Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Μητροπολίτης Κορυτσάς κ. Ιωάννης, Τοποτηρητής του Αρχιεπισκοπικού θρόνου, συλλειτουργούντων του Μητροπολίτου Γερμανίας και Κεντρώας Ευρώπης του Πατριαρχείου Αντιοχείας . Ισάακ, του Μητροπολίτου Κερκύρας κ. Νεκταρίου και του Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου από την Εκκλησία της Ελλάδος, του Μητροπολίτου Απολλωνίας και Φίερι κ. Νικολάου, του Μητροπολίτου Ελμπασάν κ. Αντωνίου, του Μητροπολίτου Βερατίου κ. Άστιου, του Μητροπολίτου Αμαντίας κ. Ναθαναήλ και του Επισκόπου Κρούγιας κ. Αναστασίου. Συμπροσευχήθηκαν ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ και ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Μελίτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς και ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. Δημήτριος.

Ο Μητροπολίτης κ. Ιωσήφ, ως εκπρόσωπος του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου Βαθρολομαίου, τόνισε ότι επί τριάντα τρία έτη ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, “φιλότιμα με όλες του τις δυνάμεις, αξιοποιώντας όλα τα υγιή στοιχεία του τόπου, υπερέβη προσκόμματα, διέψευσε προκαταλήψεις, ξεπέρασε επάλληλες θλίψεις, αναπτέρωσε το φρόνημα του λαού και του στήριξε την ελπίδα.

Και πρόσθεσε: “Δεν ήταν μόνο ο ευλαβής κληρικός, ο θεοφοβούμενος, ο εγκρατής και σώφρων, ο προσευχητικός, ο επιστήμων των Θείων Γραφών και της Θεολογίας, ο ευγενής, ο σεμνός και διακριτικός, ο έντιμος, ο πατρικός και πατερικός, ο φιλεύσπλαχνος, ο φλεγόμενος από πόθο για τον ευαγγελισμό των Εθνών, αλλά ήταν ταυτοχρόνως και άνδρας ευφυέστατος, οξύνους, οραματιστής, ανοικτός οριζόντων, διορατικός, μεγαλοπράγμων, φίλεργος και ακαταπόνητος, πολύγλωσσος, διπλωματικώς ευέλικτος, διαλεκτικός και διαλλακτικός, πολυχαρισματούχος με μια λέξη”.

Ανέφερε ακόμη ότι η χάρη του Αναστασίου επιτέλεσε θαύματα. Τον αξιοποίησε κατά τον κατάλληλο τρόπο το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που έχει την ευθύνη να έρχεται αρωγός σε κάθε εμπερίστατη Εκκλησίας, όπως της Αλβανίας, που αποτελεί οστούν εκ του οστέος του και σαρξ εκ της σαρκός της”.

Με δάκρυα ο Επίσκοπος Κρούγιας κ. Αναστάσιος, που ήταν η τελευταία χειροτονία του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου, ανέγνωσε τη διαθήκη του Αναστασίου, σύμφωνα με την οποία δε διαθέτει ακίνητη περιουσία, ενώ ζητά τα χρήματα, που θα βρεθούν στ’ όνομά του, να διατεθούν τόσο για την ολοκλήρωση του καθεδρικού ναού, όσο και για τη μισθοδοσία του κλήρου της Εκκλησίας της Αλβανίας. Τα βιβλία του τα κληροδοτεί στη βιβλιοθήκη της Θεολογικής Ακαδημίας Δυρραχίου και ένα μέρος τους στις βιβλιοθήκες των Μητροπόλεων, ενώ τα προσωπικά του αντικείμενα στους στενούς συνεργάτες του. Αφού απηύθυνε προς το ποίμνιό του τον αναστάσιμο παιάνα “Χριστός Ανέστη” παρακάλεσε να τον συγχωρήσουν όσους πίκρανε, όπως και αυτός συγχώρεσε όσους τον πίκραναν.

Ο Μητροπολίτης Κορυτσάς κ. Ιωάννης ευχαρίστησε τους εκπροσώπους του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επισημαίνοντας το σπουδαίο ρόλο του στην οικουμενική Ορθοδοξία, τους άλλους Μητροπολίτες, καθώς και τους κληρικούς και το λαό.

Μετά τη Θεία λειτουργία, το πλήθος πιστών ασπάστηκε την εικόνα του αλησμόνητου Αναστασίου, ενώ στον τάφο του εψάλη τρισάγιο από τον Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, πλαισιουμένου από τα μέλη της ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Αλβανίας, καθώς και κληρικών.

Η σκέψη και η καρδιά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου αναζήτησε και πέτυχε την ανασύσταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας εκ των ερειπίων.

