Η τελετή έγινε παρουσία αντιπροσωπειών όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, εκπροσώπων θρησκευτικών κοινοτήτων και κυβερνητικών αξιωματούχων. Σημειώνεται ότι ο διάδοχος του Αρχιεπισκόπου Αναστάσιου γίνετε ο δεύτερος Αρχιεπίσκοπος της χώρας.

πλήθος πιστών έφτασε στον ναό παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν σήμερα.

Στην ενθρονιστήρια ομιλία του, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης εξέφρασε τη βαθιά του ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και προς όλους όσοι συνέβαλαν στην πορεία της Εκκλησίας της Αλβανίας. Με ιδιαίτερη συγκίνηση τόνισε: «Ευχαριστούμε και τιμούμε τους μάρτυρες της Ιλλυρίας, οι οποίοι διέδωσαν το φως της πίστεως στις περιοχές όπου ζούμε με το αίμα και τη ζωή τους τους οσίους και αγίους που διατήρησαν το φως της πίστεως διαμέσου των αιώνων τους νεομάρτυρες, οι οποίοι, σε μια δυσμενέστατη εποχή για την Εκκλησία και τη χώρα μας, έδωσαν τη ζωή τους για να διαφυλάξουν την πίστη, την εθνική ταυτότητα και τη γλώσσα τους».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στους προκατόχους του και ειδικότερα στον Θεοφάνη Νόλι και στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, για τον οποίο ανέφερε ότι «όχι μόνο κατάφερε να πραγματοποιήσει την ανοικοδόμηση των τοίχων της και της φυσικής υποδομής της, αλλά η κύρια προσπάθειά του ήταν να έχει μια Εκκλησία όπου ο Θεός να λατρεύεται «εν πνεύματι και αληθεία».

Επιπροσθέτως, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης έθεσε επτά βασικούς άξονες για την νέα του διακονία: Τη διαφύλαξη της Ιεράς Παράδοσης, την ενίσχυση της ενότητας εντός της Εκκλησίας, την ισορροπία μεταξύ του «Ευαγγελίου της Βασιλείας» και του «Κοινωνικού Ευαγγελίου», την προστασία των αξιών του γάμου και της οικογένειας, τη διατήρηση και την ενίσχυση της θρησκευτικής συνύπαρξης στην Αλβανία, την ενθάρρυνση των νέων να αγαπούν την πατρίδα τους και να μην την εγκαταλείπουν, και την καλλιέργεια των σχέσεων με όλες τις άλλες Εκκλησίες και θρησκευτικές κοινότητες.

«Προσωπικά θα προσπαθήσω με όλη μου τη δύναμη να υπηρετήσω το ποίμνιο που μου εμπιστεύτηκε ο Θεός, έχοντας πάντα υπόψη τα λόγια του Κυρίου ότι “ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι”», κατέληξε.

Η Ιερά Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας εξέλεξε για πρώτη φορά νέο Αρχιεπίσκοπο στις 16 Μαρτίου και ο 61χρονος προκαθήμενος της Αλβανικής Εκκλησίας είναι ο δεύτερος Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. Είχε διατελέσει τοποτηρητής μετά του αρχιεπισκοπικού θρόνου μετά την εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου και τώρα καλείται να συνεχίσει το σπουδαίο έργο του.

Ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος εκπροσώπησε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και την Ελλαδική Εκκλησία.

Στα Τίρανα ταξίδεψαν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας και η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, ενώ αύριο Κυριακή στις 9 ώρα Ελλάδος, θα ακολουθήσει πανηγυρικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του νέου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, ο οποίος θα σταθεί και για πρώτη φορά στον θρόνο του Καθεδρικού Ναού.

Ποιος είναι ο νέος Αρχιεπίσκοπος

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, κατά κόσμον Φατμίρ Πελούσι, γεννήθηκε το 1956 στην Κορυτσά, την Ορθόδοξη Εκκλησία της οποίας υπηρέτησε ως μητροπολίτης μετά την ενθρόνισή του, το 1998.

