Παπούτσια με τα ονόματα των αδικοχαμένων κοριτσιών φορτίζουν με έντονα συναισθήματα την ατμόσφαιρα.

Eκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για αδικοχαμένες γυναίκες

Σε εκδήλωση που έγινε στη μνήμη της Ντόρας Ζαχαριά και όλων των γυναικών που έπεσαν θύματα δολοφονίας και με αφορμή την επικείμενη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, τα αθλητικά, τα μοκασίνια, τα μποτάκια, διαφορετικά παπούτσια, διαφορετικές γυναίκες, το ένα δίπλα στο άλλο ήταν ένας συμβολισμός για τις γυναίκες που χάθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη από τα χέρια των δολοφόνων πρώην και νυν συντρόφων τους.

Τα μάτια των μητέρων τους ήταν υγρά, η φωνή είχε τον κόμπο και τον βαρύ λυγμό αλλά το μήνυμα όλων τους ήταν πιο δυνατό. Η βία να σταματήσει. Ο κατάλογος των γυναικών που έφυγαν τόσο άδικα από τη ζωή να μην έχει συνέχεια. Εξάλλου δεν έχουν περάσει παρά μόνο λίγα εικοσιτετράωρα από την τελευταία δολοφονία, αυτή της Δώρας στο Αγρίνιο, μητέρας τριών παιδιών που την πυροβόλησε ο πρώην σύντροφός της.

«Η Ντόρα μου ήταν το ενδέκατο θύμα γυναικοκτονίας το 2021, η Δώρα, η καινούρια Δώρα, είναι το ενδέκατο θύμα του 2024. Πιστεύετε ότι έχει αλλάξει κάτι; Δυστυχώς, τρία χρόνια αφού έφυγε το παιδί μου δεν έχει γίνει κάτι. Κάτι πρέπει να αλλάξει επιτέλους και να αφυπνιστεί ο κόσμος. Θα προτιμούσα να ήταν διαφορετική αυτή η ημέρα γιατί 17 Νοεμβρίου ήταν τα γενέθλια της Ντόρας μου. Το κακό δεν έχει σταματήσει και χρωστάμε σε αυτά τα κορίτσια που χάθηκαν να κάνουμε κάτι όλοι μας» είπε η Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά.

«Η κόρη μου δεν είναι θύμα, είναι ηρωίδα όπως όλα τα παιδιά που έφυγαν με αυτόν τον τρόπο» είπε η Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαράκου που δολοφονήθηκε στη Φολέγανδρο από τον σύντροφο της. Η κ. Μάκου είπε πως οι μητέρες είναι ενωμένες για να περάσουν ένα μήνυμα που αφορά όλη την κοινωνία.

«Εμάς τα παιδιά μας δεν γυρίζουν πίσω, το μήνυμα όμως είναι όχι σε κάθε μορφή βίας και θέλω να σας ζητήσω να μην τη λέτε θύμα της Γαρυφαλλιά. Είναι ένα υπέροχο παιδί που δεν ζει πια ανάμεσά μας, επειδή κάποιος της αφαίρεσε την ζωή. Ηρωίδα, όχι θύμα. Είμαστε αντιμέτωποι με μια πατριαρχική και κακοποιητική πολιτεία, απέναντι στα θύματα και τις οικογένειες τους» είπε η κ. Μάκου.

Η Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου, βρέθηκε και εκείνη στην εκδήλωση. «Η κόρη μου δεν γνωρίζονταν με τον δολοφόνο, του ήταν άγνωστη. Αυτό δείχνει πόσο μισογύνης είναι αυτός ο άνθρωπος και υπάρχουν κι άλλοι πολλοί σαν αυτόν που δολοφονούν κορίτσια, δεν σέβονται την ζωή, δεν σέβονται τίποτα. Ακούμε για νόμους αλλά δεν βλέπουμε πράξεις. Πρέπει να αρχίσουν να κάνουν ουσιαστικό, η ατιμωρησία φέρνει αυτά τα αποτελέσματα» είπε μεταξύ άλλων.

