Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ να ακυρώσει το μεγαλύτερο μέρος των δασμών που είχε επιβάλει ο Ντόναλντ Τραμπ σε εισαγόμενα προϊόντα δεν είναι απλώς μια νομική εξέλιξη. Είναι μια πολιτική και γεωοικονομική ανατροπή με πολλαπλές προεκτάσεις. Πλήττει στον πυρήνα της τη στρατηγική που ο πρώην πρόεδρος είχε οικοδομήσει γύρω από την ιδέα της «οικονομικής κυριαρχίας» των Ηνωμένων Πολιτειών, επηρεάζοντας όχι μόνο τις εμπορικές σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Κίνα και άλλες μεγάλες οικονομίες, αλλά και τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.Περισσότερα ...
Οι τελευταίες εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν επαναφέρουν στο διεθνές προσκήνιο ένα από τα πιο σύνθετα και εύθραυστα γεωπολιτικά παζλ της τελευταίας δεκαετίας. Η επιβεβαίωση νέου γύρου επαφών στη Γενεύη, με διαμεσολαβητικό ρόλο του Ομάν, σε συνδυασμό με δηλώσεις της ιρανικής ηγεσίας περί «ενθαρρυντικών ενδείξεων», δημιουργεί κλίμα προσεκτικής κινητικότητας μετά από μήνες αβεβαιότητας. Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική διαπραγμάτευση γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης· είναι μια ευρύτερη δοκιμασία ισορροπιών που επηρεάζει την περιφερειακή ασφάλεια, την αγορά ενέργειας, τις σχέσεις της Ουάσιγκτον με τους συμμάχους της και την εσωτερική πολιτική δυναμική τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο Ιράν.Περισσότερα ...
Σε μια χρονική συγκυρία όπου η Ουκρανία αναζητά ισορροπία ανάμεσα στη στρατιωτική αντοχή, τη διεθνή στήριξη και τη διαχείριση της εσωτερικής κόπωσης, η δημόσια τοποθέτηση του πρώην αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων και νυν πρεσβευτή στο Λονδίνο, Βαλέρι Ζαλούζνι, λειτούργησε σαν πολιτικός σεισμός: όχι επειδή έφερε απλώς στο φως παρασκηνιακές εντάσεις, αλλά επειδή «έσπασε» ένα άγραφο συμβόλαιο σιωπής στην κορυφή της ουκρανικής εξουσίας. Η συνέντευξή του –με σαφή κριτική προς τον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι για επιλογές της περιόδου 2022-2023– έδωσε τροφή σε δύο παράλληλες αναγνώσεις: από τη μία, ότι πρόκειται για προσωπική δικαίωση ενός στρατηγού που απομακρύνθηκε από την ηγεσία· από την άλλη, ότι σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας φάσης στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, όπου η πολεμική και η πολιτική ηγεσία παύουν να εμφανίζονται ως συμπαγές μέτωπο.Περισσότερα ...
Ανάλυση: Το Συμβούλιο Ειρήνης παρήγαγε δολάρια, δεσμεύσεις, αμφισβήτηση και πολύ
Σε μια από τις πιο πολυσυζητημένες –και πολιτικά φορτισμένες– διπλωματικές πρωτοβουλίες της πρόσφατης περιόδου, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ συγκάλεσε στις 19 Φεβρουαρίου 2026 την πρώτη συνεδρίαση του νεοσύστατου «Συμβουλίου Ειρήνης» για τη Λωρίδα της Γάζας στην Ουάσιγκτον, στο Ινστιτούτο των ΗΠΑ για την Ειρήνη. Η κίνηση παρουσιάστηκε ως προσπάθεια να μετατραπεί η εύθραυστη εκεχειρία σε πιο σταθερή διαδικασία μετάβασης: από την άμεση ανακούφιση προς τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση, από την κρίση διακυβέρνησης προς μια νέα –έστω προσωρινή– αρχιτεκτονική ασφάλειας και διοίκησης στη Γάζα. Ωστόσο, από το ξεκίνημα έγινε σαφές ότι το εγχείρημα θα κριθεί σε τρία επίπεδα: στο εάν θα αποδώσει πραγματικά στο έδαφος, στο εάν θα επιτύχει ευρεία διεθνή νομιμοποίηση και στο εάν θα λειτουργήσει συμπληρωματικά –ή ανταγωνιστικά– προς τον ΟΗΕ και τις καθιερωμένες διαδικασίες.Περισσότερα ...
Σε μια συγκυρία όπου το μέτωπο στην ανατολική Ουκρανία παραμένει ρευστό και η διεθνής πίεση για κατάπαυση του πυρός εντείνεται, η Γενεύη μετατράπηκε εκ νέου σε διπλωματικό επίκεντρο. Οι τριμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουκρανίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας ξεκίνησαν με χαμηλές προσδοκίες αλλά υψηλό πολιτικό διακύβευμα, καθώς όλες οι πλευρές επιχειρούν να διαμορφώσουν το πλαίσιο μιας πιθανής συμφωνίας για τον τερματισμό του ρωσο-ουκρανικού πολέμου. Το πρώτο 24ωρο κύλησε χωρίς επίσημα κοινά ανακοινωθέντα, αλλά με σαφείς ενδείξεις ότι οι επόμενες ημέρες θα κρίνουν όχι μόνο τη μορφή μιας ενδεχόμενης συμφωνίας, αλλά και τις εσωτερικές ισορροπίες στο Κίεβο και την Ουάσιγκτον.Περισσότερα ...
