Στην ομιλία ο Κυριάκος Πιερρακάκης ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Συναντιόμαστε σε μια στιγμή κατά την οποία οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή έχουν κλιμακωθεί σημαντικά, με τις επιπτώσεις να φτάνουν πλέον ακόμη και στις ακτές της Ευρώπης. Αυτό που εκτυλίσσεται συνιστά μια πρωτοφανή και βαθιά ανησυχητική κρίση, η οποία ασκεί σημαντική πίεση σε μια ήδη εύθραυστη διεθνή τάξη.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι γεωπολιτικοί κραδασμοί πολλαπλασιάζονται, οι οικονομίες μας δεν έχουν περιθώριο για εφησυχασμό. Για την Ευρώπη, το διακύβευμα είναι ταυτόχρονα οικονομικό και στρατηγικό. Πρόκειται για ζήτημα ισχύος, αυτονομίας και ανθεκτικότητας.

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στον πυρήνα των παγκόσμιων ενεργειακών ροών και των κρίσιμων εμπορικών διαδρόμων. Όταν η αστάθεια πλήττει αυτό το κέντρο, οι συνέπειες είναι άμεσες και μετρήσιμες.

Οι τιμές της ενέργειας αυξάνονται.

Το κόστος μεταφορών και ασφάλισης ανεβαίνει.

Η πλήρης κλίμακα των επιπτώσεων θα εξαρτηθεί από τη διάρκεια αυτής της κρίσης. Από αυτήν θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό το πραγματικό αποτύπωμα στις ναυτιλιακές ροές, στις εφοδιαστικές αλυσίδες και στην εμπιστοσύνη των επενδυτών. Όσο περισσότερο διαρκεί η αβεβαιότητα, τόσο ευρύτερο θα είναι το οικονομικό αποτύπωμα της κρίσης.

Η εποχή της γεωπολιτικής αθωότητας έχει τελειώσει.

Η ευρωπαϊκή κυριαρχία δεν είναι πλέον μια αφηρημένη φιλοδοξία — είναι προϋπόθεση για την οικονομική επιβίωση και τη θεσμική ισχύ.

Κλείσιμο

Είναι η ικανότητά μας:

– να απορροφούμε εξωτερικούς κραδασμούς,
– να διασφαλίζουμε την ενεργειακή μας ασφάλεια,
– να προστατεύουμε την παραγωγική μας βάση και την αναπτυξιακή μας δυναμική,

– και να ενεργούμε έγκαιρα, συλλογικά και αποφασιστικά.

Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι μια σαφής αίσθηση κατεπείγοντος — με πλήρη αντίληψη ότι σε περιόδους κρίσης ο χρόνος δεν είναι ποτέ ουδέτερη μεταβλητή.

Η Ευρώπη διαθέτει τα εργαλεία για να διαμορφώσει τις εξελίξεις και να επαναβεβαιώσει τη στρατηγική της ισχύ. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων είναι ένα από τα σημαντικότερα από αυτά τα εργαλεία.

Οφείλουμε να κινηθούμε γρήγορα και συντονισμένα ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα το επιτύχουμε.

Η Ευρώπη έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν την ανθεκτικότητά της. Αντιμετωπίσαμε χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, κρίση δημόσιου χρέους, μια πανδημία και μια ενεργειακή κρίση. Προστατεύσαμε τις κοινωνίες μας. Σταθεροποιήσαμε τις οικονομίες μας. Δράσαμε από κοινού όταν είχε σημασία.

Όμως η ανθεκτικότητα δεν αποτελεί στρατηγική ανάπτυξης.

Σήμερα η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα δομικό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Η ανάπτυξη της παραγωγικότητας υπολείπεται εδώ και χρόνια και το χάσμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει διευρυνθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ταυτόχρονα, οι δημογραφικές πιέσεις αποτελούν πλέον σημαντικό περιοριστικό παράγοντα. Μέχρι το 2040, το εργατικό δυναμικό της Ευρώπης ενδέχεται να μειώνεται κατά σχεδόν δύο εκατομμύρια άτομα κάθε χρόνο. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές και στην Ελλάδα, από όπου προέρχομαι.

Αυτό αλλάζει ουσιαστικά την εξίσωση. Η ανάπτυξη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στην αύξηση της προσφοράς εργασίας όπως στο παρελθόν. Πρέπει να προκύψει από υψηλότερη παραγωγικότητα. Και η υψηλότερη παραγωγικότητα προκύπτει από την καινοτομία, από τις επενδύσεις και από την αποτελεσματική κατανομή κεφαλαίου.

