Μια σιωπηλή κοινωνική κρίση

Το ιδιωτικό χρέος αποτελεί, εδώ και μία δεκαπενταετία, μία από τις βαθύτερες και πιο σιωπηρές κοινωνικές πληγές της χώρας.
Από την καθημερινή μας επικοινωνία στην ΕΚΠΟΙΖΩ με δεκάδες   νοικοκυριά, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και επαγγελματίες διαπιστώνουμε ότι βιώνουν καθημερινά το αδιέξοδο της υπερχρέωσης — μια κατάσταση που δεν είναι προϊόν ατομικής ευθύνης, αλλά αποτέλεσμα συστημικών στρεβλώσεων, οικονομικών κρίσεων και θεσμικών παραλείψεων.

Επιπροσθέτως, η ακρίβεια και οι συνεχείς αυξήσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας,  τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια, τράπεζες, τηλεπικοινωνίες, λοιπά προϊόντα και υπηρεσίες,  σε συνδυασμό με τις επιθετικές πρακτικές των τραπεζών, servicers και funds, και η έλλειψη αποτελεσματικών νομοθετικών εργαλείων έχουν δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού σε εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Τα μεγέθη της κρίσης

Σήμερα, το ληξιπρόθεσμο ιδιωτικό χρέος ανέρχεται στα 234 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων 73 δισ. ευρώ έχουν περάσει στη διαχείριση των Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (ΕΔΑΔΠ), γνωστών ως servicers.

Οι εταιρείες αυτές αγοράζουν ή διαχειρίζονται «κόκκινα» δάνεια — συχνά σε εξευτελιστικές τιμές — ενώ απαιτούν από τους οφειλέτες την εξόφληση του πλήρους ποσού, συνοδευόμενου από υψηλούς τόκους και δυσμενείς όρους.

Από τον νόμο Κατσέλη στην απουσία ουσιαστικής προστασίας

Παρά τις αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις, καμία δεν αντιμετώπισε ουσιαστικά το πρόβλημα.
Ο νόμος Κατσέλη (ν. 3869/2010) υπήρξε η μόνη πραγματικά αποτελεσματική δικλίδα προστασίας των υπερχρεωμένων πολιτών για τη διάσωση της κύριας κατοικίας και τη διαγραφή οφειλών ιδίως στα ευάλωτα νοικοκυριά.
Αντίθετα, οι μεταγενέστερες ρυθμίσεις, όπως ο εξωδικαστικός μηχανισμός του ν. 4738/2020, αποδείχθηκαν γραφειοκρατικές, περίπλοκες και συχνά ανώφελες για τους πραγματικά ευάλωτους δανειολήπτες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο Anatropinews.gr

Του Θράσου Ευτυχίδη*

Τα σοβαρά και μεγάλα ζητήματα που ουσιαστικά θα διευθετήσουν σε μόνιμη βάση το ζήτημα αποτελούν το θέμα περαιτέρω διαπραγματεύσεων. Και φυσικά το κυρίαρχο ζήτημα, αυτό της αναγνώρισης του Παλαιστινιακού κράτους, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ μετατίθεται γι άλλη μια φορά μια που αποτελεί κόκκινη γραμμή τουλάχιστον για την κυβέρνηση Νεντανιάχου.

Κατανοούμε λοιπόν ότι πρόκειται για μια συμφωνία ανάγκης που έρχεται κάτω από την τεράστια πίεση της Παγκόσμιας Κοινής Γνώμης αλλά και πιέσεων στο εσωτερικό των αντιμαχόμενων ώστε να σταματήσει επιτέλους η Γενοκτονία που συντελείται σύμφωνα με τον ΟΗΕ στη Γάζα. Μια συμφωνία που αποτελεί αποτέλεσμα της κούρασης των δύο πλευρών.

