλήμ– μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης. Το σενάριο του συνεχιζόμενου πολέμου δεν αποτελεί πλέον ακραία υπόθεση εργασίας, αλλά πιθανή εξέλιξη. Και η απάντηση στο ερώτημα της ετοιμότητας θα κριθεί όχι μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά και στην αντοχή της κοινωνίας και της πολιτικής ηγεσίας μπροστά σε μια σύγκρουση χωρίς σαφές τέλος.

Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το προσχέδιο εστιάζει πρωτίστως στην παράδοση των όπλων «που μπορούν να πλήξουν το Ισραήλ». Η διατύπωση αυτή, ωστόσο, αφήνει ανοιχτό το κρίσιμο ερώτημα: ποια ακριβώς οπλικά συστήματα εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία; Η αναφορά φαίνεται να αφορά κυρίως ρουκέτες και πυραύλους, χωρίς όμως να διευκρινίζεται αν περιλαμβάνονται όλμοι ή άλλα μέσα μέσου βεληνεκούς.

Παράλληλα, το σχέδιο επιτρέπει –σε πρώτη φάση– τη διατήρηση ορισμένων ελαφρών όπλων, χωρίς να προσδιορίζει σαφώς τι σημαίνει αυτό σε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου η οπλοκατοχή έχει και ιστορικές και φυλετικές διαστάσεις.

• Ένα ακόμη κρίσιμο σημείο αφορά τη σιωπή του σχεδίου για τις σήραγγες της Χαμάς, τις οποίες το Ισραήλ θεωρεί αναπόσπαστο μέρος της στρατιωτικής υποδομής της οργάνωσης. Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών, υποστηρίζουν ότι περίπου το 50% του υπόγειου δικτύου παραμένει λειτουργικό, ενώ η οργάνωση διαθέτει ακόμη δεκάδες χιλιάδες τυφέκια τύπου Καλάσνικοφ. Παρά τα στοιχεία αυτά, το αμερικανικό προσχέδιο δεν διευκρινίζει αν και πώς θα αντιμετωπιστεί το υπόγειο δίκτυο, αφήνοντας κενό στο πιο στρατηγικό σκέλος της αποστρατιωτικοποίησης.

Το έγγραφο φέρεται να επεξεργάζεται ομάδα στην οποία συμμετέχουν ο Τζάρεντ Κούσνερ, μέλος του λεγόμενου Συμβουλίου Ειρήνης, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ και ο εκτελεστικός διευθυντής του ίδιου φορέα Νικολάι Μλαντένοφ. Η εμπλοκή τους καταδεικνύει την πρόθεση της Ουάσιγκτον να αναλάβει κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό της μεταβατικής περιόδου, ιδίως μετά τη μονομερή ανακοίνωση για την έναρξη της δεύτερης φάσης της συμφωνίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τέσσερις δομές διακυβέρνησης που εξετάζονται για τη μεταβατική διοίκηση της Γάζας: η Εθνική Επιτροπή, το Συμβούλιο Ειρήνης, το Εκτελεστικό Συμβούλιο Γάζας και μια Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης. Η πολυπλοκότητα των προτάσεων αντανακλά τις δυσκολίες διαμόρφωσης ενός σχήματος που θα είναι ταυτόχρονα αποδεκτό από τους Παλαιστινίους, ανεκτό από το Ισραήλ και λειτουργικό στο πεδίο. Παλαιστινιακές πηγές, ωστόσο, κατηγορούν το Ισραήλ ότι εμποδίζει την είσοδο της Εθνικής Επιτροπής στη Γάζα, παρά τη δηλωμένη ετοιμότητα της Χαμάς να παραδώσει τη διοικητική διαχείριση.

