Λίγο αργότερα, το αμερικανικό υπουργείο Πολέμου έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο ντοκουμέντο από τη στιγμή που το υποβρύχιο στοχεύει και τορπιλίζει την ιρανική φρεγάτα: 

Όπως είπε «δεν έχουν πλέον ηθικό οι Ιρανοί, η αεροπορία δεν υπάρχει, το ναυτικό βρίσκεται στον πυθμένα του περεσικού κόλπου, χθες βράδυ βυθίσαμε τη ναυαρχίδα τους. Χθες αμερικανικά υποβρύχια βύθισαν με μια τορπίλη ιρανική φρεγάτα στο Ινδικό Ωκεανό. Το Ιράν θα μπορεί να συνεχίσει να εκτοξεύει πυραύλους και drones, είναι τρομοκράτες. Δεν μπορούν να μας αντιμετωπίσουν πρόσωπο με πρόσωπο. Θα τους βρούμε και θα τους σκοτώσουμε. Ελέγχουμε τη μοίρα τους. Να προσέχουμε τα fake news, ο Τύπος θέλει να κάνει τον πρόεδρο Τραμπ να φαίνεται κακός». 

Οι αρχές της Σρι Λάνκα έχουν κάνει γνωστό ότι διέσωσαν 32 άτομα που βρίσκονταν στο πλοίο και ανέσυραν αρκετές σορούς από τη θάλασσα. Σύμφωνα με το Sky News υπάρχουν τουλάχιστον 80 νεκροί από το χτύπημα του αμερικανικού υποβρυχίου στην ιρανική φρεγάτα στη Σρι Λάνκα.

Για κάθε 10 δολάρια  ανόδου του πετρελαίου, σύμφωνα με τους ειδικούς προστίθεται  0,1-0,2% στον πληθωρισμό μεγάλων οικονομιών, αλλά η παρατεταμένη σύγκρουση εντείνει τα οικονομικά προβλήματα, κυρίως στην ανάπτυξη και στην κατανάλωση.

Ένας τομέας που μπορεί να πληγεί είναι και τα ηλεκτρονικά προϊόντα που φτάνουν στην Ευρώπη από την Κίνα.

Η επίδραση του πολέμου

Είναι ενδεικτικό ότι το 2024, οι εισαγωγές ηλεκτρονικών προϊόντων από την Κίνα στην ΕΕ μειώθηκαν ελαφρά σε σχέση με το 2023, με τα ηλεκτρικά μηχανήματα, συσκευές και εξαρτήματα να φτάνουν τα 96,8 δισ. ευρώ, τις τηλεπικοινωνίες και εξοπλισμό ήχου τα 60,9 δισ. ευρώ, και τα μηχανήματα γραφείου και επεξεργασίας δεδομένων τα 45,9 δισ. ευρώ – συνολικά 39,3% όλων των εισαγωγών από Κίνα.(ec.europa)

Οι συνολικές εισαγωγές από Κίνα έφτασαν τα 517,8 δισ. ευρώ, με ελαφρά πτώση 0,5% σε ετήσια βάση, ενώ η Κίνα παρέμεινε πρώτος προμηθευτής (21,3% των εισαγωγών ΕΕ). (infocons)

Τα ηλεκτρονικά κυριαρχούν λόγω ζήτησης σε smartphones, υπολογιστές και εξαρτήματα, με πάνω από 4,5 δισ. μικροδέματα, 91% από Κίνα.

Το διάστημα Ιανουάριος – Οκτώβριος 2025, οι συνολικές εισαγωγές από Κίνα αυξήθηκαν 11,77% φτάνοντας 521 δισ. δολάρια, με κορυφαία ηλεκτρονικά όπως επεξεργαστές δεδομένων (36 δισ. δολ.) και smartphones (34 δισ. δολ.), καλύπτοντας 13,5% του συνόλου. (Πηγή: gtaic)

Τα μικροδέματα ηλεκτρονικού εμπορίου αυξήθηκαν 26% στα 5,8 δισ., κυρίως από Temu/Shein. Οι εξαγωγές υψηλής τεχνολογίας της Κίνας προς την ΕΕ αυξήθηκαν 7,5%, με εμπόριο 700 δισ. δολ. στα πρώτα 10 μήνες. (Πηγή: english.scio.gov)

Ελλείψεις στα ράφια και αύξηση των τιμών

Ο CEO της Zer group, Θεοδόσης Ζερβουδάκης, που ασχολείται με τις εισαγωγές ηλεκτρονικών προϊόντων, εξηγεί στο libre:

«Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ σε συνδυασμό με το κλείσιμο του εναέριου χώρου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε όλες τις χώρες του Κόλπου δημιουργεί τεράστια προβλήματα στο εμπόριο και φυσικά στο ηλεκτρονικό εμπόριο. 

Μην ξεχνάμε ότι η κύρια πηγή εσόδων εισροών των εμπορευμάτων είναι η Κίνα, είναι η Ασία», τονίζει ο ίδιος, και προσθέτει: «Όλα αυτά τα προϊόντα είτε έρχονται – τα πιο πολλά τα ογκώδη – ακτοπλοϊκά που σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή χρειάζονται 28 ημέρες. Όταν θα είχαμε κόμιστρα π.χ. 4.000€ θα φτάσουν 12.000€ και οι 28 ημέρες θα γίνουν πλέον δυόμιση μήνες και παραπάνω».

Σύμφωνα με τον κ. Ζερβουδάκη «όλο αυτό διογκώνει τις τιμές, θα δημιουργήσει έλλειψη στην αγορά και θα υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη ακρίβεια».