Πρακτικά ο Πρόεδρος Τραμπ, πρότεινε ένα σχέδιο 20 σημείων που ουσιαστικά η Χαμάς θα έπρεπε να απορρίψει μια που αποτελεί την συνθηκολόγησή της, αλλά οι πιέσεις ήταν τέτοιες ακόμη και από παραδοσιακούς συμμάχους της όπως η Τουρκία και το Κατάρ που υποχρεώθηκε στη μερική αποδοχή του.

Το Ισραήλ πραγματοποίησε την τελευταία αεροπορική επιδρομή στην πόλη της Γάζας την Παρασκευή, την ώρα που συνεδρίαζε το Υπουργικό Συμβούλιο του Ισραήλ για να αποδεχθεί και επίσημα την εκεχειρία. Σήμερα ο Ισραηλινός Στρατός ανακοίνωσε την αποχώρησή του σε σημεία που περιγράφονται από το χάρτη προσάρτημα της συμφωνίας. Οι 72 ώρες για την επιστροφή των ομήρων έχουν ήδη αρχίσει να κυλούν.

Η ίδια η διαδικασία της περισυλλογής των ομήρων είναι μια επίπονη διαδικασία, μια που οι όμηροι κρατούνται σε διαφορετικά σημεία και από διαφορετικές ομάδες. Η διαδικασία της περισυλλογής των σορών είναι ακόμη πιο επίπονη μια που αρκετές από αυτές βρίσκονται θαμμένες κάτω από τόνους ερειπίων. Η Χαμάς ξεκίνησε ήδη την περισυλλογή, αλλά επειδή είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν προβλήματα να υλοποιηθεί η δέσμευση μέσα στις 72 ώρες, έχει ήδη προβλεφθεί από τη συμφωνία του Σαρμ Ελ Σέϊχ, η δημιουργία μηχανισμού από τον Ερυθρό Σταυρό και τις πλευρές για την ανταλλαγή πληροφοριών. Το Ισραήλ το έχει αποδεχθεί αυτό, όπως και την πιθανή σχετική καθυστέρηση.

Τέλος στη βάση της συμφωνίας οι Ισραηλινοί που συνεχίζουν να έχουν υπό τον έλεγχό τους το 53% του εδάφους της λωρίδας, άρχισαν να επιτρέπουν την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.

Αλλά ας δούμε τα επόμενα στάδια. Τι θα συμβεί στη Γάζα μετά την ολοκλήρωση αυτού του πρώτου σταδίου. Υπάρχουν μια σειρά ζητήματα που παραμένουν άλυτα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews.gr

Μετά από μια επταετία έντονης διαδοχικής ανόδου και αυξημένου ενδιαφέροντος κυρίως από το εξωτερικό, η ελληνική αγορά ακινήτων δείχνει πλέον να εισέρχεται σε μία φάση επιβράδυνσης. Τα πρώτα σημάδια κάμψης στις ξένες επενδύσεις είναι πλέον ορατά, καθώς οι ροές κεφαλαίων μειώνονται, οι αποδόσεις πιέζονται και η διάθεση για ανάληψη ρίσκου από διεθνή funds και ιδιώτες επενδυτές ελέγχεται και συνεπώς περιορίζεται. Η εικόνα αυτή δεν προκαλεί σε όσους γνωρίζουν καλά την Ελληνική κτηματαγορά έκπληξη, καθώς μια σειρά παραγόντων συντελούν στην επιβράδυνση. 

Ο περιορισμός των επενδύσεων μέσω της Golden Visa, η τρομαχτική γραφειοκρατία που δημιουργεί ισχυρά αντικίνητρα είναι δύο μόνο από αυτούς τους παράγοντες.Παράλληλα, η αγορά των βραχυχρόνιων μισθώσεων, που αποτέλεσε βασικό μοχλό της ανόδου των τιμών, εμφανίζει σημάδια κορεσμού. Οι αποδόσεις μειώνονται, ο ανταγωνισμός αυξάνεται και τα λειτουργικά κόστη περιορίζουν τα περιθώρια κέρδους, οδηγώντας αρκετούς μικροεπενδυτές σε επαναξιολόγηση των χαρτοφυλακίων τους.

