Παρά το γεγονός ότι το εργοστάσιο λειτουργεί με ρεύμα και όχι με δεξαμενές αερίου, στην αρχειοθετημένη μελέτη πυρασφάλειας δεν αναφέρεται μια κρυφή αποθήκη περίπου 300-400 τετραγωνικών μέτρων.

Από μια αρχική έρευνα προκύπτει ότι η συγκεκριμένη αποθήκη δεν εμφανίζεται ούτε στα πολεοδομικά σχέδια, κάτι που εγείρει σοβαρά θέματα συμμόρφωσης και ασφάλειας.

«Ο αείμνηστος Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε η εμβληματική ηγετική μορφή του Ομίλου της VIOHALCO επί επτά δεκαετίες. Το μεγάλο του έργο καθόρισε την πορεία και την ανάπτυξη της VIOHALCO και των εταιρειών της και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη βιομηχανία της Ελλάδας» σημειώνεται στη λιτή ανακοίνωση.

Όπως τονίζεται, ο Νικόλαος Στασινόπουλος, πρωτοπόρος και οραματιστής, ισχυρός πυλώνας της ελληνικής βιομηχανίας. Στο τιμόνι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ επί δεκαετίες και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της VIOHALCO μέχρι σήμερα, όχι μόνο έθεσε γερές βάσεις για την ανάπτυξή της, οδηγώντας τη σταθερά σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη, αλλά και σχεδίασε την ελληνική βιομηχανία του αύριο που αναδείχθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ποιος ήταν ο Νικόλαος Στασινόπουλος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, μαθήτευσε αριστούχος στη σχολή Μπερζάν και αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις. Εργάσθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις σε διάφορες θέσεις, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου, αλλά και μετέχοντας ενεργά στην παραγωγική ανάπτυξη και την εξωστρέφεια της τότε Ελληνικής Βιομηχανίας Χαλκού και Αλουμίνιου. Το 1964, μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Στασινόπουλου, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο τα ηνία της ΒΙΟΧΑΛΚΟ. Ο Νικόλαος Στασινόπουλος έβλεπε πάντα μπροστά από την εποχή του. Διορατικός πάντα και ο ίδιος, διαθέτοντας εξαιρετικές ικανότητες, έδινε ιδιαίτερη έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα και στο υψηλό επίπεδο επιχειρηματικής ηθικής και διαφάνειας. Με τόλμη, διορατικότητα αλλά και σταθερότητα, οπλισμένος με ήθος, συνέχισε και εξέλιξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το έργο του πατέρα του Μιχαήλ.

Αντελήφθη από νωρίς, ότι οι αγορές του εξωτερικού και οι διεθνείς συνεργασίες, ήταν μονόδρομος για την επέκταση του Ομίλου. Ανέπτυξε ένα αποτελεσματικό και ευέλικτο επιχειρηματικό μοντέλο, καθιστώντας τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ ως εταιρεία συμμετοχών και μεταφέροντας όλη την παραγωγή της σε θυγατρικές και συνδεδεμένες εταιρείες. Παράλληλα με μακρόπνοο όραμα και δυναμισμό κράτησε τον Όμιλο σε διαρκή εγρήγορση και στην πρωτοπορία, επιλέγοντας στρατηγικές επενδύσεις και επιδιώκοντας σταθερά την τεχνολογική πρωτοπορία στις παραγωγικές μονάδες.

Εντείνοντας τον εξαγωγικό προσανατολισμό των εταιριών, ανέπτυσσε στρατηγικές συνεργασίες με μεγάλες διεθνείς εταιρίες. Παράλληλα, στοχεύοντας στην παραγωγή πρωτοποριακών και ποιοτικών προϊόντων για τις διεθνείς αγορές, επένδυε στις νέες τεχνολογίες και τεχνογνωσίες που ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητα των εταιριών, δημιουργώντας ένα διεθνές δίκτυο τεχνολογικών συνεργασιών.

Με πίστη στην ανθρώπινη πλευρά της επιχειρηματικότητας, εστίασε στην ανάπτυξη των εργαζομένων στις εταιρίες, στους οποίους ήταν πάντα κοντά στηρίζοντάς τους με ουσιαστικό τρόπο. Με πολύχρονες προσπάθειες, μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, σωστές επιχειρηματικές επιλογές εξέλιξε σταθερά την ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη της Ελλάδας. Όλα αυτά, μαζί με την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της ελληνικής βιομηχανίας και τη στήριξη και συνεισφορά στην εθνική οικονομία, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο ως στοιχεία μιας εξέχουσας επιχειρηματικής διαδρομής.

Ο Νικόλαος Στασινόπουλος ευτύχησε επίσης να δει την επόμενη γενιά, τους υιούς του Μιχάλη και Γιάννη, να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό τιμόνι αυτού του διεθνούς Ομίλου προσδίδοντας νέα ορμή και σύγχρονο πνεύμα, αλλά πάντα με τις ίδιες θεμελιακές αξίες των ιδρυτών.

Ως δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του στον στίβο του επιχειρείν, ο Νικόλαος Στασινόπουλος τιμήθηκε το 2018 με το «Αριστείο ΙΟΒΕ» για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.Επιπλέον, το 2019 έλαβε το βραβείο «Δίολκος» από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ για τη συμβολή και το παράδειγμά του στην εξωστρέφεια της ελληνικήςβιομηχανίας.

Ο Νικόλαος Στασινόπουλος διακρίθηκε επίσης στον πολιτιστικό και κοινωνικό τομέα, καθώς, μαζί με τη μητέρα του Μαριάνθη και τον αδελφό του Ευάγγελο, ίδρυσε στη μνήμη του πατέρα του, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ». Με το Ίδρυμα, το οποίο στη συνέχεια ανέλαβε η σύζυγος του Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, άφησε σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα στην Τεγέα Αρκαδίας, τόπο καταγωγής της οικογένειας.