Ο ίδιος, σε συνεντεύξεις του, έχει αποκαλύψει πως τα χρόνια των διωγμών της όποιας θρησκείας στην αθεϊστική Αλβανία είχε ενδιαφέρον για θρησκευτικά ζητήματα και μάλιστα το 1975 γνώρισε τον Χριστιανισμό από αντίγραφο στα γαλλικά της Καινής Διαθήκης, που του έδωσε κάποιος φίλος του, με το πρόσχημα να μάθει γαλλικά. Ακολούθησαν αναζητήσεις στην κεντρική Βιβλιοθήκη Τιράνων, όπου δανειζόταν κρυφά βιβλία όλων των θρησκειών. Το επόμενο επικίνδυνο βήμα, τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένειά του, στην Αλβανία των σκληρών διωγμών, ήταν η συμμετοχή του σε μια μυστική ομάδα χριστιανών που έκανε συναντήσεις σε διάφορα σπίτια στην Κορυτσά. Το ίδιο μυστικά έγινε και η βάπτισή του, από τον πατέρα Κοσμά και έλαβε το όνομα Ιωάννης.

Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, είχε την ευκαιρία να σπουδάσει στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστόνη, με υποτροφία που καθιέρωσε η αλβανική κοινότητα στην Αμερική στη μνήμη του επισκόπου Φαν Νόλι και αποφοίτησε το 1993. Τότε, στην Αλβανία, ο μακαριστός Αναστάσιος είχε ήδη ξεκινήσει το έργο της αναστήλωσης της Εκκλησίας. Ύστερα από πρόσκληση του ιεράρχη, ο Ιωάννης επέστρεψε στην Αλβανία για να βοηθήσει στο σημαντικό του έργο και το 1994 αρχικά χειροτονήθηκε διάκονος και το τέλος του ιδίου έτους ιερέας, από τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο.

Έχοντας μεταπτυχιακό στις Θεολογικές Σπουδές, ο νέος Αρχιεπίσκοπος ήταν λέκτορας και κοσμήτορας της Θεολογικής Ακαδημίας της αλβανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1996 διορίστηκε διευθυντής της Θεολογικής Σχολής Δυρραχίου και παράλληλα έγινε αρχιμανδρίτης.

Στις 18 Ιουλίου 1998 εξελέγη μητροπολίτης Κορυτσάς και ενθρονίστηκε λίγες ημέρες αργότερα.

Ήταν, επίσης, μέλος της κεντρικής επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και επίτιμος πρόεδρος της Παγκόσμιας Διάσκεψης Θρησκευμάτων για την Ειρήνη. Προτού αναλάβει την ηγεσία της Εκκλησίας της Αλβανίας, είχε διατελέσει τιτουλάριος επίσκοπος και μητροπολίτης Ανδρούσης, καθώς και Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά και υπήρξε απόφοιτος του B’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών.

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και έλαβε το πτυχίο του το 1952. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας. Το 1959 ίδρυσε και διεύθυνε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα με τίτλο Πορευθέντες, και τρία χρόνια αργότερα το ομότιτλο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο», από το οποίο ξεκίνησε η ελληνόφωνη ιεραποστολική αφύπνιση κατά τον 20ό αιώνα.

Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ενώ το 1964 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης. Παράλληλα ξεκίνησε ιεραποστολικές εξορμήσεις στην Αφρική και κυρίως στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από ελονοσία. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Φιλοσοφικές Σχολές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Μαρβούργου στη Γερμανία (1965-1969) ως υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Alexander von Humboldt, στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική. Ακόμη, κατείχε εντολή διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Μαρβούργου στη Γερμανία (1966-69).

Οι ιεραποστολές στην Κένυα, την Ουγκάντα, την Τανζανία

Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα οργάνωσε και διεύθυνε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες» καθώς επίσης και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Αθήνα (1971-1975). Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης το 1972. Τον ίδιο χρόνο ορίστηκε έκτακτος καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας (1983-1986), από το 1976 τακτικός καθηγητής και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1983 έως το 1987 Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο Πανεπιστήμιο, υπήρξε ακόμη Αντιπρόεδρος της Εφορείας Πανεπιστημιακής Λέσχης (1978-79 και 1983-86), πρόεδρος της «Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνος» του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975-84), μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1986-90) και του ΔΣ του Kέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών (1978-82). Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1997 όταν και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.

Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και ίδρυσε το ιεραποστολικό περιοδικό Πάντα τα Έθνη, το οποίο διεύθυνε από το 1981 μέχρι το 1991.Παράλληλα ανέπτυξε και επιστημονική δραστηριότητα. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητρόπολης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιλάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί Εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.

• Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ήταν πολύγλωσσος και εκτός της μητρικής και της αρχαίας ελληνικής, μιλά αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, αλβανικά, είχε επίσης γνώσεις λατινικής, ισπανικής, ιταλικής, ρωσικής και σουαχίλι.

Είχε μελετήσει τα διάφορα θρησκεύματα (αφρικανικά θρησκεύματα, Ινδουϊσμό, Βουδισμό, Ταοϊσμό, Κομφουκιανισμό, Ισλάμ) στις χώρες που ακμάζουν (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία, Νιγηρία, Ινδία, Ταϋλάνδη, Κεϋλάνη, Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα, Βραζιλία, Καραϊβική, Λίβανο, Συρία, Αίγυπτο, Τουρκία κ.α.).

Εκκλησιαστική και κοινωνική διακονία

Ως Ιεροκήρυκας εργάστηκε στην πνευματική εργασία μεταξύ των νέων, κυρίως των φοιτητών. Ήταν υπεύθυνος βιβλικών μελετών και φροντιστηρίων εκκλησιαστικών στελεχών· αρχηγός νεανικών και φοιτητικών κατασκηνώσεων και ιεραποστολικών προσπαθειών σε ακριτικές περιοχές (1954-60). Ίδρυσε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Kέντρο «Πορευθέντες» (1961), το οποίο διευθύνει ως σήμερα. Με εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνέγραψε τα Βοηθήματα για τους διδάσκοντες στα Mέσα Κατηχητικά Σχολεία της Εκκλησίας της Ελλάδος (1960-62). Το 1964 πραγματοποίησε Ιεραποστολική προσπάθεια στην Ανατολική Αφρική ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία εξυπηρέτησε ιερατικώς τους εκεί Έλληνες εργάτες και φοιτητές.

Τον Νοέμβριο του 1972, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Τιτουλάριος Επίσκοπος, υπό τον τίτλο της Πάλαι Ποτέ Διαλαμψάσης Επισκοπής Ανδρούσης, για την πλήρωση επισκοπικής θέσης του Γενικού Διευθυντού της «Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος». Από τη θέση αυτή προώθησε διάφορα θεολογικά, εκπαιδευτικά, οικοδομικά και εκδοτικά προγράμματα της Εκκλησίας. Το Φεβρουάριο του 1973 είχε μεταβεί στην κατειλημμένη από φοιτητές που διαμαρτύρονταν εναντίον της δικτατορίας Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταφέροντας τρόφιμα και για να εμψυχώσει τους έγκλειστους. Λίγους μήνες αργότερα έκανε διαμαρτυρία στην ΕΣΑ για τις συνθήκες κράτησης.

Ιδιαίτερα ανέπτυξε τον τομέα εξωτερικής ιεραποστολής με τη συνεχή συμπαράσταση στα ιεραποστολικά κλιμάκια Κορέας, Ινδίας, Αφρικής, και με την οργάνωση της Εβδομάδας Εξωτερικής Ιεραποστολής. Παραιτήθηκε όταν εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τιράνων στις 24 Ιουνίου 1992.

Διετέλεσε εντεταλμένος Σύμβουλος του ΔΣ Ανωτέρας Σχολής Κοινωνικής Εργασίας-Διακονισσών (1977-84), μέλος του Ανωτάτου Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1977-85), του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-82), του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Λέσχης Υγείας, του ΔΣ της Επιτροπής για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου (1985-91), της Επιτροπής Υποτροφιών Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» (1978-94). Ακόμη, Ήταν εταίρος της εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (1994) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Αλεξάνδρος Ωνάσης» (1994-2005.).

Ανατολική Αφρική

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είχε σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη αναγέννηση της Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στη δεκαετία 1981-1991, ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως – Ανατολικής Αφρικής (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία), ίδρυσε και οργάνωσε την Πατριαρχική Σχολή «Αρχιεπίσκοπος Kύπρου Μακάριος», την οποία διηύθυνε επί δεκαετία. Χειροτόνησε 62 Αφρικανούς κληρικούς και χειροθέτησε 42 αναγνώστες – κατηχητές προερχομένους από 8 αφρικανικές φυλές· συγχρόνως προώθησε τις μεταφράσεις της Θείας Λειτουργίας σε 4 αφρικανικές γλώσσες. Μερίμνησε για τη σταθεροποίηση 150 περίπου ορθοδόξων ενοριών και πυρήνων και την ανέγερση δεκάδων ναών, ανήγειρε 7 ιεραποστολικούς σταθμούς, φρόντισε για τη δημιουργία σχολείων και ιατρικών σταθμών.