Επιπλέον, η μεγάλη άνοδος των τιμών των τελευταίων ετών έχει οδηγήσει σε απώλεια του πλεονεκτήματος που είχε η Ελλάδα ως «φθηνός» επενδυτικός προορισμός. Σε αρκετές περιοχές, ιδιαίτερα στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τα τουριστικά νησιά, οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά 40% έως 50% από το 2018, περιορίζοντας τις ευκαιρίες για αποδοτικές τοποθετήσεις. Την ίδια στιγμή, η διεθνής γεωπολιτική αβεβαιότητα ωθούν τους επενδυτές σε πιο συντηρητικές επιλογές, με αυξημένη προτίμηση στη ρευστότητα ή σε χρυσό.

Στην πράξη, τα πρώτα σημάδια πίεσης γίνονται ήδη αισθητά. Οι αγοραπωλησίες σε περιοχές υψηλής ζήτησης μειώνονται, ενώ παρατηρείται αύξηση απούλητων ακινήτων, ακόμη και σε νεόδμητα έργα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews

Του Σπύρου Ψαρούδα*

Ο λόγος του προβληματισμού των ειδικών έγκειται στο γεγονός πως ο λύκος παρουσιάζει φοβική συμπεριφορά απέναντι στον άνθρωπο και για αυτόν τον λόγο τέτοιου είδους επιθέσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες. Στην Ελλάδα είναι η πρώτη φορά που έχουμε προσέγγιση και επίθεση λύκου σε μικρό παιδί.

Η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης για τον Λύκο που λειτουργεί στην Περιβαλλοντική Οργάνωση «Καλλιστώ» βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στην περιοχή του Νέου Μαρμαρά, συνομίλησε με κατοίκους, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και επαγγελματίες στον κλάδο του τουρισμού, αναφορικά με την παρουσία του συγκεκριμένου λύκου στην περιοχή. Παράλληλα, τοποθετήσαμε κάμερες στα σημεία όπου εμφανίζεται το συγκεκριμένο άτομο, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια καλύτερη εικόνα για την συμπεριφορά και τις διαδρομές του. Τις επόμενες ημέρες, υπό τον συντονισμό της Δασικής Υπηρεσίας και σε συνεργασία με φορείς όπως ο ΟΦΥΠΕΚΑ, θα πραγματοποιηθεί επιχείρηση παγίδευσης του συγκεκριμένου λύκου, καθώς η εξοικείωσή του με τον άνθρωπο χαρακτηρίζεται προβληματική και επικίνδυνη. Στόχος μας, ο συγκεκριμένος λύκος να μεταφερθεί σε κάποιο καταφύγιο, μιας και η επανένταξη του κοντά σε κάποια άλλη περιοχή θα εγκυμονούσε κινδύνους για νέα επίθεση κατά ανθρώπου.

Λαμβάνοντας υπόψη την σπανιότητα των επιθέσεων λύκων σε ανθρώπους, αξίζει να εστιάσουμε συνολικά στους λόγους για τους οποίους η άγρια πανίδα προσεγγίζει όλο και περισσότερο την ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο λύκος, από τη φύση του, αποφεύγει τον άνθρωπο και σπάνια τον προσεγγίζει. Αναζητά κυρίως εύκολη τροφή, την οποία μπορεί να βρει σε νεκρά ζώα από κτηνοτροφικές μονάδες, σε σκουπίδια ή σε αυτοσχέδιες χωματερές, που δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν σε αρκετές περιοχές της χώρας.

