Ο ντελιβεράς, η ταμίας στο σούπερ μάρκετ, ο τραυματιοφορέας, η οδοκαθαρίστρια, ο παρκαδόρος στο πλοίο, η υπάλληλος στα διόδια, ο θυρωρός, η τηλεφωνήτρια και η ταξιθέτρια μας συστήνονται και βγαίνουν από την αφάνεια της καθημερινότητάς τους – διάσημοι για δέκα λεπτά ο καθένας. 
-Θα παρακολουθήσουμε εννιά μονολόγους; 
Θα παρακολουθήσετε προσωπικές ιστορίες όπως αποκαλύπτονται σε έναν αόρατο συνομιλητή. 
–Η ταυτότητά του;
Κάθε θεατής θα την προσδιορίσει με τον δικό του τρόπο. Το σίγουρο είναι ότι το “μάτι” στο οποίο κοιτάζουν οι “Απαρατήρητοι”,  στο βάθος της θεατρικής αίθουσας και λίγο ψηλά, τους κάνει ορατούς και τους υποβάλει σε μια διαδικασία αυτοπαρατήρησης  που τους φέρνει σε επαφή με το κρυφό κομμάτι τους, 
-Μας μιλούν για τη δουλειά τους; 
Αφορμή είναι η αφήγηση της επαγγελματικής τους καθημερινότητας που έχει κοινό στοιχείο τη μονοτονία, την ανελέητη έλλειψη επικοινωνίας, την πλήξη, την καθήλωση σε μια αμείλικτη επανάληψη, την απουσία προοπτικής, την κατάργηση της σκέψης. Μιλώντας για τη δουλειά τους, καταλήγουν να μιλούν για τον εαυτό τους μέσα από ελεύθερους συνειρμούς που δεν ελέγχονται από το συνειδητό τους κομμάτι. Χωρίς φραγμούς συμβάσεων καταφέρνουν να κοιτάξουν την άβυσσο μέσα τους χωρίς να τη φοβηθούν. 
-Πώς έφτασαν οι “Απαρατήρητοι” στο θέατρο “Επί Κολωνώ”; 
Επεσε τυχαία το βιβλίο μου στα χέρια της Ελένης Σκότη και θέλησε να βασίσει στα κείμενά του τη διδασκαλία της στο studio Nama. Είχα παρακολουθήσει σχεδόν όλες τις παραστάσεις της ομάδας Nama μέχρι τότε, οπότε βίωσα το ενδιαφέρον της για τους “Απαρατήρητους” σαν ένα ανεκτίμητο δώρο. Λόγω της πανδημίας, τα μαθήματα -που τελικά έγιναν πρόβες- κράτησαν σχεδόν δυο χρόνια και στη διάρκειά τους όλοι μας αφοσιωθήκαμε στην προσπάθεια να εμβαθύνουμε στους χαρακτήρες. Τα κείμενα άλλαξαν πολλές φορές, η διανομή επίσης, εντυπωσιάστηκα από την ανθεκτικότητα και το πάθος των ηθοποιών, με συγκλόνισε η σκηνοθετική σύλληψη της Ελ.Σκότη που κατάφερε να φέρει στο φως την ασυνείδητη πραγματικότητα ανθρώπων που συνθλίβονται στην αγριότητα της ανωνυμίας και του εξουθενωτικού βιοπορισμού. 
-Αυτό είναι περισσότερο πολιτικό παρά καλλιτεχνικό μήνυμα… Ετσι; 
 Η οδύνη για τις κοινωνικές ανισότητες και η αλληλεγγύη μέσα από την ενσυναίσθηση για μένα είναι μάλλον υπαρξιακό ζήτημα παρά πολιτικό.
-Δεν υπάρχει, δηλαδή, αριστερή και δεξιά ανάγνωση; 
Υπάρχουν σίγουρα καλοί και κακοί άνθρωποι. Για να σε νοιάζουν οι πρόσφυγες που θαλασσοπνίγονται, για παράδειγμα, δεν χρειάζεται να έχεις κομματική ταυτότητα. 
-Τη Ναταλία Γερμανού έχεις κατά νου; 
Η Ναταλία Γερμανού έγινε, χωρίς να το επιδιώξει, εμβληματικό πρόσωπο για την εκδήλωση κοινωνικής ευαισθησίας  στον δημόσιο χώρο.  Δεν έχει ανάγκη από κομματικό χειροκρότημα ούτε από τα δικά μας συγχαρητήρια. Εκανε αυτό που πίστευε σωστό – τόσο σπάνιο πια στα ΜΜΕ που. καταλήγει συγκινητικό. 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ  