Με απλά λόγια: το αναπτυξιακό μοντέλο που στήριξε την ευρωπαϊκή ευημερία επί δεκαετίες φτάνει στα όριά του.

Επομένως, το στρατηγικό καθήκον που έχουμε μπροστά μας είναι σαφές: πρέπει να κινητοποιήσουμε το κεφάλαιο πιο αποτελεσματικά ώστε να χρηματοδοτήσουμε την καινοτομία και την κλιμάκωση επιχειρήσεων. Αυτός είναι ο βασικός μοχλός για την αύξηση της παραγωγικότητας, την ενίσχυση των εισοδημάτων, τη στρατηγική αυτονομία και την ανθεκτικότητα.

Η Ευρώπη δεν πάσχει από έλλειψη αποταμιεύσεων. Το συζητάμε συχνά στο πλαίσιο της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων. Εκεί που υστερούμε είναι στην κινητοποίηση αυτών των αποταμιεύσεων — στον τρόπο με τον οποίο διοχετεύονται σε στρατηγικές επενδύσεις.

Κάθε χρόνο οι Ευρωπαίοι αποταμιεύουν περίπου 1,4 τρισεκατομμύρια ευρώ — και ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών των κεφαλαίων παραμένει σε καταθέσεις χαμηλής απόδοσης. Την ίδια στιγμή, οι ανταγωνιστές μας επενδύουν περισσότερο σε τεχνολογίες αιχμής και αναπτύσσονται ταχύτερα.

Τα στοιχεία είναι σαφή: Οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη στην ΕΕ ανέρχονται περίπου στο 2,2% του ΑΕΠ, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες φτάνουν περίπου στο 3,4%. Οι επενδύσεις venture capital στην Ευρώπη αντιστοιχούν περίπου στο 0,3% του ΑΕΠ, ενώ στις ΗΠΑ περίπου στο 0,7%.

Αυτά δεν είναι αφηρημένα στατιστικά στοιχεία. Μεταφράζονται στο κατά πόσο οι εταιρείες μπορούν να αναπτυχθούν, στο κατά πόσο οι ιδέες μπορούν να κλιμακωθούν και στο κατά πόσο η Ευρώπη θέτει πρότυπα ή απλώς τα υιοθετεί.

Το χάσμα αυτό δεν είναι τυχαίο. Αντανακλά δομικά χαρακτηριστικά του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος: μεγαλύτερη εξάρτηση από τις τράπεζες, κατακερματισμένες κεφαλαιαγορές και μια κουλτούρα κινδύνου που συχνά προτιμά τη διατήρηση κεφαλαίου αντί της ανάπτυξης.

Η διάγνωση είναι απλή: η Ευρώπη δεν στερείται ιδεών, ταλέντου ή αποταμιεύσεων. Αυτό που της λείπει είναι η κλίμακα και οι μηχανισμοί που μετατρέπουν τις αποταμιεύσεις σε καινοτομία.

Γι’ αυτό η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων είναι τόσο κρίσιμη. Πρόκειται για μια διαρθρωτική μεταρρύθμιση που η Ευρώπη έχει καθυστερήσει για πολύ καιρό.

Επίσης, γι’ αυτό θα πρέπει τώρα να μιλήσουμε σοβαρά και για το επόμενο επίπεδο: τον εκσυγχρονισμό των υποδομών μέσω των οποίων κινείται το κεφάλαιο.

Σε αυτό το σημείο ο ρόλος της ΕΤΕπ είναι καθοριστικός.

Η ΕΤΕπ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων δεν είναι απλώς δανειστές. Είναι οικοδόμοι της ευρωπαϊκής οικονομικής δυναμικότητας. Μειώνουν τον επενδυτικό κίνδυνο εκεί όπου οι αγορές διστάζουν. Μετατρέπουν έργα σε projects κατάλληλα για επένδυση. Δημιουργούν πρότυπα. Προσελκύουν ιδιωτικά κεφάλαια.

Με άλλα λόγια, η ΕΤΕπ είναι ένας από τους λίγους θεσμούς που διαθέτουν την εντολή και την αξιοπιστία να γεφυρώσουν τις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις με την ανάγκη της Ευρώπης για επενδυτική κλίμακα.