Ειδικότερα, το β’ τρίμηνο του 2025 η απασχόληση στη Βιομηχανία ενισχύθηκε κατά 4,6%, στα 436,1 χιλ. άτομα σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024. Σημειώθηκε άνοδος της απασχόλησης στο σύνολο της οικονομίας (+1,4%), με τους απασχολούμενους ν’ ανέρχονται στους 4.386,8χιλ. το β’ τρίμ. του2025 (+59 χιλ. σε σχέση μ’ ένα έτος πριν).

Τον Αύγουστο η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα (73,1€/MWh) μειώθηκε κατά 29% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Ήταν σε παρόμοια επίπεδα (από -5% έως +6%) με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές αγορέςⱡ, 34% υψηλότερη από την τιμή στη Γαλλία (54,44 €/MWh) και 100% υψηλότερη από την τιμή συστήματος Nordic(36,47 €/MWh).

Η έκθεση του ΙΟΒΕ μεταξύ άλλων παρατηρεί:

• Μικρή επιδείνωση για το οικονομικό κλίμα τον Σεπτέμβριο, λόγω εξασθένισης σε Βιομηχανία, Κατασκευές και Υπηρεσίες.
• Βελτίωση σε Λιανικό εμπόριο και Καταναλωτική εμπιστοσύνη.
• Υποχώρηση των προσδοκιών στη Βιομηχανία, στις 105,2 μονάδες τον Σεπτέμβριο, από 113,9 μονάδες τον προηγούμενο μήνα, σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με ένα έτος νωρίτερα (110,6 μον.).
• Μείωση για τη βιομηχανική παραγωγή τον Αύγουστο σε σύγκριση με τον Ιούλιο. Υποχώρηση 2,7% στην Ελλάδα, έναντι ανόδου 1,1% στην ΕΕ27. Μικρή μείωση για την εγχώρια Μεταποίηση 0,8%.
• Ενίσχυση των εξαγωγών της Βιομηχανίας, 1,8% τον Ιούλιο.
• Μείωση του εμπορικού ελλείμματος στα €3,3 δισεκ., από €3,8 δισεκ. ένα έτος πριν. Από το Ειδικό Θέμα «Στοιχεία κύκλου εργασιών εγχώριας βιομηχανίας το β΄ τριμ. 2025»: • Μείωση του δείκτη κύκλου εργασιών της Βιομηχανίας 2,8% το β΄ τριμ. του 2025 στην Ελλάδα έναντι ήπιας ανόδου 0,9% στην ΕΕ27.
• Σε τρέχουσες τιμές, ενίσχυση για το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων 3,7% το β΄ τριμ. του 2025, από αύξηση 5,7% ένα έτος νωρίτερα.
• Αύξηση για τη μεταποίηση, εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών, κατά 7,2% το β΄ τριμ. του 2025 από επίσης άνοδο 3,1% ένα έτος πριν.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι σύμφωνα με το ΙΟΒΕ αυξάνεται ο τζίρος το Β΄ τρίμηνο 2025 για τον κλάδο των κατασκευών, δηλαδή στο 17,8% συγκριτικά με το την αύξηση 16,6% ένα έτος νωρίτερα.

• Σε χαμηλότερα επίπεδα εντοπίστηκαν οι Λοιποί βιομηχανικοί κλάδοι, 13,8% και οι Δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας, 10,4%, από υποχώρηση 18% και αύξηση 5,8%, αντίστοιχα το β΄ τριμ. του 2024.
• Ακολούθησαν οι Άλλες δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών και τα Ορυχεία-Λατομεία, με αύξηση της δραστηριότητας 8,2% και 7,4%, αντίστοιχα, το β΄ τριμ. του 2025, από 4,9% και 7,3%, αντίστοιχα ένα έτος νωρίτερα.
• Στη Μεταποίηση, εξαιρουμένου του κλάδου των Προϊόντων διύλισης πετρελαίου, ο κύκλος εργασιών σημείωσε αύξηση 7,2% το β΄ τριμ. του τρέχοντος έτους, από ηπιότερη άνοδο 3,1% ένα έτος νωρίτερα.
• Αμετάβλητος παρέμεινε ο κύκλος εργασιών για το σύνολο της Μεταποίησης το β΄ τριμ. του 2025, έναντι αύξησης 6,1% το β΄ τριμ. του 2024.
• Στο σύνολο των δραστηριοτήτων καταγράφηκε αύξηση 3,7% το β΄ τριμ. του 2025 από εντονότερη άνοδο 5,7% ένα έτος πριν.

«Η σημαντική μείωση μπορεί να εξηγηθεί, τουλάχιστον εν μέρει, από τον συνδυασμό του ετήσιου κλεισίματος εργοστασίων σε αργίες και των αλλαγών παραγωγής στην αυτοκινητοβιομηχανία» σημειώνει η στατιστική υπηρεσία, σε ανακοίνωσή της.

Η έκθεση, μαζί με στοιχεία -νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα- που έδειχναν ότι οι εργοστασιακές παραγγελίες μειώθηκαν απροσδόκητα για τέταρτο μήνα, τονίζει τη συνεχιζόμενη αδυναμία που πλήττει τη Γερμανία, καθώς αυτή ταλανίζεται από τον σωρευτικό αντίκτυπο των δασμών, το ενεργειακό σοκ και τον κινεζικό ανταγωνισμό.

Αυτήν την εβδομάδα, η BMW μείωσε τις οικονομικές προβλέψεις της για το έτος λόγω των επίμονα χαμηλών πωλήσεων στην Κίνα και του κόστους που σχετίζεται με τους δασμούς, επισημαίνοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας που εξαρτάται από τις εξαγωγές. Αυτό έρχεται μετά την ανακοίνωση της Robert Bosch στα τέλη Σεπτεμβρίου ότι θα περικόψει περίπου 13.000 επιπλέον θέσεις εργασίας στον κλάδο ανταλλακτικών αυτοκινήτων, σύμφωνα με το Automotive News Europe.

Βεβαίως, κάποιοι, όπως ο Μάρτιν Άντεμερ του Bloomberg Economics υποστηρίζουν ότι οι αριθμοί «υποδεικνύουν ότι ο τομέας είναι απίθανο να συμβάλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2025».