• Στο ισραηλινό πολιτικό επίπεδο, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου –ο οποίος αντιμετωπίζει και διεθνείς νομικές πιέσεις– έχει υιοθετήσει σκληρή ρητορική. Μιλώντας στην Κνεσέτ μετά την παράδοση των λειψάνων του τελευταίου Ισραηλινού αιχμαλώτου, τόνισε ότι η δεύτερη φάση της συμφωνίας δεν αφορά την ανοικοδόμηση της Γάζας, αλλά επικεντρώνεται αποκλειστικά στον αφοπλισμό της αντίστασης. Προειδοποίησε μάλιστα ότι το ζήτημα θα επιλυθεί «με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο», υπονοώντας τη διατήρηση της στρατιωτικής επιλογής.

Τα βασικά ελαττώματα του αμερικανικού σχεδίου εντοπίζονται σε τρία επίπεδα. Πρώτον, η ασάφεια ορισμών: χωρίς σαφή κατάλογο οπλικών συστημάτων, οι ερμηνείες θα παραμείνουν αντικρουόμενες, δημιουργώντας πεδίο νέων εντάσεων. Δεύτερον, η απουσία μηχανισμού επιτήρησης και επαλήθευσης: δεν περιγράφεται ποιος θα εποπτεύει τη διαδικασία, ποια θα είναι η εντολή του και ποια τα μέσα επιβολής. Τρίτον, η έλλειψη σύνδεσης με ένα ολοκληρωμένο πολιτικό πλαίσιο που να περιλαμβάνει σαφές χρονοδιάγραμμα ανοικοδόμησης και άρσης περιορισμών.

• Η πρόκληση, συνεπώς, δεν είναι μόνο τεχνική αλλά βαθιά πολιτική. Για τη Χαμάς, η πλήρης αποστρατιωτικοποίηση ισοδυναμεί με απώλεια διαπραγματευτικού χαρτιού και αποδυνάμωση της θέσης της στο εσωτερικό παλαιστινιακό πεδίο. Για το Ισραήλ, η μη εξουδετέρωση της στρατιωτικής υποδομής θεωρείται στρατηγικός κίνδυνος. Και για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η επιτυχία ή αποτυχία της πρότασης θα επηρεάσει την ευρύτερη αξιοπιστία τους στη Μέση Ανατολή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική πρωτοβουλία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη ασφάλειας του Ισραήλ, την αποτροπή νέας ανάφλεξης και την αναζήτηση μιας πολιτικής μετάβασης στη Γάζα. Ωστόσο, χωρίς σαφήνεια, μηχανισμούς εφαρμογής και συνάρτηση με ένα ευρύτερο πολιτικό όραμα, το προσχέδιο κινδυνεύει να παραμείνει περισσότερο θεωρητική άσκηση παρά εφαρμόσιμη λύση.

Σπύρος Σιδέρης

Η αφορμή δόθηκε μετά τη δημοσιοποίηση από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ενός εγγράφου 55 σελίδων με απαντήσεις που υπέβαλε προς τον κρατικό ελεγκτή σχετικά με τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και το διάστημα που προηγήθηκε. Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο πρωθυπουργός επανέφερε τη γραμμή άμυνάς του, μεταθέτοντας ευθύνες σε προηγούμενες κυβερνήσεις και στη στρατιωτική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι η απειλή της Χαμάς είχε υποτιμηθεί από αρμόδιους αξιωματούχους. Μέσω «επιλεκτικών αποσπασμάτων» από κυβερνητικές και στρατιωτικές συσκέψεις, επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο πλέον αυστηρός απέναντι στην οργάνωση, προβάλλοντας ότι είχε υποστηρίξει πιο επιθετικές επιλογές.