Αν η Ευρώπη θέλει να γίνει ανταγωνιστική, χρειαζόμαστε περισσότερα έργα που να είναι κατάλληλα για επενδύσεις, περισσότερες αγορές που να είναι ελκυστικές για επενδύσεις και περισσότερους μηχανισμούς που θα επιτρέπουν στα ιδιωτικά κεφάλαια να ακολουθεί την απομείωση κινδύνου που δημιουργεί η δημόσια παρέμβαση.

Αυτό δεν είναι ένα σύνθημα. Είναι η πρακτική μηχανική της ανταγωνιστικότητας.

Και γι’ αυτό το θέμα αυτού του Φόρουμ —η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ασφάλειας— δεν είναι απλώς επίκαιρο. Είναι αναπόφευκτο.

Αυτό με φέρνει στο βασικό θέμα των σημερινών παρατηρήσεών μου: την ψηφιακή χρηματοδότηση.

Η ψηφιακή χρηματοδότηση δεν αποτελεί μια περιθωριακή αναβάθμιση. Πρόκειται για έναν δομικό μετασχηματισμό στον τρόπο με τον οποίο αντλείται, κατανέμεται, διακανονίζεται και εποπτεύεται το κεφάλαιο.

Ο μετασχηματισμός αυτός θα συμβεί. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ευρώπη θα τον διαμορφώσει — ή αν θα προσαρμοστεί σε πλαίσια που σχεδιάστηκαν αλλού.

Αν το πετύχουμε σωστά, η ψηφιακή χρηματοδότηση μπορεί να επιτύχει κάτι βαθιά σημαντικό για την Ευρώπη: να μειώσει τις αποστάσεις.

Να μειώσει την απόσταση μεταξύ αποταμιευτών και καινοτόμων.

Να μειώσει την απόσταση μεταξύ μικρών επιχειρήσεων και μεγάλων δεξαμενών κεφαλαίου.

Να μειώσει την απόσταση μεταξύ εθνικών αγορών και μιας πραγματικά ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς.

Οι τεχνολογίες DLT (distributed ledger technologies) μπορούν να μειώσουν τις τριβές στις διαδικασίες εκκαθάρισης και διακανονισμού, να μειώσουν το κόστος έκδοσης και διαμεσολάβησης, να επιταχύνουν τις διασυνοριακές πληρωμές και να διευρύνουν την πρόσβαση σε επενδύσεις. To tokenisation (η μετατροπή δηλαδή ενός περιουσιακού στοιχείου σε ψηφιακά “tokens”) μπορεί να μειώσει το κόστος έκδοσης —ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις— και να συνδέσει τις εταιρείες με ευρύτερες βάσεις επενδυτών σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Θα έλεγα ότι, όχι μόνο με την ιδιότητα του Υπουργού Οικονομικών αλλά και με την προηγούμενη ιδιότητά μου ως Υπουργού Ψηφιακού Μετασχηματισμού, η τεχνολογία δεν αφορά την τεχνολογία καθεαυτή.

Δεν προχωρά κανείς σε τεχνολογική αλλαγή για χάρη της ίδιας της τεχνολογίας.

Το ζητούμενο δεν είναι η τεχνολογία από μόνη της. Το ζητούμενο είναι πώς μπορεί να κινητοποιήσει και να επιλύσει πραγματικές κοινωνικές ανάγκες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πώς μπορεί να μειώσει το διαρθρωτικό κόστος κεφαλαίου στην Ευρώπη και πώς μπορούμε να κατευθύνουμε το κεφάλαιο ταχύτερα και αποτελεσματικότερα προς παραγωγικές επενδύσεις.

Τα οφέλη είναι ουσιαστικά: μεγαλύτερη συμπερίληψη, περισσότερος ανταγωνισμός, χαμηλότερο κόστος για τους καινοτόμους, βαθύτερες δεξαμενές χρηματοδότησης για τους επιχειρηματίες και μεγαλύτερη διαφάνεια για τους επενδυτές.

Αλλά μόνο εάν όλα αυτά ενταχθούν σε ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Η ψηφιακή χρηματοδότηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη διαρθρωτική ενοποίηση. Πρέπει να τη συμπληρώσει.

Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων εμβαθύνει και ενοποιεί τις κεφαλαιαγορές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η ψηφιακή χρηματοδότηση εκσυγχρονίζει την υποδομή που επιτρέπει σε αυτές τις αγορές να λειτουργούν αποτελεσματικά σε μεγάλη κλίμακα.

Η ενοποίηση χωρίς σύγχρονες υποδομές θα είναι πιο αργή, πιο δαπανηρή και λιγότερο ανταγωνιστική. Οι σύγχρονες υποδομές χωρίς ενοποίηση θα παραμείνουν κατακερματισμένες και περιορισμένες.

