Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας συζητήθηκαν οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και ιδιαίτερα στην Κύπρο.

Ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε τον κ. Κόστα για την στήριξη που παρέχει η Ελλάδα στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Τη Δευτέρα, θα παραστούν στους εορτασμούς και στην παρέλαση επ’ ευκαιρία της 77ης Ημέρας της Δημοκρατίας της Ινδίας, ως επίτιμοι προσκεκλημένοι της Προέδρου της Ινδίας Ντραουπάντι Μούρμου, ενώ την Τρίτη, οι πρόεδροι φον ντερ Λάιεν και Κόστα θα συμμετάσχουν σε διμερή σύνοδο κορυφής, με την οποία «η μοναδική εταιρική σχέση ΕΕ-Ινδίας θα περάσει σε άλλο επίπεδο», όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.

Ειδικότερα, όπως σημειώνεται, «οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται στο τελικό στάδιο για μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών η οποία, εάν συναφθεί, θα δημιουργήσει μια αγορά 2 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, μειώνοντας τους ετήσιους δασμούς για τους εξαγωγείς κάθε μεγέθους κατά 4 δισεκατομμύρια ευρώ και εξασφαλίζοντας τον εφοδιασμό με κρίσιμα υλικά και προϊόντα».

Επιπλέον, οι ηγέτες αναμένεται να συνάψουν «μια εταιρική σχέση στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας, ώστε η συνεργασία να επεκταθεί στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας, της ασφάλειας στη θάλασσα, της ασφαλούς συνδεσιμότητας, και του διαστήματος».

Στο Νέο Δελχί, η πρόεδρος φον ντερ Λάιεν θα συνοδεύεται και από την ύπατη εκπρόσωπο, Κάγια Κάλας και τον επίτροπο Μάρος Σέφτσοβιτς, καθώς και από άλλους ανώτερους αξιωματούχους της ΕΕ.

Κατά την παραμονή της στο Νέο Δελχί, η πρόεδρος θα έχει συναντήσεις με ανώτερους εκπροσώπους της ινδικής κυβέρνησης και της επιχειρηματικής κοινότητας, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πραγματοποιεί περιοδεία στην περιοχή μαζί με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα.

Η συνάντηση με τον Σύρο πρόεδρο πραγματοποιείται καθώς τις τελευταίες ημέρες σημειώνονται συγκρούσεις με τις δυνάμεις των Κούρδων μαχητών στο Χαλέπι, τη μεγάλη πόλη στον βορρά της χώρας.

Χθες, Πέμπτη, σε κοινή ανακοίνωση έπειτα από τις συναντήσεις τους στο Αμάν, η ΕΕ και η Ιορδανία υποσχέθηκαν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται «προκειμένου να υποστηρίξουν την ειρηνική και συμπεριληπτική μετάβαση» στη Συρία.

Η χώρα έχει εμπλακεί σε μια ευαίσθητη μετάβαση αφότου ένας συνασπισμός ισλαμιστών ανέτρεψε πριν από έναν χρόνο τον Μπασάρ αλ Άσαντ, έπειτα από εμφύλιο πόλεμο 14, σχεδόν, ετών.

Ο Σαράα, που θέλει να επεκτείνει την εξουσία του στο σύνολο της εθνικής επικράτειας, πιέζεται από τη διεθνή κοινότητα προκειμένου να προστατεύσει τις μειονότητες, μεταξύ των οποίων και οι Κούρδοι.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήρε στις 20 Μαΐου όλες τις οικονομικές κυρώσεις που είχε επιβάλει υπό το καθεστώς Άσαντ.

Αρκετοί Ευρωπαίοι Επίτροποι έχουν ήδη μεταβεί στη Δαμασκό μετά την πτώση του Άσαντ, ανακοινώνοντας κάθε φορά διαφορετικά προγράμματα βοήθειας για τη χώρα που έχει καταστραφεί έπειτα από χρόνια πολέμου.

Τον Μάρτιο του 2025 η ΕΕ δεσμεύθηκε να παράσχει 2,5 δισ. ευρώ στη Συρία σε διάστημα δύο ετών.