Κείμενο: Αγγελική Σπανού 

Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη 

Φωτισμοί: η Ομάδα των συντελεστών

Φωτογραφίες:  Γιώργος Χατζηνικολάου, 

Μαρία Αναματερού

Σκηνικός χώρος: βασισμένος σε σκηνικό περιβάλλον του Γ Χατζηνικολάου

Παίζουν

Κάτια Βλάχου, Σωτήρης Καραβάς, Κατερίνα Κασσάνδρα, Μαρία Κάτσενου, Αλέξανδρος Μανωλίδης, Γιάννης Β. Μαριάς, Επαμεινώνδας Μπαλμπούζης, Κωνσταντίνα Σκανδάλη, Μαρία Χαριτοπούλου

Λίγα λόγια για το έργο:

Έχεις προσέξει ποτέ τα χέρια της ταμία στο σουπερμάρκετ που ψωνίζεις; Ξέρεις το όνομα του ντελιβερά που σου φέρνει την παραγγελία σου; Είναι ερωτευμένη η κυρία στα διόδια; Πώς αντέχει την μπόχα η οδοκαθαρίστρια; Τι σκέφτεται μια τηλεφωνήτρια όταν τελειώνει η βάρδια; Βαριέται μια ταξιθέτρια βλέποντας την ίδια παράσταση κάθε βράδυ; Ποιος έχει πιο πολύ στρες, ο παρκαδόρος στο πλοίο ή ένας τραυματιοφορέας; Πόσα μαθαίνει ένας θυρωρός σε μεγάλο κτίριο; Και τι ζωή είναι αυτή; Υπάρχει πόνος, έλλειψη, απελπισία ή μόνο ανία, μοναξιά και εσωτερική ακινησία; Συνηθίζεται η πλήξη ή γίνεται όλο και πιο ανυπόφορη; Αντέχεται η απόσταση από τους άλλους και ο καταναγκασμός της επανάληψης; Και όλοι αυτοί, οι απαρατήρητοι, πώς μας βλέπουν; Τι σκέφτονται για εμάς; Πόσα και πόσο άλλαξαν μέσα στην πανδημία; Οι απαντήσεις θα δοθούν στη σκηνή. Εκεί θα γίνουν ορατοί και θα ακουστούν. Θα αποκαλυφθούν και θα μας αποκαλύψουν. Για λίγη ώρα από απαρατήρητοι θα είναι πρωταγωνιστές σε έργο αληθινό όσο η ζωή τους.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

• Κείμενο: Αγγελική Σπανού
• Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
• Φωτισμοί: η Ομάδα των συντελεστών
• Φωτογραφίες: Γιώργος Χατζηνικολάου, Μαρία Αναματερού
• Αφίσα παράστασης: Αλέξανδρος Καραβάς

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Γιάννης Β. Μαριάς, Κάτια Βλάχου, Σωτήρης Καραβάς, Κατερίνα Κασσάνδρα, Μαρία Κάτσενου, Αλέξανδρος Μανωλίδης, Επαμεινώνδας Μπαλμπούζης

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

• Πρεμιέρα: μέσα Νοεμβρίου 2021
• Ημέρες Παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη
• Χώρος: Κεντρική Σκηνή/Επί Κολωνώ

Είναι μια παράσταση, βασισμένη στο βιβλίο της δημοσιογράφου-συγγραφέα Αγγελικής Σπανού (εκδ. Πόλις) με ιστορίες ανθρώπων που τους κοιτάζουμε και δεν τους βλέπουμε, που δεν ρωτάμε το όνομα τους όταν τους συναντάμε, που συνήθως τους ξεχνάμε μόλις χαθούν από το οπτικό μας πεδίο.

Μια ταμίας στο σουπερμάρκετ, ένας ντελιβεράς, μια οδοκαθαρίστρια, ένας θυρωρός, μια υπάλληλος στα διόδια, ένας τραυματιοφορέας, μια τηλεφωνήτρια, ένας παρκαδόρος σε πλοίο και μια ταξιθέτρια γίνονται ορατοί και, μιλώντας για την καθημερινότητά τους, μιλούν, τελικά, για το δικό μας σκοτεινό κομμάτι.

Πώς βρέθηκαν οι “Απαρατήρητοι” στο θέατρο Επί Κολωνώ;

Με έναν μαγικό χορό συμπτώσεων. Ήξερα και θαύμαζα τη δουλειά της ομάδας ΝΑΜΑ στο θέατρο Επί Κολωνώ πολύ πριν γνωρίσω την Ελένη Σκότη. Όταν έπεσε στα χέρια της το βιβλίο μου, αισθάνθηκε αμέσως πως θέλει να κάνει κάτι μ’ αυτό, όπως μου είπε. Και νομίζω ότι δεν ήταν τόσο ένα αμιγώς καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, ήταν μάλλον ένα υπαρξιακό ζήτημα και για την ίδια, ένα ηθικό διακύβευμα, όσο βαρύγδουπο κι αν ακούγεται αυτό.