Με καθηλωμένη την προσοχή και την προσευχή του στο Θεό της αγάπης και της δόξας εμπνεύστηκε και υλοποίησε μεγαλόπνοα έργα μέσα από τη σημαντική πράξη της προσφοράς. Μια προσφορά, που δημιουργεί έκσταση και έκπληξη στην ψυχή, γιατί υπήρξε, πράγματι, αποκαλυπτική.

Ποτέ δε θα λείψει η μορφή του Αναστασίου, γιατί θα την κρατά επίκαιρη και αμείωτη το αίσθημα, αλλά και η πραγματικότητα των λόγων και των έργων του. Και γιατί το διασκέλισμα της σκέψης θα προσανατολίζεται στο ρωμαλέο πνευματικό και ιεραποστολικό βηματισμό του.

Πηγή: Himara

Το μνημόσυνο τελέστηκε παρουσία του τοποτηρητή της Αρχιεπισκοπής Αλβανίας, μητροπολίτη Κορυτσάς Ιωάννης, του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ, του μητροπολίτη Φιλαδέλφειας Μελιτονα, της Ιεράς Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αλβανίας, εκπρόσωπου της ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα τοπικών αρχών και πλήθους πιστών. Την Ελληνική Πρεσβεία εκπροσώπησε ο επιτετραμμένος πρέσβης Αθανάσιος Αστρακάς.

Εν συνεχεία, τελέστηκε και τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, ο οποίος είναι πλέον προσβάσιμος. Κατά τη διάρκεια του μνημοσύνου θα διαβαστεί και η διαθήκη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, που θα αποτελέσει την παρακαταθήκη για την επόμενη ημέρα.

Ο μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ στο λόγο του, μετέφερε και το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ο αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, κατά κόσμον Αναστάσιος Γιαννουλάτος, γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1929 και εκοιμήθη στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 2025. Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ στα μέσα Μαρτίου θα γίνει και η εκλογή του αρχιεπισκόπου Αλβανίας που θα διεξαχθεί τον μακαριστό Αναστάσιο. Μέσα στην εβδομάδα θα υποβληθούν από το Κληρικολαϊκό Συμβούλιο, που αποτελείται από 257 ιερείς, οι υποψηφιότητες που πληρούν τις προϋποθέσεις για να εκλεγεί ένας απ’ αυτούς ως διάδοχος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.

Στη συνέχεια, οι υποψηφιότητες θα συζητηθούν στη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Αλβανίας, η οποία και θα εκλέξει τον νέο ηγέτη. Η Σύνοδος αποτελείται από τους μητροπολίτες: Βερατίου Aστιο, Δυρραχίου και Κορυτσάς Ιωάννη, Αργυροκάστρου Δημήτριο, Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαο, Ελμπασάν Αντώνιο, Αμαντίας Ναθαναήλ και Κρούγιας Αναστάσιο. Ενδεχομένως να παρακαμφθεί η πρώτη διαδικασία του κληρολαϊκού συμβουλίου και να γίνει απ’ευθείας η εκλογή από την Ιερά Σύνοδο σε 15 ημέρες.

Τι προβλέπει η διαθήκη του

Στη διαθήκη του, που αναγνώστηκε, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αφού χαιρέτησε για τελευταία φορά το ποίμνιό του, ζήτησε συγγνώμη από όσους πίκρανε και συγχώρεσε όσους τον πίκραναν. Κινητή περιουσία όπως τονίζει δεν έχει ενώ οι καταθέσεις που είναι στο όνομά του, ζητά να μοιραστούν για την αποπεράτωση του Καθεδρικού Ναού και να επενδυθούν για τη μισθοδοσία των ιερέων. Τα βιβλία του ζητά να πάνε στην Ορθόδοξη Ακαδημία του Δυρραχίου και ενδεικτικά σε άλλες βιβλιοθήκες των Μητροπόλεων, ενώ τα προσωπικά του αντικείμενα τα χαρίζει στους στενούς συνεργάτες που του συμπαραστάθηκαν στο δύσκολο έργο του.

Πλήθος κόσμου και επισήμων αποχαιρετά με συγκίνηση τον Ιεράρχη που αναγέννησε την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.

Κατά την εξόδιο ακολουθία επικηδείους θα εκφωνήσουν κατά σειρά ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο τοποτηρητής της Αρχιεπισκοπής Αλβανίας Μητροπολίτης Κορυτσάς Ιωάννης, ο συντονιστής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών Επίσκοπος Heinrich Bedform-Strohm, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα.

