Θα μπορούσε να αναρωτηθεί, λοιπόν, κανείς γιατί εγείρεται από το περιβάλλον του Νίκου Ανδρουλάκη ζήτημα σχετικά με την πιθανότητα (χωρίς ακόμα να έχει εκδηλωθεί κάποια κίνηση) ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας να θέσει υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος στις διεργασίες που θα οριστικοποιηθούν τις επόμενες μέρες με πρωτοβουλία του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ο εκπρόσωπος Τύπου Θανάσης Γλαβίνας (από τους πιό στενούς συνεργάτες του κ. Ανδρουλάκη) “συνέστησε” στον Χάρη Δούκα να παραμείνει στον δήμο. “Δόκιμο θα ήταν να μείνει στον δήμο, εξελέγη πριν από έξι μήνες και έχει τεσσεράμιση χρόνια μπροστά του”, είπε με νόημα.

Ουδεμία νύξη για άλλους που τοποθετήθηκαν παρόμοια με όσα είπε ο κ. Δούκας στην “Καθημερινή” σχετικά με την ανάγκη να εκκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες εκλογής νέας ηγεσίας. Ούτε για τον “επισπεύδοντα” Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, ούτε για τον Παύλο Γερουλάνο, ούτε για τον Παύλο Χρηστίδη και τον Μανώλη Χριστοδουλάκη. Η εστίαση στο πρόσωπο του Χάρη Δούκα δείχνει δύο πράγματα: ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει μάλλον αποφασίσει να κάνει το βήμα, και ότι εκείνος είναι που φοβάται…

Στην πρόσφατη δημοσκόπηση της Opinion Poll για το libre, υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον εύρημα που μάλλον εξηγεί την επιλογή -δια του κ. Γλαβίνα- του Νίκου Ανδρουλάκη να αναγορεύσει πρόωρα σε αντίπαλό του τον Χάρη Δούκα.

Μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, στο ερώτημα ποιός πρέπει να ηγηθεί ενός σχήματος εκλογικής συμπόρευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, το 65% απαντά ότι επικεφαλής πρέπει να είναι “τρίτο πρόσωπο”. Δεδομένου ότι η έρευνα διεξήχθη αμέσως μετά τις ευρωεκλογές -στη βάση του ποσοστού που συγκέντρωσε το ΠΑΣΟΚ-, αλλά ενώ ακόμα δεν είχε φουντώσει η συζήτηση για αλλαγή ηγεσίας, το αποτέλεσμα δείχνει πως οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του δεν προκρίνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη για την ηγεσία ενός τέτοιου νέου φορέα.

Μπορεί ο Χάρης Δούκας;

Στο παραπάνω ερώτημα ουδείς μπορεί να προτάξει βεβαιότητα. Οι πρώτοι έξι μήνες του Χάρη Δούκα στον δήμο Αθηναίων είχε καλές και προβληματικές στιγμές, ωστόσο σχεδόν κατά γενική ομολογία είναι ένας “πολιτικός” δήμαρχος με σαφές ιδεολογικό πρόσημο (κεντροαριστερό) αλλά και μετριοπάθεια. Συσπειρώνει σε μεγάλο βαθμό τις παρατάξεις της αριστερής σντιπολίτευσης που επιδεικνύουν ανοχή απέναντί του, έχει δε τιμήσει σχεδόν απόλυτα την προγραμματική του συμφωνία με την “Ανοικτή Πόλη” (ΣΥΡΙΖΑ) και προσωπικά με τον Κώστα Ζαχαριάδη που μιλά με τα καλύτερα λόγια για την “συνύπαρξή” τους στο δήμο.

Θα μπορούσε ίσως να του ασκήσει κανείς κριτική σχετικά με κάποιες μεγαλεπήβολες δεσμεύσεις του πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, ωστόσο όσοι το κάνουν θα έπρεπε να θυμηθούν την τεράστια περιπέτεια που έζησε η Αθήνα επί θητείας Μπακογιάννη. Οι πληγές του “Μεγάλου Περιπάτου” παραμένουν ακόμα ανοικτές στο κέντρο της πόλης. Από την άλλη προχωρούν έστω και με βραδείς ρυθμούς αρκετές νέες πολιτικές για το πράσινο και την κοινωνική στέγη.

Το ερώτημα, ωστόσο, που τίθεται εάν μπορεί να είναι ο Χάρης Δούκας και δήμαρχος και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ή ακόμα και ενός ενιαίου σχήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, η απάντηση είναι “γιατί όχι;”. Πρόκειται για ένα νέο και άφθαρτο πρόσωπο, συμπυκνώνει το νόημα της ανασύστασης μιας μεγάλης κεντροαριστεράς, μπορεί να γίνει αποδεκτός και στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ και, φυσικά, σε αυτή του ΠΑΣΟΚ και δημιουργεί προσδοκίες. Εάν αποτινάξει, μάλιστα, κάποιες συμπεριφορές στο ευρύτερο περιβάλλον του που τον κρατούν σε περίκλειστο και λίγο “αφ ‘ υψηλού” επίπεδο και γίνει πιο “γήϊνος”, τότε μάλλον μπορεί να δράσει ενωτικά.

Στη διάσκεψη, πάντως, του Ινστιτούτου Τσίπρα, ο δήμαρχος Αθηναίων και ο Γιώργος Παπανδρέου θα είναι, ως φαίνεται, οι “guest stars”. Κι αυτό δεν είναι μία τυχαία επιλογή του Αλέξη Τσίπρα.

Ο κ. Ολάντ θα βρεθεί στην Αθήνα και υπό τη νέα, πλέον, ιδιότητά του: αυτή του υποψηφίου βουλευτή του νεοσυσταθέντος “Λαϊκού Μετώπου”.

Οι προοδευτικές δυνάμεις της Γαλλίας έφτασαν την περασμένη Παρασκευή σε οριστική συμφωνία για την κάθοδο με κοινό πρόγραμμα στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, με το όνομα «Λαϊκό Μέτωπο».
Με τις ανακοινώσεις τους επισημοποιήθηκε αυτό που είχε ανακοινωθεί την επόμενη ημέρα των ευρωεκλογών ως μια πρώτη πολιτική αντίδραση στην τρομακτική άνοδο της ακροδεξιάς της Μαρίν Λεπέν.

Σοσιαλιστές, Πράσινοι, Κομμουνιστικό Κόμμα και Ανυπότακτη Γαλλία (Μελανσόν) αναφέρουν στην ανακοίνωση ότι συμφωνήθηκε μια λίστα με κοινούς υποψήφιους, αλλά και ένα πολιτικό πρόγραμμα για τις πρώτες εκατό ημέρες στην κυβέρνηση.