Η αντίδραση του Γιοάβ Γκάλαντ υπήρξε σφοδρή. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη χαρακτήρισε τον πρωθυπουργό «ψεύτη», κατηγορώντας τον ότι διαμορφώνει μια παραπλανητική αφήγηση με στόχο να αποποιηθεί πολιτικές ευθύνες. Ο πρώην υπουργός Άμυνας –ο οποίος απομακρύνθηκε από τη θέση του στα τέλη του 2024– υποστήριξε ότι ο χρόνος δημοσιοποίησης του εγγράφου δεν είναι τυχαίος, αλλά εντάσσεται σε μια προσπάθεια μετατόπισης του βάρους προς τη στρατιωτική ηγεσία και τις υπηρεσίες ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της Σιν Μπετ.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η αναφορά του Γκάλαντ στη διαχείριση της πόλης Ράφα στη νότια Γάζα το 2024. Αντικρούοντας τον ισχυρισμό του πρωθυπουργού ότι η καθυστέρηση της χερσαίας επιχείρησης οφειλόταν σε επιφυλάξεις του στρατού, υποστήριξε ότι το ζήτημα ήταν κυρίως επιχειρησιακό, καθώς ο στρατός προετοίμαζε αποθέματα πυρομαχικών λόγω ανησυχιών για πιθανή σύγκρουση στο βόρειο μέτωπο. Η διάσταση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της στρατηγικής ευθύνης, καθώς επαναφέρει το ερώτημα περί ιεράρχησης απειλών.

Επιπλέον, ο πρώην υπουργός διέψευσε δημόσια τον ισχυρισμό ότι ισραηλινοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας περιορισμών στην προμήθεια όπλων από την κυβέρνηση του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάιντεν. Παρότι αναγνώρισε δυσκολίες στις αμερικανικές σχέσεις, τόνισε ότι η εικόνα περί κρίσιμης έλλειψης πυρομαχικών, όπως παρουσιάστηκε στον δημόσιο διάλογο, δεν ανταποκρίνεται –κατά τον ίδιο– στην πραγματικότητα.

Η χρονική συγκυρία της επίθεσης Γκάλαντ αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον ενόψει πιθανών πρόωρων εκλογών για την Κνεσέτ, καθώς η θητεία της λήγει τον Οκτώβριο. Δημοσκοπήσεις δείχνουν σημαντικό ποσοστό πολιτών να εκφράζει κόπωση απέναντι στον Νετανιάχου, ο οποίος παράλληλα αντιμετωπίζει δίκες για υποθέσεις διαφθοράς. Το πολιτικό κλίμα χαρακτηρίζεται από υψηλή πόλωση, με ανησυχίες για κοινωνική ένταση ενόψει εκλογικών εξελίξεων.

Στην αντιπαράθεση παρενέβη και ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ, ο οποίος κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι επιχειρεί να διαγράψει τη δική του ευθύνη. Υπενθύμισε μάλιστα συναντήσεις του καλοκαιριού του 2023, όπου –όπως υποστήριξε– οι πληροφορίες έδειχναν αυξημένο κίνδυνο κλιμάκωσης. Το ερώτημα που έθεσε –πώς είναι δυνατόν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να είχε γνώση κινδύνου που αγνοούσε ο πρωθυπουργός– ενισχύει την πίεση για σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής διερεύνησης, αίτημα που μέχρι στιγμής απορρίπτεται από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Πέρα από την πολιτική διάσταση, η σύγκρουση αυτή συνδέεται και με το διεθνές πεδίο. Στον δημόσιο διάλογο επανέρχεται και η διάσταση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, στο οποίο ο Νετανιάχου και ο Γκάλαντ φέρονται να αντιμετωπίζουν σοβαρές κατηγορίες σε σχέση με τη Γάζα, στοιχείο που προσδίδει πρόσθετη διεθνή βαρύτητα στη μάχη της εσωτερικής αφήγησης.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν αυτή η δημόσια ρήξη σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας πολιτικής φάσης στο Ισραήλ. Η κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, η ανάγκη απόδοσης ευθυνών και η διαμάχη για τον έλεγχο της ιστορικής μνήμης της 7ης Οκτωβρίου συνθέτουν ένα σύνθετο σκηνικό. Η αναμέτρηση δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά και τη διαμόρφωση της μελλοντικής πολιτικής ηγεσίας.