Το «παρών» στον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου στα Τίρανα δίνουν πολιτικοί και προσωπικότητες της Αλβανίας, καθώς και κληρικοί. Από την Τετάρτη, βρίσκονται στην αλβανική πρωτεύουσα οι Πατριάρχες Ιεροσολύμων Θεόφιλος και Βουλγαρίας Δανιήλ, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, αντιπροσωπείες των Πατριαρχείων Σερβίας, Ρουμανίας και Αντιοχείας, αντιπροσωπεία της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, με ηγουμένους των Μονών Σίμωνος Πέτρας και Ξενοφώντος. Επίσης, στα Τίρανα βρίσκεται και ο πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών, Σεβασμιότατος Επίσκοπος Heinrich Bedform Strohm.

Στα Τίρανα έχουν μεταβεί, επίσης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, ο ΥΠΟΙΚ Κωστής Χατζηδάκης, ο υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης, ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Φρέντοι Μπελέρης, ο πρώην υπουργός Σταυρος Παπασταύρου, ο ευρωβουέυτής του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλας Φαραντούρης αλλά και πρεσβευτές των χωρών στα Τίρανα.

Σύμφωνα με την εκπομπή «Buongiorno» του Mega, η ΕΡΤ είχε τέσσερα συνεργεία, με κάμερες και δημοσιογράφους, στη Μητρόπολη Αθηνών την ώρα των διαδηλώσεων, για το λαϊκό προσκύνημα στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο.

Όπως τονίζεται στο ίδιο ρεπορτάζ, λίγο πιο πάνω, στο Σύνταγμα, βρισκόταν μόλις ένας δημοσιογράφος, ο οποίος δεν μπόρεσε τελικά να δώσει ζωντανή εικόνα στο δελτίο των 12:00 λόγω τεχνικού προβλήματος.

Στο Mega σημειώνεται ότι έχει αρχίσει εσωτερική έρευνα για την απόδοση ευθυνών.

Παύλος Ασλανίδης : «Μου θύμισε δελτίο ειδήσεων της Βόρεας Κορέας»

Ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας θύματος του δυστυχήματος στα Τέμπη, μίλησε στο «Buongiorno» για την ΕΡΤ και το γεγονός ότι δεν κάλυψε τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη.

«Ο Γιάννης Παπαδόπουλος έβγαλε επάξια τον μισθό του, αυτόν που ανέβασε με το που πήγε στην ΕΡΤ. Θλίβομαι για τα άτομα που αυτοβούλως φέρθηκαν όπως φέρθηκαν στα θύματα. Τα κίνητρά τους είναι να πάρουν έναν μισθό παραπάνω, μία θέση παραπάνω στο δημόσιο, να γίνουν υπουργοί ή βουλευτές; Θλίβομαι με αυτούς, και αυτού πρέπει να απομονώσει η κοινωνία και να τους περιθωριοποιήσει σε όλα τα επίπεδα. Μόλις είδα την παρουσιάστρια της ΕΡΤ με το μοβ ρούχο, μου θύμισε δελτίο ειδήσεων της Βορέας Κορέας. Μάλλον τον Κιμ Γιονγκ Ουν έχουμε για πρωθυπουργό και σε αυτή την χώρα. Δεν έχουμε κάτι με τους εργαζόμενους», είπε αρχικά.

Και συνέχισε ο κ. Ασλανίδης: «Δεν περίμενα αυτή την έκταση στις διαδηλώσεις. Μία παρέα ατόμων το ξεκινήσαμε. Είπαμε να γίνει στο Σύνταγμα, αλλά τώρα αυτό έχει ξεφύγει, έγινε παγκόσμιο. Αγαλλίασε η ψυχή μου, η ψυχή των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν. Η Δικαιοσύνη θα αποδοθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Υπάρχει κόσμος που έχει περισσότερη οργή από την δική μας. Ήμουν αντίθετος στο να ακουστούν αυτά τα ηχητικά, αλλά όταν βλέπεις αυτή την απαξίωση και τον χλευασμό, ο Παύλος Μαρινάκης προσπαθεί να αποδομήσει τον κ. Κοκοτσάκη, ψηφίζουν την νύχτα να απαλλάξουν τους ιατροδικαστές από τα εγκλήματα που έκαναν στα Τέμπη. Παίζουν βρώμικα».

Βασίλης Κοκοτσάκης: «Δεν απομαγνητοφωνήθηκαν σωστά οι διάλογοι του ηχητικού από εντεταλμένους υπαλλήλους του κράτους»

Ο πραγματογνώμονας των οικογενειών από το δυστύχημα στα Τέμπη, Βασίλης Κοκοτσάκης, μίλησε στο Buongiorno για τα ηχητικά ντοκουμέντα που βγήκαν στην δημοσιότητα.