Εν κατακλείδι «πάρα πολλά πράγματα κυρίως μικρά σε μέγεθός όπως κινητά τηλέφωνα και μικρά laptop φτάνουν αεροπορικός, αυτά όλα είχαν σαν ενδιάμεσο σταθμό το Ντουμπάι κυρίως και το Μπαχρέιν. Τώρα αυτή η πόρτα έχει κλείσει και δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην τροφοδοσία και στην Ελλάδα, οι τιμές είναι αναμενόμενο θα ξεκινήσουν την ανοδική πορεία λόγω της μεγάλης έλλειψης που σε λίγες μέρες θα φανεί και στα Ελληνικά ράφια για όλες τις εισαγωγικές εταιρείες!» 

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, Ευρωπαίοι ηγέτες και αξιωματούχοι είχαν εντοπίσει έγκαιρα τα σημάδια κλιμάκωσης, με βασικό στοιχείο την ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρύτερη ζώνη επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με το BBC, τρεις ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων κατά του Ιράν, η Ευρώπη εμφανίζεται αποσυντονισμένη, χωρίς ενιαία φωνή και με περιορισμένη επιρροή στις εξελίξεις.

Πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επικεντρώνονται κυρίως στην ασφάλεια των πολιτών τους που βρίσκονται στη Μέση Ανατολή, εξετάζοντας το ενδεχόμενο εκκένωσης δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Παράλληλα, ανησυχούν για τις οικονομικές συνέπειες της κρίσης, ιδιαίτερα για τις τιμές ενέργειας και τροφίμων. Οι τιμές φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχουν ήδη εκτοξευθεί, φτάνοντας σε επίπεδα που είχαν καταγραφεί τελευταία φορά με την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022.

Σε πολιτικό επίπεδο, οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις δυσκολεύονται να διαμορφώσουν κοινή στάση. Η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση προειδοποιώντας ότι είναι έτοιμες να λάβουν «αμυντικά μέτρα» αν το Ιράν συνεχίσει τις επιθέσεις με πυραύλους και drones.

Ωστόσο, οι αντιδράσεις παραμένουν διαφορετικές: το Λονδίνο επέτρεψε τη χρήση βρετανικών βάσεων για αμερικανικά «αμυντικά» πλήγματα, η Γαλλία ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία στη Μέση Ανατολή μετά από ιρανική επίθεση σε βάση της στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ η Γερμανία δηλώνει έτοιμη μόνο για αμυντικές ενέργειες.

Υπάρχουν, ωστόσο, και διαφορετικές φωνές. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ δήλωσε ότι μπορεί κανείς να αντιτίθεται στο ιρανικό καθεστώς, αλλά ταυτόχρονα να απορρίπτει μια «αδικαιολόγητη και επικίνδυνη στρατιωτική επέμβαση εκτός διεθνούς δικαίου».

Η κρίση αναδεικνύει, επίσης, τις βαθύτερες προκλήσεις για την ευρωπαϊκή άμυνα. Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε ότι η Γαλλία θα τροποποιήσει το πυρηνικό της δόγμα και θα αυξήσει τον αριθμό των πυρηνικών κεφαλών, τονίζοντας ότι το διεθνές περιβάλλον ασφαλείας έχει αλλάξει δραματικά.

Την ίδια στιγμή, ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Σουηδία και η Πολωνία εξετάζουν στενότερη πυρηνική προστασία από τη Γαλλία, καθώς η πολιτική των ΗΠΑ γίνεται ολοένα πιο απρόβλεπτη. Παρά τις φιλοδοξίες για μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, η Ευρώπη εξακολουθεί να δυσκολεύεται να δράσει συντονισμένα, γεγονός που οδηγεί συχνά στη δημιουργία μικρότερων, ad hoc συμμαχιών μεταξύ χωρών για συγκεκριμένα ζητήματα ασφάλειας και άμυνας.

Όπως ανέφεραν αρμόδιες πηγές στο ΚΥΠΕ, στο πλαίσιο της αυξημένης ετοιμότητας απογειώθηκαν τα δύο F16 από την Πάφο για σκοπούς αναγνώρισης και αντιμετώπισης του ύποπτου αντικειμένου.

Νέος συναγερμός για πιθανό ύποπτο αντικείμενο- Απογειώθηκαν τα ελληνικά f-16 pic.twitter.com/fkme86Aop4

— Sigmalive (@Sigmalivecom) March 4, 2026

Ο συναγερμός έληξε λίγο πριν τις 10 και το προσωπικό της Αμερικανικής πρεσβείας επέστρεψε στα καθήκοντά του. Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής τους, τα δύο μαχητικά αεροσκάφη επέστρεψαν στη βάση τους, όπως αναφέρθηκε.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης έγραψε στο X ότι «εντοπίστηκε πιθανό ύποπτο αντικείμενο, στον εναέριο χώρο πλησίον του Λιβάνου. Για προληπτικούς λόγους λήφθηκαν όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα από τις αρμόδιες αρχές για τη διερεύνηση και, εφόσον απαιτηθεί, την αντιμετώπιση του περιστατικού. Για το αποτέλεσμα θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση».

Τα ελληνικά F-16 που έφτασαν στην Κύπρο τις προηγούμενες ημέρες, απογειώθηκαν αμέσως με σκοπό την αναχαίτιση του ύποπτου UAV χωρίς όμως να βρει κάτι.

Εξαιτίας του περιστατικού, πτήση της Aegean προς Λάρνακα, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αθήνα.

Στην Κύπρο οι φρεγάτες

Κατέπλευσαν στην Κύπρο οι δύο φρεγάτες που έστειλε το Πολεμικό Ναυτικό, «Κίμων» και «Ψαρά». Ήδη βρίσκονται στη μεγαλόνησο δύο ζεύγη F-16. Παράλληλα τόσο η Γαλλία όσο και η Βρετανία στέλνουν πολεμικά πλοία.

Εν τω μεταξύ το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έδωσε στο προσωπικό του που δεν είναι απαραίτητο και στις οικογένειές τους στην Κύπρο εντολή να φύγουν, αναφέρει η πρεσβεία των ΗΠΑ.

