Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του γαλλικού ινστιτούτου Elabe που διενεργήθηκε για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού BFM στις 24 και 25 Φεβρουαρίου, επί δείγματος 1004 ατόμων.

Μίας δημοσκόπησης που διενεργήθηκε στα απόνερα των αιματηρών συγκρούσεων της 14ης Φεβρουαρίου στη Λυόν, ανάμεσα σε ομάδες μελών ακροδεξιών και ακροαριστερών οργανώσεών, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του 23χρόνου εθνικιστή Κουεντέν Ντεράνκ. Σύμφωνα με τις γαλλικές αστυνομικές αρχές, μεταξύ των υπόπτων που ανακρίνονται για συμμετοχή στα αιματηρά επεισόδια είναι και δύο πρώην συνεργάτες βουλευτή της Ανυπότακτης Γαλλίας, η οποία ωστόσο, όπως και το σύνολο των γαλλικών πολιτικών κομμάτων, καταδίκασε την αιματηρή συμπλοκή.

Απαντώντας στο ερώτημα αν τα αιματηρά επεισόδια «επιδείνωσαν την εικόνα που έχετε για την Ανυπότακτη Γαλλία;», το 44% των ερωτηθέντων απάντησε θετικά, έναντι 52% που απάντησε ότι δεν μεταβλήθηκε η άποψή τους για το κόμμα αυτό.

Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, το ποσοστό των ψηφοφόρων των κεντρώων κομμάτων (τα οποία στηρίζουν τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν) που δηλώνουν ότι θα ψήφιζαν οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην της Ανυπότακτης Γαλλίας ανέρχεται στο 81%, έναντι 66% που δηλώνουν ότι θα ψήφιζαν οποιοδήποτε άλλο κόμμα έναντι του Εθνικού Συναγερμού.

Σε ό,τι αφορά τους ψηφοφόρους της παραδοσιακής γαλλικής δεξιάς, δηλαδή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, το 90% δηλώνει απολύτως αντίθετο στην Ανυπότακτη Γαλλία, έναντι 31% που δηλώνει απολύτως αντίθετο στον Εθνικό Συναγερμό. Ως προς τους ψηφοφόρους, τέλος, των αριστερών κομμάτων της Γαλλίας, το 82% δηλώνει ότι θα ψήφιζε οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην του Εθνικού Συναγερμού, έναντι 30% που δηλώνει ότι θα ψήφιζε οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην της Ανυπότακτης Γαλλίας.

Όπως επισημαίνουν μέσα ενημέρωσης και αναλυτές, πρόκειται για μία απόφαση που έρχεται σε αντίθεση με την γνωμοδότηση του γαλλικού Συμβουλίου Επικρατείας, το οποίο τον Μάρτιο του 2024 είχε αποφανθεί ότι το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς «Ανυπότακτη Γαλλία», όπως άλλωστε και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κομμουνιστικό και το κόμμα των Οικολόγων, εντάσσονται στα κόμματα της αριστεράς και όχι στην άκρα αριστερά, όπου εντάσσονται διάφοροι τροτσκιστικοί, μαοϊκοί και αναρχικοί πολιτικοί σχηματισμοί.

Ο ιδρυτής του κόμματος «Ανυπότακτη Γαλλία» Ζαν-Λυκ Μελανσόν, σε ανακοίνωσή του, έκανε λόγο για «απόφαση α λα Τραμπ» επιπέδου «Δημοκρατίας της Μπανανίας», ενώ αντίθετος προς την απόφαση δήλωσε και ο Γραμματέας του Σοσιαλιστικού κόμματος Ολιβιέ Φορ.

Παράγοντες του γαλλικού υπουργείου Εσωτερικών ανέφεραν πως ο χαρακτηρισμός της Ανυπότακτης Γαλλίας ως ακροαριστερού κόμματος υιοθετήθηκε λαμβάνοντας υπόψη την γενικότερη πολιτική συμπεριφορά αυτού του κόμματος.

Μέρος των διαδηλωτών πέταξε φωτοβολίδες, μπουκάλια και πυρπόλησε κάδους σκουπιδιών, μετακινώντας τους στην μέση του δρόμου. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων, γκλοπ και πυροσβεστικών αντλιών. Σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, τραυματίσθηκε ένας ακόμη ανεξακρίβωτος αριθμός διαδηλωτών, ενώ η αστυνομία έκανε γνωστό, παράλληλα, ότι έχουν τραυματιστεί επτά άνδρες της.

Scontri al corteo per lo sgombero del centro sociale Askatasuna a Torino. In prossimità del centro sociale sgomberato la polizia ha attivato degli idranti per tentare di tenere lontani i manifestanti che si sono avvicinati. A un secondo idrante con lancio di lacrimogeni, i… pic.twitter.com/qg1y6N85KX

— La Stampa (@LaStampa) December 20, 2025

«Το θεώρησα πιο τίμιο από το να σταθώ στη Μητρόπολη δίπλα στον Άδωνη Γεωργιάδη και το μισό υπουργικό συμβούλιο και να ακούω τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποχαιρετά τον “φίλο του τον Νιόνιο”»,διευκρίνισε, σε ανάρτησή του στο Facebook, στο πλαίσιο της εβδομαδιαίας ανασκόπησης.

Ο κ. Χαρίτσης αναφέρει ότι ακούει την κριτική, που εκφράζεται τόσο για τον ίδιο όσο και για τους αρχηγούς των κομμάτων της Αριστεράς, που απείχαν από την κηδεία του τραγουδοποιού. «Ακούω την κριτική και την καταλαβαίνω. Παραμένω αμφίθυμος. Αλλά σταθερά συγκινημένος», γράφει.