«Η ΕΕ δεν μπορεί να αποδεχθεί παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, είτε στην Κύπρο, τη Λατινική Αμερική, τη Γροιλανδία, την Ουκρανία ή τη Γάζα», δήλωσε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.

«Η Διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες βρίσκεται υπό επίθεση, υπονομεύοντας τον πολυμερή χαρακτήρα, το δίκαιο εμπόριο και τις θεμελιώδεις αρχές του χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η Ευρώπη δεν αποτελεί απλώς μια γεωγραφική αναφορά, είναι μια κοινότητα αξιών. Η συλλεκτική μας δύναμη εξαρτάται από τη συνέπεια με την οποία υπερασπιζόμαστε αυτές τις αξίες», δήλωσε ακόμη ο Κόστα, αναφερόμενος συγκεκριμένα στο ζήτημα της Γροιλανδίας, ο Κόστα δήλωσε ότι «η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της».

«Όσον αφορά τη Γροιλανδία, επιτρέψτε μου να είμαι σαφής: Η Γροιλανδία ανήκει στον λαό της. Τίποτα δεν μπορεί να αποφασιστεί για τη Δανία και τη Γροιλανδία χωρίς τη Δανία ή χωρίς τη Γροιλανδία», δήλωσε συγκεκριμένα ο Κόστα σε ομιλία του με αφορμή την ανάληψη της εκ περιτροπής προεδρίας της ΕΕ από την Κύπρο. «Έχουν την πλήρη υποστήριξη και αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης», δήλωσε.

Ο Κόστα δήλωσε ότι η Κύπρος αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ σε μια περίοδο που η διεθνής τάξη βασισμένη σε κανόνες δέχεται επιθέσεις και προέτρεψε τα κράτη μέλη της ΕΕ να αντισταθούν σε αυτές τις εξελίξεις. «Η Ευρώπη θα παραμείνει σταθερός και αταλάντευτος υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου και του πολυμερισμού».

Οι δύο άνδρες συζήτησαν τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής επισήμανε στον κ. Κόστα ότι δεν νοείται συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE, μιας χώρας που απειλεί με πόλεμο την πατρίδα μας, κατέχει παράνομα το 37% των εδαφών της Κύπρου και εφαρμόζει μια αναθεωρητική ατζέντα αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα δύο κρατών μελών της Ε.Ε.

Νίκος Ανδρουλάκης και Αντόνιο Κόστα επιπλέον συζήτησαν για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο  (MFF).

Στη συνάντηση μετείχε και ο υπεύθυνος Κ.Τ.Ε. Εξωτερικών, Δημήτρης Μάντζος.

Θα ακολουθήσουν δηλώσεις των δύο ηγετών στον Τύπο.

«Μαζί με τις ΗΠΑ, η ΕΕ θα συνεχίσει να εργάζεται για μια διαρκή ειρήνη που θα διασφαλίζει τα ζωτικά συμφέροντα ασφαλείας της Ουκρανίας και της Ευρώπης» ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ανησυχούν για τις εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα και για το αν και κατά πόσο θα υπάρξουν εδαφικές αλλαγές και αδυναμία της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Η σύσκεψη προγραμματίστηκε για τις 14.00 ώρα Ελλάδας.

I have convened a video conference of the members of the European Council for tomorrow at 13.00 CEST, for a debriefing of today’s meetings in Washington DC about Ukraine.
Together with the US, the EU will continue working towards a lasting peace that safeguards Ukraine’s and…

— António Costa (@eucopresident) August 18, 2025

«Οι δασμοί είναι φόροι. Τροφοδοτούν τον πληθωρισμό, δημιουργούν αβεβαιότητα και εμποδίζουν την οικονομική ανάπτυξη.