«Τα ηχητικά ντοκουμέντα είναι περιεχόμενα στην δισκογραφία, που είναι στην διάθεση του ανακριτή. Είναι στιγμιότυπα που κατεγράφησαν από την χρήση κινητών τηλέφωνων στο 112. Εμείς τα είχαμε συμπεριλάβει στην έκθεσή μας τον Σεπτέμβριο του 2024 μαζί με την απομαγνητοφώνηση. Μαζί υπήρχε και η ταυτόχρονη απομαγνητοφώνηση που είχε κάνει το ελληνικό κράτος μέσω εντεταλμένων υπαλλήλων οι οποίοι δυστυχώς από τα συμφραζόμενα, ελάχιστα είχαν αποτυπώσει στην έκθεση τους ή σχεδόν καθόλου. Αυτό που κάναμε στην συνέχεια όταν ήρθε τα χέρια μας το βίντεο της σύγκρουσης; Από την κάμερα της Εθνικής Οδού, προσπαθήσαμε, όσο ήταν σε εξέλιξη αυτοί οι δραματικοί διάλογοι, να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει εξωτερικά. Και επειδή οι ώρες των ηχητικού μηνύματος ήταν οι ώρες της σύγκρουσης ήταν για μας ένα σπουδαίο αποδεικτικό στοιχείο, αν μπορούσαμε να τοποθετήσουμε τον ήχο με βάση την εικόνα που είχαμε. Δεν πειράξαμε τίποτα», τόνισε μεταξύ άλλων.

Ο κ. Κοκοτσάκης συνέχισε: «Κάποιοι – ακόμα και κυβερνητικοί – προσπάθησαν να σπιλώσουν εμάς και την ικανότητά μας και είπαν ότι είναι από άλλο τροχαίο. Δηλαδή οι γονείς που αναγνωρίσαν την φωνή των παιδιών τους τι; Είναι από άλλο τροχαίο; Φαντάζομαι οι άνθρωποι αυτοί θα λογοδοτήσουν στην Δικαιοσύνη. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τεράστια. Το θέμα μας είναι στους δικηγόρους, αναφορικά με την συκοφαντία εις βάρος μας».

Πιστοί κάθε ηλικίας, από την Ελλάδα αλλά και την Αλβανία, καταφθάνουν στον Ι.Ν. του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου για να τον αποχαιρετίσουν και να αποτίσουν φόρο τιμής στον Πρωθιεράρχη και ιεραπόστολο του Θεού που τίμησε τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία με σεμνότητα.

Η σορός του μακαριστού Αρχιεπισκόπου θα αναχωρήσει από τον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αθηνών αύριο, Δευτέρα, στις 10 το πρωί υπό τους ήχους της μπάντας του Πολεμικού Ναυτικού και από την Ελλάδα θα μεταφερθεί στην Αλβανία την Τρίτη, 28 Ιανουαρίου, οδικώς, μέσω του συνοριακού σταθμού της Κακαβιάς, όπου θα τον αποχαιρετίσει τιμητικό άγημα.

Θα το συνοδεύσουν ο μητροπολίτης Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαος, ο επίσκοπος Κρούγιας Αναστάσιος και οι ιερείς π. Χαράλαμπος Γκιόκας και π. Σπυρίδων Τοπάντζας, οι οποίοι υπήρξαν στενοί συνεργάτες και συνοδοιπόροι του στην αναγέννηση της Εκκλησίας της Αλβανίας ύστερα από δεκαετίες διωγμών.

Εκ μέρους της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνοδός θα είναι ο αντιπρόεδρος της Ιεράς Συνόδου μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος.

Επόπτης του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου εκλέχτηκε ο μητροπολίτης Κορυτσάς Ιωάννης. Την απόφαση έλαβε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Αλβανίας σε έκτακτη συνεδρίαση το πρωί του Σαββάτου.

Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, ο κ. Ιωάννης είναι επιλογή του Αναστασίου για να τον διαδεχτεί. Πρόκειται για ιεράρχη που είναι αλβανόφωνος.

Εν τω μεταξύ, την τέλεση θείας λειτουργίας στη Μητρόπολη Αθηνών την Κυριακή (26/1), ενώπιον της σορού του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, ανακοίνωσε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Της θείας λειτουργίας θα προστεί ο αντιπρόεδρος της Ιεράς Συνόδου μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος. Μετά την ολοκλήρωσή της θα τελεσθεί τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο.

Στο τρισάγιο θα παραστεί ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης.

Σύμφωνα με το ανακοινωθέν, η σορός του μακαριστού Προκαθημένου θα παραμείνει στον Καθεδρικό Ιερό Ναό των Αθηνών, όπου θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα έως τις πρωινές ώρες της Δευτέρας, οπότε και θα μεταφερθεί στην Αλβανία.

Την Πέμπτη η κηδεία

Πέρα από την εκλογή του επόπτη, η Εκκλησία της Αλβανίας κήρυξε πενθήμερο εκκλησιαστικό πένθος από τις 25 ως τις 29 Ιανουαρίου.