Το υπουργείο «εξουσιοδότησε τους υπαλλήλους της κυβέρνησης των ΗΠΑ που δεν είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία της πρεσβείας και τα μέλη των οικογενειών τους να εγκαταλείψουν την Κύπρο λόγω των κινδύνων για την ασφάλεια».

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ καλεί να φύγουν υπάλληλοι

Εν τω μεταξύ το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έδωσε στο προσωπικό του που δεν είναι απαραίτητο και στις οικογένειές τους στην Κύπρο εντολή να φύγουν, αναφέρει η πρεσβεία των ΗΠΑ.

Το υπουργείο «εξουσιοδότησε τους υπαλλήλους της κυβέρνησης των ΗΠΑ που δεν είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία της πρεσβείας και τα μέλη των οικογενειών τους να εγκαταλείψουν την Κύπρο λόγω των κινδύνων για την ασφάλεια».

Security Alert – Cyprus: The State Department updated the Travel Advisory for Cyprus to reflect the authorized departure of non-emergency U.S. government personnel and family members of government personnel. Read the full advisory: https://t.co/Z4gciS8SY9 pic.twitter.com/8fVoTRDwv2

— U.S. Embassy Cyprus (@USEmbassyCyprus) March 4, 2026

«Επανεξετάστε επισκεφθείτε στην Κύπρο λόγω της απειλής ένοπλης σύγκρουσης και της περιορισμένης βοήθειας της πρεσβείας των ΗΠΑ προς τους Αμερικανούς στην περιοχή που διοικείται από την Τουρκοκυπριακή Αυτοδιοίκηση» αναφέρει μεταξύ άλλων η οδηγία της αμερικανικής πρεσβείας.

Παναγιώτης Δρίβας

Αποφασιστικός παράγοντας στη διασφάλιση της ροής των προμηθειών αναδεικνύεται ο ρόλος του Καΐρου, ειδικά μετά τις δηλώσεις του Αιγύπτιου Υπουργού Πετρελαίου, Καρίμ Μπανταουί, ο οποίος επιβεβαίωσε την Τρίτη την ικανότητα της χώρας του να διευκολύνει τη μεταφορά αργού πετρελαίου μέσω του αγωγού “Sumed” από την Ερυθρά Θάλασσα στη Μεσόγειο.

Η εξέλιξη καταγράφεται ενώ πετρελαϊκές εταιρείες ενημέρωναν ορισμένους από τους πελάτες τους να φορτώσουν αποστολές αργού πετρελαίου Arab Light από τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας.

Όπως είναι φυσικό αυτό έχει οδηγήσει σε αυξημένα ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα του «Sumed» να αποτελέσει εναλλακτική λύση στα Στενά του Ορμούζ, καθώς και σχετικά με τις τεχνικές και γεωγραφικές του δυνατότητες.

Ο μηχανικός Οσάμα Καμάλ, πρώην Αιγύπτιος Υπουργός Πετρελαίου και Πρόεδρος της Επιτροπής Ενέργειας στη Γερουσία, πιστεύει ότι ο αγωγός Sumed δεν μπορεί να θεωρηθεί «βασική εναλλακτική λύση» σε σχέση με το Στενό του Ορμούζ σε περίπτωση που η ναυσιπλοΐα μέσω αυτού σταματήσει εντελώς.

Εξηγεί ότι ο ρόλος του αγωγού επικεντρώνεται κυρίως στη μεταφορά και τη διευκόλυνση της διακίνησης πετρελαίου και δεν μπορεί από μόνος του να αντισταθμίσει οποιαδήποτε μεγάλης κλίμακας διαταραχή στους σημαντικότερους παγκόσμιους ενεργειακούς διαδρόμους.

Ο πρώην υπουργός επεσήμανε επίσης ότι η προστιθέμενη αξία για την Αίγυπτο έγκειται στην ενίσχυση των αποθηκευτικών δυνατοτήτων του «SUMED», η οποία επιτρέπει την αύξηση των εισαγωγών πετρελαίου από τον Κόλπο, καθώς και στον ρόλο του αγωγού ως στρατηγικής γέφυρας που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα και τη Μεσόγειο, η οποία ενισχύει την ανθεκτικότητα των περιφερειακών αλυσίδων εφοδιασμού.

Επιπλέον, σημείωσε τη δομή ιδιοκτησίας της εταιρείας για τον αγωγό, η οποία ενσωματώνει την αραβική συνεργασία με επικεφαλής την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, με τη συμμετοχή των ΗΑΕ, του Κουβέιτ και του Κατάρ. Τόνισε ότι τα οφέλη του αγωγού εξακολουθούν να εξαρτώνται από το αν το πετρέλαιο θα φτάσει πρώτα στις θαλάσσιες οδούς, καθιστώντας τον συμπλήρωμα και όχι πλήρη αντικατάσταση του Στενού του Ορμούζ.

Επισημαίνει επίσης ότι ο αγωγός εκτείνεται από την Άιν Σούχνα στον Κόλπο του Σουέζ έως το Σίντι Κερίρ στις ακτές της Μεσογείου στην Αλεξάνδρεια και αποτελεί εναλλακτική λύση σε σχέση με τη Διώρυγα του Σουέζ για τη μεταφορά πετρελαίου από την περιοχή του Αραβικού Κόλπου στις ακτές της Μεσογείου, εξηγώντας ότι ο αγωγός έχει μήκος 320 χλμ. και χωρητικότητα 2,5 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.

