Στην αρχιεπισκοπική Λειτουργία της Αναστάσεως στην Μητρόπολη, παρευρέθη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης και ο δήμαρχος της Αθήνας, Χάρης Δούκας.

Παρουσία εκατοντάδων πιστών εψάλη το «Χριστός Ανέστη» και εν συνεχεία τελέστηκε η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, το πασχάλιο μήνυμα του οποίου διαβάστηκε σε όλους τους ναούς της Αθήνας.

Πλήθος κόσμου βρέθηκε και στη Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης για να γιορτάσει την Ανάσταση.

Το πασχάλιο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου

«Αδελφοί μου και παιδιά μου εν Κυρίω αγαπητά,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

και

Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός!

Ο αναστημένος Χριστός γίνεται το θεμέλιο της καινούργιας ζωής και πραγματικότητας, της καινής κτίσης. Ο σαρκωθείς Λόγος, ο κατατεθείς εν τάφω άπνους και νεκρός Κύριος, εξηγέρθη «ως ο υπνών». Δώρισε στην ανθρώπινη φύση την αθανασία και την επανέφερε «προς την προτέραν ευγένειαν». Στα Έσχατα όλοι θα αναστηθούν για να συναντήσουν τον Κύριο και «ούτω πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα».

Ωστόσο, ο κόσμος, ο μακράν του Θεού, «εν τω πονηρώ κείται».[7] Οι δυνάμεις του κακού φαίνεται να κυριαρχούν παντού. Πόλεμοι, βία, αδικία και άνομα συμφέροντα, μεταναστεύσεις ανθρώπων, προσφυγιά. Οι λαοί γίνονται αντικείμενο συναλλαγής. Ο πόνος ανείπωτος, βουβός μαζί και εκκωφαντικός. Οι προβλέψεις για τις κοινωνικές αλλαγές σε όλο τον κόσμο δυσοίωνες. Οι προσωπικές σχέσεις δοκιμάζονται. Η σημασία της οικογένειας υποβαθμίζεται. Το φυσικό κακό έρχεται κάποιες στιγμές να ολοκληρώσει την εικόνα της απόγνωσης. Οι εκκλησιαστικές μας κοινότητες κλυδωνίζονται και δοκιμάζονται κάποτε και αυτές από το κλίμα της αυξανόμενης αδιαφορίας. Η παύλεια διαπίστωση «έξωθεν μάχαι, έσωθεν φόβοι»[8] φαίνεται τόσο ταιριαστή στη δική μας πραγματικότητα.

Η Βασιλεία του Θεού είναι, όπως ψάλαμε κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, «δικαιοσύνη και άσκησις συν αγιασμώ».[9] Η οδός του Θεού είναι οδός θυσιαστικής αγάπης. Όσοι διαλέγουμε αυτό τον δρόμο καλούμαστε σε πορεία χωρίς συμβιβασμούς. Αληθινή αγάπη, όπως γράφει ένας μεγάλος λογοτέχνης,[10] σημαίνει να κάνουμε τον εαυτό μας υπεύθυνο για όλα τα ανθρώπινα όντα και για τον κόσμο ολόκληρο. Ζωή αναστάσιμη σημαίνει αγώνας. Αγώνας κατά του κακού που υπάρχει γύρω μας, με αίσθηση ευθύνης για τον ελάχιστο αδελφό μας. Αγώνας κατά του κακού που ριζώνει μέσα μας, κατά του εγωισμού, της ιδιοτέλειας και της αμαρτίας.

Αυτό το χριστιανικό ήθος κυοφορείται μέσα στη Λατρεία και στην ευγνωμοσύνη μας προς τον Αναστάντα Θεάνθρωπο. Αυτόν τον σταυρικό τρόπο ζωής τον οδηγεί η άπειρη Χάρη, που συνοδεύει τη θυσία του Χριστού, μια θυσία χάριν όλων. Η ζωή και η Ιστορία αποκτούν νόημα.

Παιδιά μου εν Κυρίω!

Ο Αναστημένος Χριστός προσφέρει προοπτική μεταμορφωτική της Ιστορίας του κόσμου. Η μαρτυρία της Αναστάσεως του Χριστού γίνεται το ιερό καθήκον μας και το μελώδημα της καρδιάς μας.

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!»

Ανάσταση στην Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης

Ο κ. Τσίπρας έφτασε στην πλατεία της Κέρκυρας λίγο νωρίτερα, όπου είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει, να φωτογραφηθεί και να ανταλλάξει ευχές με τον κόσμο που βρίσκονταν εκεί.

   Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συμμετείχε στην περιφορά του επιταφίου του Αγίου Σπυρίδωνα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση στην Κέρκυρα λαμβάνει χώρα το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, πριν από την πρώτη Ανάσταση.

   Στο μεταξύ χιλιάδες επισκέπτες και κερκυραίοι βίωσαν στις 11:00 το εντυπωσιακό και θορυβώδες έθιμο του σπασίματος των μπότηδων

    Μετά την πρώτη Ανάσταση το κτύπημα της καμπάνας έδωσε το σύνθημα. Από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια έπεσαν αμέτρητες στάμνες με νερό για να κάνουν κρότο.

   Οι στάμνες ήταν κυρίως βαμμένες με κόκκινο χρώμα αλλά και διακοσμημένες με παραστάσεις. Τα παράθυρα των σπιτιών ήταν στολισμένα με κόκκινα λάβαρα έθιμο που προσδίδει επισημότητα στην ημέρα.

   Αμέσως μετά, οι φιλαρμονικές της πόλης δημιούργησαν ατμόσφαιρα γιορτινή ,με χαρμόσυνα εμβατήρια.

   Την ώρα του σπασίματος των μπότηδων στην καρδιά της παλιάς πόλης αναβίωσε το έθιμο της Μαστέλας.

      Το έθιμο που έρχεται από παλιά έχει χαρακτήρα συμβολικό. Στέλνει το μήνυμα της υποστήριξης όσων έχουν ανάγκη, γιατί εκείνοι που βούταγαν στο βαρέλι ήταν οι αχθοφόροι της πόλης. Από τη Μεγάλη Δευτέρα τοποθετείται ένα ξύλινο βαρέλι στολισμένο με δάφνες και γεμάτο νερό. Οι πιστοί ρίχνουν μέσα κέρματα και κάνουν ευχές. Με την πρώτη Ανάσταση, οποίος βουτήξει μέσα, είναι αυτός που θα πάρει και τα χρήματα.