Ο επικεφαλής μακροοικονομικών στοιχείων της ING παγκοσμίως, Κάρστεν Μπρέτζσκι ήταν πιο απαισιόδοξος. «Αυτό παραμένει το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα των διαρθρωτικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η γερμανική βιομηχανία», ανέφερε σε μία έκθεση. «Τα διαθέσιμα μηνιαία στοιχεία μέχρι στιγμής υποδηλώνουν ότι ο κίνδυνος ενός ακόμη τριμήνου συρρίκνωσης και, ως εκ τούτου, μίας ολοκληρωτικής τεχνικής ύφεσης είναι πολύ πραγματικός», πρόσθεσε.

Ενώ η κυβέρνηση είναι έτοιμη να δημοσιεύσει, ελαφρώς βελτιωμένες προβλέψεις ανάπτυξης, οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες, όπως φαίνονται από τα αδιάσειστα στοιχεία, υποδεικνύουν την πρόκληση που αντιμετωπίζει ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς στην προσπάθειά του να βγάλει την οικονομία από μία δύσκολη περίοδο που ήδη έχει οδηγήσει σε δύο χρόνια συρρίκνωσης.

Στις 7 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος της Bundesbank, Γιοακίμ Νάγκελ, κάλεσε την κυβέρνηση να «επιταχύνει την πορεία προς τις μεταρρυθμίσεις» και τάχθηκε, επίσης, υπέρ μίας μεγαλύτερης προσπάθειας για την προσέλκυση εξειδικευμένων ξένων εργαζομένων.

Οι πωλήσεις της Mercedes-Benz στην Κίνα μειώθηκαν κατά 27% το τρίτο τρίμηνο, στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και σχεδόν μία δεκαετία, καθώς η ζήτηση για είδη πολυτελείας στη χώρα παραμένει αδύναμη και οι τοπικοί κατασκευαστές κυριαρχούν στα ηλεκτρικά οχήματα, σύμφωνα με το Bloomberg.

Η ύφεση στην Κίνα- η χειρότερη τριμηνιαία επίδοση πωλήσεων εκεί από το 2016- μείωσε τις παγκόσμιες αποστολές της εταιρείας, οι οποίες μειώθηκαν κατά 12% την ίδια περίοδο. Οι παραδόσεις μειώθηκαν, επίσης, κατά 17% στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η μεταβαλλόμενη στάση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τους δασμούς επηρέασε τις εισαγωγές.

Η Mercedes και οι Γερμανοί ανταγωνιστές της χάνουν έδαφος στην Κίνα από εγχώριους ανταγωνιστές, όπως η BYD και η Xiaomi, των οποίων τα ηλεκτρικά οχήματα με τα πολλά χαρακτηριστικά τους είναι χαμηλότερα σε τιμές. Η BMW και η Porsche αντιμετωπίζουν, επίσης, αδύναμες πωλήσεις στη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων στον κόσμο, όπου ο έντονος ανταγωνισμός διαβρώνει τις τιμές των αυτοκινήτων και συμπιέζει τα περιθώρια κέρδους, όπως αναφέρει το Bloomberg.

Η μειωμένη ζήτηση για πολυτελή ηλεκτρικά οχήματα πλήττει τις αυτοκινητοβιομηχανίες που ήδη αντιμετωπίζουν την υποτονική ανάπτυξη στην Ευρώπη και τους δασμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αρκετές από αυτές έχουν διορθώσει την πορεία τους μειώνοντας το κόστος ή μεταφέροντας κεφάλαια πίσω σε μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης και υβριδικά μοντέλα. Μόνο η Ferrari πιστεύει ότι μπορεί να αντισταθεί στην τάση με το πρώτο πλήρως ηλεκτρικό μοντέλο της.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση συμμετείχαν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, καθώς και οι υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Θάνος Πετραλιά και Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος.

Από την πλευρά της βιομηχανίας, στη σύσκεψη μετείχαν ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Σπύρος Θεοδωρόπουλος, αντιπροσωπεία του Συνδέσμου, καθώς και η πρόεδρος του ΣΒΕ, Λουκία Σαράντη.

Πρόκειται για τη δεύτερη σύσκεψη που πραγματοποιείται με στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου, ενώ κατά τη διάρκεια της συνάντησης έγινε ανοικτή ανταλλαγή απόψεων.

Η κυβέρνηση, όπως σημειώθηκε, θα μελετήσει περαιτέρω το ζήτημα προτού αναλάβει τις επόμενες σχετικές πρωτοβουλίες.

Η επένδυση στην Κομοτηνή, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση,  αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες της ALFA WOOD GROUP, ενισχύοντας τη θέση του Ομίλου στον κλάδο της ξυλείας και της βιομηχανικής παραγωγής.

Η νέα μονάδα, συνολικής έκτασης 300.000 τ.μ. με κτιριακές εγκαταστάσεις 60.000 τ.μ. και ετήσια παραγωγική δυναμικότητα 200.000 κ.μ., εντάσσεται στο στρατηγικό επενδυτικό πλάνο ύψους 29 εκατ. ευρώ, το οποίο θα ολοκληρωθεί έως το 2027. Με την επαναλειτουργία του εργοστασίου λανσάρεται η νέα γενιά πενταστρωματικής μοριοσανίδας ALFAPAN 5+, αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας και ανάπτυξης που θέτει νέα πρότυπα ποιότητας και βιωσιμότητας.

Παράλληλα, ο Όμιλος δρομολογεί την κατασκευή φωτοβολταϊκών σταθμών και μονάδας παραγωγής ενέργειας από βιομάζα συνολικής ισχύος 6 MW, έργα που θα ολοκληρωθούν έως το 2027 και θα ενισχύσουν περαιτέρω τον πράσινο προσανατολισμό της επένδυσης. Συνολικά, θα δημιουργηθούν 100 νέες θέσεις εργασίας, επιβεβαιώνοντας, όπως ειπώθηκε, τον κοινωνικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα της πρωτοβουλίας.

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών, η διοίκηση της ALFA WOOD GROUP υπογράμμισε τη σημασία της επένδυσης. 