«Η άνοδος της Εθνική Συσπείρωσης στην εξουσία δεν είναι, πλέον, κάτι δεδομένο» αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Το γεγονός ότι ένας πρώην πρόεδρος Δημοκρατίας αποφασίζει να κατέλθει ως απλός υποψήφιος βουλευτής έχει αναμφίβολα συμβολικό χαρακτήρα και αναδεικνύει την κρισιμότητα της εκλογικής ανάμετρησης έναντι της επελαύνουσας Λεπέν και του καταρρέοντος Εμανουέλ Μακρόν. Το μήνυμα του Ολάντ προς τους Γάλλους είναι σαφές: “στον β’ γύρο των βουλευτικών εκλογών ψηφίστε τον υποψήφιο που είναι αντίπαλος της “Εθνικής Συσπείρωσης””. Δηλαδή, είτε είναι κομμουνιστής, είτε σοσιαλιστής, είτε του Μελανσόν.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι το διακύβευμα να μην νικήσει η Λεπέν στις γαλλικές εθνικές εκλογές είναι απείρως σημαντικότερο για την Γαλλία και την Ευρώπη από οποιαδήποτε αναλογία με τους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ελλάδα μετά τις ευρωεκλογές. Όμως, κι εδώ, δεν πρέπει να υποτιμάται ο κίνδυνος που απορρέει από το ακλόνητο “η φύση απεχθάνεται το κενό”.

Διότι, το ζητούμενο δεν είναι να μην κερδίσει τις επόμενες εκλογές -όποτε γίνουν- η Ν.Δ, αυτό είναι ο δεδομένος θεμιτός πολιτικός στόχος για κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης. Κρισιμότερο, όμως, είναι η αδυναμία των βασικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, να συμφωνήσουν σε συμπόρευση, να ανοίξει διάπλατα τον δρόμο για την ακόμα μεγαλύτερη άνοδο των κομμάτων δεξιά της Ν.Δ και την συγκρότηση ενός πόλου που θα συγκεντρώνει περισσότερο από το περίπου 20% που έλαβε στις ευρωεκλογές και αν και κατακερματισμένος θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι αποτελεί την πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση. Ο δε κατακερματισμός δεν πρέπει να θεωρείται νομοτελειακός…

Comfort zone και ναρκισσισμοί

Ο Γάλλος πρόεδρος, λοιπόν, βγαίνει από την “comfort zone” του ύπατου αξιώματος που υπηρέτησε, και διακινδυνεύει ακόμα και να ηττηθεί από τον υποψήφιο της Λεπέν στην εκλογική περιφέρεια στην οποία θα εκτεθεί. Το κάνει για να στείλει το σήμα της συμπόρευσης και της κρισιμότητας της συγκυρίας.

Καθ’ ημάς, τώρα, οι αυτοαποκαλούμενες προοδευτικές δυνάμεις παραμένουν (;) ακόμα στο νεφέλωμα του πολιτικού ναρκισισμού, των εγωϊσμών και της εκπροσώπησης της αυθεντικής έκφρασης έναντι της Ν.Δ. Όσο αυτό συνεχίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να αισθάνεται άνετα στην “τοποθεσία Μαξίμου”.

Η δημοσκόπηση της Opinion Poll για το libre εξήγαγε μερικά σημαντικά συμπεράσματα που προκαλούν ρωγμές σ’ αυτή την αυταρέσκεια του μικρομεγαλισμού στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.

Η βούληση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ είναι καταιγιστική. Κατά μέσο όρο το 75% όσων ψήφισαν τα δύο κόμματα στις ευρωεκλογές επιθυμούν την συγκρότηση πόλου για εκλογική συμπόρευση, προκρίνουν, μάλιστα, και πρόσωπα για την ηγεσία ενός τέτοιου σχήματος

Αναρωτιέται κανείς: όταν ένας Γάλλος πρώην πρόεδρος Δημοκρατίας κατέρχεται ως απλός υποψήφιος βουλευτής θέτοντας σε κίνδυνο την υστεροφημία του, μπορούν να κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τη συγκυρία οι πολυπράγμονες του εγχώριου “προοδευτικού τόξου” -όπως λένε; Μπορούν να συνεχίσουν να επαίρονται δήθεν ότι “εγώ έριξα τον Μητσοτάκη από το 41% στο 28%”, να κάνουν ότι δεν βλέπουν την θηριώδη αποχή των πολιτών, να υπερασπίζονται την αναιμική αυτονομία τους και να καλούν οι μεν τους δε να προσχωρήσουν στο “μεγαλύτερο”, το “ιστορικότερο” κόμμα, το κόκκινο, το πράσινο, το… μενεξεδί;

Δυστυχώς, η απάντηση είναι “ναι, μπορούν”. Οι ηγεσίες εδώ και καιρό τροφοδοτούν την εσωστρέφεια, ενισχύουν την τοξικότητα των “πρατωριανών” ένθεν κακείθεν, αναδεύουν τις όντως δηλητηριώδεις σχέσεις του παρελθόντος ( ευθύνες υπάρχουν και στις δύο πλευρές), θέτουν ανυπέρβλητα προαπαιτούμενα, επιζητούν την κυριαρχία ο ένας επί του άλλου και πάει λέγοντας.

Όμως, οι ίδιοι οι ψηφοφόροι στέλνουν το δικό τους μήνυμα και απαιτούν την υπέρβαση όλων αυτών, τον παραμερισμό των “αντ’ αυτών” και την επικράτηση της κοινής λογικής. Όχι, επαναλαμβάνω, επειδή πρέπει να νικηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ούτε καν επειδή είναι γραμμένο στην πέτρα ότι μία τέτοια συμπόρευση θα οδηγήσει -εφόσον το αποφασίσουν οι πολίτες- σε μία δεδομένα καλύτερη διακυβέρνηση. Αλλά επειδή: α. πρέπει να αποκατασταθεί ο πολιτικός ανορθολογισμός του ενός κυρίαρχου κόμματος εξουσίας, β. να αποκτήσει ισορροπία το πολιτικό σύστημα με έναν πόλο αντιπολιτευτικό ή κυβερνητικό, γ. να περιοριστούν ή και να αποκλειστούν οι πιθανότητες περαιτέρω ανόδου της υπερδεξιάς και ακροδεξιάς, δ. να αισθάνεται πίεση και να βελτιώνει τις επιδόσεις της η σημερινή κυβέρνηση.

Η δημοσκόπηση κατέστησε σαφές πως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε το ΠΑΣΟΚ, μπορεί καθένα μόνο του να αποτελέσει αντίπαλο δέος στη Ν.Δ. Όποιος, υπό τις παρούσες συνθήκες, πιστεύει το αντίθετο δεν είναι αφελής, είναι επικίνδυνος.