Σε τελική ανάλυση, η σύγκρουση Γκάλαντ – Νετανιάχου αποτυπώνει μια βαθύτερη κρίση ταυτότητας και στρατηγικής στο ισραηλινό κράτος. Με την κοινωνία διχασμένη και το πολιτικό σύστημα υπό πίεση, το διακύβευμα υπερβαίνει τις προσωπικές αντιπαραθέσεις. Πρόκειται για τη διαμόρφωση της επίσημης εκδοχής ενός γεγονότος που ήδη θεωρείται ιστορικό τραύμα. Και καθώς οι εκλογικές προοπτικές πλησιάζουν, η ερώτηση που κυριαρχεί είναι ποιος θα επιβάλει τελικά τη δική του αφήγηση για τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ισραηλινής ιστορίας.

Καταγγελίες για εξονυχιστικούς ελέγχους και κατασχέσεις

Παρά τη χαρά της επιστροφής, οι μαρτυρίες των επιζώντων σκιαγραφούν μια εφιαλτική διαδρομή. Η Σαμίρα Σαΐντ και η Ροτάνα αλ-Ρικίμπ, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, περιέγραψαν τις διαδικασίες ελέγχου από τον ισραηλινό στρατό ως «ταπεινωτικές». Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι αρχές προχώρησαν σε κατασχέσεις προσωπικών αντικειμένων, τροφίμων, ακόμη και νερού, επιτρέποντας στους επιστρέφοντες να κρατήσουν μόνο τα ρούχα τους. «Δεν θέλουν να επιστρέψει μεγάλος αριθμός ανθρώπων στη Γάζα», ανέφεραν χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την αυστηρότητα των ισραηλινών μέτρων ασφαλείας.

Rafah (Palestinian Territories) (AFP) – Sick and wounded Gazans began crossing into Egypt to seek medical treatment on Monday after Israel permitted a limited reopening of the Palestinian territory's https://t.co/raCdZTXAmS pic.twitter.com/wG3OL6oEh8

— zeta panama (@zetacompa) February 2, 2026

Ανθρωπιστική κρίση: 20.000 ασθενείς σε αναμονή

Η «χαραμάδα ελπίδας» που άνοιξε με τις πρώτες επιστροφές παραμένει πολύ μικρή μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής. Σύμφωνα με τον διευθυντή του νοσοκομείου Αλ Σίφα, Μοχάμεντ Αμπού Σαλμίγια, περίπου 20.000 ασθενείς, ανάμεσά τους 4.500 παιδιά, έχουν επείγουσα ανάγκη μεταφοράς στο εξωτερικό για θεραπεία. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι, όπως η 11χρονη Νισρίν που πάσχει από αιματολογική ασθένεια, περιμένουν καθημερινά μια θέση στους καταλόγους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ενώ η ανθρωπιστική βοήθεια εξακολουθεί να εισέρχεται με μεγάλες δυσκολίες.

Γεωπολιτικές ισορροπίες και το μέλλον της Γάζας

Η Αίγυπτος διατηρεί σταθερή τη στάση της ενάντια σε κάθε μαζικό εκτοπισμό Παλαιστινίων προς το έδαφός της, ενώ η διεθνής κοινότητα πιέζει για το πλήρες άνοιγμα όλων των σημείων διέλευσης. Η επιτυχία του σχεδίου Τραμπ θα κριθεί από την ικανότητα των εμπλεκόμενων μερών να διασφαλίσουν τη ροή βοήθειας και την ασφαλή μετακίνηση των αμάχων. Η τρέχουσα κατάσταση στη Ράφα, με τις καταγγελίες για κακομεταχείριση, εντείνει την παγκόσμια ανησυχία για το αν οι θεσμικές εγγυήσεις επαρκούν για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε έναν κατεστραμμένο θύλακα.

Το πέρασμα, το οποίο βρίσκεται σε έδαφος που ελέγχεται από το Ισραήλ σ’ αυτό που ήταν κάποτε μια πόλη 250.000 ανθρώπων την οποία το Ισραήλ έχει έκτοτε κατεδαφίσει πλήρως και διώξει τους κατοίκους της, είναι η μοναδική οδός εισόδου ή εξόδου για σχεδόν όλους τους περισσότερους από 2 εκατομμύρια κατοίκους της Γάζας.