Ο  Γιώργος Αδαμόπουλος, Αντιπρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, δήλωσε: «Δίνουμε έμφαση στην ποιότητα των προϊόντων μας με τεχνογνωσία και καινοτομία. Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε την παραγωγή πιστοποιημένων ελληνικών προϊόντων που ανταγωνίζονται τις μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες. Η δέσμευσή μας για βιώσιμη ανάπτυξη και διαχρονική εξέλιξη υλοποιείται, δημιουργώντας αξία που μοιράζεται στους ανθρώπους μας, τους συνεργάτες μας και την ελληνική οικονομία».

Ο Στέλιος Αγοραστός, Αντιπρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, τόνισε: «Η ALFA WOOD GROUP μεγαλώνει με σταθερά βήματα, συνδυάζοντας καινοτομία, εξωστρέφεια και σεβασμό στο περιβάλλον. Το νέο μας εργοστάσιο στην Κομοτηνή είναι το μοναδικό στην Ευρώπη που παράγει την καινοτόμο πενταστρωματική μοριοσανίδα ALFAPAN 5+, θέτοντας νέα ποιοτικά και τεχνολογικά πρότυπα στον κλάδο».

Ο Βασίλης Αδαμόπουλος, Πρόεδρος του Ομίλου, σημείωσε: «Η σημερινή ημέρα αποτελεί ορόσημο για την ιστορία της ALFA WOOD GROUP και για τη Θράκη. Η επαναλειτουργία του εργοστασίου στην Κομοτηνή στηρίχθηκε πάνω στους ανθρώπους μας, που με πίστη και αφοσίωση κράτησαν ζωντανό το όραμά μας. Επενδύουμε στην τοπική κοινωνία, στηρίζουμε την εθνική οικονομία και δημιουργούμε προοπτική για τις επόμενες γενιές, αποδεικνύοντας ότι η ελληνική βιομηχανία μπορεί να πρωταγωνιστεί στην Ευρώπη».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από τον Υπουργό Υγείας και πρώην Υπουργό Ανάπτυξης  Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος στην κεντρική του ομιλία υπογράμμισε: «Σήμερα είμαι υπερήφανος που η δέσμευση για την επαναλειτουργία του εργοστασίου στην Κομοτηνή έγινε πράξη μέσα από τη στρατηγική επένδυση της ALFA WOOD GROUP. Πρόκειται για μια επένδυση κυκλικής οικονομίας που σέβεται το περιβάλλον, στηρίζει τους ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας και δίνει νέα προοπτική στην ακριτική Θράκη».

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν τα λόγια των δύο ιδρυτών του Ομίλου,  Αντώνιου Αδαμόπουλου και Χρήστου Αγοραστού, στον σύντομο χαιρετισμό που απηύθυναν. Ακολούθως, το λόγο έλαβε ο Διευθυντής του εργοστασίου Κομοτηνής, Δημήτριος Κατσάνος. Το συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε ο παρουσιαστής Γρηγόρης Αρναούτογλου.

Στην τελετή παρέστησαν και τίμησαν με την παρουσία τους, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος της Βουλής  Νικήτας Κακλαμάνης, ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων  Χρήστος Κέλλας, ο βουλευτής Ροδόπης  Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο βουλευτής Ροδόπης Αχμέτ Σαμπρή Ιλχάν, ο βουλευτής Ροδόπης  Φερχάτ Ναζήφ Οζγκιούρ, ο Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης  Χριστόδουλος Τοψίδης και o  Δημήτρης Πολιτειάδης, εκπρόσωπος του Δημάρχου Κομοτηνής.

Προ των ομιλιών τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του αείμνηστου  Γεώργιου Αδαμόπουλου, πατέρα των ιδρυτών της οικογένειας Αδαμοπούλου και της οικογένειας Αγοραστού, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ημέρες.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης οι προσκεκλημένοι είχαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν ξενάγηση στις γραμμές παραγωγής, όπου παρουσιάστηκαν η γραμμή εμποτισμού διακοσμητικών χαρτιών, η γραμμή παραγωγής της νέας γενιάς μοριοσανίδας ALFAPAN 5+, το στάδιο ομαλής μείωσης θερμοκρασίας και υγρασίας.

Στη σύσκεψη μετείχαν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, καθώς και οι υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Θάνος Πετραλιάς και Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος. Από την πλευρά της βιομηχανίας μετείχε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος και αντιπροσωπεία του Συνδέσμου.

Στη σύσκεψη επισημάνθηκαν από την πλευρά της κυβέρνησης τα βήματα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας όπως, μεταξύ άλλων, η μείωση της φορολογίας στα κέρδη των επιχειρήσεων και των ασφαλιστικών εισφορών, οι απλουστεύσεις στην αδειοδότηση αλλά και οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει για τη συγκράτηση του ενεργειακού κόστους.

Συμφωνήθηκε ότι θα πρέπει να υπάρξουν περαιτέρω ενέργειες στην κατεύθυνση αυτή και αποφασίστηκε να πραγματοποιηθούν νέες συναντήσεις μεταξύ των δύο πλευρών.

Όπως είπε ο κ. Τρύφων υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι επιστρέφει η ανάκαμψη μετά την κρίση και στο χώρο του φαρμάκου «καθώς η βιομηχανία γίνεται πάλι πιο ανταγωνιστική». Όπως τόνισε ο κ. Τρύφων η κεντρική φαρμακευτική πολιτική που ακολουθείται στην Ευρώπη είναι μια γρήγορη διαδικασία που πρέπει να προχωρήσει αλλά επισήμανε πως «υπάρχει ένα ζήτημα με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα του φαρμάκου».

Μιλώντας για τις επενδύσεις, τόνισε ότι κάθε ευρώ που επενδύεται θα πρέπει να παράγει πολλαπλάσιαστική αξία και πρόσθεσε ότι το 70% των αναγκών σε φάρμακα στην Ευρώπη παράγονται στην γηραιά ήπειρο. Ωστόσο διευκρίνισε ότι θα πρέπει να κινητοποιηθούμε, όπως είπε χαρακτηριστικά, «γιατί θα έχουμε μεγαλύτερες εισαγωγές από την Κίνα και την Ινδία εάν δεν το κάνουμε». 