Θα συνεχίσουμε να οικοδομούμε ισχυρές εμπορικές συνεργασίες παγκοσμίως», δήλωσε ο Κόστα, ο οποίος προεδρεύει ευρωπαϊκών συνόδων κορυφής ως επικεφαλής του συμβουλίου των εθνικών ηγετών.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα:

Το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο προωθεί την ευημερία, δημιουργεί θέσεις εργασίας και ενισχύει τις αλυσίδες εφοδιασμού. Οι δασμοί είναι φόροι. Τροφοδοτούν τον πληθωρισμό, δημιουργούν αβεβαιότητα και εμποδίζουν την οικονομική ανάπτυξη.

Θα συνεχίσουμε να χτίζουμε ισχυρές εμπορικές συνεργασίες παγκοσμίως. Η ΕΕ παραμένει σταθερή, ενωμένη και έτοιμη να προστατεύσει τα συμφέροντά μας, υποστηρίζοντας πλήρως τον Πρόεδρο @vonderleyen και τις προσπάθειες της Επιτροπής για την επίτευξη δίκαιης συμφωνίας με τις ΗΠΑ.

Στην κοινή δήλωσή τους η Φον ντερ Λάιεν και ο Αντόνιο Κόστα αναφέρουν τα εξής:

«Συγχαίρουμε ειλικρινά την Αυτού Αγιότητα Λέοντα ΙΔ΄ για την εκλογή του ως Πάπα και επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας.

Εκατομμύρια Ευρωπαίοι εμπνέονται καθημερινά από τη διαρκή δέσμευση της Εκκλησίας για ειρήνη, ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των εθνών.

Είμαστε βέβαιοι ότι ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ θα χρησιμοποιήσει τη φωνή του στην παγκόσμια σκηνή για να προωθήσει αυτές τις κοινές αξίες και να ενθαρρύνει την ενότητα στην επιδίωξη ενός πιο δίκαιου και συμπονετικού κόσμου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη να συνεργαστεί στενά με την Αγία Έδρα για να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις και να καλλιεργήσει ένα πνεύμα αλληλεγγύης, σεβασμού και καλοσύνης.

Ευχόμαστε η αρχιερατεία του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ να καθοδηγείται από σοφία και δύναμη, καθώς ηγείται της Καθολικής κοινότητας και εμπνέει τον κόσμο μέσω της δέσμευσής του για ειρήνη και διάλογο».

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Σε δύο εβδομάδες, ο Ντόναλντ Τραμπ θα εγκατασταθεί επισήμως στο Οβάλ Γραφείο, εν μέσω του εσωτερικού διχασμού στις ΗΠΑ, κυρίως, όμως, σε ένα πρωτοφανώς ασταθές παγκόσμιο γεωπολιτικό περιβάλλον. Θα έχει δίπλα του ένα “ρόστερ” από δισεκατομμυριούχους φίλους του, αλλοπρόσαλλες περσόνες των πιο συντηρητικών αμερικανικών μίντια, ιεροκήρυκες του “MAGA”, θα διαθέτει την σχεδόν απόλυτη επιρροή στο Κογκρέσο και τη Γερουσία, το σημαντικότερο, όμως, ίσως είναι ότι θα εισέλθει στον Λευκό Οίκο με τις δάφνες της πολιτικής και προσωπικής δικαίωσης, έχοντας καθυποτάξει τις ίδιες τις αμερικανικές ελίτ που δεν αντιλήφθηκαν ποτέ τι ακριβώς συμβαίνει στην Αμερική της ενδοχώρας, ή αυτής που περπατάει στα πεζοδρόμια κάτω από τους ουρανοξύστες.

Από την άλλη, ο νέος POTUS φέρνει στην Ουάσιγκτον την παραταθήκη των προεκλογικών του δεσμεύσεων, τις φαραωνικές εξαγγελίες του, μερίδα μόνο των οποίων να θέσει σε εφαρμογή θα μπορούσε να τινάξει την παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα στον αέρα. Εάν, βεβαίως, δεχτεί κανείς ότι η παγκόσμια ασυμμετρία, οι μικρές και μεγάλες γεωπολιτικές βόμβες, οι πόλεμοι, η πείνα και η ανασφάλεια, δημιουργούν κάποια τέτοιου είδους σταθερότητα.