Οι αιτίες πίσω από τις μετακινήσεις των άγριων ζώων είναι πολλαπλές, η κλιματική αλλαγή που μεταβάλλει τα φυσικά ενδιαιτήματα, η ερήμωση της υπαίθρου και η μείωση της παραδοσιακής γεωργίας και κτηνοτροφίας, η αλλαγή χρήσεων γης και, φυσικά, η επέκταση των οικισμών, που κάνουν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ υπαίθρου και οικιστικών ζωνών. Όλα αυτά δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον, όπου τα ζώα αναγκάζονται να προσαρμοστούν και να αναζητήσουν τροφή πιο κοντά στις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Εκτός από τους λύκους, και άλλα άγρια ζώα, όπως τα αγριογούρουνα, τα τσακάλια ή οι αρκούδες, εμφανίζονται όλο και πιο συχνά κοντά σε οικισμούς. Ειδικά οι αρκούδες, την άνοιξη και το φθινόπωρο, όταν βιώνουν έντονο τροφικό στρες, προσεγγίζουν περιοχές που παλαιότερα απέφευγαν, ακόμα και πεδινές ή κατοικημένες, για να βρουν καρπούς και άλλες πηγές τροφής. 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews

Του Πέτρου Ιωαννίδη*

H κυβέρνηση αδιαμφισβήτητα πλήττεται από όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το δημοσκοπικό αποτύπωμα ως τώρα είναι περιορισμένο αλλά η υπόθεση αποτελεί πλήγμα στο γενικότερο αφήγημα της. Ωστόσο και στις τελευταίες έρευνες κοινής γνώμης διατηρεί μεγάλη απόσταση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ενώ διανύει τον έκτο χρόνο στο τιμόνι της χώρας.

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται αυτή την περίοδο να κερδίζει το ντέρμπι της δεύτερης θέσης από την Πλεύση Ελευθερίας αλλά δεν έχει διασφαλίσει διαφορά ασφαλείας. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά και από το συνέδριό του μοιάζει να περιμένει την επόμενη κίνηση του Αλέξη Τσίπρα. Θα κάνει κόμμα; Αν ναι, πότε θα το κάνει; Αν το κάνει ποιοι από τους παλιούς συντρόφους του θα χωρέσουν σε αυτό; Και ποια η δυναμική του όλου εγχειρήματος; Παράλληλα, όλη την περασμένη εβδομάδα χύθηκε πολύ μελάνι για το τι συνέβη στο δημοψήφισμα του 2015. Ο πρώην πρωθυπουργός προσπαθεί να κάνει damage control της εικόνας του εκείνης της εποχής. Δέκα χρόνια μετά όμως, οι πολίτες νοιάζονται πολύ περισσότερο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα και ανησυχούν κυρίως για το μέλλον τους, σε μια περίοδο αστάθειας και εξαιτίας των διεθνών εξελίξεων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews

Ο Πέτρος Ιωαννίδης είναι πολιτικός αναλυτής της aboutpeople

H μεταμόρφωσή της, όπως οι πολλές στροφές που σημάδεψαν την πολιτική της σταδιοδρομία, είναι εντυπωσιακή. Όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία της Δανίας, τον Ιούνιο του 2019, η Μέτε Φρέντερικσεν δεν δίσταζε να δηλώνει «αντιευρωπαΐστρια». Την άνοιξη του 2020, θεωρώντας απαράδεκτη την αύξηση της συμβολής τής χώρας της στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, συντάχθηκε με τους ομολόγους της από την Αυστρία, την Ολλανδία και τη Σουηδία, πρεσβεύοντας τη δημοσιονομική ορθοδοξία.

Έξι χρόνια αργότερα, ενώ η Δανία αναλαμβάνει για έξι μήνες την Προεδρία της ΕΕ, ο πολιτικός της λόγος έχει αλλάξει ριζικά. Απόδειξη, ο ύμνος στην Ευρώπη που εκφώνησε στις 21 Μαΐου στο κοινοβούλιο. «Αγαπώ τη Δανία, αλλά είμαι και ένθερμη Ευρωπαία», τόνισε, προσθέτοντας ότι δεν θεωρεί πλέον σωστή τη συμμετοχή τής χώρας της στους «φειδωλούς». Ήταν η πιο φιλοευρωπαϊκή τοποθέτηση που έχει γίνει ποτέ από πρωθυπουργό της Δανίας, σχολιάζει η πολιτική αναλύτρια Νόα Ρέντινγκτον.