Ο χρόνος, τέλος, είναι πολύτιμος. Πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ πρέπει να τρέξουν οι διαδικασίες που θα συμφωνηθούν ώστε το συντομότερο δυνατό να υπάρχει συνομιλητής στην κορυφή και να απελευθερωθούν τα ανώτερα και μεσαία στελέχη να μπορούν να επικοινωνήσουν διατρέχοντας τα κομματικά σύνορα. Αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ, για να πάψουν οι συζητήσεις να γίνονται σε παρακάμερες αλλά στο φως, κι έτσι να “εκπαιδευτούν” στην ανάγκη της συνέργειας όλοι εκείνοι που στήνουν σοσιαλμιντιακά ικριώματα και δικάζουν οτιδήποτε νομίζουν πως εκφεύγει από τις επιθυμίες του αρχηγού.

Και κάτι για το τέλος. Η δημοσκόπηση αναδεικνύει και μία επιπλέον πιθανότητα που καλά θα κάνουν να την λάβουν υπόψη τους οι αρχηγοί και οι “αυλές”.

Επικεφαλής μιας συμπόρευσης είναι μάλλον δίκαιο να είναι ο αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος. Είθισται και είναι λογικό. Όμως, όταν η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων είναι 85.000 ψήφοι (593.000 ο ΣΥΡΙΖΑ, 508.000 το ΠΑΣΟΚ) και δύο ποσοστιαίες μονάδες με το μαύρο σύννεφο της αποχής να καταπλακώνει τα πάντα, κι αυτό που προέχει είναι η συγκρότηση σχήματος και πρότασης εναλλακτικής διακυβέρνησης, ακόμα κι αυτό πρέπει να επαναξιολογείται. Κι αυτό πρέπει να το αποφασίσουν οι ψηφοφόροι της βάσης των δύο ή περισσοτέρων κομμάτων που θα συνεργαστούν, μέσα από διαδικασίες απευθείας εκλογής που ήδη συζητώνται. Κανένας όρος δεν πρέπει να ακυρώνει την προσπάθεια και προς τιμήν του ο Στέφανος Κασσελάκης το άφησε να εννοηθεί- είναι μάλλον βέβαιο πως θα το πράξει και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που θα βγει από την εσωτερική διαδικασία.

Επ΄ αυτού, έχει ενδιαφέρον το παρακάτω εύρημα:

Τρεις στους δέκα ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ απαντούν στο ερώτημα “ποιός να ηγηθεί” …τρίτο πρόσωπο. Μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ το τρίτο πρόσωπο λαμβάνει 65%. Αυτό αφενός δίνει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε πέραν των κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη -ή όποιος εκλεγεί επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ- να διεκδικήσει την ηγεσία ενός νέου σχήματος συμπόρευσης και να είναι υποψήφιος πρωθυπουργός, αφετέρου δίνει και το δικαίωμα στους πολίτες να επιλέξουν ένα άλλο πρόσωπο που θα εκτιμήσουν ότι έχει ενοποιητικά χαρακτηριστικά και καλύτερο προφίλ “πρωθυπουργίσιμου”. Κι εδώ δεν χωρούν εγωϊσμοί, όπως θα μπορούσε να διδάξει ο Φρανσουά Ολάντ και το γαλλικό υπόδειγμα του “Λαϊκού Μετώπου” (σε πολιτικές συμφώνησαν, λιγότερο σε πρόσωπα”…

Κατά τα λοιπά, η έρευνα της Opinion Poll δείχνει τον δρόμο:

Είναι χαρακτηριστικό το εύρημα της έρευνας της Opinion Poll σχετικά με το ό,τι παρά την καθίζηση του εκλογικού ποσοστού της Ν.Δ (28,3%) οι πολίτες θεωρούν πως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, ούτε το ΠΑΣΟΚ, μπορούν καθένα από μόνο του να αντιμετωπίσουν προοπτικά το κυβερνών κόμμα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Όπως φαίνεται από το παρακάτω γράφημα:

Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μόνος του, ούτε το ΠΑΣΟΚ, μπορούν να αμφισβητήσουν ευθέως την πολιτική κυριαρχία της Ν.Δ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με την αίσθηση που επικρατεί με μεγάλη πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα. ‘Οπως προκύπτει από την δhμοσκόπηση της Opinion Poll για το libre, επτά σους δέκα δηλώνουν ότι κανένα από τα δύο κόμματα δεν μπορεί να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Στο σύνολο των ψηφοφόρων, το 71.9% πιστεύει ότι κανένα κόμμα της Κεντροαριστεράς με τον σημερινό του ηγέτη από μόνο του και αν δεν γίνουν αλλαγές  δεν μπορεί στην προοπτική των Βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη. Μόνο το 23.1% έχει αντίθετη άποψη.

Στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει αισθητά υψηλότερο ποσοστό πεποίθησης ( ότι μπορεί το κόμμα τους να νικήσει τη Ν.Δ) της τάξης του 47.4% ότι μπορεί να νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη, ενώ στο ΠΑΣΟΚ αυτή την άποψη την έχει το 25.5%.

Πλειοψηφικό το αίτημα

Το αίτημα για σύγκλιση των δύο χώρων αποκτά, όπως προκύπτει από την μέτρηση για το libre, χαρακτηριστικά ρεύματος στην εκλογική βάση των δύο κομμάτων. Κι αν γι’ αυτή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μπορεί να εξηγήσει κανείς το αποτέλεσμα (περίπου 80%), δεδομένης της “άσκησης” που δοκιμάστηκε (ανεπιτυχώς λόγω άρνησης του Νίκου Ανδρουλάκη) πριν τις προηγούμενες εθνικές εκλογές με την άνοικτή πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για συνεργασίες στη βάση της απλής αναλογικής, γι’ αυτή του ΠΑΣΟΚ το αποτέλεσμα προκαλεί έκπληξη.

Συντριπτικά ποσοστά (πάνω από 70%) διαθέτει στα εκλογικά σώματα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και το ΠΑΣΟΚ η προοπτική σύγκλισης των δύο κομμάτων αλλά και μικρότερων -όπως η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ- στον χώρο της κεντροαριστεράς και στόχο να συγκροτηθεί ανταγωνιστικός πόλος με προοπτική διακυβέρνησης απέναντι στη Ν.Δ. Οι συζητήσεις που έχουν ήδη εκκινήσει σε επίπεδο μεσαίων και ανώτερων στελεχών από τα δύο βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης φαίνεται πως αποτυπώνονται και στην βούληση των πολιτών, σύμφωνα με την δημοσκόπηση του libre.