Έχει γίνει θεατρική διασκευή στα κείμενα;

Δεν ξέρω πώς λέγεται αυτό που έγινε. Ήταν, όμως, μια συγκλονιστική διαδικασία για όλους μας. Τα κείμενα, μέχρι να κατασταλάξουν σε τελική μορφή, άλλαζαν συνεχώς μέσα στην πρόβα και μετά την πρόβα, ανάλογα με τη δυναμική που δημιουργούταν στην ομάδα, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του προσώπου που υποδύεται τον κάθε ρόλο, ανάλογα με όσα διακινούνταν μεταξύ μας.

Τι θα δούμε στην παράσταση; Εννιά μονολόγους;

Θα ξαφνιαστείτε από μια σκηνοθετική σύλληψη που υπερβαίνει κατά πολύ το βιβλίο. Αισθάνομαι πως η Ελ. Σκότη κατάλαβε κάτι που εγώ δεν είχα αντιληφθεί γράφοντας το. Σαν να πλησίασε το ασυνείδητο αυτών των ανθρώπων, σαν να έσκαψε μέσα τους όσο βαθύτερα γίνεται.

Η συγκυρία της πανδημίας επηρέασε την προετοιμασία της παράστασης;

Καταλυτικά. Όχι μόνο γιατί τα κείμενα προσαρμόστηκαν στη συγκυρία αλλά και γιατί σε όλους μας συνέβησαν πράγματα που δεν θα συνέβαιναν διαφορετικά. Χωρισμοί, απολύσεις, νόσηση, απώλειες και νέα ξεκινήματα – τα προσωπικά μας βιώματα διαπέρασαν την καλλιτεχνική δημιουργία που, τελικά, λειτούργησε λυτρωτικά για όλη την ομάδα. Οι πρόβες κράτησαν δυο χρόνια, γιατί οι μισοί ηθοποιοί στην πορεία έφυγαν και αντικαταστάθηκαν. Ηταν αναμενόμενο αφού άλλοι δεν ήθελαν τις διαδικτυακές πρόβες και άλλοι δεν άντεχαν να δουλεύουν χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της προσπάθειας. Όσοι φτάσαμε μέχρι το τέλος, το πιστεύαμε πάρα πολύ.

Μιλάμε για το Θεατρικό Εργαστήριο Studio Nama. Αρα, οι ηθοποιοί είναι ερασιτέχνες;

Άλλοι βιοπορίζονται από την υποκριτική, άλλοι έχουν παίξει σε λίγες παραστάσεις, όλοι υπήρξαν μαθητές της Ελένης Σκότη και έχουν διδαχτεί από την ίδια, όπως το βλέπω εγώ τουλάχιστον, όχι μόνο θέατρο αλλά και μια στάση ζωής. Νομίζω αυτό είναι καθοριστικό για τη συγκεκριμένη παράσταση. Γιατί όλοι και ήθελαν και μπορούσαν να ταυτιστούν με αυτούς τους ανθρώπους που ζουν μακριά από την προσοχή μας, στην άκρη της πιο σκληρής μονοτονίας και μιας οδυνηρής επανάληψης με χαμηλές αποδοχές, χαμηλές προσδοκίες και μια μοναχική καθημερινότητα σε ένα αμείλικτο παρόν που προεξοφλεί το μέλλον. Κλάψαμε πολύ στις πρόβες. Καθένας για διαφορετικό λόγο και όλοι για τον ίδιο.

Οι ηθοποιοί

Κάτια Βλάχου (υπάλληλος στα διόδια)

Σωτήρης Καραβάς (θυρωρός σε μεγάλο κτίριο με γραφεία)

Κατερίνα Κασσάνδρα (οδοκαθαρίστρια στο Μεταξουργείο)

Μαρία Κάτσενου (ταμίας σε μεγάλο σουπερμάρκετ)

Αλέξανδρος Μανωλίδης (παρκαδόρος σε πλοίο της γραμμής Κυκλάδων)

Γιάννης Μαριάς (τραυματιοφορέας σε δημόσιο νοσοκομείο)

Nώντας Μπαλμπούζης

Δήμητρα Τσόκανου (τηλεφωνήτρια που “πουλά” προγράμματα ενέργειας)

Μαρία Χαριτοπούλου (ταξιθέτρια)