Η ηγέτις της δανικής Σοσιαλδημοκρατίας έχει κάνει αρκετές στροφές ως τώρα. Όλοι την περιγράφουν ως ένα πολιτικό ζώο που δεν φοβάται την εξουσία και είναι έτοιμη να τη χρησιμοποιεί όποτε χρειαστεί. «Οι περισσότεροι Δανοί δεν τη συμπαθούν, αναγνωρίζουν όμως ότι είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να κυβερνά αυτή την περίοδο», λέει η πολιτική αναλύτρια Ελισάμπετ Σβάνε.

Οι κρίσεις φαίνεται να τη δυναμώνουν. Στη διάρκεια της πανδημίας άσκησε σιδηρά διοίκηση, μη διστάζοντας να λαμβάνει αποφάσεις που η νομιμότητά τους θα κρινόταν αργότερα. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τη μετέτρεψε σε «γεράκι», που ζητούσε από τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους να αντιδράσουν με αποφασιστικότητα. Η χώρα της αύξησε τις στρατιωτικές της δαπάνες από το 1,32% του ΑΕΠ το 2021 σε πάνω από 3% το 2025. «Είναι πολύ τυχερή», λέει η Ρέντινγκτον. «Κάθε έξι μήνες, ο υπουργός Οικονομικών ανακοινώνει ότι βρήκε μερικά δισεκατομμύρια ακόμη κορώνες στα κρατικά ταμεία».

Ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews

(*) Η Φρανσουάζ Ιβέρ είναι ανταποκρίτρια της Monde στη Σουηδία

BREAKING: Footage shows plane with at least 242 people crashing near Ahmedabad, India. pic.twitter.com/3yfV2khfxU

— Clash Report (@clashreport) June 12, 2025

Ως εκ θαύματος ένας άνδρας, ο επιβάτης της θέσης 11Α βγήκε ζωντανός από τα συντρίμμια. Πρόκειται για τον Vishwash Kumar Ramesh, ο οποίος είναι Βρετανός. Το BBC επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τον κατάλογο των επιβατών, σε αυτή τη θέση καθόταν ο Vishwash Kumar Ramesh, ο οποίος είναι Βρετανός.

Βίντεο που κάνει τον γύρο του κόσμου φέρεται να καταγράφει τον μοναδικό επιζώντα που αποχωρεί πεζός από το σημείο της συντριβής. Η αυθεντικότητα του υλικού δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Όπως μετέδωσε το ινδικό πρακτορείο ειδήσεων ANI, ο άνδρας καθόταν στη θέση 11Α του αεροσκάφους της Air India, το οποίο συνετρίβη λίγο μετά την απογείωσή του.

Footage claimed to show the only current survivor of Air India 171, Viswashkumar Ramesh, walking around dazed and confused immediately following this morning’s crash in Ahmedabad, India. pic.twitter.com/PkoGhc9kPd

— OSINTdefender (@sentdefender) June 12, 2025

Μιλώντας από το νοσοκομείο στην εφημερίδα Hindustan Times, ο Ράμες περιέγραψε τη δραματική στιγμή της συντριβής:

«Τριάντα δευτερόλεπτα μετά την απογείωση, ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος και το αεροπλάνο συνετρίβη. Όλα έγιναν αστραπιαία».

Ο μοναδικός επιζών, σύμφωνα με ινδικά μέσα, φέρεται να έδειξε στο νοσοκομείο την κάρτα επιβίβασης, στην οποία αναγραφόταν το όνομά του και ο αριθμός της θέσης του, 11A.

Ο επιζών ανέφερε επίσης ότι ταξίδευε μαζί με τον αδελφό του, Άτζεϊ Κουμάρ Ράμες, ο οποίος παραμένει μέχρι στιγμής αγνοούμενος. Όπως είπε, είχαν επισκεφθεί μέλη της οικογένειας στην Ινδία και επέστρεφαν μαζί στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο ίδιος είπε ότι είχαν πάει στο Ντιού και ήταν μαζί του στο αεροπλάνο, και παρακάλεσε να τον βοηθήσουν να τον βρει.