Με το βλέμμα της διεθνούς κοινότητας στραμμένο στη Γάζα και με την εύθραυστη ισορροπία της εκεχειρίας να δοκιμάζεται καθημερινά, το νέο «Συμβούλιο Ειρήνης» που εγκαινίασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να συνεδριάσει για πρώτη φορά επισήμως την Πέμπτη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η φιλοδοξία είναι μεγάλη: επίβλεψη της εφαρμογής της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, ώθηση προς τη «δεύτερη φάση» και –κυρίως– εκκίνηση ενός πλαισίου για τη διακυβέρνηση και την ανοικοδόμηση του παλαιστινιακού θύλακα, με ειδικό συνέδριο δωρητών. Όμως, πριν καν ανοίξουν οι εργασίες, το εγχείρημα συναντά έντονες επιφυλάξεις από συμμάχους και μεγάλες δυνάμεις, αμφισβήτηση για τη θεσμική νομιμοποίησή του και, πάνω απ’ όλα, ένα καθοριστικό ερώτημα: διαθέτει πραγματικά εργαλεία επιβολής ή θα εξελιχθεί σε ένα σχήμα υψηλού συμβολισμού, με περιορισμένη αποτελεσματικότητα στο πεδίο;Περισσότερα ...
Κορυφώνεται η αγωνία: Θέμα χρόνου αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν-Αμερικανικά μέσα
Σε μια συγκυρία όπου η διπλωματία και η στρατιωτική αποτροπή κινούνται παράλληλα και σχεδόν συγχρονισμένα, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν επιστρέφει στο προσκήνιο με όρους που θυμίζουν προπολεμική ατμόσφαιρα. Από τη μία, η Τεχεράνη θωρακίζει τις υπόγειες εγκαταστάσεις της και προχωρά σε ασκήσεις υψηλού συμβολισμού· από την άλλη, η Ουάσιγκτον εκπέμπει ολοένα πιο καθαρά σήματα ότι η υπομονή της εξαντλείται. Οι συνομιλίες της Γενεύης, υπό τη διαμεσολάβηση του Ομάν και με φόντο προηγούμενο γύρο στη Μουσκάτ, εξελίσσονται «στο χείλος του ηφαιστείου», καθώς όλα τα σενάρια –από μια εύθραυστη συμφωνία μέχρι μια πολυήμερη στρατιωτική σύγκρουση– παραμένουν ανοιχτά.Περισσότερα ...
Οι έμμεσες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν στη Γενεύη φαίνεται ότι πέρασαν από το στάδιο των γενικών ανταλλαγών στο πιο απαιτητικό πεδίο της εξειδίκευσης: οι δύο πλευρές αποχώρησαν από τον ελβετικό σταθμό με συμφωνία σε ένα γενικό πλαίσιο «κατευθυντήριων αρχών» και με σαφή προσανατολισμό προς τη φάση της διαμόρφωσης κειμένου μιας πιθανής συμφωνίας. Η εξέλιξη περιγράφεται ως «εποικοδομητική», αλλά συνοδεύεται από προειδοποιήσεις και «κόκκινες γραμμές» εκατέρωθεν, την ώρα που στο βάθος παραμένει το βασικό δίλημμα: περιορισμοί στο πυρηνικό πρόγραμμα έναντι ουσιαστικής άρσης των κυρώσεων, χωρίς η διαδικασία να εκτροχιαστεί από απαιτήσεις για μη πυρηνικά ζητήματα (όπως το πυραυλικό πρόγραμμα) ή από τη σκιά στρατιωτικών κινήσεων στην περιοχή.Περισσότερα ...
Καθώς το Ισραήλ προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης με το Ιράν, την ώρα που στις Ηνωμένες Πολιτείες συζητείται ακόμη και το σενάριο αλλαγής καθεστώτος στην Τεχεράνη, και ενώ ο μήνας του Ραμαζανιού προσθέτει μια επιπλέον διάσταση ευαισθησίας στο ήδη τεταμένο περιβάλλον, το κυρίαρχο ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει απειλή – αλλά αν οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις είναι επαρκώς προετοιμασμένες για έναν παρατεταμένο, πολυμέτωπο πόλεμο. Πίσω από τις δημόσιες διαβεβαιώσεις περί πλήρους ετοιμότητας, η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του Ισραήλ καλείται να διαχειριστεί μια σύνθετη εξίσωση: έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού, αυξημένες επιχειρησιακές δεσμεύσεις σε πολλαπλά μέτωπα και ένα ιρανικό δόγμα αποτροπής που βασίζεται στη μαζική εκτόξευση πυραύλων και στην ενεργοποίηση περιφερειακών συμμάχων.Περισσότερα ...
Με φόντο έναν πόλεμο που έχει παγιωθεί σε πολυεπίπεδη σύγκρουση φθοράς, η Γενεύη μετατρέπεται ξανά σε σκηνή υψηλής διπλωματικής έντασης, όπου οι κινήσεις δεν αποτυπώνονται μόνο στα επίσημα ανακοινωθέντα, αλλά και στους εναέριους διαδρόμους της Ευρώπης. Η πληροφορία ότι η Ουάσιγκτον συνέβαλε καθοριστικά ώστε η ρωσική αποστολή να διασχίσει τον –τυπικά κλειστό για ρωσικά αεροσκάφη– ευρωπαϊκό εναέριο χώρο προσθέτει μια διάσταση ίντριγκας σε μια ήδη εύθραυστη διαδικασία. Σε ένα περιβάλλον όπου η καχυποψία, οι στρατηγικοί ελιγμοί και οι σκιώδεις υπολογισμοί κυριαρχούν, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι θα ειπωθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά ποιοι πραγματικά θέλουν να φτάσουν σε έναν βιώσιμο συμβιβασμό – και ποιοι επενδύουν στη διατήρηση του αδιεξόδου.Περισσότερα ...