Το 57.5% της κοινής γνώμης θεωρεί ότι θα ήταν θετική εξέλιξη για την πολιτική ζωή του τόπου η σύγκλιση και συμπόρευση των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και ότι θα την καθιστούσαν υπολογίσιμο αντίπαλο. Αντίθετη άποψη έχει το 38.6%.

Αξίζει να επισημανθεί πως θετική ανταπόκριση με πολύ υψηλά ποσοστά υπάρχει ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ με 79.8% , αλλά και του ΠΑΣΟΚ με 73.5%.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ OPINION POLL ΓΙΑ ΤΟ LIBRE

Τα σενάρια της σύγκλισης

Η αλήθεια είναι πως η εσωστρέφεια που ξέσπασε στο ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και με το αρνητικό φορτίο της μη επίτευξης του στόχου να αναδειχθεί στη δεύτερη θέση δυσχεραίνει κατάτι τις δυνατότητες άμεσης έναρξης προγραμματικού διαλόγου μεταξύ των δύο χώρων. Το πιθανότερο είναι πως οι συζητήσεις θα συνεχισθούν και θα ενταθούν στο επίπεδο των κορυφαίων στελεχών και από τα δύο κόμματα (δύο κρίσιμα πρόσωπα ως προς αυτό είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι Νίκος Παππάς και Μιχάλης Κατρίνης, ενώ ενεργό ρόλο στις συζητήσεις έχει και ο πρώην υπουργός Χάρης Καστανίδης, πρόσωπο που συγκεντρώνει τον σεβασμό της νεότερης γενιάς πολιτικών του ΠΑΣΟΚ αλλά και του πολιτικού προσωπικού του ΣΥΡΙΖΑ), φυσικά και στη δημόσια σφαίρα (ΜΜΕ), όμως μέχρι να οριστικοποιηθούν οι εξελίξεις στη Χαριλάου Τρικούπη (εάν και πότε θα διεξαχθεί έκτακτο συνέδριο και διαδικασία εκλογής νέας ηγεσίας) είναι δύσκολο να υπάρξουν πρωτοβουλίες σε επίπεδο ηγεσιών.

Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να αποκλείεται εντελώς, καθώς τόσο στο περιβάλλον του Στέφανου Κασσελάκη αναπτύσσεται η άποψη περί ανάληψης συμβολικών πρωτοβουλιών άμεσα, όσο και σε αυτό του Νίκου Ανδρουλάκη υπάρχουν σκέψεις “να σηκώσει το τηλέφωνο” ως μία φυγή προς τα μπρος από την εσωστρέφεια.

Τα σενάρια που δεν είναι ακόμα επαρκώς επεξεργασμένα αλλά εχουν τεθεί στο τραπέζι είναι αρκετά, κι αυτό επειδή ο εκλογικός νόμος δεν επιτρέπει την κάθοδο στις βουλευτικές εκλογές συνασπισμού κομμάτων. Άρα, εκ των πραγμάτων αναζητείται διαφορετική πολιτική και εκλογική πλατφόρμα.

Κάποια στελέχη και βουλευτές, κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, επικαλούνται το δοκιμασμένο μοντέλο του ΚΙΝ.ΑΛ, της συμφωνίας, δηλαδή, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ, ΚΙΔΗΣΟ κ.ά, το 2018, που εξέλεξε με απευθείας εκλογή πρόεδρο την αείμνηστη Φώφη Γεννηματά και κατήλθε στις εκλογές του 2019 συγκεντρώνοντας 8,1%.

Κεντρικά στελέχη και των δύο κομμάτων αναφέρονται στο “μοντέλο Δούκα”, την προγραμματική συμφωνία, δηλαδή, των παρατάξεων του Χάρη Δούκα και του Κώστα Ζαχαριάδη, που οδήγησε στην μεγάλη ανατροπή και την εκλογή του πρώτου στον δήμο της Αθήνας απέναντι στον Κώστα Μπακογιάννη, ο οποίος στον πρώτο γύρο είχε συγκεντρώσει περίπου 41%. Βεβαίως, η φύση των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι διαφορετική από αυτή των βουλευτικών εκλογών, ωστόσο οι θιασώτες του συγκεκριμένου μοντέλου το επικαλούνται ως πρότυπο.

Το σχέδιο Παππά

Ωστόσο, όπως πληροφορείται το libre, το πιό επεξεργασμένο σχέδιο προέρχεται από ομάδα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ υπό τον Νίκο Παππά (ένθερμο υποστηρικτή της υπόθεσης της διεύρυνσης μαζί, τότε, με τον Αλέξη Τσίπρα), το οποίο έχει ήδη συζητηθεί σε αδρές γραμμές με κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία το αντιμετωπίζουν πολύ θετικά.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Παππάς έβαλε, από το πρώτο 24ωρο μετά τις ευρωεκλογές, στη δημόσια συζήτηση την πρόταση για προγραμματικό διάλογο και εκλογική συμπόρευση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ (εξαιρεί κατηγορηματικά τη Νέα Αριστερά) και επί της ουσίας οριοθέτησε την διαδικασία προσέγγισης των δύο χώρων. Τα αποτελέσματα δε της δημοσκόπησης της Opinion Poll φαίνεται πως τον δικαιώνουν -όπως και άλλους- καθώς το αίτημα είναι πιά πλειοψηφικό.

Το σχέδιο αυτό αποσκοπεί στην δημιουργία ενός εκλογικού σχήματος (με διατήρηση της αυτονομίας των κομμάτων) που θα αντιπαρατεθεί στη Ν.Δ στις επόμενες εθνικές εκλογές ως συγκροτημένη πολιτική δύναμη με πειστική και επεξεργασμένη πρόταση διακυβέρνησης σε προγραμματική βάση. Θα πρόκειται, δηλαδή, για “ατζέντα διακυβέρνησης” με συγκεκριμένα θέματα, στοχοθεσία, κοστολογημένες προτάσεις και πολιτικό προσωπικό που θα αναλάβει τους σχετικούς ρόλους.