Η αναζήτηση του αδελφού του συνεχίζεται, ενώ οι Αρχές δεν έχουν ακόμη δώσει επίσημη λίστα με ταυτοποιημένα θύματα ή επιζώντες.

Μιλώντας στο BBC, ειδικοί στην αεροπορία δήλωσαν ότι η θέση των πτερυγίων (flaps) του αεροσκάφους κατά την απογείωση ενδέχεται να αποτέλεσε πρόβλημα.

Βίντεο, που επαλήθευσε το BBC, δείχνει το αεροπλάνο να χάνει ύψος και να συντρίβεται.

«Όταν το κοιτάζω αυτό», λέει ο αναλυτής αεροπορικών θεμάτων Τζέφρι Τόμας, «το σύστημα προσγείωσης (τροχοί) είναι ακόμη κατεβασμένο, αλλά τα πτερύγια έχουν μαζευτεί». Όπως εξηγεί, αυτό σημαίνει ότι τα πτερύγια ήταν στην ίδια ευθεία με το φτερό, κάτι που είναι πολύ ασυνήθιστο τόσο σύντομα μετά την απογείωση.

«Το σύστημα προσγείωσης συνήθως μαζεύεται μέσα σε 10-15 δευτερόλεπτα, και τα πτερύγια μαζεύονται σταδιακά σε διάστημα 10-15 λεπτών», διευκρινίζει.

Ο ειδικός Τέρι Τόζερ αναφέρει: «Είναι πολύ δύσκολο να το πει κανείς με σιγουριά από το βίντεο, δεν φαίνεται τα πτερύγια να είναι εκτεταμένα και αυτό θα μπορούσε να είναι μια απόλυτα λογική εξήγηση για το ότι το αεροσκάφος δεν ολοκλήρωσε σωστά την απογείωση».

«Αυτό θα μπορούσε να δείχνει ενδεχόμενο ανθρώπινο λάθος, αν τα πτερύγια δεν είχαν ρυθμιστεί σωστά», λέει ο Μάρκο Τσαν, πρώην πιλότος και ανώτερος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Buckinghamshire New University, «αλλά η ανάλυση του βίντεο είναι πολύ χαμηλή για να το επιβεβαιώσουμε».

Από την πλευρά της, σε δήλωσή της στο SkyNews, η πιλότος ελικοπτέρου, Σεούν Κομόλαφε, υποστηρίζει «πιθανότατα πετούσε πολύ χαμηλά και επίσης αργά», καθώς βρισκόταν στη «κρίσιμη» φάση της απογείωσης.

Η Κομόλαφε πρόσθεσε επίσης ότι παραμένει ασαφές γιατί το σύστημα προσγείωσης (οι τροχοί) ήταν ακόμη κατεβασμένο όταν συνετρίβη το αεροπλάνο.

«Σε εκείνο το σημείο, το αεροσκάφος θα έπρεπε να βρίσκεται σε φάση απογείωσης, αλλά θα χρειαστεί να περιμένουμε να ανακτηθούν τα μαύρα κουτιά για να δούμε τι ειπώθηκε στις συνομιλίες», πρόσθεσε.

Ερωτηθείσα για τη σημασία που μπορεί να έχει το γεγονός ότι εστάλη mayday λίγο πριν από τη συντριβή, απάντησε: «Αυτό μου λέει ότι κατάφεραν μέσα σε εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα να συλλέξουν πληροφορίες και να καταλάβουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, και κατάφεραν να το επικοινωνήσουν πρώτα μεταξύ τους, και επίσης με τον πύργο ελέγχου, ώστε να ενημερώσουν πως υπάρχει πρόβλημα».

Αυτή η προειδοποίηση, όπως λέει, επέτρεψε την άμεση κινητοποίηση των ομάδων έκτακτης ανάγκης.