Επομένως, δεν πρόκειται για δύο παράλληλες ατζέντες. Πρόκειται για ένα ενιαίο στρατηγικό εγχείρημα: ενοποίηση και εκσυγχρονισμός που προχωρούν μαζί.

Έτσι θα κινητοποιήσουμε αποτελεσματικότερα τις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις. Έτσι θα χρηματοδοτήσουμε την καινοτομία σε μεγάλη κλίμακα και θα οικοδομήσουμε την ευρωπαϊκή δυναμικότητα από την οποία εξαρτώνται πλέον σε μεγάλο βαθμό η ανταγωνιστικότητα και η ασφάλειά μας.

Αλλά όπου υπάρχει προοπτική, υπάρχει και κίνδυνος. Και η Ευρώπη έχει μάθει αυτό το μάθημα στο παρελθόν.

Η χρηματοοικονομική καινοτομία προσφέρει αποτελεσματικότητα, αλλά απαιτεί επίσης συντονισμένη εποπτεία και ισχυρή διακυβέρνηση ώστε η εμπιστοσύνη και η σταθερότητα να τη συνοδεύουν.

Πρέπει λοιπόν να είμαστε σαφείς ως προς τους κινδύνους που διαχειριζόμαστε.

Πρώτον, ο κατακερματισμός. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η ψηφιακή καινοτομία να διασπάσει τις αγορές μας σε εθνικά «σιλό». Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στα οικοσυστήματα πλατφορμών να εξελιχθούν σε νέες μορφές αγοραίου διαχωρισμού.

Δεύτερον, η μεταβλητότητα και η αστάθεια. Τα κρυπτο-περιουσιακά στοιχεία και τα stablecoins έχουν δείξει πόσο γρήγορα η καινοτομία μπορεί να ξεπεράσει την εποπτεία. Ο κίνδυνος στον κυβερνοχώρο δεν είναι δευτερεύον ζήτημα — είναι συστημικός.

Το δίδαγμα είναι απλό: η καινοτομία χωρίς εμπιστοσύνη δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε κλίμακα. Και η εμπιστοσύνη δεν δημιουργείται από την αισιοδοξία. Δημιουργείται από κανόνες, εποπτεία και αξιόπιστη εφαρμογή τους.

Η Ευρώπη έχει ήδη κάνει ένα σημαντικό βήμα με τον κανονισμό MiCAR, αποδεικνύοντας ότι η έξυπνη ρύθμιση μπορεί να δημιουργήσει εμπιστοσύνη — και η εμπιστοσύνη επιτρέπει την ανάπτυξη σε κλίμακα.

Ταυτόχρονα, η διατήρηση της εμπιστοσύνης και της σταθερότητας σε ένα ολοένα πιο ψηφιακό χρηματοπιστωτικό οικοσύστημα παραμένει ουσιώδης. Σε αυτό το πλαίσιο, το ψηφιακό ευρώ αποτελεί μια καίρια στρατηγική πρωτοβουλία.

Όπως έχει επισημάνει η Πρόεδρος Lagarde, στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι η ρευστότητα της κεντρικής τράπεζας θα παραμείνει διαθέσιμη και στην ψηφιακή εποχή — συμπληρώνοντας τα μετρητά, στηρίζοντας την καινοτομία στις πληρωμές, ενισχύοντας τη νομισματική κυριαρχία της Ευρώπης και ενδυναμώνοντας την ανθεκτικότητα και την αυτονομία των ευρωπαϊκών συστημάτων πληρωμών.

Πρόκειται για ένα βασικό έργο ενίσχυσης δυναμικότητας, που συμβάλλει στην περαιτέρω ενίσχυση του διεθνούς ρόλου της Ένωσης.

Πλέον περνάμε από τη φάση προετοιμασίας στο επόμενο στάδιο τεχνικής εργασίας. Αν το νομοθετικό πλαίσιο συμφωνηθεί μέσα στο 2026, μπορεί να ακολουθήσει πιλοτική εφαρμογή το 2027, με το σύστημα να είναι έτοιμο για πιθανή έκδοση γύρω στο 2029.

Το ζήτημα δεν είναι η επίτευξη ταχύτητας για την ταχύτητα και μόνο. Το ζήτημα είναι ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να αναθέσει σε άλλους τα θεμέλια της αρχιτεκτονικής των πληρωμών της.

Υπάρχει επίσης μια γεωπολιτική διάσταση.