Χαρακτηρίζοντας τον Διονύση Σαββόπουλου ως «μεγάλο αντιφατικό», αναφέρει ότι τις τελευταίες ημέρες άκουσε και πάλι τους δίσκους του Σαββόπουλου. «Είχα χρόνια να το κάνω. Αλλά η συγκίνηση ήταν η ίδια, γνήσια και δυνατή. Όπως και τότε, όπως θα είναι πάντα. Παρόλη την μεγάλη απογοήτευση από την πολιτική του στάση εδώ και χρόνια», αναφέρει, λέγοντας ότι τα τραγούδια του δεν γίνεται να πάψουν να αγγίζουν την ψυχή μας.

Αναλυτικά ο κ. Χαρίτσης έγραψε για τον Διονύση Σαββόπουλο

Ωδή στον μεγάλο αντιφατικό

Τις τελευταίες μέρες «έλιωσα» τους δίσκους του Σαββόπουλου. Είχα χρόνια να το κάνω. Αλλά η συγκίνηση ήταν η ίδια, γνήσια και δυνατή. Όπως και τότε, όπως θα είναι πάντα. Παρόλη την μεγάλη απογοήτευση από την πολιτική του στάση εδώ και χρόνια.

Και τα τραγούδια του δεν γίνεται να πάψουν να αγγίζουν την ψυχή μας, γιατί
Γεννηθήκαμε με την «Συννεφούλα».

Μεγαλώσαμε με «Μη μιλάς άλλο γι’ Αγάπη» και «Καραγκιόζη».

Μάθαμε μουσικά γράμματα με τον «Μπάλο» και «Το Περιβόλι του Τρελού».

Προσεγγίσαμε το σύμπαν του Ντίλαν και το ροκ συνολικά μέσα από τον «Άγγελο Εξάγγελο» και τον «Παλιάτσο και τον Ληστή».

Συγκινούμασταν όταν βλέπαμε τον πατέρα να δακρύζει κάθε φορά που άκουγε «του ‘60 τους εκδρομείς».

Χορέψαμε μεθυσμένοι το «ροκ ζεϊμπέκικο» της Μπέλου.

Πολιτικοποιηθήκαμε με την «συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» και το «Κιλελέρ».

Γι’ αυτό, χθες, την ώρα της κηδείας, επέλεξα να τον αποχαιρετήσω ακούγοντας σε λούπα την αριστουργηματική Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη.

Το θεώρησα πιο τίμιο από το να σταθώ στη Μητρόπολη δίπλα στον Άδωνη Γεωργιάδη και το μισό υπουργικό συμβούλιο και να ακούω τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποχαιρετά τον «φίλο του τον Νιόνιο».

Ακούω την κριτική και την καταλαβαίνω. Παραμένω αμφίθυμος. Αλλά σταθερά συγκινημένος.

Οι κουκουλοφόροι μαζεύτηκαν ενώ ο πρώην υπουργός δειπνούσε με την οικογένειά του και την παρέα του στο Ηράκλειο και άρχισαν να του πετούν αυγά, να τον βρίζουν και να λένε συνθήματα εναντίον του.

Οι ταραξίες προκάλεσαν σοβαρές υλικές ζημιές στο εστιατόριο.

Ο κ. Βορίδης προέβη σε ανάρτηση σχετικά με την επίθεση που δέχτηκε, αναφέροντας τα εξής:

«Χουλιγκάνοι της ακροαριστεράς μου επιτέθηκαν χθες απρόκλητα σε εστιατόριο στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου βρίσκομαι σε ιδιωτική επίσκεψη.

Εγώ τους ξέρω και δεν με εκπλήσσουν ούτε με φοβίζουν οι άθλιες πρακτικές τους! Έχω ζήσει έτσι μια ολόκληρη ζωή. Αλλά δεν σεβάστηκαν ούτε την οικογένειά μου (ήταν και η 12χρονη κόρη μου εκεί), ούτε τα παιδιά των οικογενειών που συνέτρωγαν στο εστιατόριο, χωρίς καν να είναι στην παρέα μας.

Δυστυχώς, έχουμε δρόμο ακόμα μέχρι να ξεριζώσουμε την ακροαριστερή βία».

Η Χέδερ Χάμφρις, από το κεντροδεξιό κόμμα Φίνε Γκάελ, ήταν η μοναδική άλλη υποψήφια. Ο υποψήφιος του Φιάνα Φέιλ, Τζιμ Γκάβιν, απέσυρε την υποψηφιότητά του μερικές ημέρες πριν από τις εκλογές, τυπικά όμως το όνομά του εμφανιζόταν στα ψηφοδέλτια.

Ανεπίσημα -αλλά θεωρούμενα αξιόπιστα- αποτελέσματα δίνουν στην Κόνολι το 64% με καταμετρημένα τα δύο τρίτα των ψήφων. Το ποσοστό της Χάμφρις είναι γύρω στο 29% και του Γκάβιν 7%, αναφέρει ο Guardian.

Η συμμετοχή ήταν χαμηλή, μόλις στο 40% για 3,6 εκατ. ψηφοφόρους, ενώ τα άκυρα είναι στο ιστορικό υψηλό του 13%, γεγονός που αντανακλά την απογοήτευση από τις περιορισμένες επιλογές, προσθέτει η βρετανική εφημερίδα.