Από την πλευρά του, ο Δρ. Ahmed Kandil, επικεφαλής της Μονάδας Διεθνών Σχέσεων και του Προγράμματος Ενεργειακών Σπουδών στο Κέντρο Μελετών Al-Ahram, τόνισε τη μεγάλη σημασία του αιγυπτιακού ρόλου στην υποστήριξη της υπέρβασης τυχόν σοβαρών διαταραχών που ενδέχεται να επηρεάσουν τις εξαγωγές πετρελαίου των χωρών του Κόλπου, ιδίως υπό το πρίσμα σεναρίων κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ, περιγράφοντας αυτή τη συνεργασία ως ένα προηγμένο επίπεδο στρατηγικού συντονισμού για την αντιμετώπιση αναδυόμενων προκλήσεων.

Ο Καντίλ εξηγεί ότι η ετοιμότητα του Καΐρου να διευκολύνει τη μεταφορά πετρελαίου μέσω του «SUMED» συμβάλλει άμεσα στη σταθερότητα των παγκόσμιων τιμών και περιέχει ανησυχίες για την ασφάλεια του εφοδιασμού, ιδίως για τους καταναλωτές στην Ευρώπη.

Πρόσθεσε ότι αυτό το βήμα υπογραμμίζει την αποτελεσματικότητα των αιγυπτιακών υποδομών και την ικανότητά τους να προσαρμόζονται σε ξαφνικές αλλαγές στο διεθνές ενεργειακό τοπίο.

• Ο Καντίλ τονίζει ότι αυτές οι εξελίξεις εξυπηρετούν τον στρατηγικό στόχο της Αιγύπτου να γίνει περιφερειακός κόμβος εμπορίου ενέργειας, επωφελούμενη από το δίκτυο αγωγών της, τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης, τις μονάδες υγροποίησης και τη Διώρυγα του Σουέζ.

Παρά τον ισχυρισμό του ότι το Στενό του Ορμούζ είναι μια παγκόσμια πλωτή οδός που δεν μπορεί να αντικατασταθεί πλήρως, βλέπει τον αγωγό Sumed ως μια πρακτική και αποτελεσματική εναλλακτική λύση για ένα ζωτικό μέρος των εξαγωγών του Κόλπου που φορτώνονται από λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας, αποφεύγοντας έτσι τους κινδύνους διέλευσης από τεταμένες περιοχές.

Κατέληξε τονίζοντας ότι η αιγυπτιακή κίνηση σε αυτή την κρίσιμη στιγμή αντικατοπτρίζει τη διεθνή ευθύνη και εδραιώνει τη θέση του Καΐρου ως αξιόπιστου εταίρου που συμβάλλει αποτελεσματικά στη σταθερότητα του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και στην ενεργειακή ασφάλεια στις πιο δύσκολες συνθήκες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, η ναυτιλιακή κίνηση στο Στενό του Ορμούζ έχει μειωθεί σημαντικά, μετά τις ιρανικές απειλές κατά των πλοίων, γεγονός που οδήγησε σε αισθητή αύξηση των τιμών του πετρελαίου.

Ο ΑΓΩΓΟΣ SUMED ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ

Ο αγωγός Sumed (Suez-Mediterranean Pipeline) είναι ένας στρατηγικής σημασίας πετρελαιαγωγός στην Αίγυπτο, ο οποίος μεταφέρει αργό πετρέλαιο από την Ερυθρά Θάλασσα (Κόλπος του Σουέζ) στη Μεσόγειο Θάλασσα. Αποτελεί μια κρίσιμη εναλλακτική διαδρομή για τη μεταφορά πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο προς την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, παρακάμπτοντας ή συμπληρώνοντας τη Διώρυγα του Σουέζ.

Βασικά Χαρακτηριστικά και Στοιχεία:

• Διαδρομή: Εκτείνεται περίπου 320 χιλιόμετρα (200 μίλια) μέσα στην Αίγυπτο, ξεκινώντας από τον τερματικό σταθμό Ain Sukhna στην Ερυθρά Θάλασσα και καταλήγοντας στον τερματικό σταθμό Sidi Kerir, δυτικά της Αλεξάνδρειας στη Μεσόγειο.
• Δομή: Αποτελείται από δύο παράλληλες γραμμές διαμέτρου 42 ιντσών.
• Χωρητικότητα: Έχει τη δυνατότητα μεταφοράς περίπου 2,5 έως 2,8 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου την ημέρα.
• Στρατηγική Σημασία: Επιτρέπει τη μεταφορά πετρελαίου από υπερ-δεξαμενόπλοια (VLCC) που είναι πλήρως φορτωμένα και δεν μπορούν να διέλθουν από τη Διώρυγα του Σουέζ λόγω περιορισμών βάθους.
• Ιδιοκτησία: Ανήκει στην Arab Petroleum Pipelines Company (SUMED), μια κοινοπραξία στην οποία συμμετέχουν η Αίγυπτος (EGPC – 50%), καθώς και εταιρείες από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ και το Κατάρ.

Όταν τα πλοία δεν μπορούν να περάσουν από τη Διώρυγα, εκφορτώνουν μέρος του πετρελαίου τους στον τερματικό σταθμό Ain Sukhna, το πετρέλαιο μεταφέρεται μέσω του αγωγού στο Sidi Kerir, και εκεί επαναφορτώνεται σε δεξαμενόπλοια για να συνεχίσει το ταξίδι του, μειώνοντας το κόστος και τον χρόνο μεταφοράς

Υιοθετώντας πλήρως την εισαγγελικής πρόταση το δικαστήριο καταδίκασε τους κατηγορούμενους κατά περίσταση για εγκληματική οργάνωση ένταξη διεύθυνση, ανθρωποκτονία από πρόθεση, οπλοκατοχή και άλλες επιμέρους πράξεις.

Παρούσα στη δικαστική αίθουσα ήταν η Μάγδα Φύσσα ενώ στο εδώλιο για να ακούσουν την ετυμηγορία κάθισαν μόνο ο έγκλειστος Ιω. Λαγός και ο Ηλίας Κασιδιάρης, με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους να εκπροσωπούνται από συνηγόρους.