Όσα έχει πει για την επιβολή δασμών σε κινεζικά και ευρωπαϊκά προϊόντα, η επιμονή του να ζητά από τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ να εκτοξεύσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% των προϋπολογισμών τους, ο εκβιασμός για εισαγωγές στην Ευρώπη ακόμα περισσότερου και πανάκριβου αμερικανικού LNG (ιδιαίτερα μετά την διακοπή της ροής ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Ουκρανίας), και άλλα πολλά, θα προκαλέσουν μία διόλου “δημιουργική” αναταραχή.

Το ερώτημα του Κίσιντζερ στις μέρες μας, ο Ίλον Μασκ και ο Στιβ Μπάνον

Κι εδώ επιστρέφουμε στο ερώτημα του Κίσιντζερ: Με ποιόν θα μιλάει στην Ευρώπη ο Τραμπ; Ποιός, δηλαδή, θα μπορούσε να εκπροσωπήσει τη Γηραιά Ήπειρο σ’ αυτόν τον κύκλο διαπραγματεύσεων και πιθανότατα συγκρούσεων. Με μία Ευρώπη που αντιμετωπίζει το φάσμα επί μέρους οικονομικών κρίσεων που μπορούν πολύ εύκολα να γενικευθούν σε μία κρίση ευρωζώνης, με απισχνασμένη την βιομηχανική της παραγωγή λόγω του ενεργειακού κόστους, με την απειλή του μεταναστευτικού, την εδραίωση της ακροδεξιάς ως ισχυρό πόλο, και, φυσικά, με δύο πολέμους ανοιχτούς, έναν με την άμεση εμπλοκή της (Ουκρανία), κι έναν έμμεσα (Μ. Ανατολή).

Δύο πρόσφατα περιστατικά είναι πιθανό να μας προδιαθέτουν για τον τρόπο που θα αντιμετωπίσει την Ευρώπη ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ- αφού υπενθυμίσουμε πως ο ίδιος ο Τραμπ και ο “τραμπισμός”, εν γένει, ουδέποτε προσέγγισε την ιδέα του φεντεραλισμού, ή, έστω, μιας Γηραιάς Ηπείρου με ενιαίο κέντρο αποφάσεων.

Πρώτο, η αμέσως μετά την σαρωτική εκλογή του, το Νοέμβριο, συνάντηση στο Μαρ-α-Λαγκο με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. Η σχέση τους είναι γνωστή από την πρώτη θητεία του Τραμπ, ο δε Όρμπαν πολύ πρόωρα και πολύ κάθετα πήρε το μέρος του στην κούρσα των αμερικανικών προεδρικών εκλογών. Η συνάντηση έχει αξία για πολλούς λόγους που τρέχουν στο παρελθόν, όταν ο εξ απορρήτων του νέου αμερικανού προέδρου (πρώτη θητεία) Στιβ Μπάνον εγκατέλειψε την Ουάσιγκτον και εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες για να ενισχύσει τα αντιευρωπαϊκά και ακροδεξιά πολιτικά κόμματα.

Αυτή η σκέψη προδιαθέτει πολλούς ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα συνεχίσει να διασπά εσωτερικά την ΕΕ και να στήνει προγεφυρώματα, ως τραμπικά franchise, στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Δεύτερο, η εκτός ορίων προσβλητική επίθεση του νέου εξ απορρήτων του αμερικανού προέδρου Ίλον Μασκ κατά της γερμανικής κυβέρνησης, του Όλαφ Σολτς προσωπικά, αλλά και του Γερμανού προέδρου Φραν Βάλτερ Σταϊνμάγιερ, μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Μαγδεμβούργο. Κυρίως, όμως, η υιοθέτηση του ακροδεξιού (με νεοναζιστικό παρελθόν) AfD ως τη μοναδική σωτήρια λύση για μία “μεγάλη Γερμανία” (MAGA αλά γερμανικά). Κάποιοι, μάλλον επιπόλαια, απέδωσαν το “ενδιαφέρον” του Μασκ στο ότι στη Γερμανία βρίσκεται το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό εργοστάσιο παραγωγής των Tesla, εστιάζοντας την προσοχή τους μόνο στο ότι ο τελευταίος είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, άρα δρα κυρίως με επιχειρηματικά ελατήρια. Κακώς. Ο Μασκ είναι πρωτίστως, πλέον, ο ισχυρότερος σύμβουλος του Τραμπ, σε τέτοιο βαθμό που ενίοτε να μιλά εξ ονόματός του, ή να λέει πράγματα που δεν μπορεί (ακόμα) να πει ένας πρόεδρος των ΗΠΑ.