«Η Κάθριν θα είναι πρόεδρος όλων μας και θα είναι η πρόεδρός μου. Αληθινά θα ήθελα να της ευχηθώ όλα τα πολύ καλύτερα», είπε η Χάμφρις.

Η Κόνολι, πρώην κλινική ψυχολόγος και δικηγόρος, εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο το 2016 και διετέλεσε αντιπρόεδρος της ιρλανδικής Κάτω Βουλής.

Είναι πρόσωπο που ασκεί επί μακρόν κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση στη συντριπτικά φιλοευρωπαϊκή Ιρλανδία.

Η προεδρία της Ιρλανδίας είναι ένα αξίωμα κυρίως τιμητικό, και οι κάτοχοί του σπάνια χρησιμοποιούν τις εξουσίες τους για να ελέγξουν τη συνταγματικότητα της νομοθεσίας.

Τα τελικά αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν αργότερα σήμερα.

«Πρώτο κρίσιμο θέμα είναι να υπάρξει 100% αποζημίωση των ανθρώπων που βίωσαν την καταστροφή και έχασαν τις περιουσίες τους. Ο,τιδήποτε λιγότερο, δεν μπορεί να ανακουφίσει όποιον ξεκινάει τα πάντα από την αρχή», τόνισε στη συνομιλία της με τον Απόστολο Χονδρόπουλο στον ΑΘΗΝΑ 9.84.

Στη συνέχεια, εστίασε στην ανάγκη να υπάρξουν πιο εξειδικευμένα μέτρα.

«Με εγγυήσεις στους αγρότες ότι θα έχουν δωρεάν τα λιπάσματα, τις ζωοτροφές κι όλα τα αναγκαία προϊόντα για τις καλλιέργειες, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα και για τους ελαιοπαραγωγούς, αφού ο καρπός που κάηκε ίσως αρχίσει να αποδίδει μετά από ένα χρόνο. Επίσης, πρέπει να αυξηθούν τα επιδόματα ενοικίου, αλλά και να απαλλαγούν από τον ΕΝΦΙΑ για ικανό χρονικό διάστημα».

Αναφορικά με τις υποδομές, κατήγγειλε έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού και ζήτησε καλύτερη πυρασφάλεια, με δεδομένο ότι στη δίνη της φωτιάς τυλίχθηκε και η βιομηχανική ζώνη της Πάτρας, εκτός από τους συνοικισμούς.

«Δεν μπορεί να απειληθεί με τέτοιο τρόπο η βιομηχανική περιοχή της πρωτεύουσας της Αχαΐας» σημείωσε, ενώ δεν παρέλειψε να θίξει και τις «επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων του Νομού, καθώς και στην ποιότητα της ατμόσφαιρας και του νερού».

Η βουλεύτρια της ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ μίλησε για ανοχύρωτες κοινωνίες και σχολίασε με καυστικό λόγο τον ρόλο των πολιτικών σε περιπτώσεις καταστροφών, ειδικά όταν εκπροσωπούν την κυβέρνηση.

«Οι βουλευτές δεν είναι για να πηγαίνουν σε λιτανείες ή παρελάσεις. Οφείλουν να βρίσκονται στον τόπο τους όταν συμβαίνει κάτι σοβαρό και να καλούν τους δημόσιους φορείς όχι μόνον αν θέλουν προσωπικές εξυπηρετήσεις. Οι υπηρεσίες πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται όταν οι βουλευτές να παίρνουν τηλέφωνο. Προσωπικά κάλεσα τον ΔΕΔΔΗΕ αλλά δεν έλαβα απάντηση».

Η κα Αναγνωστοπούλου εξήρε την στάση των εθελοντών και ειδικότερα των νέων, μπροστά στην πύρινη λαίλαπα που έφτασε να εισχωρήσει στον αστικό ιστό .

«Η κοινωνία αντέδρασε με αλληλεγγύη, ο εθελοντισμός ήταν συγκλονιστικός κυρίως από την πλευρά της νεολαίας, που έτρεχε αριστερά- δεξιά στις φωτιές… Η κλιματική κρίση δε δικαιολογεί πάντως αυτή την κατάσταση, που αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Γι αυτό πρέπει να λαμβάνονται μέτρα και να υπάρχει σχεδιασμός πρόληψης, ώστε να περιοριστούν οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης».

Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

«Το Διεθνές Δίκαιο είναι πια καταρρακωμένο. Κι ενώ τασσόμαστε υπέρ της ενίσχυσης των διεθνών οργανισμών που προάγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, προχωρήσαμε στην αντίθετη κατεύθυνση.
Το Διεθνές Δίκαιο δεν υπάρχει πια. Κυριαρχεί η δύναμη του ισχυρού. Ο αυτοκράτορας κι οι αυτοκρατορικοί… Αυτό ισχύει.  Η μεταπολεμική Ευρώπη που χτίστηκε πάνω στην τραυματική εμπειρία του Παγκοσμίου Πολέμου και στην κοινωνική συνοχή, είναι ανίκανη με τους ηγέτες που έχει. Καθένας ενδιαφέρεται για το δικό του συμφέρον και το συμφέρον των ελίτ της χώρας…. Δεν υπάρχει συλλογική αντίληψη για την ευρωπαική ταυτότητα, την εξωτερική πολιτική και τα σύνορα.