Αλβανία

Αρχικά υπήρξε Πατριαρχικός Έξαρχος εν Αλβανία (Ιανουάριος 1991 – Ιούνιος 1992) και στη συνέχεια Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ανδρούσης (Aύγουστος 1991 – Ιούνιος 1992). Από τις 24 Ιουνίου 1992[4] είναι Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας.

Το εκκλησιαστικό έργο του Αναστασίου κορυφώθηκε με την αποστολή που του ανέθεσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την εκ των ερειπίων αναστήλωση της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, η οποία είχε καταρρεύσει ύστερα από τον επί 46 έτη διωγμό του μοναδικού «αθεϊστικού κράτους» της υφηλίου.

Τα τελευταία χρόνια, ο Αναστάσιος, επιχείρησε να ανασυγκροτήσει την Εκκλησία της Αλβανίας. Ως αποτέλεσμα του έργου του συγκροτήθηκαν πάνω από 400 ενορίες, ενώ ίδρυσε τη Θεολογική-Ιερατική Σχολή (Ακαδημία) «Ανάστασις» στο Δυρράχιο (1992), το Εκκλησιαστικό Λύκειο «Tίμιος Σταυρός» στο Αργυρόκαστρο (1998) και στο Σουκθ-Δυρράχιο (2007), τα οποία σήμερα λειτουργούν σε ιδιόκτητα συγκροτήματα, και 50 Κέντρα Νεολαίας σε διάφορες πόλεις. Mόρφωσε και χειροτόνησε 145 νέους κληρικούς, ενώ φρόντισε για την έκδοση λειτουργικών και άλλων θρησκευτικών βιβλίων. Συνέστισε Τεχνική Υπηρεσία στην Εκκλησία της Αλβανίας και μερίμνησε για την ανοικοδόμηση 150 νέων ναών, την αναστήλωση 70 μοναστηριών και εκκλησιών-πολιτιστικών μνημείων και την επισκευή 160 ναών και 45 εκκλησιαστικών κτιρίων (Αρχιεπισκοπή, Μητροπόλεις, σχολεία, κλινικές, ξενώνες, κατασκηνώσεις νεολαίας, κ.α.), στο σύνολο 425 κτίρια. Θεμελίωσε το πρώτο γυναικείο μοναστήρι (Σκήτη των Αγίων Μυροφόρων), στο οποίο ασκητεύει από το 2011 μία μοναχή.

Ανέπτυξε τη φιλανθρωπική μέριμνα της Εκκλησίας, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού, φαρμάκων. Ίδρυσε την πρώτη ορθόδοξη αλβανική εφημερίδα (Ngjallja), το παιδικό περιοδικό Gëzohu (Χαίρε), το νεανικό περιοδικό Kambanat (Καμπάνες), την επιστημονική επιθεώρηση Kërkim (Αναζήτηση), το δελτίο «News from Orthodoxy in Albania», και Ραδιοφωνικό σταθμό. Μερίμνησε για τη δημιουργία Εργαστηρίων της Εκκλησίας (τυπογραφείο, κηροπλαστείο, ξυλουργείο, εργαστήρια αγιογραφίας και αποκαταστάσεως εικόνων) και πραγματοποίησε αγώνες για τη διεκδίκηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Παράλληλα με την ανασύσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ανέπτυξε προγράμματα στους τομείς εκπαιδεύσεως, υγείας, κοινωνικής προνοίας, αγροτικής αναπτύξεως, πολιτισμού και οικολογίας. Στην κρίση του Κοσσυφοπεδίου (1999) οργάνωσε ανθρωπιστικό πρόγραμμα με το οποίο βοήθησε 33.000 περίπου πρόσφυγες σε διάφορα μέρη της Αλβανίας

Συνέδεσε την Εκκλησία της Αλβανίας με διεθνείς Εκκλησιαστικούς Οργανισμούς. Κατά την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας συνέβαλε στην εκτόνωσή της και στην προσέγγιση των δύο χωρών. Με τις πρωτοβουλίες αυτές δόθηκε εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους, δημιουργήθηκαν σοβαρά έργα κοινωνικής υποδομής και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας αναδείχθηκε σε πολυδύναμο πνευματικό και αναπτυξιακό παράγοντα. Συγχρόνως αγωνίστηκε για την άμβλυνση των αντιθέσεων στα Βαλκάνια. Η δράσεις του αυτές τον οδήγησαν ώστε να είναι υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2000.