Η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει μια ισχυρή δημόσια υποδομή και ταυτόχρονα να επιτρέψει στην ιδιωτική καινοτομία να αναπτυχθεί γύρω από αυτήν.

Σε μια εποχή τεχνολογικού ανταγωνισμού και στρατηγικής αντιπαράθεσης, η χρηματοπιστωτική υποδομή αποτελεί εργαλείο κυριαρχίας.

Το ερώτημα δεν είναι αν η ψηφιακή χρηματοδότηση θα αναπτυχθεί. Το ερώτημα είναι αν θα ενισχύσει την αυτονομία και τη σταθερότητα της Ευρώπης — ή αν θα δημιουργήσει νέες εξαρτήσεις.

Αυτό είναι κρίσιμο να γίνει κατανοητό όχι μόνο για την ψηφιακή χρηματοδότηση, αλλά και για κάθε μορφή ψηφιακής καινοτομίας — από τις υποδομές cloud έως τις τηλεπικοινωνιακές υποδομές.

Χτίζουμε δυναμικότητα ή δημιουργούμε νέες εξαρτήσεις;

Και ποια από τις δύο κατευθύνσεις επιτρέπουμε να επικρατήσει;

Η Ευρώπη πρέπει να διασφαλίσει ότι η ψηφιακή καινοτομία θα ενισχύει — και δεν θα αποδυναμώνει — την ακεραιότητα και την ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος.

Αυτό σημαίνει διατήρηση της νομισματικής ανεξαρτησίας. Σημαίνει ασφαλείς υποδομές για πληρωμές και διακανονισμούς. Σημαίνει κανόνες που προστατεύουν τη σταθερότητα και τους καταναλωτές, ενώ επιτρέπουν στις αγορές να αναπτύσσονται.

Η επιλογή δεν είναι μεταξύ καινοτομίας και σταθερότητας.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν διαθέτουμε τη στρατηγική σαφήνεια — και την πολιτική αυτοπεποίθηση — για να πετύχουμε και τα δύο.

Επιτρέψτε μου να κλείσω την ομιλία μου με το όραμά μου σχετικά με το πώς θα έμοιαζε η επιτυχία.

Επιτυχία είναι μια Ευρώπη όπου οι αποταμιεύσεις δεν παραμένουν αδρανείς την στιγμή που όσοι επενδύουν σε καινοτομία αναζητούν κεφάλαια.

Επιτυχία είναι μια Ευρώπη όπου μια εταιρεία μπορεί να αναπτυχθεί διασυνοριακά τόσο εύκολα όσο και μέσα σε ένα μόνο κράτος-μέλος.

Επιτυχία είναι μια Ευρώπη όπου η τεχνολογία μειώνει το κόστος και διευρύνει τις ευκαιρίες, χωρίς να υπονομεύει τη σταθερότητα.

Επιτυχία είναι μια Ευρώπη όπου οι κεφαλαιαγορές επιτελούν τον σκοπό τους: να κατανέμουν αποτελεσματικά το κεφάλαιο προς παραγωγική ανάπτυξη.

Αν το πετύχουμε αυτό, η ψηφιακή χρηματοδότηση θα αποτελέσει καταλύτη. Θα εμβαθύνει τις κεφαλαιαγορές, θα επιτρέψει απρόσκοπτες διασυνοριακές επενδύσεις και θα χρηματοδοτήσει την καινοτομία σε μεγάλη κλίμακα.

Και θεσμοί όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων θα παραμείνουν κεντρικοί — όχι μόνο ως χρηματοδότες, αλλά ως οικοδόμοι ευρωπαϊκής δυναμικότητας, επιταχυντές επενδύσεων και πυλώνες εμπιστοσύνης.

Η εμπιστοσύνη είναι η κατεύθυνση που πρέπει τώρα να επιλέξει η Ευρώπη: όχι απλώς για να διαχειριστεί τη σταθερότητα, αλλά για να οικοδομήσει τα θεμέλια του επόμενου κύματος ευημερίας» κατέληξε ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Ο Χέγκσεθ διαβεβαίωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πάρουν «όλο τον χρόνο που χρειάζεται» για να εξασφαλίσουν τη νίκη, επαναλαμβάνοντας τη θέση του Ντόναλντ Τραμπ ότι «είναι πολύ νωρίς» και πως η Ουάσιγκτον θα επιλέξει τον κατάλληλο χρόνο για να διασφαλίσει την επιτυχία.