Κοινά ψηφοδέλτια

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το σχήμα αυτό θα κατέλθει στις εκλογές με κοινά ψηφοδέλτια ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες, τα οποία θα προέλθουν από τις προτάσεις των δύο ηγεσιών αλλά και προκριματικές εκλογές. Στέλεχος που γνωρίζει την πρόταση είπε στο libre ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν προτάσεις 200 ονομάτων από κάθε κόμμα και επιπλέον ένας ευρύς κατάλογος προσωπικοτήτων που δεν είναι ενταγμένα στα δύο κόμματα αλλά ενδιαφέρονται να συνεισφέρουν σε μία τέτοια πλατιά κινητοποίηση, είτε είναι πρώην πολιτικά στελέχη, είτε τεχνοκράτες κ.ά

🔵Ολ. Γεροβασίλη – @olgagerovasili : "Λαϊκό αίτημα να φύγει ο Μητσοτάκης – Πιστεύω στην σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων" @serkot65 #Action24 pic.twitter.com/cXscKPmoWk

— Action24 (@action24tv) June 14, 2024

Ως προς το θέμα της ηγεσίας θα προκριθεί μάλλον το “μοντέλο ΚΙΝΑΛ”, ήτοι οι πρόεδροι των δύο κομμάτων, δικαιωματικά, και άλλα στελέχη θα θέσουν υποψηφιότητες και θα προκηρυχθούν διαδικασίες απευθείας εκλογής από τη νέα βάση των μελών και των φίλων των δύο κομμάτων αλλά σε μία ακόμα πιο ανοιχτή διαδικασία που θα δώσει τη δυνατότητα έκφρασης σε κάθε πολίτη που το επιθυμεί, υπό συγκεκριμένες, βέβαια, προϋποθέσεις.

Ο χρόνος έναρξης αυτών των διεργασιών προσδιορίζεται από το φθινόπωρο, όλοι, ωστόσο, συμφωνούν πως δεν πρέπει να καθυστερήσει καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να έχει δεσμευτεί ότι οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν το 2027, όμως τίποτε, όπως έλεγε χαρακτηριστικά κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι “γραμμένο στην πέτρα”. Οι ευρωπαϊκές εξελίξεις αλλά και άλλα μείζονα ζητήματα θα μπορούσαν να δώσουν την αφορμή στον πρωθυπουργό για έναν εκλογικό αιφνιδιασμό ανά πάσα στιγμή.

Μέχρι τότε, τα δύο κόμματα αναμένεται να αναλάβουν πρωτοβουλίες συνεργασίας σε κοινοβουλευτικό επίπεδο (σχετική πρόταση έχει κάνει ο Στέφανος Κασσελάκης), με πρώτη αυτή για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής για την τραγωδία των Τεμπών μετά την δικογραφία με ονόματα υπουργών που έφτασε στη Βουλή. Στις συζητήσεις μπαίνει, άλλωστε, και η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας στις αρχές του 2025, όπου τα κόμματα μπορούν ενδεχομένως να εμφανιστούν με κοινή υποψηφιότητα, όχι τόσο γιατί μπορούν να επιτύχουν εκλογή (η Ν.Δ με τους 158 βουλευτές έχει την δυνατότητα να εκλέξει νέο/α ΠτΔ) αλλά για να δωθεί ένα ακόμα σήμα σύγκλισης.

Όλα αυτά βεβαίως θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τις εσωτερικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και εάν δρομολογηθούν διαδικασίες απευθείας εκλογής νέας ηγεσίας εντός του έτους. Εκεί θα κριθεί εάν ο Νίκος Ανδρουλάκης κατορθώσει να επανεκλεγεί ή εάν η ηγεσία θα περάσει σε νέο πρόσωπο, σε κάθε περίπτωση, πάντως, και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ γνωρίζει πιά (όπως και ο κ. Κασσελάκης παρά τις διακηρύξεις του περί αυτονομίας του ΣΥΡΙΖΑ και τις προσκλήσεις σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή αλλων κομμάτων να ενταχθούν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης…) ότι κανένα από τα δύο κόμματα δεν μπορεί σε ορατό βάθος χρόνου να αντιμετωπίσει τη Ν.Δ παρά την πτώση της. Κορυφαία στελέχη, μάλιστα, επισημαίνουν πως εάν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ χάσουν κι αυτό το πολιτικό momentum, τότε η απάντηση στη Ν.Δ μπορεί να προέλθει από την διόγκωση του χώρου στα δεξιά της που διαθέτει πλέον ισχυρό “παίκτη” τον Κυριάκο Βελόπουλο και μικρότερα κόμματα με υπαρκτή εκλογική απήχηση.

Η δημοσκόπηση της Opinion Poll περιγράφει τον πολιτικό χάρτη που διαμορφώνεται από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και από την πρωτοφανή αποχή, τόσο ως προς την κυβέρνηση που υπέστη την μεγαλύτερη φθορά με μείωση του ποσοστού της κατά περίπου 13 μονάδες από εκείνο των βουλευτικών εκλογών του Ιουνίου του 2023, όσο και ως προς τον χώρο της κεντροαριστεράς, όπου ήδη σημειώνονται παρενέργειες και έντονες διεργασίες.

Που οφείλεται η μεγάλη εκλογική φθορά της Ν.Δ

Ερωτώμενοι για τα θέματα που βάρυναν στην επιλογή τους οι πολίτες εξηγούν το μήνυμα της κάλπης και ιεραρχούν τα επί μέρους ζητήματα που επηρέασαν την ψήφο τους. Είναι σαφές πως η αχίλλειος πτέρνα της κυβέρνησης ήταν το μεγάλο πρόβλημα της ακρίβειας, το οποίο προκρίνεται κατά 40,2%, ακολουθεί η βούληση να σταλεί μήνυμα δυσαρέσκειας, συνολικά για την πολιτική που ασκείται από την κυβέρνηση, κατά 22,6%, ενώ ακολουθεί το νομοσχέδιο για την ισότητα στο γάμο (γάμος ομόφυλων ζευγαριών) κατά 16,3%. Προς την αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ κατά κύριο λόγο) οι ερωτώμενοι προκρίνουν κατά 15,7% την αδυναμία τους να διατυπώσουν εναλλακτική πρόταση, ενώ ακολουθούν τα προβλήματα της καθημερινότητας με 15,6%, η τραγωδία των Τεμπών με 14,6% και άλλα.

Ωστόσο, εκείνο που αποτελεί το πιό σημαντικό εύρημα της δημοσκόπης αφορά στην βούληση που εκφράζει πλειοψηφικά το εκλογικό σώμα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την ανάγκη συνεργασίας, ακόμα και την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα της κεντροαριστεράς. Στο σύνολο της κοινής γνώμης, για παράδειγμα, το 57,5% θεωρεί ότι θα ήταν θετική εξέλιξη για την πολιτική ζωή του τόπου η συμπόρευση των κομμάτων αυτών, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ τα ποσοστά αυτά “εκτοξεύονται” στο 79,8% και στο 73,5% αντίστοιχα.