Διεθνής διεκκλησιαστική δραστηριότητα

Διετέλεσε γενικός γραμματέας της «Εκτελεστικής Επιτροπής διά την Εξωτερικήν Ιεραποστολήν» του «Συνδέσμου» (1958-61), Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού Ορθοδόξου Νεολαίας «Σύνδεσμος» (1964-77), Mέλος της Διεθνούς «Επιτροπής για ιεραποστολικές μελέτες» του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ, 1963-69) και Γραμματέας για την «Ιεραποστολική έρευνα και τις σχέσεις με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες» στη Γενική Γραμματεία του ΠΣE (Γενεύη, 1969-71). Έλαβε μέρος στις Συνελεύσεις Παγκοσμίου Ιεραποστολής και Ευαγγελισμού (Μεξικό 1963, Μπανγκόκ 1973, Μελβούρνη 1980, Σαν Αντόνιο 1989) και τις Συνελεύσεις του ΠΣΕ (Ουψάλα 1968, Ναϊρόμπι 1975, Βανκούβερ 1983, Καμπέρα 1991, Χαράρε 1998, Πόρτο Αλέγκρε 2006).

Ήταν μέλος πολλών διεθνών επιστημονικών επιτροπών, όπως: της «Γερμανικής Εταιρείας για την Ιεραποστολική», της «Διεθνούς Εταιρείας Ιεραποστολικών Μελετών», της Διαχριστιανικής Επιτροπής ΠΣE για το διάλογο με άλλες θρησκείες και ιδεολογίες (1975-83), της Μικτής Επιτροπής του «Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών» και της Συνελεύσεως των Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων «Islam in Europe» Committee (1989-91) και του «Διεθνούς Συμβουλίου» του World Conference on Religion and Peace (1985-1994).

Από το 1959 μετείχε ενεργώς σε αρκετά διεθνή συνέδρια, διορθόδοξες, διαχριστιανικές και διαθρησκειακές συσκέψεις, εκπροσωπώντας την Εκκλησία ή την επιστήμη σε διαφόρους διεθνείς Οργανισμούς. Έχει δώσει διαλέξεις σε διάφορα πανεπιστημιακά κέντρα του εξωτερικού, σχετικά με τη σύγχρονη χριστιανική σκέψη, τον διαθρησκειακό διάλογο, την παγκόσμια αλληλεγγύη και ειρήνη. Είναι επίτιμο μέλος του Kuratorium του Ρωμαιοκαθολικού Ιδρύματος Pro Oriente, Βιέννη (1989)[3], Πρόεδρος-Συντονιστής της Commission on World Mission and Evangelism του ΠΣE (1984-1991), μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΣE (1998 – 2006) και της Επιτροπής «Πίστις και Tάξις» (2000 – 2006). Ακόμη είναι μέλος των European Council of Religious Leaders/Religions for Peace (ECRL) (2001) και Council of 100, Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, Νταβός (2003), αντιπρόεδρος της Conference of European Churches (2003), Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (2006) και Επίτιμος Πρόεδρος της «Παγκοσμίου Διασκέψεως των Θρησκειών για την Ειρήνη» (2006).