Οι ηγέτες της ΕΕ πήγαν στο Λευκό Οίκο για να “κανονίσουν” ο Τραμπ με τον Πούτιν τι θα γίνει στην Ουκρανία. Αφού άφησαν να εξελιχθεί ο πόλεμος τώρα έρχονται και αποδεικνύουν ότι είναι εντελώς κομπάρσοι στην ιστορία.

Από την οικονομική κρίση υπήρχαν δείγματα ότι αντιμετωπίζουμε κάτι σοβαρό και τώρα με τον μιλιταρισμό έχουμε φτάσει στην πρό- προ παγκοσμίου πολέμου εποχή… Η άνοδος της ακροδεξιάς άρχισε όταν εγκαταλείφθηκαν οι ευρωπαϊκές αξίες, όπως η κοινωνική δικαιοσύνη. Όταν φτιάχνεις λογική μιλιταρισμού η ακροδεξιά θα καλπάσει. Και είμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο».

Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ

«Το ίδιο συμβαίνει στη Μέση Ανατολή. Ουδέποτε είπαν στον Νετανιάχου ότι δεν επιτρέπεται να προχωρά έτσι, ούτε απειλήθηκε με σκληρές κυρώσεις…..Δεν έγινε ποτέ αυτό».

Η ΔΕΞΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΡΟΜΗ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΡΕ[Ι ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ  

Η Αριστερά διασπάται όταν διαφωνεί πάνω στα πεδία σύγκρουσης προτεραιοτήτων. Δεν διασπάται για τις καρέκλες. Σε αυτή τη φάση κοινωνικής απονομιμοποίησης της Δεξιάς, πεδία σύγκρουσης είναι η ακρίβεια, οι μειωμένοι μισθοί, η αλαζονεία, η κατάρρευση του ΕΣΥ, η καταρράκωση του κράτους δικαίου.

Η Δεξιά βρίσκεται σε αποδρομή κι Αριστερά πρέπει να γίνει επιταχυντής. Να έχει παρουσία στα πεδία σύγκρουσης. Η πρόσφατη αποχώρηση του συνόλου της αντιπολίτευσης κατά την ψηφοφορία για την προανακριτική επιτροπή, φανερώνει ότι τα πολιτικά κόμματα  έχουν  συνειδητοποιήσει  πως οι συνασπισμοί πάνω σε κρίσιμα θέματα οικοδομούν τη μεγάλη, πλατιά συμμαχία…Πρέπει να δει η κοινωνία ότι έχουμε ξεκάθαρη θέση στα σημαντικά. Διαφορετικά, δεν θα οδηγηθούμε πουθενά. Πρέπει να δίνουμε το σύνθημα ότι αγωνιζόμαστε μαζί για τα κρίσιμα».

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:

Θεόκριτος Αργυριάδης

Αυτή η τάση δεν περιορίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Ιούνιο, το 57% των εργαζομένων ψήφισε τον ακροδεξιό “Εθνικό Συναγερμό” (Rassemblement National) στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία. Τον Σεπτέμβριο, το 50% των εργαζομένων στήριξε το λαϊκιστικό “Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας” (FPÖ) στις γενικές εκλογές της χώρας.

Επίσης, το κόμμα “Εναλλακτική για τη Γερμανία” (AfD) έλαβε το 46% των ψήφων των εργαζομένων στις πολιτειακές εκλογές στο Βρανδεμβούργο, ενώ πολλοί φοβούνται πως μια δυσάρεστη έκπληξη μπορεί να επαναληφθεί και στις προσεχείς γερμανικές εκλογές της 23ης Φεβρουαρίου.

Το δεξιό κόμμα της Πολωνίας, Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS), που κυβέρνησε από το 2015 έως το 2023, αποτελεί ένα χρήσιμο παράδειγμα για το λόγο που τα λαϊκίστικα και αυταρχικά κόμματα γίνονται ολοένα και πιο ελκυστικά για τους εργαζόμενους στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, καθώς και για το πώς η κεντροαριστερά μπορεί να τους κερδίσει πίσω. Το PiS πέτυχε μια σειρά από νομοθετικές νίκες, όπως η μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, η σημαντική αύξηση του κατώτατου μισθού και η παροχή άμεσων χρηματικών επιδομάτων σε γονείς με παιδιά κάτω των 18 ετών. 

Υιοθετώντας πολιτικές που συνήθως προωθούν οι σοσιαλδημοκράτες, το PiS υπερασπίστηκε τα οικονομικά συμφέροντα των Πολωνών εργαζομένων. Ως αποτέλεσμα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ψήφισαν υπέρ του PiS στις βουλευτικές εκλογές του 2023 (τελικά, ένας συνασπισμός αντιπολιτευόμενων κομμάτων εξασφάλισε αρκετές έδρες για να σχηματίσει πλειοψηφική κυβέρνηση).

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι τα στοιχεία έρευνας του καθηγητή πολιτικής επιστήμης σε πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, Bartosz Rydliński, που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του Ιδρύματος για τις Ευρωπαϊκές Προοδευτικές Σπουδές (FEPS) και του Friedrich-Ebert-Stiftung. Ο καθηγητής ερεύνησε τους λιγότερο μορφωμένους και χαμηλότερου εισοδήματος ψηφοφόρους στις μικρές πόλεις και τις αγροτικές περιοχές της Πολωνίας, αποκαλύπτοντας μια πλήρη αποσύνδεση αυτής της ομάδας από την κεντροαριστερά. 