Την Τρίτη θα γίνει η υποδοχή της σορού του Αναστασίου στα Τίρανα. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στις 11:00, μετά την Θεία Λειτουργία.

«Εύχομαι να αναπαυθεί εν ειρήνη και εκφράζω τα συλλυπητήριά μου σε όλους τους συνεργάτες του και τα μέλη της κοινότητας των Ορθοδόξων πιστών» τόνισε ο Αλβανός πρωθυπουργός.

Υπενθυμίζεται ότι η σορός του μακαριστού Προκαθημένου θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στον Καθεδρικό Ιερό Ναό των Αθηνών έως τις πρωινές ώρες της Δευτέρας, οπότε και θα μεταφερθεί στην Αλβανία.

Ήταν, επίσης, μέλος της κεντρικής επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και επίτιμος πρόεδρος της Παγκόσμιας Διάσκεψης Θρησκευμάτων για την Ειρήνη. Προτού αναλάβει την ηγεσία της Εκκλησίας της Αλβανίας, είχε διατελέσει τιτουλάριος επίσκοπος και μητροπολίτης Ανδρούσης, καθώς και Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά και υπήρξε απόφοιτος του B’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών.

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και έλαβε το πτυχίο του το 1952. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας. Το 1959 ίδρυσε και διεύθυνε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα με τίτλο Πορευθέντες, και τρία χρόνια αργότερα το ομότιτλο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο», από το οποίο ξεκίνησε η ελληνόφωνη ιεραποστολική αφύπνιση κατά τον 20ό αιώνα.

Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ενώ το 1964 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης. Παράλληλα ξεκίνησε ιεραποστολικές εξορμήσεις στην Αφρική και κυρίως στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από ελονοσία. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Φιλοσοφικές Σχολές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Μαρβούργου στη Γερμανία (1965-1969) ως υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Alexander von Humboldt, στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική. Ακόμη, κατείχε εντολή διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Μαρβούργου στη Γερμανία (1966-69).

Οι ιεραποστολές στην Κένυα, την Ουγκάντα, την Τανζανία

Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα οργάνωσε και διεύθυνε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες» καθώς επίσης και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Αθήνα (1971-1975). Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης το 1972. Τον ίδιο χρόνο ορίστηκε έκτακτος καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας (1983-1986), από το 1976 τακτικός καθηγητής και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1983 έως το 1987 Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο Πανεπιστήμιο, υπήρξε ακόμη Αντιπρόεδρος της Εφορείας Πανεπιστημιακής Λέσχης (1978-79 και 1983-86), πρόεδρος της «Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνος» του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975-84), μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1986-90) και του ΔΣ του Kέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών (1978-82). Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1997 όταν και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.

Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και ίδρυσε το ιεραποστολικό περιοδικό Πάντα τα Έθνη, το οποίο διεύθυνε από το 1981 μέχρι το 1991.Παράλληλα ανέπτυξε και επιστημονική δραστηριότητα. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητρόπολης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιλάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί Εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.

• Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ήταν πολύγλωσσος και εκτός της μητρικής και της αρχαίας ελληνικής, μιλά αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, αλβανικά, είχε επίσης γνώσεις λατινικής, ισπανικής, ιταλικής, ρωσικής και σουαχίλι.

Είχε μελετήσει τα διάφορα θρησκεύματα (αφρικανικά θρησκεύματα, Ινδουϊσμό, Βουδισμό, Ταοϊσμό, Κομφουκιανισμό, Ισλάμ) στις χώρες που ακμάζουν (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία, Νιγηρία, Ινδία, Ταϋλάνδη, Κεϋλάνη, Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα, Βραζιλία, Καραϊβική, Λίβανο, Συρία, Αίγυπτο, Τουρκία κ.α.).

Εκκλησιαστική και κοινωνική διακονία

Ως Ιεροκήρυκας εργάστηκε στην πνευματική εργασία μεταξύ των νέων, κυρίως των φοιτητών. Ήταν υπεύθυνος βιβλικών μελετών και φροντιστηρίων εκκλησιαστικών στελεχών· αρχηγός νεανικών και φοιτητικών κατασκηνώσεων και ιεραποστολικών προσπαθειών σε ακριτικές περιοχές (1954-60). Ίδρυσε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Kέντρο «Πορευθέντες» (1961), το οποίο διευθύνει ως σήμερα. Με εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνέγραψε τα Βοηθήματα για τους διδάσκοντες στα Mέσα Κατηχητικά Σχολεία της Εκκλησίας της Ελλάδος (1960-62). Το 1964 πραγματοποίησε Ιεραποστολική προσπάθεια στην Ανατολική Αφρική ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία εξυπηρέτησε ιερατικώς τους εκεί Έλληνες εργάτες και φοιτητές.