Επίσης, το 45,6% στο σύνολο βλέπει θετικά όχι απλά την συνεργασία των δυνάμεων στον ίδιο χώρο αλλά και την ίδρυση ενός νέου κεντροαριστερού κόμματος! Στον ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό αυτό φτάνει στο 47,8%, με το 46% να προτιμά την συνεργασία αλλά με αυτονομία, ενώ στο ΠΑΣΟΚ φτάνει στο 44,9% με το 48% να προτιμά την αυτονομία. Σχετικά με το ποιός θα έπρεπε να ηγηθεί ενός τέτοιου νέου σχήματος, στο σύνολο των ψηφοφόρων προκρίνεται ένα τρίτο πρόσωπο, ενώ υψηλά ποσοστά λαμβάνει η εμπλοκή του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις διεργασίες στον χώρο της κεντροαριστεράς, ενώ μεταξύ των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ το 40,4% προτιμά τον πρώην πρωθυπουργό να ηγηθεί ενός νέου κεντροαριστερού κόμματος, έναντι 36,8% που επιλέγουν τον πρόεδρο του κόμματος Στέφανο Κασσελάκη.

Τα σημαντικότερα ευρήματα της δημοσκόπησης του Libre

Πολύ  σημαντικά ευρήματα προκύπτουν από την έρευνα της OPINIONPOLL για το Libre.gr αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές τόσο για το τα μηνύματα των πολιτών για το συνολικό αποτέλεσμα, όσο και για το πως βλέπουν τις διεργασίες στα κόμματα της Κεντροαριστεράς.

1. Ικανοποίηση από το εκλογικό αποτέλεσμα

Το 32.65 % όσων απαντούν δηλώνουν πολύ και αρκετά ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα και σ΄αυτό πρέπει να συσταθμίζεται η επίδοση του κόμματος που ψήφισαν , αλλά και η συνολική αρχιτεκτονική του εκλογικού αποτελέσματος , οι πολιτικοί συσχετισμοί όπως καταγράφηκαν.

Πιο ικανοποιημένοι εμφανίζονται οι ψηφοφόροι της ΝΙΚΗΣ με 58.8%, της ΦΩΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ με 54.6%, της Ν.Δ με 50.7% και της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ με 36.7%. Στα υπόλοιπα κόμματα είναι: ΣΥΡΙΖΑ 21.9%, ΠΑΣΟΚ 26.5%, Κ.Κ.Ε 29.6%, ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 26.7%. Στο ερώτημα ποιο κόμμα αναδεικνύεται πιο ενισχυμένο η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ συγκεντρώνει το 38.1%, η απάντηση Κανένα με 21.3%, η Ν.Δ με 14%,  το ΠΑΣΟΚ με 4.9%, ο ΣΥΡΙΖΑ και το Κ.Κ.Ε με 4.7% και τα δύο κ.λ.π.

2. Ποιά θέματα κυριάρχησαν στην επιλογή της ψήφου–Τι πρέπει να κάνει τώρα ο πρωθυπουργός

Ως θέματα που βάρυναν στην επιλογή  των πολιτών αναδεικνύονται : Η ακρίβεια με 40.2% , η βούληση να σταλεί μήνυμα διαμαρτυρίας στην Κυβέρνηση 22.6%, η βούληση να σταλεί μήνυμα και στην Κυβέρνηση και σε κόμματα της Αντιπολίτευσης , ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών με 16.3%, η αδυναμία προβολής εναλλακτικής πρότασης από την αντιπολίτευση με 15.7%, τα προβλήματα καθημερινότητας ( κατάσταση Ε.Σ.Υ, θέματα ασφάλειας ) με 15.6%, η τραγωδία των Τεμπών με 14.6% κ.λ.π. Σημειώνεται ότι ο κάθε ερωτώμενος είχε την δυνατότητα δύο απαντήσεων.

Οι πολίτες απαντούν ότι τα βήματα που πρέπει κυρίως να κάνει ο Πρωθυπουργός είναι ( δυνατότητα μίας απάντησης) : Άμεσα μέτρα για την ακρίβεια 40.2%, δραστικά μέτρα αντιμετώπισης των προβλημάτων της καθημερινότητας με 22.6%, αλλαγή νοοτροπίας διακυβέρνησης 14.6%, προώθηση μεταρρυθμίσεων 8.7%, ανασχηματισμός 3.2%. 

Στην επόμενη κάρτα γίνεται σαφές πως ενόψη του ανασχηματισμού οι πολίτες δεν ζητούν μόνο αλλαγές προσώπων αλλά σημαντικές διορθώσεις στην μέχρι τώρα ασκούμενη πολιτική κυρίως στο μείζον κοινωνικό πρόβλημα της ακρίβειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η επιλογή για ριζικό ανασχηματισμό συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των πολιτών μόνο κατά 3,2%, ενώ το 14,6% πέραν των άλλων ζητά και αλλαγή νοοτροπίας διακυβέρνησης. Αυτό, όμως, που προέχει είναι ότι το 40,2% ζητά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνηση να πάρουν άμεσα μέτρα για την καταπολέμηση της ακρίβειας.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

 Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Στέφανο Κασσελάκη

Στο σύνολο, το 28.2% θεωρεί θετικό το αποτέλεσμα για ΣΥΡΙΖΑ και Στ. Κασσελάκη έναντι ενός 65% που έχει αντίθετη άποψη. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ , η εικόνα είναι εντελώς αντίθετη. Το 65.8% το θεωρεί, ενώ το 30.7% έχει αντίθετη άποψη.

Αξίζει να σημειωθεί πως το ποσοστό εκείνων που θεωρούν θετικό το αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι διπλάσιο του ποσοστού που συγκέντρωσε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις κάλπες των ευρωεκλογών.

Στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό ικανοποίησης για το εκλογικό αποτέλεσμα (ΝΑΙ και ΜΑΛΛΟΝ ΝΑΙ) φτάνει στο 65,8% και ένα περίπου 30% δηλώνει μη ικανοποιημένο.

Το 66.5% στο σύνολο θεωρεί ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα εσωστρέφειας και αμφισβήτησης με το 19.7% να πιστεύει ότι θα μπορέσει να κάνει τις αλλαγές που έχει πει.

Ωστόσο στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το 54% πιστεύει ότι θα κάνει τις αλλαγές ενώ το 39.8% θεωρεί ότι θα αντιμετωπίσει φαινόμενα αμφισβήτησης και εσωστρέφειας. Τα ποσοστά αυτά αποτυπώνουν σε σημαντικό βαθμό, πιθανότατα, και τους εσωκομματικούς συσχετισμούς.