Ωραία τανκς έχεις, Ευρώπη. Κανέναν να τα οδηγήσει έχεις; Αυτό το ερώτημα θα έχουν να αντιμετωπίσουν οι στρατηγοί της Γηραιάς Ηπείρου μετά την αναμενόμενη ανακοίνωση της συνόδου του ΝΑΤΟ για αύξηση των αμυντικών δαπανών. Αν υποτεθεί ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν θα εγκαταλείψουν τη δέσμευσή τους όταν επιτευχθεί ένα είδος ειρήνης στην Ουκρανία -ή όταν ο Τραμπ εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο-, τότε οι δαπάνες για τις ένοπλες δυνάμεις τους σχεδόν θα διπλασιαστούν μέσα σε μια δεκαετία. Ένα μεγάλο ποσοστό της αύξησης από 2% σε 3,5% θα διατεθεί για την αγορά εξοπλισμού. Οι στρατοί όμως είναι και άνθρωποι. Η προσέλκυση νέων σε μια καριέρα που περιλαμβάνει και τον κίνδυνο του θανάτου δεν ήταν ποτέ εύκολη υπόθεση. Αλλά και η υποχρεωτική στράτευση δεν θα λύσει εύκολα ένα πρόβλημα που είναι βαθιά κρυμμένο στην ψυχή της ηπείρου.

Οι Ευρωπαίοι είναι υπερήφανοι για την ειρηνική τους νοοτροπία. Αν ξεσπάσει πόλεμος, θα υπάρξει κανείς για να πολεμήσει;

Στο πλαίσιο μιας περυσινής δημοσκόπησης του ινστιτούτου Gallup, οι πολίτες 45 χωρών ρωτήθηκαν πόσο πρόθυμοι θα ήταν να πάρουν τα όπλα σε περίπτωση πολέμου. Οι τέσσερις από τις πέντε χώρες με τους λιγότερο ενθουσιώδεις μαχητές βρίσκονται στην Ευρώπη και περιλαμβάνουν την Ισπανία, τη Γερμανία και την Ιταλία. Με δεδομένη την αργή πρόοδο της Ρωσίας από τότε που εξαπέλυσε επίθεση εναντίον της Ουκρανίας, οι χώρες που απέχουν πάνω από 1.000 χιλιόμετρα από το μέτωπο δεν νιώθουν την απειλή. Ακόμη και στην Πολωνία όμως, που συνορεύει με την Ουκρανία, λιγότεροι από τους μισούς απάντησαν ότι θα πολεμούσαν για να υπερασπιστούν τη χώρα τους.

Για μερικούς Ευρωπαίους, το να μην έχεις όρεξη να πολεμήσεις είναι υγιές. Στο κάτω-κάτω, η ενωμένη Ευρώπη αποτελεί ένα «ειρηνευτικό σχέδιο». Τις επτά τελευταίες δεκαετίες, ο στόχος ήταν να εξασφαλιστεί ότι η Γερμανία δεν θα ξαναέπαιρνε τα όπλα κατά της Γαλλίας και αντιστρόφως. Η ανάμιξη των οικονομιών είχε στόχο να καταστούν οι εισβολές μη πρακτικές και, με τον καιρό, αδιανόητες. O γραφειοκρατικός πασιφισμός όμως που κυριαρχεί στην ΕΕ -«κάντε συσκέψεις, όχι πόλεμο!»- έχει φτάσει στα όριά του. Χρειάστηκε να περάσουν δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία για να οριστεί επίτροπος για την άμυνα, και πάλι για να επιβλέπει τις εταιρίες που κατασκευάζουν πυραύλους και οβίδες, όχι τις ίδιες τις ένοπλες δυνάμεις.

Ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews

O Charlemagne είναι αρθρογράφος του Economist

(Πηγή: Economist)

Του Μάθιου Σιέντ*

Πώς έγινε λοιπόν δεκτή αυτή η πρόταση; Με αποτροπιασμό. Πώς τολμούν να επιτίθενται στον εργαζόμενο λαό; Απαιτούμε γενναιόδωρες συντάξεις και συνταξιοδότηση νωρίς!