Παρότι ο Στιβ Μπάνον -ο οποίος έχει επιστρέψει στον ευρύτερο και ίσως περισσότερο αφανή κύκλο του Τραμπ- και ο Ίλον Μασκ βρίσκονται “στα μαχαίρια”, με τον πρώτο να κατηγορεί τον δεύτερο ότι “έχει ξεπουληθεί” στους Κινέζους, επειδή μεγάλο μέρος των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων (Tesla) βρίσκεται στην Κίνα, η επιρροή που θα έχουν και οι δύο στην πολιτική Τραμπ, σχετικά με την Ευρώπη, δεν πρέπει να υποτιμάται.

Σσσστ, η Ευρώπη κοιμάται…

Με το “ιστορικό” έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη, η κατάσταση προιωνίζεται δύσκολη. Η Γαλλία του άλλοτε ισχυρού Εμανουέλ Μακρόν παραπαίει μεταξύ της καλπάζουσας ακροδεξιάς της Λεπέν (την οποία εκτιμά δεόντως ο Τραμπ, σε τέτοιο βαθμό που δεν πρέπει να μας εκπλήξει η επόμενη “προώθηση” μέσω Μασκ να αφορά την “Εθνική Συσπείρωση”) και της καταρρέουσας οικονομίας, η Γερμανία οδηγείται, από την άλλη, σε πρόωρες εκλογές. Είναι αμφίβολο εάν η επικράτηση του CDU και ο σχηματισμός, είτε κυβέρνησης “μεγάλου συνασπισμού” (με το SPD), είτε “Τζαμάϊκα” (με Πράσινους και Φιλελεύθερους, εφόσον -μάλλον δύσκολο- κατορθώσουν να εκπροσωπηθούν με ποσοστό άνω του 5% στην Μπούντεσταγκ-, θα επιλύσει προβλήματα ή θα τα ανακυκλώσει, δίνοντας ώθηση στο AfD. Η Τζόρτζια Μελόνι αναδεικνύεται σε πολύ ισχυρό παράγοντα στις ευρωπαϊκές ισορροπίες, όμως, δεν είναι εύκολο να εκπροσωπήσει την Γηραιά Ήπειρο έναντι της Ουάσιγκτον μία πρωθυπουργός του ευρωπαϊκού νότου, από μία χώρα, μάλιστα, με μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Στις Βρυξέλλες, είναι επίσης δύσκολο η Οϋρσουλα φον ντερ Λάϊεν να υπερβεί τις εσωτερικές έριδες και να αποκτήσει ευρύτερο ρόλο, ενώ ίσως το μόνο πρόσωπο στο οποίο συγκλίνουν αρκετοί ευρωπαίοι ηγέτες είναι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Αντόνιο Κόστα.

Μπορεί κάποιος απ΄ αυτούς, ή όλοι μαζί, να βρίσκονται στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής στις συνομιλίες με τον Ντόναλντ Τραμπ;

Σε πρόσφατη ανάλυση το ινστιτούτο Chatham House, επισημαίνει κάτι ενδιαφέρον προς επίρρωση των παραπάνω:

“Ο αυξανόμενος αριθμός Ευρωπαίων συμμάχων του Τραμπ και η αύξηση του ανελευθερισμού και του λαϊκισμού είναι ίσως η πιο ανησυχητική εξέλιξη για την Ευρώπη. Το 2016, ορισμένοι από τους ομολόγους του Τραμπ στην Ευρώπη ήταν η Angela Merkel στη Γερμανία, ο Emmanuel Macron στη Γαλλία, ο Mark Rutte στην Ολλανδία και ο Giuseppe Conte στην Ιταλία. Ανεξάρτητα από το πολιτικό αποτύπωμά τους, ήταν μετριοπαθείς.