Το 56% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν από τον Κασσελάκη να αλλάξει εκ βάθρων το κόμμα

Στο σύνολο, το 41% θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 28.8%, ότι θα πρέπει να μείνει σταθερός στην παραδοσιακή ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ , το 55.8% κρίνει ότι πρέπει να τα αλλάξει όλα εκ βάθρων, με το 23.6% να θεωρεί ότι πρέπει να μείνει σταθερός στην παραδοσιακή ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. 

Για το ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη– Στα δύο οι ψηφοφόροι για το μήνυμα της κάλπης ως προς το κόμμα τους

Ρευστή είναι η κατάσταση στο εκλογικό σώμα του ΠΑΣΟΚ καθώς περίπου επτά στους δέκα ψηφοφόρους (στο σύνολο) θεωρούν πως το κόμμα και ο αρχηγός του δεν βγήκαν ενισχυμένοι από τις κάλπες των ευρωεκλογών.

Στο σύνολο, το 26.6% θεωρούν ότι βγαίνουν ενισχυμένοι από την εκλογική μάχη με το 68.8% να έχει αντίθετη άποψη.

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, το 49.5% θεωρεί ότι βγήκαν ενισχυμένοι , με το 50.5% να έχει αντίθετη άποψη. Εμφανίζεται δηλαδή μια εικόνα κόμματος που οι απόψεις ισομοιράζονται στα δύο. 

Στο σύνολο, το 20.9% θεωρεί ότι ότι ο Ν. Ανδρουλάκης θα προχωρήσει στην προώθηση αλλαγών και πρωτοβουλιών αδιαμφισβήτητος, με το 68% να έχει άποψη ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα αμφισβήτησης.

Στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το 39.2% θεωρεί ότι θα προχωρήσει αδιαμφισβήτητος , με το 49.5% να έχει αντίθετη άποψη. Δηλαδή, ένας στους δύο ψηφοφόρους του κόμματος θεωρεί πως ο Νίκος Ανδρουλάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος με μέτωπο αμφισβήτησης, κάτι το οποίο είδαμε ήδη να εκδηλώνεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ;- ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μόνος του, ούτε το ΠΑΣΟΚ, μπορούν να αμφισβητήσουν ευθέως την πολιτική κυριαρχία της Ν.Δ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με την αίσθηση που επικρατεί με μεγάλη πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα. ‘Οπως προκύπτει από την δhμοσκόπηση της Opinion Poll για το libre, επτά σους δέκα δηλώνουν ότι κανένα από τα δύο κόμματα δεν μπορεί να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Στο σύνολο των ψηφοφόρων, το 71.9% πιστεύει ότι κανένα κόμμα της Κεντροαριστεράς με τον σημερινό του ηγέτη από μόνο του και αν δεν γίνουν αλλαγές  δεν μπορεί στην προοπτική των Βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη. Μόνο το 23.1% έχει αντίθετη άποψη.

Στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει αισθητά υψηλότερο ποσοστό πεποίθησης ( ότι μπορεί το κόμμα τους να νικήσει τη Ν.Δ) της τάξης του 47.4% ότι μπορεί να νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη, ενώ στο ΠΑΣΟΚ αυτή την άποψη την έχει το 25.5%.

 Για τις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς 

Συντριπτικά ποσοστά (πάνω από 70%) διαθέτει στα εκλογικά σώματα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και το ΠΑΣΟΚ η προοπτική σύγκλισης των δύο κομμάτων αλλά και μικρότερων -όπως η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ- στον χώρο της κεντροαριστεράς και στόχο να συγκροτηθεί ανταγωνιστικός πόλος με προοπτική διακυβέρνησης απέναντι στη Ν.Δ. Οι συζητήσεις που έχουν ήδη εκκινήσει σε επίπεδο μεσαίων και ανώτερων στελεχών από τα δύο βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης φαίνεται πως αποτυπώνονται και στην βούληση των πολιτών, σύμφωνα με την δημοσκόπηση του libre.

Το 57.5% της κοινής γνώμης θεωρεί ότι θα ήταν θετική εξέλιξη για την πολιτική ζωή του τόπου η σύγκλιση και συμπόρευση των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και ότι θα την καθιστούσαν υπολογίσιμο αντίπαλο. Αντίθετη άποψη έχει το 38.6%.

Αξίζει να επισημανθεί πως θετική ανταπόκριση με πολύ υψηλά ποσοστά υπάρχει ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ με 79.8% , αλλά και του ΠΑΣΟΚ με 73.5%.

Είναι φανερό ότι η ανάγκη δημιουργίας ενός υπολογίσιμου αντίπαλου πόλου στην Ν.Δ αξιολογείται θετικά κατά πλειοψηφία, με πολύ ενδιαφέρον, μάλιστα, χαρακτηριστικό, ότι και το 38.6% των ψηφοφόρων της Ν.Δ να βλέπουν θετικά μια τέτοια εξέλιξη. 

Ποιά κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για την συγκρότηση νέου πόλου της κεντροαριστεράς

Τα δύο σενάρια συνεργασιών: α. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, β. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ είναι αυτά που πρωταγωνιστούν στις επιλογές των ψηφοφόρων ως καλύτερη εξέλιξη για την συγκρότηση υπολογίσιμου πόλου απέναντι στη Ν.Δ.

Αναλυτικά:

Το 51.8% δεν θεωρεί ρεαλιστικό ότι μπορεί να γίνουν βήματα σ΄αυτή την κατεύθυνση , ενώ το 42.5% έχει αντίθετη άποψη. Πάντως ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ υπάρχει μεγαλύτερη αισιοδοξία η οποία είναι οριακά και κάπως πιο συγκρατημένη στο ΠΑΣΟΚ. Το 64.7% του ΣΥΡΙΖΑ έναντι 31.6% και το 50.5% του ΠΑΣΟΚ έναντι 45.4% θεωρεί ότι είναι ρεαλιστικό. 

Στο ερώτημα ποια κόμματα της κεντροαριστεράς πρέπει να συνεργαστούν σε ένα τέτοιο μέτωπο κατά της Ν.Δ και του Κ. Μητσοτάκη στο σύνολο, επιλέγονται: ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 26.8%, ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ 20.5%, ΠΑΣΟΚ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 12.7%,  ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 8.8%.  

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές είναι: ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ 39.5%, ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 29.8%, ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 12.3%, ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 2.6%. 

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ως « εταίροι» επιλέγονται : ΣΥΡΙΖΑ- ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 35.7%, ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ 26.5%, ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 25.5%, ΣΥΡΙΖΑ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 2%. 