Τον Νοέμβριο του 1972, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Τιτουλάριος Επίσκοπος, υπό τον τίτλο της Πάλαι Ποτέ Διαλαμψάσης Επισκοπής Ανδρούσης, για την πλήρωση επισκοπικής θέσης του Γενικού Διευθυντού της «Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος». Από τη θέση αυτή προώθησε διάφορα θεολογικά, εκπαιδευτικά, οικοδομικά και εκδοτικά προγράμματα της Εκκλησίας. Το Φεβρουάριο του 1973 είχε μεταβεί στην κατειλημμένη από φοιτητές που διαμαρτύρονταν εναντίον της δικτατορίας Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταφέροντας τρόφιμα και για να εμψυχώσει τους έγκλειστους. Λίγους μήνες αργότερα έκανε διαμαρτυρία στην ΕΣΑ για τις συνθήκες κράτησης.

Ιδιαίτερα ανέπτυξε τον τομέα εξωτερικής ιεραποστολής με τη συνεχή συμπαράσταση στα ιεραποστολικά κλιμάκια Κορέας, Ινδίας, Αφρικής, και με την οργάνωση της Εβδομάδας Εξωτερικής Ιεραποστολής. Παραιτήθηκε όταν εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τιράνων στις 24 Ιουνίου 1992.

Διετέλεσε εντεταλμένος Σύμβουλος του ΔΣ Ανωτέρας Σχολής Κοινωνικής Εργασίας-Διακονισσών (1977-84), μέλος του Ανωτάτου Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1977-85), του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-82), του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Λέσχης Υγείας, του ΔΣ της Επιτροπής για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου (1985-91), της Επιτροπής Υποτροφιών Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» (1978-94). Ακόμη, Ήταν εταίρος της εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (1994) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Αλεξάνδρος Ωνάσης» (1994-2005.).

Ανατολική Αφρική

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είχε σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη αναγέννηση της Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στη δεκαετία 1981-1991, ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως – Ανατολικής Αφρικής (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία), ίδρυσε και οργάνωσε την Πατριαρχική Σχολή «Αρχιεπίσκοπος Kύπρου Μακάριος», την οποία διηύθυνε επί δεκαετία. Χειροτόνησε 62 Αφρικανούς κληρικούς και χειροθέτησε 42 αναγνώστες – κατηχητές προερχομένους από 8 αφρικανικές φυλές· συγχρόνως προώθησε τις μεταφράσεις της Θείας Λειτουργίας σε 4 αφρικανικές γλώσσες. Μερίμνησε για τη σταθεροποίηση 150 περίπου ορθοδόξων ενοριών και πυρήνων και την ανέγερση δεκάδων ναών, ανήγειρε 7 ιεραποστολικούς σταθμούς, φρόντισε για τη δημιουργία σχολείων και ιατρικών σταθμών.

Αλβανία

Αρχικά υπήρξε Πατριαρχικός Έξαρχος εν Αλβανία (Ιανουάριος 1991 – Ιούνιος 1992) και στη συνέχεια Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ανδρούσης (Aύγουστος 1991 – Ιούνιος 1992). Από τις 24 Ιουνίου 1992[4] είναι Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας.

Το εκκλησιαστικό έργο του Αναστασίου κορυφώθηκε με την αποστολή που του ανέθεσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την εκ των ερειπίων αναστήλωση της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, η οποία είχε καταρρεύσει ύστερα από τον επί 46 έτη διωγμό του μοναδικού «αθεϊστικού κράτους» της υφηλίου.

Τα τελευταία χρόνια, ο Αναστάσιος, επιχείρησε να ανασυγκροτήσει την Εκκλησία της Αλβανίας. Ως αποτέλεσμα του έργου του συγκροτήθηκαν πάνω από 400 ενορίες, ενώ ίδρυσε τη Θεολογική-Ιερατική Σχολή (Ακαδημία) «Ανάστασις» στο Δυρράχιο (1992), το Εκκλησιαστικό Λύκειο «Tίμιος Σταυρός» στο Αργυρόκαστρο (1998) και στο Σουκθ-Δυρράχιο (2007), τα οποία σήμερα λειτουργούν σε ιδιόκτητα συγκροτήματα, και 50 Κέντρα Νεολαίας σε διάφορες πόλεις. Mόρφωσε και χειροτόνησε 145 νέους κληρικούς, ενώ φρόντισε για την έκδοση λειτουργικών και άλλων θρησκευτικών βιβλίων. Συνέστισε Τεχνική Υπηρεσία στην Εκκλησία της Αλβανίας και μερίμνησε για την ανοικοδόμηση 150 νέων ναών, την αναστήλωση 70 μοναστηριών και εκκλησιών-πολιτιστικών μνημείων και την επισκευή 160 ναών και 45 εκκλησιαστικών κτιρίων (Αρχιεπισκοπή, Μητροπόλεις, σχολεία, κλινικές, ξενώνες, κατασκηνώσεις νεολαίας, κ.α.), στο σύνολο 425 κτίρια. Θεμελίωσε το πρώτο γυναικείο μοναστήρι (Σκήτη των Αγίων Μυροφόρων), στο οποίο ασκητεύει από το 2011 μία μοναχή.