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των τελευταίων ημερών ως «απίστευτα» και «ιστορικά», υποστηρίζοντας ότι η ιρανική κυβέρνηση είναι ήδη «τελειωμένη».

Όπως ανέφερε, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν αρχίσει να «κυνηγούν, αποσυνθέτουν, καταστρέφουν και νικούν» τις στρατιωτικές ικανότητες του ιρανικού καθεστώτος, τονίζοντας ότι «αυτή η σύγκρουση ποτέ δεν είχε σχεδιαστεί ως δίκαιος αγώνας».

«Περισσότερα και μεγαλύτερα κύματα έρχονται, μόλις ξεκινήσαμε», προειδοποίησε.

Ο Χέγκσεθ αποκάλυψε επίσης ότι οι ΗΠΑ βύθισαν «ιρανικό πολεμικό πλοίο» στον Ινδικός Ωκεανός, το οποίο – όπως είπε – θεωρούσε ότι ήταν ασφαλές σε διεθνή ύδατα.

Νωρίτερα, το ναυτικό της Σρι Λάνκα είχε αναφέρει ότι η φρεγάτα IRIS Dena βυθίστηκε, με περίπου 140 επιβαίνοντες να αγνοούνται.

«Σκοτώσαμε τον αρχηγό μονάδας που προσπάθησε να δολοφονήσει τον Τραμπ»

Ο Αμερικανός υπουργός δήλωσε ακόμη ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ «κυνήγησαν και σκότωσαν» τον επικεφαλής μονάδας που φέρεται να είχε προσπαθήσει να δολοφονήσει τον Ντόναλντ Τραμπ.

«Το Ιράν προσπάθησε να σκοτώσει τον Πρόεδρο Τραμπ. Και ο Πρόεδρος Τραμπ είχε την τελευταία λέξη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η κλιμάκωση των δηλώσεων και των στρατιωτικών επιχειρήσεων ενισχύει το ενδεχόμενο παρατεταμένης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, με την ένταση να παραμένει σε υψηλά επίπεδα.

Ο Στάρμερ μιλούσε αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επέκρινε εκ νέου την ηγεσία του σχετικά με την περιορισμένη βρετανική υποστήριξη για τα πλήγματα των ΗΠΑ στο Ιράν.

“Ξέρω ότι όλη η χώρα ανησυχεί για την πιθανότητα κλιμάκωσης”, δήλωσε ο Στάρμερ στο κοινοβούλιο.

“Πρέπει να ενεργήσουμε, ως εκ τούτου, με σαφήνεια, με αποφασιστικότητα και με ψυχραιμία”.

Είπε επίσης ότι η Βρετανία συνεργάζεται στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην προετοιμασία της ανάπτυξης στρατιωτικών στοιχείων στην περιοχή.

“Εδώ και μερικές εβδομάδες ετοιμαζόμαστε για την ανάπτυξη ικανοτήτων μας στην περιοχή. Κάνοντάς το, συνεργαζόμαστε στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες”, είπε.

Ο Στάρμερ είπε ότι τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν αντιαεροπορικά συστήματα και συστήματα κατά μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (drones), καθώς και αεροσκάφη F-35.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός είπε επίσης πως η στρατιωτική συνεργασία Βρετανίας-ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή δείχνει την ειδική σχέση εν δράσει, όχι οι πιο πρόσφατες επικρίσεις που έλαβε ο ίδιος από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή αν τα πρόσφατα γεγονότα έχουν ενισχύσει ή έχουν αποδυναμώσει τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Στάρμερ είπε:

“Αμερικανικά αεροπλάνα επιχειρούν από βρετανικές βάσεις — αυτή είναι η ειδική σχέση εν δράσει Βρετανικά αεροσκάφη καταρρίπτουν drones και πυραύλους για να προστατεύσουν ζωές Αμερικανών στη Μέση Ανατολή στις κοινές μας βάσεις — αυτή είναι η ειδική σχέση εν δράσει να μοιραζόμαστε πληροφορίες μυστικών υπηρεσιών κάθε μέρα για να κρατάμε τους ανθρώπους μας ασφαλείς. Αυτή είναι η ειδική σχέση εν δράσει.

“Το να γαντζωνόμαστε από τις τελευταίες λέξεις του προέδρου Τραμπ δεν είναι η ειδική σχέση”.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τον Ιταλό τεχνικό τον περίμεναν οι άνθρωποι της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, με επικεφαλής τον Νίκο Μπουντούρη, του GM του Δικεφάλου του Βορρά.