Τιμητικές διακρίσεις

Ήταν ανεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1993 έως το 2005 και έκτοτε[10] είναι επίτιμο μέλος της. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας: της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, ΗΠΑ (1989), του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1995) και του St. Vladimir’s Theological Seminary (2003)[11] και του Πανεπιστημίου Κραϊόβας (2006). Ακόμη είναι επίτιμο μέλος της Θεολογικής Ακαδημίας Mόσχας (1998) και εταίρος της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης (2001). Έχει λάβει Δίπλωμα π. Δημητρίου Στανιλοάε (η ανώτερη θεολογική διάκριση) του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου (2003). Ακόμη έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Φιλοσοφίας: του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1996)[12], του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (1996), του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής των Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και όλων των Τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1998), του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς (2001), του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (2002), των Τμημάτων Φυσικής, Ιατρικής, Δημοτικής Εκπαιδεύσεως και Πολιτικών μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών (2004), του Πανεπιστημίου Βοστώνης (2004), των Τμημάτων Ιατρικής και Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Επίσης έχει λάβει το Χρυσούν Μετάλλιον (η ανώτατη διάκριση) του ως άνω Πανεπιστημίου (2005). Τέλος, έχει υπάρξει επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου (2007), του Πανεπιστημίου Κορυτσάς (2008), του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας καθώς και εκείνου της Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξείνιων Λαών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (2009).

Επίσης, έχει παρασημοποιηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, το Μεγαλόσταυρο της Ρουμανικής Δημοκρατίας, το Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου Α΄ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, το Σταυρό του Ισαποστόλου Βλαδιμήρου Α΄ του Πατριαρχείου Ρωσίας, το Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το Σταυρό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά, το χρυσό Σταυρό μετά δαφνών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το χρυσο κλειδί της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Λαμίας μεταξύ άλλων.

Στις 14 Φεβρουαρίου 2020 το Ρωμαιοκαθολικό Κίνημα Φοκολιάρ, με 140.000 μέλη σε 180 χώρες, του απένειμε το διεθνές βραβείο «Κλάους Χέμερλε» (ο οποίος ήταν Επίσκοπος Άαχεν και καθηγητής Φιλοσοφίας των Θρησκειών) αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερη συμβολή του στην εδραίωση της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνεργασίας των θρησκευτικών κοινοτήτων σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Λίγα από τα λόγια του Μακαριωτάτου κατά τη βράβευσή του : «Το αντίδοτο στον εγωκεντρισμό, που τορπιλίζει την ειρηνική συμβίωση, είναι η ενδυνάμωση της αγάπης μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, μέσα στην κοινωνία. Μιας πολυδιάστατης αγάπης, που δεν περιορίζεται από σύνορα, προκαταλήψεις ή άλλες διακρίσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση καλείται να συμβάλει η υγιής θρησκευτική συνείδηση.»

Στο χειρουργείο εισήχθη εκτάκτως το μεσημέρι της Παρασκευής ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος αφού κρίθηκε απαραίτητο να υποβληθεί σε επέμβαση στο γαστρεντερικό σύστημα από τον χειρουργό κ. Στέλιο Καπίρη, Διευθυντή της Γ Χειρουργικής Κλινικής του Ευαγγελισμού.

Όπως έχει γίνει γνωστό, ο Αρχιεπίσκοπος είχε γαστρορραγία, που οι γιατροί από την πρώτη στιγμή που εισήχθη στον Ευαγγελισμό προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν.

O 96χρονος ιεράρχης είχε εμφανίσει ραγδαία επιδείνωση στην κατάσταση της υγείας του και τις τελευταίες ώρες είχε διασωληνωθεί και μεταφερθεί στην Εντατική.

Ο Μακαριώτατος κ.κ. Αναστάσιος νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό από την περασμένη Παρασκευή, όταν μεταφέρθηκε εκτάκτως στην Αθήνα από τα Τίρανα με αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας. Από τις 30 Δεκεμβρίου νοσηλευόταν σε κλινική των Τιράνων. Η αρχική διάγνωση ήταν εποχική ίωση.

Ωστόσο, με δεδομένη την επιβαρυμένη υγεία και την ηλικία του, η ίωση εξελίχθηκε σε λοίμωξη και εμφάνισε και αιμορραγία. Τότε, κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά του στην Αθήνα, όπου είχε νοσηλευθεί και κατά την περίοδο του covid και οι γιατροί στον Ευαγγελισμό, με επικεφαλής την καθηγήτρια Αναστασία Κοτανίδου, γνωρίζουν πολύ καλά το ιατρικό του ιστορικό.

Αρχικά η κατάστασή του ήταν ελεγχόμενη, η επικοινωνία του με το περιβάλλον καλή και δεν χρειάστηκε είτε να διασωληνωθεί, είτε να εισαχθεί στην Εντατική. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν τις τελευταίες ώρες και πλέον η κατάστασή του θεωρείται κρίσιμη.