Το δικαστήριο έκανε δεκτά και τις ελαφρυντικές περιστάσεις που είχε αναγνωρίσει το δικαστήριο σε πρώτο βαθμό.

Για Διεύθυνση Εγκληματικής Οργάνωσης ένοχοι κρίθηκαν οι: Νίκος Μιχαλολίακος, Ηλίας Κασιδιάρης, Ιωάννης Λαγός, Χρήστος Παπάς, Ηλίας Παναγιώταρος, Γιώργος Γερμενής και Αρτέμης Ματθαιόπουλος.

Ένοχοι για ένταξη κρίθηκαν οι υπόλοιποι 11 πρώην βουλευτές (Αντώνιος Γρέγος, Ελένη Ζαρούλια, Πολύβιος Ζησιμόπουλος, Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Νίκος Κούζηλος, Δημήτρης Κουκούτσης, Νίκος Μίχος, Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης, Στάθης Μπούκουρας, Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος και Μιχαλης Αρβανίτης.

Μεταξύ των υπολοίπων κατηγορουμένων που καταδικάστηκαν για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση είναι ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς, ο πυρηνάρχης Περάματος Αναστάσιος Πανταζής και ο πυρηνάρχης Νίκαιας Γιώργος Πατέλης.

Σπύρος Σιδέρης

Με άλλα λόγια, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν εμφανίζεται απλώς ως ένας πρόεδρος με αιχμηρή ρητορική, αλλά ως ο πολιτικός που επιχειρεί να μετατρέψει την αμερικανική ηγεμονία από «περιορισμένη από κανόνες» σε δικαίωμα του ισχυρού, ξαναγράφοντας τους όρους της διεθνούς τάξης ώστε να εξυπηρετεί πιο ωμά το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει μετωπική σύγκρουση με θεσμούς, εταίρους και παγιωμένες αρχές.

Η «λογική» της ανατροπής: από τους κανόνες στην ισχύ

Οι κινήσεις Τραμπ δεν στοχεύουν στη «μοιρασιά σφαιρών επιρροής», αλλά στο αντίθετο: στη διάσωση και ενίσχυση της αμερικανικής ηγεμονίας. Η αφετηρία είναι οικονομική: οι ανοικτές αγορές και η ελεύθερη εμπορική τάξη επιτάχυναν την άνοδο ανταγωνιστών, με πρώτον την Κίνα, ενώ η μακρά περίοδος «εύκολου χρήματος» εξάντλησε τα όριά της.

Έτσι, ο Τραμπ φέρεται να επιλέγει μια στρατηγική «αναγκαστικού επαναπατρισμού» ισχύος: περιορισμό της ελευθερίας εμπορίου, υποχώρηση του σεβασμού στην κυριαρχία τρίτων και αντικατάσταση των κανόνων από το δικαίωμα του ισχυρού.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται ιδέες όπως οι δευτερογενείς δασμοί, οι πιέσεις σε χώρες-αγοραστές «ανεπιθύμητων» ενεργειακών πόρων και μια συνολική προσπάθεια να ξαναγραφούν οι εμπορικές σχέσεις υπέρ των ΗΠΑ, όχι μέσω ανταγωνιστικότητας αλλά μέσω εξαναγκασμού.

Ενέργεια, θαλάσσιες οδοί, τεχνολογία: τα τρία «κλειδιά»

Τρεις είναι οι άξονες στους οποίους θα επιδιωχθεί να «κλειδώσει» η αμερικανική πρωτοκαθεδρία: πρώτον, να μη μπορέσει καμία χώρα να ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε υψηλή τεχνολογία και διάστημα· δεύτερον, να παραμείνουν υπό αμερικανικό έλεγχο οι βασικές θαλάσσιες οδοί και κρίσιμες περιοχές ενεργειακών πόρων· τρίτον, να συντηρείται μια κατάσταση αλληλοεξουθενωτικών ανταγωνισμών ανάμεσα σε μεγάλους παίκτες, ώστε να μην εμφανιστεί ένας συνεκτικός αντίπαλος πόλος.

Στην ίδια λογική «θεσμικής παράκαμψης» εντάσσεται και η ιδέα ενός εναλλακτικού μηχανισμού διαχείρισης συγκρούσεων –ενός «Συμβουλίου Ειρήνης» ως υποκατάστατου ή αντίβαρου του ΟΗΕ– όπου, αντί για συλλογική αρχιτεκτονική, θα δεσπόζει ουσιαστικά μία δύναμη.

Ευρώπη ως «αδύναμος κρίκος»

Ιδιαίτερη θέση κατέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Τραμπ δεν βλέπει την Ευρώπη ως ισότιμο εταίρο του «Δυτικού στρατοπέδου», αλλά ως οικονομικό χώρο που μπορεί να μετατραπεί σε εξαρτημένη αγορά: με αυξημένες αγορές αμερικανικών προϊόντων (ειδικά αμυντικών), με πιέσεις που ενισχύουν την αποβιομηχάνιση και με ενθάρρυνση εσωτερικών ρωγμών, ώστε να είναι ευκολότερη η διαπραγμάτευση «διμερώς» και όχι με έναν ενιαίο ευρωπαϊκό παίκτη.

Οι ευρωπαϊκές φωνές –από το Λονδίνο έως πολιτικούς όπως ο Φρίντριχ Μερτς– που θεωρούν ότι μπορεί να υπάρξει επιστροφή σε ένα σχήμα «χρήσιμων, έστω και νεότερων, εταίρων» φαντάζει πλέον μακρινό. Όσο αυξάνονται οι αμερικανικές «επιτυχίες», τόσο θα σκληραίνει η γραμμή έναντι της Ευρώπης.