Οι συμμετέχοντας στην έρευνα που τοποθετούσαν τον εαυτό τους στην εργατική τάξη, συνέδεαν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα με την ατζέντα των δικαιωμάτων LGBTQ+, τη σεξουαλικοποίηση των παιδιών, το άνοιγμα προς τους μετανάστες και τις προσπάθειες υπονόμευσης της κρατικής κυριαρχίας.

Αντί να καταναλώνουν παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, αντλούν τις ειδήσεις τους από εξειδικευμένες ομάδες στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Αυτοί οι ψηφοφόροι είναι περήφανοι για την αντισυστημική τους στάση και θεωρούν ότι δίνουν μια μάχη για την επιβίωσή τους και την πρόσβαση σε «αντικειμενική» πληροφόρηση.

Αυτά τα ευρήματα συμφωνούν με μια συστηματική ανασκόπηση 51 μελετών που εξετάζουν την πτώση της υποστήριξης προς τα κεντροαριστερά κόμματα στη Δύση. Το Δημοκρατικό Κόμμα στις ΗΠΑ, οι σοσιαλδημοκράτες στη Δυτική Ευρώπη και οι προοδευτικές δυνάμεις στις μετακομμουνιστικές χώρες έχουν χάσει την επαφή τους με την εργατική τάξη.

Για να αντιστρέψουν αυτή την τάση, πρέπει να εφαρμόσουν πολιτικές φιλικές προς τους εργαζομένους και να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν με αυτό το κρίσιμο εκλογικό σώμα.

Οι προοδευτικοί και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού έχουν εδώ και χρόνια διεξάγει εκστρατείες υπέρ της ενίσχυσης των εργατικών οικογενειών, προωθώντας αυξημένες δαπάνες για δημόσιες υπηρεσίες, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και υποδομές. Αυτή η στρατηγική τους έχει βοηθήσει να κερδίσουν εκλογές – αν και συχνά απέναντι σε μη δημοφιλείς συντηρητικές κυβερνήσεις.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2008 και το 2020, όταν οι Δημοκρατικοί Μπαράκ Ομπάμα και Τζο Μπάιντεν κέρδισαν αντίστοιχα, καθώς και η σαρωτική νίκη του Εργατικού Κόμματος επί των Τόρις στις εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου το 2024.

Ωστόσο, μόλις αναλάβουν την εξουσία, αυτά τα κόμματα συχνά αποτυγχάνουν να υλοποιήσουν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις. Το να μιλούν για τη δημιουργία καλών θέσεων εργασίας στις βιομηχανίες του μέλλοντος δεν είναι το ίδιο με το να τις δημιουργούν στην πράξη. Οι εργαζόμενοι θέλουν τολμηρούς και αποτελεσματικούς ηγέτες που θα προχωρήσουν σε συγκεκριμένες δράσεις.

Η κεντροαριστερά πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν μπορεί να επικοινωνεί με τους εργαζόμενους της βιομηχανικής τάξης με τον ίδιο τρόπο που το κάνει με τις πλούσιες αστικές ελίτ. Αντί να απορρίπτουν τις ανησυχίες των εργαζομένων σχετικά με τη μετανάστευση, την παγκοσμιοποίηση και την πράσινη μετάβαση, οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτούς τους φόβους μέσα από τις διόδους και τις πλατφόρμες που χρησιμοποιεί ήδη αυτό το τμήμα του πληθυσμού.

Από αυτή την άποψη, θα μπορούσαν να διδαχθούν κάτι από την άκρα δεξιά, η οποία έχει καταφέρει να κυριαρχήσει σε πλατφόρμες όπως το TikTok και το X. Η δημιουργία βίντεο που παρουσιάζουν μια πιο θετική και δημοκρατική εκδοχή του λαϊκισμού δεν είναι τόσο θέμα αισθητικής, όσο αναγκαιότητας.

Η εργατική τάξη έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην οικοδόμηση των φιλελεύθερων δημοκρατιών τα τελευταία διακόσια χρόνια, προωθώντας την καθολική ψήφο, τη δημιουργία κοινωνικών προγραμμάτων και άλλες πολιτικές που ενίσχυσαν την οικονομική ευημερία και τη δημοκρατική σταθερότητα.

Σε περιόδους αναταραχής, όπως η σημερινή, τα κεντροαριστερά κόμματα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι εργαζόμενοι της εργατικής τάξης μπορούν να βρουν μια πολιτική «στέγη» στις τάξεις τους. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταβάλουν συντονισμένη προσπάθεια για να τους προσεγγίσουν, ξεκινώντας από το να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες τους και να επικοινωνούν μαζί τους στα μέσα και τις πλατφόρμες που χρησιμοποιούν.

Αν αποτύχουν, η ακροδεξιά θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται την οργή των εργαζομένων για να προωθήσει την αντιδημοκρατική της ατζέντα.

«Εάν ο Φρανσουά Μπαϊρού συνεχίσει σε αυτόν τον δρόμο και συνεχίσει να είναι ο υποψήφιος του Μακρονισμού, τότε εκθέτει τον εαυτό του σε μομφή» συνέχισε ο επικεφαλής της Εθνικής Συσπείρωσης, τονίζοντας: «Και αν, από την άλλη πλευρά, αποφασίσει να ξεκινήσει διάλογο με όλες τις πολιτικές ομάδες, θα παραμείνουμε συγκαταβατικοί».

Από την άλλη, ο αρχηγός της Ανυπότακτης Γαλλίας, Ζαν Λικ Μελανσόν, απείλησε με πρόταση μομφής τον Μπαϊρού μετά την ομιλία του στις 14 Ιανουαρίου.