Στην εκδήλωση βρέθηκε και η Μελίνα Κακουλίδου, η μητέρα του Άλκη Καμπανού που έπεσε θύμα τυφλής οπαδικής βίας σε ηλικία 19 ετών. Ο πόνος της ίδιος με αυτόν που έχει ριζώσει στις καρδιές και των άλλων μητέρων και βρέθηκε στην εκδήλωση για να εκφράσει τη στήριξη της.

Φ

«Είμαι εδώ μαζί με τις υπόλοιπες μανούλες για να τιμήσω αυτά τα αδικοχαμένα νιάτα. Τα παιδιά που έφυγαν βίαια και αναπάντεχα, οφείλουμε να μην τα ξεχάσουμε αυτά τα παιδιά και να επαναφέρουμε στη μνήμη μας με διάφορες δράσεις το μήνυμα ενάντια στη βία».

Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Βασίλης Ρόκος, επιστήθιος φίλος της Ντόρας Ζαχαριά και περιφερειακός σύμβουλος – επικεφαλής της παράταξης ΣΥΝ-εργασία, που μίλησε συγκινημένος για τη φίλη του που έφυγε πρόωρα και άδικα από τη ζωή. «Η Δώρα δολοφονήθηκε με πολύ άγριο και βίαιο τρόπο όταν ζήτησε από τον σύντροφο της να χωρίσουν. Στόχος μας είναι να υπάρξει καλύτερη ενημέρωση προς όλες τις κοπέλες και τις γυναίκες, σε περίπτωση που βρίσκονται σε μια τοξική σχέση και δέχονται βία σωματική είτε ψυχολογική, να μιλούν. Έχουμε γίνει, δυστυχώς, όλοι μας θεατές τα τελευταία χρόνια σε πολύ βίαιες και αποτρόπαιες καταστάσεις και πρέπει να σταματήσει αυτό» είπε ο κ. Ρόκος.

ΠΗΓΗ ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υπενθυμίζουμε ότι οι φίλοι του αδικοχαμένου Άλκη δεν κατάφεραν να αναγνωρίσουν -ως τώρα- κάποιον από τους κατηγορουμένους ως αυτόν ή αυτούς που κατάφεραν τα θανατηφόρα χτυπήματα στον 19χρονο.

Και συνεχίζει ο Αλέξης Κούγιας:

«Αντιλαμβάνομαι ως δικηγόρος που σέβεται το τεκμήριο αθωότητος ότι αναζητούν μια ελάχιστη υπερασπιστική βάση για να αρθρώσουν έναν ευπρεπή υπερασπιστικό λόγο γι’ αυτούς τους στυγνούς εγκληματίες που αφαίρεσαν με τον πλέον σκληρό τρόπο τη ζωή του Αλκιβιάδη και προσπάθησαν να αφαιρέσουν τη ζωή και των δυο νεαρών παιδιών, που σήμερα τους είδαν απέναντί τους.

Θέλω να τους κάνω μια ερώτηση: Δηλαδή, τι περίμεναν;

Την ώρα που 12 στυγνοί εγκληματίες με δρεπάνια, με σκεπάρνια, με μαχαίρια καραμπίτ τους έσφαζαν και τους χτυπούσαν με σιδερένιους λοστούς να έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίσουν κάποιον;

Γιατί θριαμβολογούν;

Αφού όλοι όσοι συμμετείχαν και μόνο γιατί ήταν εκεί θα καταδικαστούν για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας. Αυτό δέχεται κι ο Ποινικός Κώδικας.

Σε λίγο που θα καθαρίσει το μυαλό τους, κι αν όχι τώρα στο δικαστήριο, θα πουν την αλήθεια για να βελτιώσουν τη θέση τους. Η δυσκολία δεν είναι στην τηλεόραση, η δυσκολία είναι ενώπιον της δικαιοσύνης και ειδικά ενώπιον του δικαστηρίου.

Λυπάμαι που πρέπει να κάνω αυτές τις δηλώσεις, αλλά υπάρχουν και δυο γονείς που δεν μπορούν να ακούνε και να διαβάζουν κάθε ημέρα ότι το σφαγμένο και με πολτοποιημένο το κεφάλι του παιδί τους, ούτε το μαχαίρωσε, ούτε το χτύπησε έστω κι ένας απ’ αυτούς τους 12 εγκληματίες».