Σε μια τέτοια σύγκλιση το 26.6% θεωρεί ότι θα πρέπει να ηγηθεί ο Πρόεδρος του μεγαλύτερου Κόμματος, το 5.7% ο Πρόεδρος κάποιου άλλου από αυτά που θα συμμετέχουν και το 54.4% ένα τρίτο πρόσωπο. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ , το 56.1% επιλέγει τον Πρόεδρο του μεγαλύτερου, το5.3% άλλου κόμματος και το 29.8% κάποιο τρίο πρόσωπο. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το 24.5% απαντά τον Πρόεδρο του μεγαλύτερου, το 2% άλλου κόμματος από αυτά που θα συμμετέχουν και το 64.3% ένα τρίτο πρόσωπο. 

Στην περίπτωση συνεργασίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ (ή και άλλου μικρότερου κόμματος) και ως προς τον ηγέτη ενός νέου φορέα, οι μεν ψηφοφόροι του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης προτιμούν κατά πλειοψηφία τον πρόεδρο του μεγαλύτερου κόμματος, ενώ εκείνοι του ΠΑΣΟΚ προκρίνουν ένα τρίτο πρόσωπο

Ο “χάρτης” των συγκλίσεων- Αναλυτικά τι ζητούν οι ψηφοφόροι από ένα νέο φορέα- Ο ρόλος των προσώπων και η παράμετρος του Αλέξη Τσίπρα

Στο σύνολο των ψηφοφόρων (όλα τα κόμματα) το 48.2% θεωρεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει ρόλο να διαδραματίσει έναντι ενός 43.2% που έχει αντίθετη άποψη( γράφημα επάνω). Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το 69.3% θεωρεί ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει ρόλο σ΄αυτές τις διεργασίες  και στο ΠΑΣΟΚ αυτή την άποψη έχει το 46.9%. Συμπερασματικά: επτά στους δέκα ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και ένας στους δύο ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ αξιολογούν πως ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στο πεδίο των πιθανών συγκλίσεων μεταξύ των κομμάτων της κεντροαριστεράς.

Νέο κόμμα της κεντροαριστεράς- Το θέλουν περίπου οι μισοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ

Στο σύνολο των ψηφοφόρων, το 45.6% βλέπει θετικά όχι απλά μια συνεργασία των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς αλλά και την ίδρυση ενός νέου Κεντροαριστερού κόμματος. Αντίθετη άποψη έχει το 45.7%.

Στον ΣΥΡΙΖΑ υπέρ της ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα της ευρύτερης κεντροαριστεράς τάσσεται το 47.8% έναντι 46% που τάσσονται κατά και στο ΠΑΣΟΚ το 44.9% έναντι 48%. 

Το 36.6% κρίνει ότι υπάρχουν οι πολιτικές, προγραμματικές, κοινωνικές προϋποθέσεις για μια τέτοια ίδρυση , με το 56.1% να έχει αντίθετη άποψη.

Το 42.1% του ΣΥΡΙΖΑ και το 44.9% του ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις , με το 53.5% και το 48% αντίστοιχα να έχουν αντίθετη άποψη. 

Ποιός προκρίνεται για ηγέτης ενός νέου πολιτικού φορέα της κεντροαριστεράς

Για το ποιος μπορεί να ηγηθεί ενός τέτοιου νέου κόμματος , το 16.4% επιλέγει τον Α. Τσίπρα, το 9.4% τον Σ. Κασσελάκη , το 6.7% τον Ν. Ανδρουλάκη και το 54.1% ένα άλλο στέλεχος από τον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο. Είναι χαρακτηριστικό (πίνακας κάτω) πως ακόμα και μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ στις ευρωεκλογές, το 44,2$ εκτιμά πως ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να έχει ρόλο στις διεργασίες στην κεντροαριστερά, ενώ αρκετά υψηλά είναι και τα ποσοστά που πιστεύουν το ίδιο και στα άλλα κόμματα, εκτός του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.

Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές είναι: Α. Τσίπρας 40.4%, Σ. Κασσελάκης 36.8%, άλλο στέλεχος 17.5% και ο Ν. Ανδρουλάκης 0.9% . Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ οι επιλογές με σειρά κατάταξης είναι: Άλλο στέλεχος 58.8%, Ν. Ανδρουλάκης 21.6%, Α. Τσίπρας 9.3%, Σ. Κασσελάκης 2.1%.

Η ταυτότητα της έρευνας της Opinion Poll για το Libre.gr

➢ Η Έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Opinion Poll Ε.Π.Ε – Αριθμός Μητρώου Ε.Σ.Ρ. 49.
➢ ΕΝΤΟΛΕΑΣ : Libre
➢ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Ηλικίας άνω των 17, με δικαίωμα ψήφου
➢ ΜΕΓΕΘΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ: 1.006 Νοικοκυριά
➢ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ: από 11 Ιουνίου έως 13 Ιουνίου 2024
➢ ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Πανελλαδική κάλυψη
➢ ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ: Πολυσταδιακή τυχαία δειγματοληψία με χρήση quota
βάσει γεωγραφικής κατανομής.
➢ ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ: Τηλεφωνικές συνεντεύξεις βάσει ηλεκτρονικού
ερωτηματολογίου (CATI).Ακολουθήθηκε η διαδικασία της τυχαίας επιλογής
τηλεφωνικών αριθμών Random digit dialing (RDD) σε σταθερά και κινητά τηλέφωνα
,και web/online panels (cawi)
➢ ΣΤΑΘΜΙΣΗ: Έγινε στάθμιση ως προς Φύλο -Ηλικία, Περιοχή κατοικίας και
αποτελεσμάτων ευρωεκλογών του Ιουνίου 2024
➢ ΕΛΕΓΧΟΙ : Έλεγχος πληρότητας στο 100% , έλεγχος με συνακρόαση τηλεφωνικής κλήσης
και θέαση οθόνης σε Ποσοστό 17,3 % των συνεντεύξεων
➢ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ :Στα πολιτικά κόμματα που συγκεντρώνουν βάση
ψηφοφόρων στο αστάθμιστο δείγμα μικρότερο των 60-100 ατόμων (ΚΚΕ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΛΥΣΗ, ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ ,ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΝΙΚΗ,ΜΕΡΑ 25,ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ), η ανάλυση
επιτρέπεται άλλα είναι ενδεικτική.
➢ Δειγματοληπτικό σφάλμα: Με διάστημα βεβαιότητας 95%, κυμαίνεται εντός του
διαστήματος +/- 3,0 %
➢ Προσωπικό field: Εργάστηκαν 20 Ερευνητές και 1 Επόπτης
➢ Η Opinion Poll ΕΠΕ. Είναι μέλος του ΣΕΔΕΑ, της ESOMAR, της WAPOR και τηρεί τον
κανονισμό του Π.Ε.Σ.Σ. και τους διεθνείς κώδικες δεοντολογίας για την διεξαγωγή και
δημοσιοποίηση ερευνών κοινής γνώμης.