Ο Τρινκιέρι έχει συμφωνήσει να αναλάβει τα ηνία της ομάδας αλλά από την έναρξη της νέας σεζόν. Έχει ήδη υπογράψει συμβόλαιο με τον Δικέφαλο του Βορρά με ισχύ μέχρι και το 2029 και σήμερα θα κάνει τις πρώτες του δηλώσεις ως προπονητής της ομάδας αναλύοντας το πλάνο του για αυτή.

Θυμίζουμε ότι παρουσίασή του είναι προγραμματισμένη για τις 18:00 ώρα Ελλάδας.

Σε ανακοίνωσή τους, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν ότι «εντοπίστηκαν πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν προς το κράτος του Ισραήλ», διευκρινίζοντας πως ενεργοποιήθηκαν τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας για την αναχαίτιση της απειλής.

Σε δεύτερη σύντομη ανακοίνωση, ο ισραηλινός στρατός γνωστοποίησε ότι αναχαιτίστηκαν drones που εξαπολύθηκαν από τον Λίβανο προς το ισραηλινό έδαφος, μετά την ενεργοποίηση σειρήνων στο κεντρικό Ισραήλ.

Η νέα αυτή κλιμάκωση των επιθέσεων με πυραύλους και drones εντείνει την ένταση στην περιοχή, με τις ισραηλινές αρχές να καλούν τους πολίτες να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες της πολιτικής προστασίας.

Βάσει των ισχυόντων «κόκκινων» περιορισμών της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου του Ισραήλ, που περιλαμβάνουν περιορισμό μετακινήσεων προς την εργασία, κλείσιμο σχολείων και εκτεταμένες κλήσεις εφέδρων, η συνολική οικονομική ζημία εκτιμάται σε 9,4 δισεκατομμύρια σέκελ.

Οι περιορισμοί επιβλήθηκαν στο πλαίσιο της αυξημένης απειλής από επιθέσεις, επηρεάζοντας άμεσα την παραγωγική δραστηριότητα, το εμπόριο και τις υπηρεσίες σε ολόκληρη τη χώρα.

Με πληροφορίες από το Reuters.

«Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, οι επιθέσεις σε μετανάστες εργάτες και η οργανωμένη εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης δεν μπορούν και δεν πρέπει να ξεχαστούν. Η δικαστική επιβεβαίωση της ενοχής των υπευθύνων αποτελεί δικαίωση για τα θύματα και για όσους στάθηκαν απέναντι στον φασισμό όλα αυτά τα χρόνια», σημειώνει, υπογραμμίζοντας πως «η σημερινή απόφαση δεν είναι το τέλος αλλά μια σημαντική αρχή».

«Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν τελειώνει στις δικαστικές αίθουσες. Συνεχίζεται στην κοινωνία, στους χώρους δουλειάς, στην εγρήγορση όλων μας. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ώστε ο ναζισμός και ο φασισμός να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν: στα σκουπίδια της ιστορίας», καταλήγει.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η προσέγγιση έγινε μέσω μυστικών υπηρεσιών τρίτης, μη κατονομαζόμενης χώρας, καθώς αξιωματούχοι από τη Μέση Ανατολή και τη Δύση επιβεβαιώνουν ότι η Τεχεράνη αναζητά μια «διέξοδο» (off-ramp) από τη στρατιωτική πίεση που δέχεται τις τελευταίες ημέρες.

Παρά τις πληροφορίες, ο Λευκός Οίκος και η CIA αρνήθηκαν να σχολιάσουν επισήμως, ενώ κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ εκφράζουν αμφιβολίες για την ειλικρίνεια των προθέσεων του Ιράν, θεωρώντας ότι ίσως πρόκειται για στρατηγική κίνηση ανασύνταξης δυνάμεων.

Ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έστειλε το δικό του μήνυμα, δηλώνοντας την Τρίτη ότι «είναι πλέον πολύ αργά», καθώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Μόλις χθες, ο πρεσβευτής του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο διαπραγμάτευσης, χαρακτηρίζοντας τις κοινές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ ως αιτία οριστικής ρήξης ανάμεσα στις πλευρές.

Το κλίμα παραμένει έντονα τεταμένο, με την περιοχή να βρίσκεται σε φάση υψηλής στρατιωτικής ετοιμότητας.

Σε συνέντευξή του στα Παραπολιτικά, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ κάνει σαφές πως ο βουλευτής Χανίων «πρέπει να κατεβάσει αυτήν την ανάρτηση», η οποία προκάλεσε σάλο για το τυφλό μίσος που εξέπεμπε. Ανάρτηση που δεν διορθώνεται παρά το υστερόγραφο που πρόσθεσε ο Παύλος Πολάκης ότι «προφανώς και οι ξυλοδαρμοί δεν είναι λύση».