Υπενθυμίζεται πως η αεροδιακομιδή του έγινε από τα Τίρανα στην Αθήνα με αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας στο Στρατιωτικό Αεροδρόμιο της Ελευσίνας το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, για να μεταφερθεί, από εκεί με μονάδα του ΕΚΑΒ, στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

Αυτό κρίθηκε απαραίτητο έπειτα από επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του όσο νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της αλβανικής πρωτεύουσας.

Μάχη για τη ζωή του συνεχίζει να δίνει ο 95χρονος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, ο οποίος υπενθυμίζεται πως νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό, έχοντας μεταφερθεί εσπευσμένα στην Αθήνα από τα Τίρανα.

Από 30 Δεκεμβρίου ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Τιράνων με ίωση. Η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί, παρουσίασε γαστρορραγία και κρίθηκε επιβεβλημένη η μεταφορά του στον «Ευαγγελισμό».

Μέχρι νωρίς το βράδυ της Τρίτης (7/1), δεν είχε βγει νεότερο ανακοινωθέν, αλλά οι πληροφορίες του ΕΡΤNews αναφέρουν ότι δεν έχει αλλάξει κάτι στην κατάσταση της υγείας του.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, ο οργανισμός του είναι καταπονημένος, λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του, ωστόσο δεν είναι διασωληνωμένος και έχει επαφή με το περιβάλλον.

Το ιατρικό ανακοινωθέν του Ευαγγελισμού για τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο – «Σταθερή η κατάσταση της υγείας του»:

«Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ.κ. Αναστάσιος εισήχθη στις 3 Ιανουαρίου 2025, κατά τη γενική εφημερία του Νοσοκομείου ¨Ευαγγελισμός. Η κατάσταση της υγείας του, παρά το ήδη επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό του, κρίνεται σταθερή και παρακολουθείται στενά από την ιατρική ομάδα του Νοσοκομείου υπό την καθοδήγηση της Καθηγήτριας Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας κας Αναστασίας Κοτανίδου. Ο Μακαριώτατος υποβάλλεται στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και λαμβάνει την ενδεδειγμένη φροντίδα», τονίζεται στο ιατρικό ανακοινωθέν του Ευαγγελισμού.

Σύμφωνα με πληροφορίες νοσηλεύεται σε απλή κλίνη και παρακολουθείται από εντατικολόγους, έχοντας επικοινωνία με το περιβάλλον.

Νωρίτερα, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο στον Ευαγγελισμό και είχε ολιγόλεπτη συνάντηση μαζί του.

Ο 95χρονος ιεράρχης μεταφέρθηκε το βράδυ της Παρασκευής με αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας C27 από την αλβανική πρωτεύουσα στην Αθήνα.

Στις 30 Δεκεμβρίου ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο των Τυράννων με εποχική ίωση. Λιγες μέρες αργότερα και αφού είχε λάβει εξιτήριο, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, υπέστη γαστρορραγία με αποτέλεσμα να κριθεί απαραίτητη η αεροδιακομιδή του με αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας στην Αθήνα.

Όπως είχε γίνει γνωστό τις τελευταίες ημέρες είχε παρουσιάσει συμπτώματα ίωσης με αποτέλεσμα να μεταφερθεί σε νοσοκομείο της αλβανικής πρωτεύουσας, ωστόσο η κατάστασή του επιδεινώθηκε, και άμεση μεταφορά του για περαιτέρω ιατρική φροντίδα στην Αθήνα κρίθηκε αναγκαία. Η αεροδιακομιδή του 95χρονου ιεράρχη στην Ελλάδα από τα Τίρανα πραγματοποιήθηκε με αεροσκάφος C-27 της Πολεμικής Αεροπορίας. Το αρχιεπίσκοπο συνόδευσαν γιατρός και δύο διασώστες, μέλη της Ομάδας ιπτάμενου υγειονομικού προσωπικού του ΕΚΑΒ.