Σημείωσε πως σήμερα στην ελληνική φαρμακοβιομηχανία υπάρχουν 51 εγκαταστάσεις παραγωγής γενόσημων φαρμάκων που παράγουν το 12%  των γενόσημων φαρμάκων της Ευρώπης. Μόνο τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί 10 νέες εγκαταστάσεις παραγωγής στην Ελλάδα, είπε, και δήλωσε αισιόδοξος για τα επενδυτικά προγράμματα. 

Ο πρόεδρος της ΠΕΦ εξήγησε πως «υπάρχει πλέον πρόβλημα με το ενεργειακό κόστος στη βοομηχανία» και πρόσθεσε πως και για άλλους λόγους «η ενίσχυση από το ταμείο ανάκαμψης θα πρέπει να είναι σε σταθερή βάση». 

«Οι μισθοί στην βιομηχανία φαρμάκου είναι 30% πιο αυξημένοι σε σχέση με τον μέσο όρο των αμοιβών στην βιομηχανία στην χώρα μας», τόνισε και επισήμανε πως οι πόροι για την έρευνα έχουν δοθεί αποσπασματικά και γι’ αυτό χρειάζεται μια κεντρική προσέγγιση στην απορρόφησή τους. 

Στη δεκαετία του 1940, αποκεντρωμένες αποικιοκρατικές πολιτοφυλακές ενοποιήθηκαν σε κρατικό φορέα για την παραγωγή στρατιωτικού υλικού. Το κράτος περιόριζε τις εξαγωγές αυτής της βιομηχανίας, μια τάση που συνεχίστηκε και μετά την ανεξαρτησία, με τις κρατικές εταιρείες να παράγουν όπλα για επεκτατικούς σκοπούς.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η στρατηγική του Ισραήλ στηρίχθηκε σε αυτό το οικονομικό μοντέλο, προωθώντας τον εποικισμό μέσω μικρών στρατιωτικών μονάδων και εθνοκαθαρτικών επιχειρήσεων με ελαφρύ οπλισμό.

Παρόλο που το Ισραήλ εισήγαγε όπλα κυρίως από τη Γαλλία, εξόπλιζε κατά κύριο λόγο τις πολιτοφυλακές του με εγχώρια παραγωγή. Μετά τον πόλεμο του 1973, η εκτίναξη της αμερικανικής στρατιωτικής χρηματοδότησης άλλαξε δραματικά τις διαδικασίες προμηθειών. Η ανάγκη ενίσχυσης των δεσμών με τη βιομηχανία άμυνας των ΗΠΑ οδήγησε σε ιδιωτικοποίηση και απελευθέρωση του εγχώριου στρατιωτικού τομέα.

Η μετάβαση σε υψηλή τεχνολογία και διεθνείς εξαγωγές

Στα τέλη του 20ού αιώνα, οι IDF μετατράπηκαν σε μια υψηλής τεχνολογίας αποικιακή αστυνομική δύναμη, διαχειριζόμενη τον πληθυσμό της Γάζας και της Δυτικής Όχθης μέσω επιτήρησης και ελέγχου.

Οι εισαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ αυξάνονταν, ενώ η εγχώρια παραγωγή προσανατολίστηκε σε εξειδικευμένες τεχνολογίες επιτήρησης και εγκλεισμού. Η πολεμική βιομηχανία ενσωματώθηκε στη διεθνή αγορά υπό την επιρροή του “Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας” μέχρι το 2023.

Η εκστρατεία γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας σηματοδοτεί μια ρήξη με το status quo δεκαετιών. Από τις 7 Οκτωβρίου, η ισραηλινή βιομηχανία επιδιώκει να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενα όπλα επιστρέφοντας σε μαζική εγχώρια παραγωγή – μια στροφή τόσο ποσοτική όσο και ποιοτική. Η παραγωγή επικεντρώνεται πλέον σε όπλα χαμηλής τεχνολογίας, σχεδιασμένα για εκτεταμένη καταστροφή και εκδίωξη πληθυσμών, θυμίζοντας την αρχική στρατηγική του κράτους.

Αποικιακές ρίζες και μονοπώλιο στην παραγωγή όπλων

Η ιστορία της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας ξεκινά πριν από την ίδρυση του κράτους. Η Israel Military Industries (IMI), γνωστή για τα Desert Eagle και Uzi, ιδρύθηκε το 1933, παράγοντας όπλα κρυφά για τις πρώτες σιωνιστικές πολιτοφυλακές. Τα όπλα αυτά ήταν κατάλληλα για τρομοκράτηση αμάχων και χρησιμοποιήθηκαν στον εθνοκαθαρισμό της Παλαιστίνης.

Η συλλογικότητα των εποίκων διαμόρφωσε τον μιλιταρισμό του σιωνιστικού κινήματος. Υπό την ηγεσία του Μπεν Γκουριόν, το κράτος μονοπώλησε την παραγωγή όπλων, ενισχύοντας τον δημόσιο τομέα με έσοδα που επέστρεφαν στην έρευνα και ανάπτυξη. Αυτή η προσέγγιση επηρέασε ακόμη και τις στρατολογικές πολιτικές: μεγάλες ομάδες πληθυσμού (Παλαιστίνιοι, υπερ-Ορθόδοξοι Εβραίοι κ.ά.) εξαιρούνταν από τη θητεία για να διατηρηθεί η συνοχή των μονάδων.

Η στρατηγική αυτή απέδωσε στις συγκρούσεις του 1948, 1956 και 1967 με ευέλικτες μονάδες που υπερτερούσαν των αραβικών δυνάμεων. Ωστόσο, ο πόλεμος του 1973 ανέδειξε τα όρια αυτής της τακτικής.