Παρέμενε κλειστό στο μεγαλύτερο μέρος του πολέμου και η επαναλειτουργία του, ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στον έξω κόσμο έστω κι ένας μικρός αριθμός κατοίκων της Γάζας, είναι ένα από τα τελευταία μείζονα βήματα που απαιτούνται στο πλαίσιο της αρχικής φάσης της υπό την αιγίδα των ΗΠΑ κατάπαυσης του πυρός που επιτεύχθηκε τον Οκτώβριο.

Η επαναλειτουργία του περάσματος της Ράφα στη Γάζα είναι ένα «θετικό και συγκεκριμένο στάδιο» του ειρηνευτικού σχεδίου, δήλωσε σήμερα η επικεφαλής της διπλωματίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κάγια Κάλας.

«Για τους ασθενείς και τους τραυματίες της Γάζας, η επαναλειτουργία είναι ένα σωσίβιο», υπογράμμισε μέσω του X προσθέτοντας ότι η πολιτική αποστολή της ΕΕ σ’ αυτό το μεθοριακό πέρασμα βρίσκεται στη θέση της «για να επιβλέψει τις επιχειρήσεις διέλευσης».

Παλαιστινιακή πηγή δήλωσε ότι κατά την πρώτη ημέρα 50 Παλαιστίνιοι αναμένεται να εισέλθουν στη Γάζα, όπου θα βρεθούν αντιμέτωποι με αυστηρούς ισραηλινούς ελέγχους ασφαλείας, ενώ σε άλλους 50 θα επιτραπεί να φύγουν από το θύλακα.

Αυτοί στους οποίους θα επιτραπεί να εισέλθουν είναι μεταξύ των περισσότερων από 100.000 Παλαιστινίων που είχαν καταφέρει να διαφύγουν από τη Γάζα κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου.

Αργά το πρωί, δεν είχε γίνει ακόμα σαφές αν είχαν περάσει κάποιοι και πόσοι. Αξιωματούχος των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας επιβεβαίωσε ότι η Ράφα άνοιξε «τόσο για είσοδο όσο και για έξοδο».

Το Ισραήλ κατέλαβε το μεθοριακό αυτό πέρασμα το Μάιο του 2024, σχεδόν εννέα μήνες μετά την έναρξη του πολέμου στη Γάζα. Η επαναλειτουργία του περάσματος της Ράφα ήταν μια από τις απαιτήσεις κατά την πρώτη φάση του σχεδίου κατάπαυσης του πυρός για το οποίο μεσολάβησε ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με στόχο να σταματήσουν οι μάχες ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς. Τον Ιανουάριο, ο Τραμπ κήρυξε την έναρξη της δεύτερης φάσης, κατά την οποία οι πλευρές θα διαπραγματευθούν σχετικά με τη μελλοντική διακυβέρνηση και την ανοικοδόμηση της Γάζας.

Ωστόσο, την ώρα που το πέρασμα άνοιγε και πάλι, ισραηλινά πλήγματα στοίχισαν σήμερα τη ζωή σε τουλάχιστον τέσσερις Παλαιστινίους, μεταξύ των οποίων ένα αγόρι τριών ετών, σε χωριστά επεισόδια στο βόρειο και το νότιο τμήμα της λωρίδας. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν σχολιάσει μέχρι στιγμής αυτά τα περιστατικά.

Ο ΟΗΕ δέχεται εδώ και καιρό τους απολογισμούς του υπουργείου Υγείας της Χαμάς, θεωρώντας τους ακριβείς. Το Ισραήλ αμφισβητεί τους αριθμούς αυτούς, λέγοντας ότι το υπουργείο διοικείται από τη Χαμάς και δεν είναι αξιόπιστο.