Η εικόνα είναι πολύ διαφορετική σήμερα. Τα αντιπολεμικά εξτρεμιστικά κόμματα Εναλλακτική για τη Γερμανία και η Συμμαχία Sahra Wagenknecht βρίσκονται σε άνοδο στη Γερμανία. Στη Γαλλία, η φιλορωσική Marine le Pen κατάφερε να μειώσει τη στήριξη προς την Ουκρανία από 3 δισεκατομμύρια ευρώ σε 2 ευρώδισεκατομμύριοστο σχέδιο προϋπολογισμού της Γαλλίας. Στην Ολλανδία, το ακροδεξιό Κόμμα Ελευθερίας είναι ο μεγαλύτερος εταίρος συνασπισμού. Στην Ιταλία, η πρωθυπουργός Μελόνι προέρχεται από νεοφασιστικό κόμμα. Το λαϊκιστικό και ανελεύθερο κήρυγμα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν επαναλαμβάνεται σε όλη την Ευρώπη.
Εν τω μεταξύ, στην Πολωνία, ο μετριοπαθής πρωθυπουργός, Ντόναλντ Τουσκ, αντιμετωπίζει τις δυσκολίες να αντιστρέψει τη ζημιά που προκάλεσε η προηγούμενη λαϊκιστική κυβέρνηση.

Και καταλήγει:

Η διατλαντική σύνδεση μεταξύ λαϊκιστών, ανελεύθερων ηγετών θα πρέπει να προκαλεί ανησυχία. Ο Τραμπ δεν είναι πλέον απομονωμένος στην Ευρώπη, συγκεντρώνει γρήγορα συμμάχους μεταξύ των αρχηγών ευρωπαϊκών κρατών. Αυτοί οι ηγέτες συμφωνούν σχετικά με την αντιληπτή υπαρξιακή απειλή που συνιστά η μετανάστευση, την ανάγκη για τις αποκαλούμενες «παραδοσιακές οικογενειακές αξίες» και τον «αντι-ξύπνιο». Αλλά πέρα ​​από αυτό, μοιράζονται και θέλουν να προωθήσουν μια ανελεύθερη άποψη για τον κόσμο, με προεκτάσεις από την ασφάλεια και το παγκόσμιο εμπόριο στα ανθρώπινα δικαιώματα – και να απειλούν άμεσα το ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Η ύστατη ώρα

Η ΕΕ, από την άλλη, αναζητά προσώρας επί ματαίω (;), τον δρόμο της. Οι εκθέσεις του Μάριο Ντράγκι και το Ενρίκο Λέττα είναι, αναμφίβολα, οδηγός, όμως παραμένουν ως ένα “βιβλίο ευχών”, η δε στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης ειναι το μεγάλο ζητούμενο, θα αργήσει, όμως, να εφαρμοστεί και να αποδώσει. Στην Ουκρανία, πρωτίστως, θα δοκιμαστούν πολλά για την ευρωπαϊκή ηγεσία, ιδιαίτερα εάν ο Τραμπ θέσει σε εφαρμογή τον σχεδιασμό για μακρές διαπραγματεύσεις ειρήνευσης που, όμως, είναι πιθανό να παραδώσουν στη Ρωσία εδάφη, τα οποία οι Ευρωπαίοι υπερασπίζονται με πολυδάπανους εξοπλισμούς που τροφοδοτούν τον Ζελένσκι.

Ένα είναι βέβαιο: στη νέα εποχή Τραμπ, η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να αποκτήσει πολιτική και γεωπολιτική οντότητα, ως ύστατη προσπάθεια επιβίωσης, είναι, όμως, πιθανό να καταρρεύσει ακόμα περισσότερο…