«Απαιτούμε ψήφο εμπιστοσύνης για να δούμε αν έχει πλειοψηφία. Αν όχι, λογικά θα καταθέσουμε πρόταση μομφής» ανακοίνωσε στη Le Parisien, όπως μεταδίδει το BFMTV.

Οι Γάλλοι ανέτρεψαν τα προγνωστικά και έδωσαν μια ιστορική νίκη στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο που συγκροτήθηκε από τους Σοσιαλιστές, την Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λικ Μελανσόν και τους Οικολόγους μπροστά στο «φάντασμα» της ακροδεξιάς, της συντήρησης και του ευρωσκεπτικισμού.

Τα αποτελέσματα προτάσσουν συνεργασία. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα συμφωνήσουν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο με το κόμμα του Μακρόν. Και κυρίως με ποιο πρόσωπο για πρωθυπουργό. Από τις πρώτες δηλώσεις πάντως δεν διαφαίνεται τέτοια διάθεση, καθώς το στρατόπεδο Μακρόν έχει ξεκαθαρίσει πως δεν συνεργάζεται με τον Ζαν Λικ Μελανσόν με τα αισθήματα να είναι… αμοιβαία.

Για την απόλυτη πλειοψηφία απαιτούνται 289 έδρες.

Οι νέες εκτιμήσεις για τις έδρες

Η συμμαχία της γαλλικής αριστεράς Νέο Λαϊκό Μέτωπο θα καταλάβει στην νέα γαλλική Εθνοσυνέλευση από 184 ως 186 έδρες, κατά νεότερη εκτίμηση του γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού BFM. Από 160 ως 162 θα είναι οι βουλευτές της προσκείμενης στον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν παράταξης.

Η ακροδεξιά παράταξη της Μαρίν Λεπέν θα έχει από 141 ως 143 βουλευτές.

Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα εκτιμάται ότι θα έχει από 65 ως 67 βουλευτές.

Στον χώρο της αριστεράς η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) εκτιμάται ότι θα έχει από 73 ως 80 βουλευτές, το Σοσιαλιστικό κόμμα από 60 έως 64 βουλευτές, οι Οικολόγοι από 33 ως 36 και οι Κομμουνιστές ανάμεσα σε 11 και σε 12 βουλευτές.

Στην προεδρική παράταξη η προσκείμενη στον πρόεδρο Μακρόν συνιστώσα εκτιμάται ότι θα έχει περί τους 100 βουλευτές ενώ ανάμεσα στους 50 και τους 60 θα είναι οι βουλευτές συμμαχικών κομμάτων.

Με βάση αυτά τα αποτελέσματα στην Εθνοσυνέλευση θα υπάρχουν τρεις μεγάλες πολιτικές δυνάμεις και για την συγκρότηση απόλυτης πλειοψηφίας θα πρέπει να συνεργαστούν δύο, η τουλάχιστον τα μεγαλύτερα τμήματα τους.

Ο πρόεδρος Μακρόν θα λάβει τις αποφάσεις του αφού συγκροτηθεί σε σώμα η Εθνοσυνέλευση και μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ όπου θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.

Ο πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ δήλωσε ότι θα υποβάλει την παραίτησή του, αλλά θα προσφέρει τις υπηρεσίες του όσο είναι αναγκαίο. Ο διορισμός νέου πρωθυπουργού στη Γαλλία είναι αρμοδιότητα του προέδρου — όμως η Εθνοσυνέλευση έχει την δυνατότητα να τον ρίξει, σε περίπτωση που υιοθετήσει πρόταση μομφής με απόλυτη πλειοψηφία.

Πανηγυρισμοί για την ιστορική νίκη

Με ανακούφιση και χαρά υποδέχτηκαν το αποτέλεσμα οι νικητές των εκλογών, που απαρτίζουν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, ενώ σε αρκετές πόλεις της χώρας και κυρίως στο Παρίσι υποστηρικτές ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς και μεγάλες συγκεντρώσεις με αντιφασιστικά συνθήματα, σημαίες της Γαλλίας και της Παλαιστίνης και συνθήματα κατά της Ακροδεξιάς και του Μακρόν.

Scènes de joie sur la Place de la République à Paris suite à l'annonce des premiers résultats des élections législatives.#ElectionsLegislatives2024 #legislatives2024 pic.twitter.com/n199yMwkBk

— Luc Auffret (@LucAuffret) July 7, 2024

Χαρακτηριστικό το πρωτοσέλιδο της Liberation

🔴 C'est OUF : voici la une de @libe lundi, après la victoire surprise du Nouveau Front populaire aux législatives. pic.twitter.com/dc9Z7AysSi

— Libération (@libe) July 7, 2024

Στις πρώτες του δηλώσεις ο Ζαν Λικ Μελανσόν, επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας που συμμετέχει στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο, έδωσε τον τόνο λέγοντας ότι «ο πρόεδρος έχει καθήκον να καλέσει το Νέο Λαϊκό Μέτωπο να κυβερνήσει».

«Ο λαός μας έχει ξεκάθαρα αποκλείσει τη χειρότερη λύση για αυτόν. Σήμερα το βράδυ ο Εθνικός Συναγερμός (RN) απέχει πολύ από το να έχει την απόλυτη πλειοψηφία», είπε, προσθέτοντας ότι αυτό είναι «μια τεράστια ανακούφιση για εκατομμύρια ανθρώπους που αποτελούν τη νέα Γαλλία».