Το υπουργείο Υγείας της Γάζας δίνει στη δημοσιότητα τα ονόματα και την ηλικία των νεκρών που καταγράφει. Τώρα αναφέρει ότι ο απολογισμός των νεκρών ξεπερνά τις 71.000, μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 480 άνθρωποι που σκοτώθηκαν σε ισραηλινές επιθέσεις μετά την έναρξη της εκεχειρίας, στις 10 Οκτωβρίου 2025.

Οι αρχές της Γάζας δεν διακρίνουν μεταξύ αμάχων και μαχητών, αν και σημειώνουν ότι η πλειονότητα των νεκρών είναι γυναίκες και παιδιά.

Εξάλλου το υπουργείο Υγείας της Γάζας εκτιμά ότι χιλιάδες άλλοι άνθρωποι ενδέχεται να είναι θαμμένοι στα ερείπια των ισοπεδωμένων πόλεων του παλαιστινιακού θύλακα.

Επικαλούμενος χθεσινή ενημέρωση από ανώτερους αξιωματικούς του ισραηλινού στρατού, ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Ynet και άλλα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ο στρατός έχει υιοθετήσει αντίστοιχες εκτιμήσεις.

«Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, περίπου 70.000 κάτοικοι της Γάζας σκοτώθηκαν στη διάρκεια του πολέμου», δήλωσε ένας αξιωματικός, σύμφωνα με το Ynet, ενώ πρόσθεσε ότι στον αριθμό αυτόν «δεν περιλαμβάνονται οι αγνοούμενοι».

«Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε για τον διαχωρισμό μεταξύ τρομοκρατών και όσων δεν εμπλέκονταν», σημείωσε ο αξιωματούχος.

Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τις πληροφορίες, ο ισραηλινός στρατός απάντησε: «Οι λεπτομέρειες που δημοσιεύθηκαν δεν αντικατοπτρίζουν τα επίσημα στοιχεία» των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.

«Οποιαδήποτε δημοσίευση ή έκθεση σχετικά με αυτό το θέμα θα κυκλοφορήσει μέσω επίσημων διαύλων», πρόσθεσε.

Από την επίθεση της Χαμάς εναντίον του ισραηλινού εδάφους στις 7 Οκτωβρίου 2023 σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι στο Ισραήλ, στην πλειονότητά τους πολίτες, σύμφωνα με τον απολογισμό των ισραηλινών αρχών. Περισσότεροι από 470 Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί στη διάρκεια του πολέμου.

Η ισλαμιστική οργάνωση Χαμάς διατηρεί τον έλεγχο ασφαλείας σχεδόν στη μισή Γάζα μετά από συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που επιτεύχθηκε τον Οκτώβριο με τη μεσολάβηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Η συμφωνία συνδέει την περαιτέρω αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων με τον αφοπλισμό της από τη Χαμάς. Το σχέδιο 20 σημείων για τον τερματισμό του πολέμου , που βρίσκεται τώρα στη δεύτερη φάση του, προβλέπει την παράδοση της διακυβέρνησης της Γάζας στην Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Γάζας (NCAG) ένα παλαιστινιακό τεχνοκρατικό όργανο υπό την εποπτεία των ΗΠΑ που έχει ως στόχο να αποκλείσει τη Χαμάς.

Σε επιστολή, την οποία είδε το Reuters, η κυβέρνηση της Γάζας, η οποία διοικείται από τη Χαμάς, προέτρεψε τους περισσότερους από 40.000 δημόσιους υπαλλήλους και το προσωπικό ασφαλείας να συνεργαστούν με την NCAG, αλλά τους διαβεβαίωσε ότι εργάζεται για την ενσωμάτωσή τους στη νέα κυβέρνηση. Αυτό θα περιλαμβάνει την αστυνομική δύναμη της Χαμάς, η οποία αποτελείται από περίπου 10.000 μέλη, σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν το θέμα, ένα αίτημα που δεν έχει αναφερθεί προηγουμένως. Πολλοί από αυτούς περιπολούν τη Γάζα καθώς η Χαμάς ανακτά τον έλεγχο των περιοχών που βρίσκονται υπό τον έλεγχό της.