Η Ρωσία στο «σταυροδρόμι» των δύο σχολών στην Ουάσινγκτον

Για τη Ρωσία, δύο είναι οι ανταγωνιστικές σχολές σκέψης στις ΗΠΑ. Η πρώτη, «γερακίσια», αντιμετωπίζει τη Μόσχα ως δομικό ανταγωνιστή σε ενέργεια, όπλα, πυρηνική ισορροπία και –κυρίως– ως κρίσιμο κρίκο σε κάθε δυνητική αντι-αμερικανική σύγκλιση με την Κίνα. Σε αυτό το πρίσμα, η Ρωσία γίνεται στόχος «στρατηγικής αποδυνάμωσης», ακόμη και με εργαλεία οικονομικού πολέμου, κυρώσεων και πίεσης σε τρίτους.

Η δεύτερη σχολή θεωρεί ότι, για να περιοριστεί η Κίνα, οι ΗΠΑ χρειάζονται τουλάχιστον ρωσική ουδετερότητα. Επιπλέον, αποδίδεται στον Τραμπ ένα τακτικό κίνητρο: να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που «κλείνει» τη σύγκρουση στην Ουκρανία και κερδίζει εσωτερικούς πόντους, ενώ δοκιμάζει να εντάξει τη Μόσχα σε μια νέα αρχιτεκτονική συναλλαγών και ισορροπιών.

Η Ουκρανία ως καθρέφτης της νέας λογικής

Το παράδοξο, είναι ότι ενώ η νέα γραμμή Τραμπ μπορεί να συνιστά υπαρξιακή απειλή για Ευρώπη και Ρωσία, οι δύο πλευρές παραμένουν παγιδευμένες σε λογική πλήρους σύγκρουσης.

Η συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία ενισχύει τους «σκληρούς» στην Ουάσινγκτον, δένει περισσότερο την Ευρώπη στο αμερικανικό άρμα και αυξάνει τον κίνδυνο κλιμάκωσης, ακόμη και στα άκρα της πυρηνικής αποτροπής. Ως ένδειξη της έντασης, οι τοποθετήσεις του Ντμίτρι Μεντβέντεφ περί κινδύνου γενικευμένης σύγκρουσης, σε μια ρητορική που λειτουργεί ταυτόχρονα ως προειδοποίηση και ως μοχλός πίεσης.

Τι μένει όταν «τελειώνει» ο κανόνας;

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή δεν είναι η συμφωνία ή η διαφωνία με τα συμπεράσματα αυτά, αλλά η περιγραφή ενός κόσμου όπου οι διεθνείς θεσμοί μετατρέπονται από κανόνες σε εργαλεία. Η εσωτερική νομιμοποίηση στο εσωτερικό των χωρών –ιδίως των ΗΠΑ– γίνεται κεντρική μεταβλητή: μια αποτυχημένη επιχείρηση, μεγάλες απώλειες ή οικονομική αναταραχή μπορούν να αλλάξουν πορεία.

Αντίστροφα, μια σειρά «γρήγορων νικών» μπορεί να παγιώσει ένα νέο δόγμα, ανεξάρτητα από το αν στο τιμόνι βρίσκεται ο Τραμπ ή ένας διάδοχος (δημοκρατικός ή ρεπουμπλικάνος) που θα επιλέξει να διατηρήσει την ίδια αρχιτεκτονική ισχύος.

Σε αυτό το σενάριο, ο κόσμος δεν επιστρέφει απλώς σε «σφαίρες επιρροής». Πηγαίνει προς μια πιο ωμή εκδοχή ηγεμονίας, όπου το διεθνές δίκαιο και οι πολυμερείς μηχανισμοί λειτουργούν όσο δεν εμποδίζουν την ισχύ. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο διακύβευμα: αν η διεθνής κοινότητα αποδεχθεί ως «νέο φυσικό νόμο» το δικαίωμα του ισχυρού, τότε η «σκακιέρα» δεν αλλάζει μόνο πιόνια. Αλλάζει κανόνες.

Ο Μοτζτάμπα Χοσεϊνί Χαμενεΐ γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1969 στη Μασχάντ του Ιράν. Σπούδασε Θεολογία και εκπαιδεύτηκε στο σεμιναριακό κέντρο του Κομ, όπου δίδαξαν μεταξύ άλλων και κορυφαίοι σιίτες θεολόγοι.

Διατέλεσε μέλος των Φρουρών της Επανάστασης και το 2009 ενεπλάκη στην ηγεσία των παραστρατιωτικών δυνάμεων Basij για την καταστολή των διαδηλώσεων, μετά την αμφιλεγόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Παρά το σημαντικό του «παρασκήνιο» στον κόσμο της εξουσίας, δεν κατείχε ποτέ επίσημο κρατικό αξίωμα υψηλού επιπέδου. Πολλοί παρατηρητές τον θεωρούν ως μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες πίσω από τα φώτα στην ιρανική εξουσία, με σημαντικές διασυνδέσεις στους Φρουρούς της Επανάστασης και στο θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων.

Residents in Tehran chanted “Death to Mojtaba” from their homes shortly after Ali Khamenei’s son Mojtaba was named Iran’s new Supreme Leader on Tuesday, according to videos circulating on social media. pic.twitter.com/GLee3MvYvE

— Iran International English (@IranIntl_En) March 3, 2026

Πριν από τον θάνατο του πατέρα του, αναφερόταν συχνά ως πιθανός υποψήφιος για τον ρόλο του Ανώτατου Ηγέτη -μολονότι αυτό θα αποτελούσε ρήξη με την ιρανική παράδοση και τις αρχές της σιίτικης ιεραρχίας, που αποφεύγει την «κληρονομική» διαδοχή.

Η ιδέα μιας μετάβασης εξουσίας από πατέρα σε γιο, σε μια χώρα που κατέρριψε μοναρχίες το 1979, θεωρείται από πολλούς Ιρανούς και αναλυτές αντιδημοκρατική -ή μη συμβατή με τις θεολογικές αρχές του σιιτικού κατεστημένου.