Το αεροσκάφος που μετέφερε τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο προσγειώθηκε στις 19:34 στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Ακολούθησε η άμεση μεταφορά του με Μονάδα του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου και νοσηλεύεται, ενώ υποβάλλεται από χθες σε σειρά εργαστηριακών εξετάσεων.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ο Αρχιεπίσκοπος εξακολουθεί να μην είναι διασωληνωμένος και επικοινωνεί κανονικά με το περιβάλλον του. Σήμερα μάλιστα οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι θα υπάρξει και το πρώτο ιατρικό ανακοινωθέν για την κατάσταση της υγείας του.

Πριν από την Πρωτοχρονιά, ο Αρχιεπίσκοπος είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο στα Τίρανα λόγω ίωσης. Στην ανακοίνωση που δημοσιοποίησε η Αρχιεπισκοπή μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Facebook, αναφερόταν ότι η κατάσταση της υγείας του ήταν σταθερή και οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι. Ωστόσο, η κατάσταση επιδεινώθηκε, και κρίθηκε αναγκαίο να μεταφερθεί στην Αθήνα για περαιτέρω φροντίδα.

Σύμφωνα με νέες πληροφορίες, ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος φέρεται να παρουσιάζει συμπτώματα γαστρορραγίας. Την παρακολούθηση της υγείας του ανέλαβε η καθηγήτρια Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας, Αναστασία Κοτανίδου, η οποία είχε φροντίσει τον Αρχιεπίσκοπο και το 2020, όταν είχε νοσηλευτεί με κορωνοϊό στη ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού».

Στη δήλωση της λύπης του ο Μακαριώτατος αναφέρει:

Σεβασμιώτατον
Μητροπολίτην Δαμπροβοσνίας
κύριον Χρυσόστομον
Τοποτηρητήν του Πατριαρχείου Σερβίας

Εις Βελιγράδιον

Μετά συνοχής καρδίας επληροφορήθημεν την εις Κύριον εκδημίαν του προσφιλέστατου αδελφού και συλλειτουργού ημών Πατριάρχου Σερβίας κυρού Ειρηναίου, ο οποίος διακρινόταν διά τον ακέραιον, πράον και ειρηνικόν χαρακτήρα του, την γνησιότητα των αισθημάτων του, την βαθείαν ορθόδοξον πνευματικότητά του. Ο μακαριστός Πατριάρχης Ειρηναίος εποίμανε τον λαόν «ον ηγάπησε» μετ’ αυτοθυσίας και συνέσεως, συμβάλλοντας εις την ενίσχυσιν της ενότητος της Ορθοδοξίας. Ο Θεός να αναπαύσει την ευγενή ψυχήν του «εν σκηναίς δικαίων».
Συλλυπούμεθα ειλικρινώς την σεβασμίαν Ιεραρχίαν, τον ευλαβή κλήρον και τον λαόν της Εκκλησίας της Σερβίας, τους οποίους συνοδεύουν αι ταπειναί ημών δεήσεις κατά την περίοδον του μεγάλου αυτού πένθους.
Η φωτεινή μορφή του αοιδίμου Πατριάρχου Ειρηναίου ασφαλώς θα εμπνέει ευρύτατα τους απανταχού της γης αγαπώντας τον Κύριον και αναζητούντας παραδείγματα γνησίου χριστιανικού ήθους.
Μετ’ εξαιρέτου τιμής και αδελφικής αγάπης εν Χριστώ Ιησού, «δι’ ον τα πάντα και δι’ ου τα πάντα».
+ Αναστάσιος
Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας
(εκ της μονάδος εντατικής θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός»,
Αθήνα 21 Νοεμβρίου 2020).

Πηγή: ΑΜΠΕ

Ο Αρχιεπίσκοπος παρουσιάζει ήπια συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα και χαμηλό πυρετό.

Η κατάστασή του χαρακτηρίζεται σταθερή και ελεγχόμενη επί του παρόντος.

Η ανακοίνωση του νοσοκομείου:

Με ανακοίνωση του νοσοκομείου “Ευαγγελισμός” γνωστοποιείται ότι ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος, εισήχθη χθες με διάγνωση COVID και νοσηλεύεται σε κλίνη ΜΕΘ. Όπως επισημαίνεται, ο Αρχιεπίσκοπος παρουσιάζει ήπια συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα και χαμηλό πυρετό. Η κατάστασή του χαρακτηρίζεται σταθερή και ελεγχόμενη επί του παρόντος.