Στη βάση της δυτικής αντίληψης για τον κόσμο βρίσκεται η αρχή ότι το εκλογικό σώμα είναι ευφυές. Το ότι η ψήφος της κοινωνίας συνιστά καλύτερη απόφαση από εκείνες των ολιγαρχιών ή των δικτατοριών είναι τόσο εμπεδωμένο στη συνείδησή μας, ώστε σπανίως το αμφισβητούμε. Η έννοια της «σοφίας του πλήθους» συνδέεται με τους αρχαίους Έλληνες και αναπτύχθηκε από τον Μαρκήσιο ντε Κοντορσέ. Στα νεανικά μου χρόνια, η λαϊκή βούληση ήταν συνώνυμη με την αλήθεια.

Το παράδειγμα της Γαλλίας, όμως, δείχνει ότι είναι ώρα να αναθεωρήσουμε την αντίληψή μας για το τι σημαίνει η δημοκρατία και πώς λειτουργεί, τουλάχιστον στην περίεργη εποχή στην οποία ζούμε. Οι όροι «δεξιός» και «αριστερός», ή «γκωλικός» και «σοσιαλιστής», δεν έχουν μεγάλη σημασία σε μια χώρα που έχει ελλείμματα εδώ και πάνω από μισό αιώνα και θα ανακαλύψει το πρόβλημα όταν ξεσπάσει η αναπόφευκτη κρίση των ομολόγων, με συνέπειες όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά και για την ΕΕ και ολόκληρο τον κόσμο.

Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκεται και η Βρετανία. Κάθε φορά που ο Κιρ Στάρμερ επιδιώκει να περικόψει κοινωνικές δαπάνες, αντιμετωπίζει μεγάλες αντιδράσεις. Θα ήταν εύκολο να τον κατηγορήσουμε για υποχωρητικότητα, η αλήθεια όμως είναι ότι αν παρέμενε στις απόψεις του θα έχανε την ψηφοφορία στο κοινοβούλιο και, πιθανότατα, την αρχηγία του κόμματός του.

Ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews

(*) O Μάθιου Σιέντ είναι αρθρογράφος των Sunday Times

Αποτελεί κοινό τόπο στη δημόσια συζήτηση και την επιστημονική βιβλιογραφία ότι τα πολιτικά και κομματικά συστήματα των δυτικών χωρών έχουν εισέλθει εδώ και καιρό σε φάση ρευστότητας και σημαντικών αλλαγών. Αν και σε διαφορετικό βαθμό και ένταση ανάλογα με την περίπτωση, οι τάσεις που καταγράφονται είναι αδιαμφισβήτητες: η εκλογική απήχηση των «κομμάτων εξουσίας» μειώνεται και πολιτικές δυνάμεις οι οποίες ταξινομούνται ως «λαϊκιστικές», «ακραίες» ή «αντι-συστημικές», αυξάνουν την πολιτική επιρροή τους.

Του Γιάννη Καραγιάννη*

Οι πολίτες επίσης αποστασιοποιούνται από τις πολιτικές διαδικασίες και χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς θεσμούς στον βαθμό που κρίνεται πως αυτοί αδυνατούν να παρέχουν αποτελεσματικές λύσεις σε κρίσιμα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Αυτό που, εν τέλει, διακυβεύεται δεν είναι παρά η ίδια η νομιμοποίηση των πολιτικών συστημάτων και η δημοκρατική λειτουργία τους.

Οι εξελίξεις αυτές είναι ιδιαίτερα ορατές και στην Ελλάδα. Η εκδήλωση της οικονομικής κρίσης από το 2009 και εντεύθεν έχει μεταβάλλει το εγχώριο κομματικό σύστημα και τους συσχετισμούς δύναμης ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Αν και πρόσκαιρα (2015-2019) διαφάνηκε ότι η δικομματική συνθήκη επανακάμπτει, έστω και διαφοροποιημένη σε σχέση με το παρελθόν, οι μετέπειτα εξελίξεις δείχνουν ότι έχουμε πλέον εισέλθει σε συνθήκες αυξημένης πολιτικής ρευστότητας.

Ολόκληρο το άρθρο στο AnatropiNews