Ανέπτυξε τη φιλανθρωπική μέριμνα της Εκκλησίας, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού, φαρμάκων. Ίδρυσε την πρώτη ορθόδοξη αλβανική εφημερίδα (Ngjallja), το παιδικό περιοδικό Gëzohu (Χαίρε), το νεανικό περιοδικό Kambanat (Καμπάνες), την επιστημονική επιθεώρηση Kërkim (Αναζήτηση), το δελτίο «News from Orthodoxy in Albania», και Ραδιοφωνικό σταθμό. Μερίμνησε για τη δημιουργία Εργαστηρίων της Εκκλησίας (τυπογραφείο, κηροπλαστείο, ξυλουργείο, εργαστήρια αγιογραφίας και αποκαταστάσεως εικόνων) και πραγματοποίησε αγώνες για τη διεκδίκηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Παράλληλα με την ανασύσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ανέπτυξε προγράμματα στους τομείς εκπαιδεύσεως, υγείας, κοινωνικής προνοίας, αγροτικής αναπτύξεως, πολιτισμού και οικολογίας. Στην κρίση του Κοσσυφοπεδίου (1999) οργάνωσε ανθρωπιστικό πρόγραμμα με το οποίο βοήθησε 33.000 περίπου πρόσφυγες σε διάφορα μέρη της Αλβανίας

Συνέδεσε την Εκκλησία της Αλβανίας με διεθνείς Εκκλησιαστικούς Οργανισμούς. Κατά την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας συνέβαλε στην εκτόνωσή της και στην προσέγγιση των δύο χωρών. Με τις πρωτοβουλίες αυτές δόθηκε εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους, δημιουργήθηκαν σοβαρά έργα κοινωνικής υποδομής και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας αναδείχθηκε σε πολυδύναμο πνευματικό και αναπτυξιακό παράγοντα. Συγχρόνως αγωνίστηκε για την άμβλυνση των αντιθέσεων στα Βαλκάνια. Η δράσεις του αυτές τον οδήγησαν ώστε να είναι υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2000.

Διεθνής διεκκλησιαστική δραστηριότητα

Διετέλεσε γενικός γραμματέας της «Εκτελεστικής Επιτροπής διά την Εξωτερικήν Ιεραποστολήν» του «Συνδέσμου» (1958-61), Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού Ορθοδόξου Νεολαίας «Σύνδεσμος» (1964-77), Mέλος της Διεθνούς «Επιτροπής για ιεραποστολικές μελέτες» του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ, 1963-69) και Γραμματέας για την «Ιεραποστολική έρευνα και τις σχέσεις με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες» στη Γενική Γραμματεία του ΠΣE (Γενεύη, 1969-71). Έλαβε μέρος στις Συνελεύσεις Παγκοσμίου Ιεραποστολής και Ευαγγελισμού (Μεξικό 1963, Μπανγκόκ 1973, Μελβούρνη 1980, Σαν Αντόνιο 1989) και τις Συνελεύσεις του ΠΣΕ (Ουψάλα 1968, Ναϊρόμπι 1975, Βανκούβερ 1983, Καμπέρα 1991, Χαράρε 1998, Πόρτο Αλέγκρε 2006).

Ήταν μέλος πολλών διεθνών επιστημονικών επιτροπών, όπως: της «Γερμανικής Εταιρείας για την Ιεραποστολική», της «Διεθνούς Εταιρείας Ιεραποστολικών Μελετών», της Διαχριστιανικής Επιτροπής ΠΣE για το διάλογο με άλλες θρησκείες και ιδεολογίες (1975-83), της Μικτής Επιτροπής του «Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών» και της Συνελεύσεως των Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων «Islam in Europe» Committee (1989-91) και του «Διεθνούς Συμβουλίου» του World Conference on Religion and Peace (1985-1994).