Η υποδομή κυριαρχίας και η αμερικανική επιρροή

Μετά τη νίκη στον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, οι ισραηλινοί αξιωματούχοι απέκτησαν υπερβολική αυτοπεποίθηση. Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ το 1973, όμως, ανέτρεψε αυτήν την αντίληψη αυτάρκειας – ακόμη και στην παραγωγή όπλων. Οι μαζικές αγορές σοβιετικών όπλων από Αίγυπτο και Συρία πυροδότησαν περιφερειακή κούρσα εξοπλισμών.

Το Ισραήλ, μη μπορώντας να συγκρατήσει τις δυνάμεις των αντιπάλων μόνο με μικρές μονάδες ή αεροπορική υπεροχή, στράφηκε στα αμερικανικά όπλα. Έτσι ξεκίνησε μια βαθιά εξάρτηση από τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ – μια σχέση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Οι ΗΠΑ, βλέποντας το Ισραήλ ως βασικό σύμμαχο στον Ψυχρό Πόλεμο, άσκησαν πιέσεις ώστε να περιοριστεί η ανάπτυξη ανταγωνιστικών ισραηλινών τεχνολογιών (όπως ο πύραυλος LAU ή το αεροσκάφος Lavi) και να ελέγχονται οι εξαγωγές συστημάτων που περιείχαν αμερικανική τεχνολογία.

Από το 1973 έως σήμερα, το Ισραήλ έχει λάβει πάνω από $171 δισ. σε αμερικανική στρατιωτική βοήθεια (χωρίς αναγωγή στον πληθωρισμό). Παράλληλα, εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εξαγωγέα όπλων παγκοσμίως – κυρίως προς μη μέλη του ΝΑΤΟ.

Iδιωτικοποίηση και παγκόσμια δικτύωση της πολεμικής βιομηχανίας

Υπό την αμερικανική επιρροή, ιδιωτικές εταιρείες κέρδισαν έδαφος έναντι των κρατικών στην προμήθεια των IDF. Η τάση αυτή ενισχύθηκε με τη γενικευμένη ιδιωτικοποίηση που ξεκίνησε με το Σχέδιο Σταθεροποίησης του 1985 – συμπεριλαμβανομένων τηλεπικοινωνιών, τραπεζών κι άλλων κρίσιμων υποδομών.

Παράλληλα με την ιδιωτικοποίηση ήρθε η εξειδίκευση σε τεχνολογίες όπως κυβερνοπόλεμος, drones και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα για οχήματα. Μετά τη Δεύτερη Ιντιφάντα και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ανέπτυξαν κοινά συστήματα επιτήρησης κι ελέγχου πληθυσμών.

Το 70–80% των ισραηλινών όπλων παράγεται πλέον για εξαγωγές. Οι ισραηλινές εταιρείες έχουν αποκτήσει φήμη για πώληση όπλων ακόμα και σε χώρες υπό εμπάργκο ή χωρίς διπλωματικές σχέσεις με άλλους κατασκευαστές – όπως Ουγκάντα, Χιλή, Νότια Αφρική, Ρουάντα κ.ά., ενώ τα τελευταία χρόνια αυξάνονται οι εξαγωγές προς τα κράτη του Κόλπου.

Το 2009, μετά την εισβολή στη Γάζα που στοίχισε τη ζωή σε περίπου 1.400 Παλαιστίνιους, το Ισραήλ έγινε ο μεγαλύτερος κατά κεφαλήν εξαγωγέας όπλων διεθνώς. Οι επιχειρήσεις στη Γάζα ή στον Λίβανο λειτουργούν ως διαφημιστικό εργαλείο: τα προϊόντα χαρακτηρίζονται «δοκιμασμένα στη μάχη» στις διεθνείς εκθέσεις όπλων.

Οικονομικά μεγέθη & σύμπλευση με ΗΠΑ

Το 2012, τα έσοδα από τις στρατιωτικές εξαγωγές ανήλθαν στα $7,5 δισ., ενώ περίπου 150.000 νοικοκυριά στο Ισραήλ ζουν από αυτή τη βιομηχανία. Το ειδικό καθεστώς σχέσεων με τις ΗΠΑ είναι καθοριστικό: περίπου το 75% της ετήσιας βοήθειας ($3,1 δισ.) πρέπει να δαπανηθεί σε αμερικανικά προϊόντα· το υπόλοιπο μπορεί να διατεθεί στην εγχώρια αγορά.

Η ενσωμάτωση είναι τόσο βαθιά ώστε ακόμη κι όταν αγοράζει αμερικανικά όπλα, συχνά αυτά περιλαμβάνουν ισραηλινά εξαρτήματα ή παράγονται εν μέρει στο Ισραήλ (όπως τα Magnum/Desert Eagle). Τα πανεπιστήμια συμμετέχουν ενεργά στην έρευνα σχετικών τεχνολογιών.

Το 2018, η κρατική Israel Military Industries αγοράστηκε από την ιδιωτική Elbit Systems – που έγινε έτσι η μεγαλύτερη εταιρεία όπλων στο Ισραήλ (και 28η παγκοσμίως). Προμηθεύει όχι μόνο απευθείας αλλά ως υπεργολάβος κολοσσών όπως General Dynamics ή Airbus.

Εσωτερικός μετασχηματισμός: Από high-tech καταστολή σε μαζική καταστροφή

Στις πέντε δεκαετίες μετά τον πόλεμο του ’73, οι κρατικές πολιτοφυλακές μεταμορφώθηκαν σε υψηλής τεχνολογίας μηχανισμό καταστολής των Παλαιστινίων – με επίκεντρο συστήματα παρακολούθησης κι υποδομές φυλάκισης.
Η IDF έπαψε να λειτουργεί ως μάχιμος στρατός συμβατικού πολέμου· μετατράπηκε σε αποικιακή αστυνομία που στοχεύει στην αποτροπή κι υποβάθμιση της παλαιστινιακής αντίστασης.
Χιλιάδες ιδιωτικοί φύλακες εκπαιδεύονται στη χρήση αυτών των τεχνολογιών.