Δεν ήταν άμεσα σαφές εάν το Ισραήλ, το οποίο έχει απορρίψει κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή της Χαμάς στο μέλλον της Γάζας, θα συμφωνούσε με την ένταξη των εργαζομένων στον τομέα των πολιτικών και των υπηρεσιών ασφαλείας στην NCAG. Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ διοργάνωσε μια τελετή υπογραφής για την ίδρυση του «Συμβουλίου Ειρήνης» του , το οποίο θα χρησιμεύσει ως μεταβατική κυβέρνηση για να καθορίσει το πλαίσιο και να συντονίσει τη χρηματοδότηση για την ανασυγκρότηση της Γάζας. Το πλαίσιο περιλαμβάνει μια διάταξη που απαγορεύει σε «ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις» να συμμετέχουν στη διακυβέρνηση. Ο εκπρόσωπος της Χαμάς, Χάζεμ Κάσεμ, δήλωσε στο Reuters ότι η ομάδα ήταν έτοιμη να παραδώσει την διακυβέρνηση στην 15μελή NCAG και τον πρόεδρό της, Αλί Σαάθ, με άμεση ισχύ.

Πηγές ανέφεραν ότι η Χαμάς είναι ανοιχτή στην αναδιάρθρωση των υπουργείων από την NCAG και στην αποστολή ορισμένων εργαζομένων στη σύνταξη. Οι μαζικές απολύσεις διακινδύνευσαν να δημιουργήσουν χάος, ανέφεραν οι πηγές.
Η Χαμάς και ο πρόεδρος της NCAG, Σαάθ, δεν έχουν ακόμη συναντηθεί αυτοπροσώπως για να συζητήσουν θέματα διακυβέρνησης, δήλωσε αξιωματούχος της Χαμάς.

Ένα άλλο ζήτημα ήταν το κατά πόσον ο Σάμι Νάσμαν, ο πρώην στρατηγός της Παλαιστινιακής Αρχής που είχε αναλάβει την επίβλεψη της ασφάλειας στο πλαίσιο της NCAG, θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά, δήλωσε ένας Παλαιστίνιος αξιωματούχος. Ο Νάσμαν, με καταγωγή από τη Γάζα, μετακόμισε στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη αφότου η Χαμάς εκδίωξε τις δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αρχής από τον θύλακα το 2007 μετά από έναν σύντομο εμφύλιο πόλεμο. Ένα δικαστήριο της Χαμάς στη Γάζα τον καταδίκασε αργότερα ερήμην, κατηγορώντας τον για πρόκληση χάους. Ο Νάσμαν το αρνείται αυτό.

Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να δει τον άμεσο παροπλισμό των βαρέων όπλων, με «τα προσωπικά όπλα να καταγράφονται και να παροπλίζονται ανά τομέα, καθώς η αστυνομία της NCAG θα είναι σε θέση να εγγυηθεί την προσωπική ασφάλεια», σύμφωνα με έγγραφο που κοινοποίησε ο Λευκός Οίκος την περασμένη εβδομάδα.
Ένας Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε την Τρίτη ότι στους μαχητές της Χαμάς θα χορηγηθεί κάποιο είδος αμνηστίας .

Η ένοπλη ομάδα εξακολουθεί να πιστεύεται ότι κατέχει πυραύλους, τους οποίους αρκετοί διπλωμάτες εκτιμούν σε εκατοντάδες. Εκτιμάται επίσης ότι κατέχει χιλιάδες ελαφρά όπλα, συμπεριλαμβανομένων τυφεκίων.Η Χαμάς συμφώνησε πρόσφατα να συζητήσει τον αφοπλισμό με άλλες παλαιστινιακές παρατάξεις και με μεσολαβητές, ανέφεραν πηγές. Ωστόσο, δύο αξιωματούχοι της Χαμάς δήλωσαν στο Reuters ότι ούτε η Ουάσινγκτον ούτε οι μεσολαβητές είχαν παρουσιάσει στην ομάδα κάποια λεπτομερή ή συγκεκριμένη πρόταση αφοπλισμού.