Από το 1959 μετείχε ενεργώς σε αρκετά διεθνή συνέδρια, διορθόδοξες, διαχριστιανικές και διαθρησκειακές συσκέψεις, εκπροσωπώντας την Εκκλησία ή την επιστήμη σε διαφόρους διεθνείς Οργανισμούς. Έχει δώσει διαλέξεις σε διάφορα πανεπιστημιακά κέντρα του εξωτερικού, σχετικά με τη σύγχρονη χριστιανική σκέψη, τον διαθρησκειακό διάλογο, την παγκόσμια αλληλεγγύη και ειρήνη. Είναι επίτιμο μέλος του Kuratorium του Ρωμαιοκαθολικού Ιδρύματος Pro Oriente, Βιέννη (1989)[3], Πρόεδρος-Συντονιστής της Commission on World Mission and Evangelism του ΠΣE (1984-1991), μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΣE (1998 – 2006) και της Επιτροπής «Πίστις και Tάξις» (2000 – 2006). Ακόμη είναι μέλος των European Council of Religious Leaders/Religions for Peace (ECRL) (2001) και Council of 100, Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, Νταβός (2003), αντιπρόεδρος της Conference of European Churches (2003), Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (2006) και Επίτιμος Πρόεδρος της «Παγκοσμίου Διασκέψεως των Θρησκειών για την Ειρήνη» (2006).

Τιμητικές διακρίσεις

Ήταν ανεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1993 έως το 2005 και έκτοτε[10] είναι επίτιμο μέλος της. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας: της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, ΗΠΑ (1989), του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1995) και του St. Vladimir’s Theological Seminary (2003)[11] και του Πανεπιστημίου Κραϊόβας (2006). Ακόμη είναι επίτιμο μέλος της Θεολογικής Ακαδημίας Mόσχας (1998) και εταίρος της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης (2001). Έχει λάβει Δίπλωμα π. Δημητρίου Στανιλοάε (η ανώτερη θεολογική διάκριση) του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου (2003). Ακόμη έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Φιλοσοφίας: του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1996)[12], του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (1996), του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής των Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και όλων των Τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1998), του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς (2001), του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (2002), των Τμημάτων Φυσικής, Ιατρικής, Δημοτικής Εκπαιδεύσεως και Πολιτικών μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών (2004), του Πανεπιστημίου Βοστώνης (2004), των Τμημάτων Ιατρικής και Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Επίσης έχει λάβει το Χρυσούν Μετάλλιον (η ανώτατη διάκριση) του ως άνω Πανεπιστημίου (2005). Τέλος, έχει υπάρξει επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου (2007), του Πανεπιστημίου Κορυτσάς (2008), του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας καθώς και εκείνου της Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξείνιων Λαών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (2009).

Επίσης, έχει παρασημοποιηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, το Μεγαλόσταυρο της Ρουμανικής Δημοκρατίας, το Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου Α΄ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, το Σταυρό του Ισαποστόλου Βλαδιμήρου Α΄ του Πατριαρχείου Ρωσίας, το Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το Σταυρό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά, το χρυσό Σταυρό μετά δαφνών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το χρυσο κλειδί της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Λαμίας μεταξύ άλλων.

Στις 14 Φεβρουαρίου 2020 το Ρωμαιοκαθολικό Κίνημα Φοκολιάρ, με 140.000 μέλη σε 180 χώρες, του απένειμε το διεθνές βραβείο «Κλάους Χέμερλε» (ο οποίος ήταν Επίσκοπος Άαχεν και καθηγητής Φιλοσοφίας των Θρησκειών) αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερη συμβολή του στην εδραίωση της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνεργασίας των θρησκευτικών κοινοτήτων σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Λίγα από τα λόγια του Μακαριωτάτου κατά τη βράβευσή του : «Το αντίδοτο στον εγωκεντρισμό, που τορπιλίζει την ειρηνική συμβίωση, είναι η ενδυνάμωση της αγάπης μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, μέσα στην κοινωνία. Μιας πολυδιάστατης αγάπης, που δεν περιορίζεται από σύνορα, προκαταλήψεις ή άλλες διακρίσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση καλείται να συμβάλει η υγιής θρησκευτική συνείδηση.»

Ο 95χρονος ιεράρχης, 5 ημέρες αργότερα, υποβλήθηκε σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση αιμορραγίας από το κατώτερο πεπτικό σύστημα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε, διασωληνωμένος, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, πριν από δύο 24ωρα υποβλήθηκε σε τραχειοστομία.

Στον Ευαγγελισμό είχε μεταφερθεί, με αεροδιακομιδή, από νοσοκομείο των Τιράνων, καθώς παρουσίασε αιμορραγία στο λεπτό έντερο, ενώ νοσηλευόταν για λοίμωξη του αναπνευστικού,

Η κατάσταση της υγείας του κ. Αναστάσιου είναι επιβαρυμένη και λόγω του ιατρικού ιστορικού του, αλλά και λόγω της ηλικίας του.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας νοσηλεύεται διασωληνωμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του «Ευαγγελισμού» μετά τη χειρουργική επέμβαση στην οποία υπεβλήθη το απόγευμα της Παρασκευής 10 Ιανουαρίου, για την αντιμετώπιση αιμορραγίας από το κατώτερο πεπτικό σύστημα.