Ο 57χρονος διάδοχος του Χαμενεΐ είναι ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους και ισχυρούς ανθρώπους «πίσω από τα παρασκήνια» στην πολιτική και στρατιωτική ελίτ του Ιράν -θεολόγος και γιος του μακροβιότερου ηγέτη της χώρας- και πλέον κεντρικό πρόσωπο στις εξελίξεις.

Η επιλογή του διαδόχου του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ προβλέπεται ρητά από το Σύνταγμα του Ιράν και αποτελεί αρμοδιότητα της Συνέλευσης των Ειδικών, του ίδιου οργάνου που είχε αναδείξει τον ίδιο στην ηγεσία το 1989.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο διάδοχος του ανώτατου ηγέτη πρέπει να επιλεγεί από τη Συνέλευση των Ειδικών (Assembly of Leadership Experts).

Πρόκειται για σώμα 88 κληρικών, οι οποίοι -τυπικά- εκλέγονται από τον λαό κάθε οκτώ χρόνια. Στην πράξη, ωστόσο, δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν μόνο κληρικοί που θεωρούνται απολύτως πιστοί στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Η πλειονότητα των σημερινών μελών της Συνέλευσης χαρακτηρίζεται από σκληροπυρηνικές θέσεις, αντίστοιχες με εκείνες του Χαμενεΐ. Το Σύνταγμα ορίζει ότι οι κληρικοί αυτοί οφείλουν να επιλέξουν νέο Ανώτατο Ηγέτη το συντομότερο δυνατό -όπερ και εγένετο…

Νίκος Γιαννόπουλος

Αν και οι περισσότερες “δεύτερες” δουλειές αμείβουν τον εργαζόμενο με “μαύρα χρήματα”, η τάση της δεύτερης εργασίας έχει καταγραφεί ήδη σε μεγάλη διεθνή έρευνα. H WorkMonitor, με δείγμα 750 εργαζόμενους στην Ελλάδα και συνολικά 27.000 παγκοσμίως, διαπίστωσε ότι το 51% των εργαζόμενων στην Ελλάδα δηλώνει ότι έχει παραπάνω από μία δουλειά ή σχεδιάζει να βρει μία τέτοια το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Αν το ποσοστό σας φαίνεται μεγάλο, έχετε δίκιο. Είναι πράγματι. Διότι ο παγκόσμιος μέσος όρος διαμορφώνεται στο 40% (τουλάχιστον στις χώρες που έγινε η έρευνα) κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα έσπασε και αυτό το αρνητικό κοντέρ. Την ίδια ώρα όμως στα επίσημα στοιχεία δεύτερη δουλειά φαίνεται να έχει μόλις το 1,4% των εργαζόμενων (δεύτερη δουλειά ως μισθωτός, όχι ως ελεύθερος επαγγελματίας με μπλοκάκι).

Ακόμα και αυτοί πάντως που ίσως δεν σκοπεύουν να αναζητήσουν και άλλη παράλληλη θέση εργασίας, φροντίζουν να αυξήσουν τις ώρες της απασχόλησής τους στην νυν εργασία τους. Γιατί; Διότι πολύ απλά αναζητούν έξτρα χρήματα για το μήνα τους, διαπιστώνοντας ότι το κόστος ζωής ανεβαίνει συνεχώς.

Ακόμα όμως και αν υπολογίσουμε τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, θα διαπιστώσουμε ότι και πάλι οι Ελληνες παίρνουν χρυσό μετάλλιο (αναζητώντας, πάντα, περισσότερες αποδοχές. Η ίδια η Eurostat έχει καταγράψει ότι 1 στους 5 εργαζόμενους στην Ελλάδα δουλεύει περισσότερες από 45 ώρες την εβδομάδα. Ο δείκτης είναι ο υψηλότερος στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Που είναι άραγε η Bild και οι άλλες λαϊκίστες εφημερίδες της Βόρειας Ευρώπης που ισχυρίζονταν παλαιότερα ότι οι Ελληνες δουλεύουν λίγο;

Το 40ώρο στην Ελλάδα τείνει προς έκλειψη, άσχετα από τι δηλώνεται πραγματικά στην Εργάνη και στα επίσημα έγγραφα. Υπάρχει και η σκληρή πραγματικότητα.

Εφόσον θέλουμε να μιλήσουμε για την κοινωνική διάσταση του φαινομένου δεν μπορούμε παρά να ισχυριστούμε ότι: η πίεση του υψηλού κόστους ζωής, η επισφάλεια και οι περιορισμένες ευκαιρίες ανεξάρτητης εργασίας αναγκάζουν πολλούς να παρατείνουν το ωράριο τους ή να αναζητούν παράλληλες εργασίες εκτός επίσημης καταγραφής.

Αυτό δεν γίνεται να μην έχει επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, στην οικογενειακή ζωή και στην κοινωνική συνοχή. Η καθημερινή πραγματικότητα του ελληνικού εργατικού δυναμικού αποτυπώνει ένα μοντέλο εργασίας που σπάνια ανιχνεύεται δημοσίως, αλλά γίνεται αισθητό σε κάθε σπίτι και κοινότητα. Αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας και να ακούσουμε ιστορίες ανθρώπων που βρίσκονται στον κύκλο μας.

Η εικόνα αυτή φέρνει στο φως την ανάγκη για αναθεώρηση της εργασιακής κουλτούρας στην Ελλάδα.

Δεν αρκεί μόνο η μείωση των φόρων ή η αύξηση του κατώτατου μισθού, στοιχεία που η κυβέρνηση ευαγγελίζεται συνέχεια. Απαιτείται πολιτική που να προστατεύει τον χρόνο των εργαζομένων και να περιορίζει την υπερβολική απασχόληση.

Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν τη στατιστική πλευρά, αλλά η κοινωνική πραγματικότητα, όπως πάντα, υπερβαίνει τα νούμερα. Ο διάλογος για την ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής και η ενίσχυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι κρίσιμες προτεραιότητες για μια κοινωνία που θέλει να παραμείνει βιώσιμη.

Το θέμα είναι παράλληλα και το μοντέλο εργασίας που επιθυμούμε να ακολουθήσουμε. Πριν από μερικές ημέρες ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς “γκρίνιαξε” γιατί οι Γερμανοί δεν παράγουν πολύ. “Κατηγόρησε” γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, το μοντέλο της τετραήμερης εργασίας και υπονόησε ότι οι Κινέζοι εργαζόμενοι παράγουν περισσότερο έχοντας βέβαια λιγότερο ελεύθερο χρόνο.

Με λίγα λόγια ο Γερμανός καγκελάριος έσπασε με μερικές λέξεις το κοινωνικό συμβόλαιο που χαρακτήριζε τις ευρωπαϊκές κοινωνίες από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το συμβόλαιο αυτό προέβλεπε ισορροπία μεταξύ της εργασίας και της προσωπικής ζωής. Δουλειά για καλύτερη ποιότητα ζωής, όχι ζωή απλώς για να δουλεύουμε, να παράγουμε και να καταναλώνουμε.

Η βίλα με θέα τον κόλπο της Σούδας

Ο 36χρονος, γεωργιανής καταγωγής με αζέρικες ρίζες, είχε μισθώσει για τρεις μήνες – έως και τις 16 Μαΐου – βίλα μεταξύ Απτέρων και Καλαμίου, με ανεμπόδιστη θέα στον κόλπο της Σούδας. Η επιλογή του σημείου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχών, υποδηλώνει πρόθεση μακροχρόνιας εγκατάστασης και συνεχούς επιτήρησης των κινήσεων της αμερικανικής βάσης.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στους ερευνητές μία φράση που φέρεται να είπε σε ανύποπτο χρόνο:
«Το παγωτό είναι πολύ ωραίο στην Κρήτη.»

Η ίδια ακριβώς διατύπωση είχε χρησιμοποιηθεί – επίσης εκτός συγκειμένου – από Αζέρο που είχε συλληφθεί το περασμένο καλοκαίρι. Οι αρχές εξετάζουν αν πρόκειται για κωδικοποιημένο μήνυμα επικοινωνίας.

Το προφίλ και η παρακολούθηση από την ΕΥΠ

Ο Σαμίρ Γ. δήλωνε οδηγός νταλίκας, ωστόσο οι αρμόδιοι εκτιμούν ότι εμφανίζεται εκπαιδευμένος στο πώς να αντιδρά σε ενδεχόμενη σύλληψη. Πληροφορίες αναφέρουν ότι φέρεται να έχει λάβει παρόμοια εκπαίδευση με 26χρονο Αζέρο που συνελήφθη στη Σούδα και ακόμη έναν στην Κύπρο την ίδια περίοδο.

Το γεγονός ότι μιλά περσικά και αραβικά θεωρείται από τις αρχές ένδειξη υψηλότερου επιπέδου επιχειρησιακής προετοιμασίας.

Από τις 3 Φεβρουαρίου, όταν αφίχθη από τη Γερμανία στην Αθήνα και στη συνέχεια στα Χανιά, βρισκόταν υπό 24ωρη παρακολούθηση από την ΕΥΠ. Διέμενε αρχικά σε ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης, με θέα στον κόλπο της Σούδας, ακολουθώντας καθημερινά το ίδιο μοτίβο: πρωινή έξοδος με καπέλο και γυαλιά, ανάβαση σε υπερυψωμένα σημεία και φωτογράφιση της βάσης και του ναυστάθμου.

Στη συνέχεια επέστρεφε στο δωμάτιό του και έβγαινε μόνο βραδινές ώρες για φαγητό, σε συγκεκριμένα σημεία. Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, δεν είχε καμία επαφή με άλλα άτομα κατά τη διάρκεια της παραμονής του.

Η βίλα, το Peugeot 208 και η αναχώρηση

Η μίσθωση της βίλας έγινε με καταβολή μετρητών, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι σκόπευε να τη χρησιμοποιήσει ως κέντρο επιχειρήσεων για μεγάλο διάστημα.

Στις 24 Φεβρουαρίου νοίκιασε Peugeot 208, με στόχο – σύμφωνα με τις αρχές – να εντοπίσει διαφορετικά σημεία λήψης φωτογραφιών, ιδίως μετά την άφιξη αμερικανικού αεροπλανοφόρου στην περιοχή.

Για λόγους που ερευνώνται, με την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα. Όταν κινήθηκε προς το αεροδρόμιο, η ΕΥΠ ενημέρωσε την Αστυνομία και ακολούθησε η σύλληψή του.

Το ειδικό λογισμικό και η Αντιτρομοκρατική

Κομβικό στοιχείο της υπόθεσης αποτελεί ειδικό λογισμικό επικοινωνίας, το οποίο – σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις – παραπέμπει σε εκείνο που χρησιμοποιούσαν οι Αζέροι που είχαν συλληφθεί σε Κρήτη και Κύπρο, για αποστολή φωτογραφιών και πληροφοριών, πιθανόν προς σύνδεσμο στο Ιράν.

Η έρευνα περνά πλέον στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, η οποία έχει κατασχέσει κινητό τηλέφωνο και φωτογραφική μηχανή. Θα πραγματοποιηθεί πλήρης ψηφιακή ανάλυση για την ανάκτηση όλου του καταγεγραμμένου υλικού, των κλήσεων και των μηνυμάτων μέσω εφαρμογών, προκειμένου να διαπιστωθεί το εύρος της δραστηριότητάς του και τυχόν διασυνδέσεις.