Η Χαμάς δεν είναι η μόνη ένοπλη ομάδα στον θύλακα που διαθέτει όπλα. Μια πηγή σε μια παράταξη της Γάζας που είναι σύμμαχος της Χαμάς δήλωσε ότι άλλες ομάδες συζητούν τον αφοπλισμό, αλλά ανησυχούν ότι θα μείνουν ανυπεράσπιστες.
Σε δηλώσεις του ενώπιον του κοινοβουλίου τη Δευτέρα, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η επόμενη φάση της συμφωνίας για τη Γάζα «δεν είναι η ανοικοδόμηση».
Αντίθετα, είπε, «η επόμενη φάση είναι η αποστρατιωτικοποίηση της Λωρίδας και ο αφοπλισμός της Χαμάς».

Η Ρωσία έχει απομονωθεί διπλωματικά σε μεγάλο βαθμό από τη Δύση μετά την εισβολή της στην Ουκρανία. Το Συμβούλιο Ειρήνης, το οποίο θα λειτουργεί ως γενικός εποπτικός φορέας για τη Γάζα και του οποίου θα προεδρεύει ο Τραμπ, θα αποτελείται κυρίως από αρχηγούς κρατών από όλο τον κόσμο.

Έχουν προσκληθεί ηγέτες από διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής και από όλο τον κόσμο.

Σύμφωνα με αντίγραφο της επιστολής και του σχεδίου που είδε το Reuters, ο Τραμπ θα είναι ο μόνιμος πρόεδρος του συμβουλίου, το οποίο θα ξεκινήσει με την αντιμετώπιση της σύγκρουσης στη Γάζα και στη συνέχεια θα επεκταθεί για να ασχοληθεί και με άλλες συγκρούσεις.

Τα κράτη μέλη θα έχουν τριετή θητεία, εκτός εάν καταβάλουν 1 δισ. δολάρια το καθένα για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του διοικητικού συμβουλίου και αποκτήσουν μόνιμη ιδιότητα μέλους, αναφέρεται στην επιστολή.

Οι διπλωμάτες προειδοποιούν ότι το σχέδιο θα μπορούσε να βλάψει το έργο των Ηνωμένων Εθνών.

«Ο Τραμπ θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία αν οι ΗΠΑ πάρουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας»

Παράλληλα, το Κρεμλίνο ανέφερε ότι είναι δύσκολο να διαφωνήσει με τους ειδικούς που υποστηρίζουν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία αν πάρει τον έλεγχο της Γροιλανδίας.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι δεν συζητά αν ένα τέτοιο βήμα θα ήταν καλό ή κακό, αλλά απλώς ανέφερε το γεγονός.

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε την δυσαρέσκειά του για τη συμμετοχή προσώπων που συνδέονται με την Τουρκία και το Κατάρ, χώρες τις οποίες το Τελ Αβίβ θεωρεί εχθρικές.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός συγκάλεσε εκτάκτως τους εταίρους του κυβερνητικού συνασπισμού, συμπεριλαμβανομένων των ηγετών της ακροδεξιάς Μπεζαλέλ Σμότριτς και Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, ενώ έδωσε εντολή στο ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών να αμφισβητήσει επισήμως τους διορισμούς στην Ουάσινγκτον.

Παρά τις αντιδράσεις του Ισραήλ, ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει χωρίς εμπόδια, διεκδικώντας πλήρη αυτονομία στη διαχείριση του φακέλου της Γάζας. Αμερικανικές πηγές υπογράμμισαν ότι πρόκειται για καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία και ότι δεν ζητήθηκε η άποψη του Νετανιάχου, καθώς δεν θα έχει ρόλο στη στρατηγική σταθεροποίησης της περιοχής.

Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να προέτρεψε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να επικεντρωθεί στην ιρανική απειλή, αφήνοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες τη διαχείριση της εδαφικής ανασυγκρότησης της Γάζας, απορρίπτοντας τις ενστάσεις και προχωρώντας στην υλοποίηση του σχεδίου.