Ραγδαίες αλλαγές μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου

Η μακρόχρονη προσκόλληση στο μοντέλο high-tech αστυνόμευσης κατέρρευσε μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023. Εσωτερικές αναφορές αποκάλυψαν πως αξιωματικοί είχαν υποτιμήσει τον κίνδυνο επίθεσης· όταν αυτό συνέβη, η ακροδεξιά κυβέρνηση επέστρεψε στις παραδοσιακές πρακτικές: χρήση βαρέως οπλισμού (άρματα μάχης, drones, μαχητικά) για παρατεταμένη πολιορκία πληθυσμών.
Οι επιχειρήσεις στη Γάζα αλλά κι επεμβάσεις στον Λίβανο ή τη Συρία διεξάγονται κυρίως με εισαγόμενα όπλα – κατά πλειονότητα χρηματοδοτούμενα από τους Αμερικανούς φορολογούμενους.
Το IDF αναγκάζεται πλέον να αναζητά πυρομαχικά διεθνώς λόγω έλλειψης αποθεμάτων· ανταλλάσσοντας υψηλής τεχνολογίας συστήματα (drone κ.ά.) για βασικές πρώτες ύλες όπως πυρίτιδα.
Σύμφωνα με τη Wall Street Journal μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023 οι ΗΠΑ είχαν παραδώσει πάνω από 5.000 Mk82 βόμβες γενικής χρήσης, $17,9 δισ. σε οπλισμό κι ετήσια βοήθεια $3,8 δισ., συν $8,2 δισ. μέσω εμπορικών αγορών.

Επιστροφή στην εγχώρια παραγωγή & νέα στρατηγική

Η στροφή προς μαζική καταστροφή συνοδεύεται από ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής: στη συνέλευση μετόχων της Elbit Systems το 2025, φάνηκε ότι ενώ παραμένει μεγάλη η ανάγκη εισαγόμενων όπλων, οι κρατικές παραγγελίες αυξάνουν θεαματικά τα έσοδα.

Τα κέρδη της Elbit ανήλθαν στα $1,6 δισ. επί εσόδων $6,8 δισ. για το 2024 (έναντι $1,5 δισ./$6 δισ. το προηγούμενο έτος), ενώ οι ανεκτέλεστες παραγγελίες άγγιξαν τα $23,8 δισ.

Τον Μάιο του 2025 εξέδωσε νέα μετοχές αξίας $588 εκατ., υπό την εγγύηση κορυφαίων τραπεζών όπως Bank of America Securities και J.P. Morgan.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το νέο πυροβόλο Sigma (Ro’em) των 155mm: χάρη στον αυτοματοποιημένο γεμιστήρα απαιτεί μόλις δύο άτομα πλήρωμα (αντί επτά), επιτρέποντας μικρές ομάδες χωρίς ιδιαίτερη πειθαρχία να μεγιστοποιούν την καταστρεπτικότητα.

Όπως σημειώνει αξιωματικός των IDF: «Το πυροβολικό κι απευθείας βολές αρμάτων είναι πιο αποτελεσματικά από τα ακριβά κατευθυνόμενα πυρομαχικά».

Στη Γάζα βλέπει κανείς άρματα μάχης να πλήττουν προσφυγικούς καταυλισμούς εξ επαφής· αεροπορικές επιδρομές ισοπεδώνουν ολόκληρες γειτονιές για έναν στόχο.

Η λογική ακρίβειας αντικαθίσταται πλέον από ανεξέλεγκτη καταστροφή – ένα μοτίβο που φέρνει ξανά στην επιφάνεια τη νοοτροπία των πρώτων εποικιακών πολιτοφυλακών.

Οι εταιρείες που αναπτύχθηκαν για να αστυνομεύουν περιοχές κατοχής στον παγκόσμιο Νότο στρέφονται τώρα προς τα μέσα για να καλύψουν τις ανάγκες ενός σύγχρονου στόλου μέγιστης καταστρεπτικότητας.

Πηγή: phenomenalworld.org

«Τα τελευταία χρόνια καλλιεργείται ο μύθος στην Ελλάδα ότι έχει δήθεν επέλθει πλήρης αποβιομηχάνιση, έχει σταματήσει κάθε παραγωγική διαδικασία και η Ελλάδα έχει γίνει αποκλειστικά μία οικονομία υπηρεσιών. Στην πραγματικότητα τα στοιχεία δείχνουν ότι τα τελευταία χρόνια έχει συντελεστεί πολύ σημαντική πρόοδος, θα έλεγα αναγέννηση της μεταποίησης και της βιομηχανίας».

Τις επισημάνσεις αυτές έκανε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης κατά την ομιλία του στην 8η Ετήσια Οικονομική Διάσκεψη της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών, στο πλαίσιο της οποίας παρέθεσε τα σχετικά επίσημα στατιστικά στοιχεία:

«Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, η βιομηχανία έχει αυξήσει την συμμετοχή της στο ΑΕΠ από 12% το 2019 σε 13,8% το 2023. Ταυτόχρονα, και πάλι με βάση στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το 2023, σε σχέση με το 2019, είχαμε αύξηση των εργαζόμενων στη βιομηχανία άνω του 7%. Ενώ, με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η αύξηση της παραγωγικότητας της μεταποίησης μεταξύ 2019 και 2023 έφτασε το 20,4%». Παράλληλα οι επενδύσεις έχουν αυξηθεί κατά 53% από το 2019, που η μεγαλύτερη αύξηση σε όλη την ΕΕ, οι εξαγωγές μας έχουν διπλασιαστεί μεταξύ 2008 και 2023 και έφτασαν τα 98 δισ. ευρώ ενώ την περίοδο 2020–2022 το μερίδιο των αγαθών στις εξαγωγές ξεπέρασε σημαντικά το αντίστοιχο μερίδιο των υπηρεσιών και το 2023 η αναλογία ήταν περίπου 50-50, (ενώ παλιότερα η αναλογία ήταν 2 προς 3). Ταυτόχρονα, έχει αυξηθεί το μερίδιο των εξαγωγών υψηλής τεχνολογίας στο σύνολο των εξαγωγών αγαθών. «Μπορεί να μην υπήρξε επανάσταση, αλλά η κατεύθυνση είναι θετική. Και πάντως δεν υπήρξε αποβιομηχάνιση», σημείωσε ο κ. Χατζηδάκης και πρόσθεσε: «Διαψεύδονται έτσι, όσοι ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα ‘’δεν παράγει ούτε καρφίτσα’’». «Αντίθετα, η αύξηση των επενδύσεων και των εξαγωγών είναι απόδειξη ότι το παραγωγικό μας μοντέλο σταδιακά διαφοροποιείται. Και βεβαίως συνδέεται τόσο με τους ρυθμούς ανάπτυξης που είναι πολλαπλάσιοι του ευρωπαϊκού μέσου όρου, όσο και με την πολύ σημαντική μείωση της ανεργίας. Η πρόοδος είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας που έκαναν οι ίδιες οι επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι, αλλά και της οικονομικής πολιτικής που συνδυάζει τη δημοσιονομική σοβαρότητα με μια φιλο-επενδυτική προσέγγιση. Αν δεν έχουμε θετικές εξελίξεις στην οικονομία, πώς έχουν δημιουργηθεί μισό εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας;» διερωτήθηκε.