«Είναι προφανές ότι δε συμφωνώ, ότι μία τέτοια άποψη δεν εντάσσεται σε καμία εκδοχή Αριστεράς και νομίζω ότι πρέπει να κατεβάσει αυτή την ανάρτηση» είπε χαρακτηριστικά ο Κώστας Ζαχαριάδης. Όπως εξήγησε, «δεν αντιμετωπίζουμε τον ασύδοτο καπιταλισμό με τραμπουκισμό. Και τι θα γίνει; Θα δέρνουμε τα στελέχη των funds, τα στελέχη των τραπεζών, των εταιρειών ενέργειας, τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς; Και δεν είναι εξήγηση αυτό το οποίο γράφει στο τέλος ότι η βία δεν είναι δικαιολογία. Είναι άλλο το θέμα του ασύδοτου καπιταλισμού και ότι χρειάζεται κυβερνητική αλλαγή, γιατί με αυτή την κυβέρνηση δεν μπορούμε να έχουμε αλλαγή και έχουμε επίθεση των funds στα σπίτια των ανθρώπων, στην επιχειρηματικότητα, τους ξεζουμίζουν με την ακρίβεια. Είναι ένας κύκλος καρτελοποίησης της οικονομίας. Και προφανώς κανένα όργανο δεν άρχισε επειδή κακώς, κάκιστα και το καταδικάζουμε, κάποιοι αποφάσισαν -δεν ξέρω, αυτό θα το δείξει και η έρευνα- να προπηλακίζουν, να χτυπήσουν, να τραμπουκίζουν ένα golden boy».

Ο ίδιος είπε πως «εγώ σε αυτό το κόμμα, για να είμαστε συνεννοημένοι, μπήκα για τον Κύρκο και τον Παπαγιαννάκη. Αυτό ήταν το κόμμα πάντα και στα καλύτερά του και τα χειρότερά του. Και εφόσον είμαι εγώ σε αυτό το κόμμα και σε αυτό το κόμμα θέλω να είμαι, αυτό το κόμμα είναι αυτό, δεν είναι άλλο».

Υπενθυμίζεται ότι την ανάρτηση του Παύλου Πολάκη καταδίκασε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης.

Όπως σημείωνε, «πριν από λίγη ώρα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης προέβη σε μια αδιανόητη ανάρτηση, με αφορμή την άγρια επίθεση που δέχθηκε, σήμερα το πρωί, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας CEPAL Θόδωρος Αθανασόπουλος. Η ανάρτηση αυτή δεν μαζεύεται ούτε με το ετεροχρονισμένο υστερόγραφο που προσέθεσε.

Το “τέρας” της βίας, όσο και αν επιμένουν, δεν είμαστε διατεθειμένοι, ούτε ως πολιτεία, ούτε ως κοινωνία, να το συνηθίσουμε.

Σε ένα κανονικό κόμμα ο κ. Πολάκης δεν θα παρέμενε ούτε λεπτό, αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ τέτοιες συμπεριφορές είναι “ακόμα μία ημέρα στη δουλειά”, ασχέτως αν αυτό κάνουν ότι δεν το βλέπουν όσοι οραματίζονται “προοδευτική διακυβέρνηση” με τους εκπροσώπους της οπισθοδρόμησης και του τυφλού μίσους».

Η ανάρτηση Πολάκη

Με τον Σάσα Βεζένκοφ ν’ ακολουθεί ήδη από χθες (σ.σ. και σήμερα) ατομικό πρόγραμμα, οι απουσίες για τον Γιώργο Μπαρτζώκα αυξήθηκαν. Τόσο ο Βούλγαρος διεθνής σούπερ σταρ, όσο και ο Αμερικανός γκαρντ είναι αμφίβολοι για τη «μάχη» με τους «πράσινους», στο πλαίσιο της 30ής αγωνιστικής της Euroleague (6/3, 21:15). 

Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ είχε πραγματοποιήσει την πρώτη ομαδική προπόνηση μετά το κάταγμα που είχε υποστεί στον αντίχειρα στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας χθες (3/3) και υπολογίζεται από τον τεχνικό του Ολυμπιακού, στην προσπάθεια για την επίτευξη της 19ης νίκης των «ερυθρόλευκων» σε 29 ματς στη Euroleague.