Σύμφωνα με τον Μελανσόν, το Νέο Λαϊκό Μέτωπο «δεν θα εφαρμόσει τίποτα άλλο εκτός από το πρόγραμμά του, αλλά ολόκληρο το πρόγραμμά του».

Από την πλευρά των Σοσιαλιστών, που επίσης μετέχουν στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο, ο γραμματέας Ολιβιέ Φορέ απέρριψε επίσης οποιαδήποτε κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ της αριστεράς και του μακρονιστικού μπλοκ. 

«Το Νέο Λαϊκό Μέτωπο πρέπει να αναλάβει αυτή τη νέα σελίδα στην ιστορία μας», υπογράμμισε.  Σύμφωνα με τον ίδιο, τα αριστερά κόμματα σκοπεύουν να κυβερνήσουν και να εφαρμόσουν το κοινό πρόγραμμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου.

«Απόψε έχουμε μια σχετική πλειοψηφία και ως εκ τούτου ζητώ από όσους αποκηρύχθηκαν τρεις φορές, να ανακοινώσουν ξεκάθαρα ότι αναγνωρίζουν την ήττα τους» και «ότι λένε ξεκάθαρα ότι το επόμενο έτος, δεν θα ανακατέψουν ποτέ τις φωνές τους ώστε να  συμμαχήσουν με την ακροδεξιά για να αποτρέψουν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο». «Η ώρα της περιφρόνησης έχει τελειώσει», συμπλήρωσε.

Θεσμική η πρώτη αντίδραση Μακρόν μετά την ήττα

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν συνέστησε «σύνεση» στην ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων, σύμφωνα με πηγές της Γαλλικής Προεδρίας. Όπως απαιτεί η παράδοση, θα περιμένει να διαμορφωθεί η πλήρης εικόνα της σύνθεσης του κοινοβουλίου για να λάβει τις αναγκαίες αποφάσεις. Ως εγγυητής των θεσμών, θα σεβαστεί την επιλογή του γαλλικού λαού, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Τα επόμενα βήματα για τον Γάλλο πρόεδρο δεν είναι ξεκάθαρα, όμως, παρά την εκλογική του ήττα, έχει ακόμη χώρο για μανούβρες, δεδομένου πως έχει εκφράσει ξεκάθαρα πως δεν θα συνεργαστεί με την Ανυπότακτη Γαλλία.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι από αύριο θα ξεκινήσουν οι δύσκολες συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης, οι οποίες ενδέχεται να κρατήσουν πολύ καιρό.

Αμηχανία και εκνευρισμός στην ακροδεξιά

«Η νίκη μας απλώς πήρε μία καθυστέρηση», δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο TF1 η Μαρίν Λεπέν που απέδωσε την ήττα του Εθνικού Συναγερμού στην τακτική που εφάρμοσαν για την ψηφοφορία το Νέο Λαϊκό Μέτωπο και η παράταξη του Εμανουέλ Μακρόν. Ειδικά για τον πρόεδρο Μακρόν σχολίασε ότι βρίσκεται σε «μη βιώσιμη» κατάσταση.

Ο «εκλεκτός» της Λεπέν, ο Ζορντάν Μπαρντελά, έκανε λόγο για «ατιμωτική συνεργασία» και κατηγόρησε την κυβερνητική παράταξη ότι με τις εκλογικές συνεργασίες που συνήψε «πέταξε τη Γαλλία στα χέρια του Μελανσόν». Έτσι, και αυτός με τη σειρά του απέδωσε το γεγονός πως ήρθε τρίτος κόντρα στις δημοσκοπήσεις στην «πάρα φύσιν συνεργασία» της παράταξης του προέδρου Μακρόν και των κομμάτων της Αριστεράς.

Ο επικεφαλής του Ακροδεξιού συνασπισμού χαιρέτισε τη δυναμική πίσω από την παράταξή του και τόνισε «θα είμαι εκεί για εσάς. Απόψε όλα αρχίζουν. Θα είμαι εκεί, για εσάς, μαζί σας, μέχρι να κερδίσουμε. Απόψε, ένας παλιός κόσμος έπεσε και τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει έναν λαό που έχει αρχίσει να ελπίζει ξανά».

Τα σενάρια για την επόμενη ημέρα

Οι εκλογές άφησαν τη γαλλική εθνοσυνέλευση χωρισμένη στα τρία -μεταξύ των ομάδων της αριστεράς, των κεντρώων και της ακροδεξιάς, που έχουν διαφορετικές πλατφόρμες και καμία παράδοση συνεργασίας. Ένα σενάριο –αν και καθόλου βέβαιο- είναι να σχηματιστεί ένας αριστερός συνασπισμός.

Η Γαλλία δεν είναι συνηθισμένη στο είδος της μετεκλογικής συγκρότησης συνασπισμού που συνηθίζεται στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της βόρειας Ευρώπης, όπως η Γερμανία ή οι Κάτω Χώρες.

• Η Πέμπτη Δημοκρατία της σχεδιάστηκε το 1958 από τον ήρωα του πολέμου Σαρλ ντε Γκωλ για να δώσει μεγάλες, σταθερές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες στους προέδρους και αυτό δημιούργησε μια συγκρουσιακή πολιτική κουλτούρα χωρίς παράδοση συναίνεσης και συμβιβασμών.

Ο μετριοπαθής αριστερός ευρωβουλευτής Ραφαέλ Γκλούκσμαν δήλωσε ότι η πολιτική τάξη θα πρέπει να «ενεργήσει σαν ενήλικας».

Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ηγέτης της σκληρά αριστερής Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI), απέκλεισε έναν ευρύ συνασπισμό κομμάτων διαφορετικών αποχρώσεων. Είπε ότι ο Μακρόν είχε καθήκον να καλέσει την αριστερή συμμαχία να κυβερνήσει.

Στο κεντρώο στρατόπεδο, ο επικεφαλής του κόμματος του Μακρόν, Στεφάν Σεζούρν, δήλωσε ότι είναι έτοιμος να συνεργαστεί με τα κυρίαρχα κόμματα, αλλά απέκλεισε οποιαδήποτε συμφωνία με το LFI του Μελενσόν. Ο πρώην πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ απέκλεισε επίσης οποιαδήποτε συμφωνία με το κόμμα της σκληρής αριστεράς.

Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου τα σενάρια για την επόμενη μέρα μετά τη νίκη της Αριστεράς στις γαλλικές εκλογές είναι:

1. σχηματισμός κυβέρνησης μειοψηφίας από το αριστερό Νέο Λαϊκό Μέτωπο
2. ακυβερνησία
3. συγκρότηση νέου πλειοψηφικού κυβερνητικού συνασπισμού
4. συγκρότηση κυβέρνησης τεχνοκρατών/προσωπικοτήτων

Αποκλείεται πάντως η πιθανότητα νέων εκλογών, αφού βάσει νόμου δεν μπορούν να στηθούν νέες κάλπες πριν παρέλθει ένας χρόνος, πράγμα που σημαίνει ότι στα τρία χρόνια που απομένουν μέχρι τη λήξη της θητείας του ο Μακρόν θα πρέπει να πορευτεί με ό,τι έχει.

Το σενάριο να μην υπάρξει συμφωνία θα είναι το δυσμενέστερο.  

Το σύνταγμα λέει ότι ο Μακρόν αποφασίζει ποιον θα ζητήσει να σχηματίσει κυβέρνηση. Αλλά όποιον κι αν επιλέξει, αντιμετωπίζει ψήφο εμπιστοσύνης στην Εθνοσυνέλευση, η οποία θα συνέλθει για 15 ημέρες στις 18 Ιουλίου. Αυτό σημαίνει ότι ο Μακρόν πρέπει να ορίσει κάποιον αποδεκτό από την πλειοψηφία των βουλευτών.

• Ο Μακρόν πιθανότατα θα ελπίζει να αποσπάσει τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους από την αριστερή συμμαχία, απομονώνοντας τη Γαλλία Αδέσμευτη, για να σχηματίσει έναν κεντροαριστερό συνασπισμό με το δικό του μπλοκ.

Ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις για επικείμενη διάσπαση του Νέου Λαϊκού Μετώπου σε αυτό το στάδιο.

Μια άλλη πιθανότητα είναι μια κυβέρνηση τεχνοκρατών που θα διαχειρίζεται τις καθημερινές υποθέσεις, αλλά δεν θα επιβλέπει τις διαρθρωτικές αλλαγές.

Δεν ήταν σαφές ότι το αριστερό μπλοκ θα υποστήριζε αυτό το σενάριο, το οποίο θα εξακολουθούσε να απαιτεί την υποστήριξη του κοινοβουλίου.

Το σχόλιο του POLITICO

Σχολιάζοντας την αιφνιδιαστική νίκη της Αριστεράς στον β΄ γύρο των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία το Politico σημειώνει ότι παραμένουν κάποια μετέωρα ερωτηματικά.

Όπως σημειώνει το Νέο Λαϊκό Μέτωπο προβλέπεται να εξασφαλίσει κάτω από 200 έδρες στη νέα γαλλική Εθνοσυνέλευση— πολύ λιγότερες από τις 289 που απαιτούνται για την απόλυτη πλειοψηφία, πράγμα που σημαίνει ότι «μια υποθετική αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή, εάν η ακροδεξιά και ο συνασπισμός υπέρ του Μακρόν συνεργαστούν σε πρόταση μομφής εις βάρος της».

Πέραν τούτου, σημειώνει το ίδιο μέσο, μια αριστερή κυβέρνηση μειοψηφίας θα αναγκαζόταν να πείσει δεκάδες βουλευτές από άλλους συνασπισμούς σε κάθε ψηφοφορία.

Θα τεθεί επίσης το ζήτημα της ηγεσίας εντός της αριστερής συμμαχίας. Η Ανυπότακτη Γαλλία του νεοκομμουνιστή Ζαν Λυκ Μελανσόν αναμένεται να ενισχύσει την ομάδα της στην Εθνοσυνέλευση και να παραμείνει η κύρια αριστερή δύναμη, αλλά ένα αναζωογονημένο Σοσιαλιστικό Κόμμα θα μπορούσε επίσης να προσπαθήσει να κάνει τη φωνή του να ακουστεί.

Σε αντίθεση με την παράταξη υπέρ του Μακρόν και την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση, η αριστερή συμμαχία δεν καθόρισε προεκλογικά ποιος θα ήταν πρωθυπουργός σε περίπτωση που έκοβε πρώτη το νήμα. Κι όπως σημειώνει το Politico οι Σοσιαλιστές και η Ανυπότακτη Γαλλία επί μήνες εξαπέλυαν επιθέσεις αλλήλοις κατά τη διάρκεια της καμπάνιας για τις ευρωεκλογές προτού συμφωνήσουν βιαστικά να συνεργαστούν μετά την απόφαση-σοκ του Μακρόν να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να προκηρύξει εκλογές.