Ο κ. Χατζηδάκης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ενεργειακό, υπογραμμίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην πράσινη μετάβαση η οποία θα επιτρέψει στη χώρα, από εισαγωγέας να γίνει εξαγωγέας ενέργειας. «Αυτό είναι παράγοντας αισιοδοξίας για τη χώρα, για την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της, όχι μόνο με περιβαλλοντική αλλά και με οικονομική σημασία», τόνισε. «Χρειάζεται ωστόσο και μια ουσιώδης ευρωπαϊκή πολιτική, ιδίως στον τομέα των δικτύων, όπως σωστά επισημαίνει και η έκθεση Ντράγκι».

Παρουσιάζοντας τα επόμενα βήματα που περιλαμβάνονται στον προγραμματισμό ο υπουργός αναφέρθηκε μεταξύ άλλων:

-Στο νέο πλαίσιο κινήτρων για τις συγχωνεύσεις, τις εξαγορές, την έρευνα και την καινοτομία, που περιλαμβάνεται στο φορολογικό νομοσχέδιο το οποίο βρίσκεται σε διαβούλευση. Όπως είπε, το νέο πλαίσιο θα είναι το πιο ανταγωνιστικό πλαίσιο για τα θέματα αυτά σε όλη την ΕΕ. «Γιατί πριν το υιοθετήσουμε είδαμε τι ισχύει στις άλλες χώρες της ΕΕ και προσπαθήσαμε να ανέβουμε αρκετά σκαλιά», είπε.

-Στην συνέχιση της προσπάθειας για πιο εύρωστο τραπεζικό σύστημα που θα παρέχει ρευστότητα στην αγορά, με ενίσχυση του 5ου πυλώνα, ένταση του ανταγωνισμού και επέκταση του προγράμματος «Ηρακλής» που θα οδηγήσει περιορισμό των «κόκκινων» δανείων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

-Στα θέματα της κατάρτισης, σημειώνοντας ότι με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν και κατά την περίοδο που ο ίδιος ήταν υπουργός Εργασίας, δόθηκε έμφαση στο skilling και στο reskilling σε σύγχρονες πράσινες και ψηφιακές δεξιότητες. «Μία σύγχρονη οικονομική πολιτική δεν μπορεί να αγνοεί την ανάγκη διαρκούς αναβάθμισης των δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού. Γι’αυτό και ως κυβέρνηση έχουμε βάλει μπροστά προγράμματα κατάρτισης σε σύγχρονες δεξιότητες, από τα οποία θα έχουν συνολικά ωφεληθεί πάνω από 700.000 εργαζόμενοι και άνεργοι τα επόμενα χρόνια. Η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί και να ενταθεί, με έμφαση σε ένα πιο διαφανές και αποτελεσματικό σύστημα πιστοποίησης της κατάρτισης και με ενθάρρυνση της ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης την οποία οι επιχειρήσεις θα πρέπει να δουν πιο ζεστά», πρόσθεσε.

-Στη συνέχιση της μείωσης των φόρων. «Η κυβέρνηση, τόνισε, εξετάζει κάθε πρόταση, όπως και αυτές που έχει καταθέσει η Ελληνική Ένωση Επιχειρηματιών», είπε. «Δεν θέλω να πω ότι έχουμε καταλήξει και να βγουν εσφαλμένες ειδήσεις, λέω ότι η περαιτέρω μείωση των φόρων είναι στο πνεύμα της κυβέρνησης γιατί θέλουμε να στηρίξουμε την ανταγωνιστικότητα. Αλλά μετράμε κάθε φορά πριν προχωρήσουμε, ώστε να μη θέσουμε σε κίνδυνο το στόχο της δημοσιονομικής σταθερότητας», υπογράμμισε ο κ. Χατζηδάκης.

Και πρόσθεσε: «Από το 2019 έχουμε μειώσει πάνω από 60 φόρους: Τον φόρο νομικών προσώπων από το 28% στο 22%, τον φόρο συγκέντρωσης κεφαλαίων, τον φόρο στα μερίσματα, τον ΕΝΦΙΑ, τον εισαγωγικό συντελεστή στην κλίμακα για τα κατώτερα εισοδήματα. Μειώθηκαν επίσης έμμεσοι φόροι, ιδιαίτερα στις μεταφορές Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα, σύμφωνα με την Eurostat, είχε τη μεγαλύτερη μείωση φόρων ως προς το ΑΕΠ μεταξύ των χωρών της ΕΕ, από 42,8% το 2022 σε 40,7% το 2023. Και στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο περιλαμβάνονται 12 νέες μειώσεις φόρων για το 2025. Και δεν σταματάμε εδώ. Διότι το μοντέλο μας συνδυάζει την ανάπτυξη με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής. Έτσι, με χαμηλότερους φόρους έχουμε περισσότερα έσοδα. Είναι, κατέληξε, μια πολιτική που στέλνει και ένα μήνυμα δικαιοσύνης ιδιαίτερα για του νομοταγείς πολίτες, αλλά έχει σίγουρα και αναπτυξιακό πρόσημο».