Πολιτικό θρίλερ με πρωταγωνιστές μία δικαστική απόφαση και το ΠΑΣΟΚ…

Χρειάζεται ψήφισμα του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ που να δεσμεύει τους πάντες ότι δεν πρόκειται να υποκύψει στα περί ακυβερνησίας και να συναινέσει σε κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ μετά τις εκλογές; Κάποιοι θα πουν όχι. Από τον πρόεδρο μέχρι όλα τα κορυφαία στελέχη που διεκδίκησαν την ηγεσία στην τελευταία εσωκομματική εκλογή δηλώνουν κατηγορηματικά πώς κάτι τέτοιο δεν πρέπει και δεν πρόκειται να συμβεί. Προς τι τότε όλη αυτή η συζήτηση που εντείνει την εσωστρέφεια και παραπλανεί;

Μία απάντηση έδωσε ο Παύλος Γερουλάνος (στην “Επόμενη Μέρα” στο Action24), συμφωνώντας επί της ουσίας με τον Χάρη Δούκα που το ζητάει μετ’ επιτάσεως. “Καλό θα ήταν”, είπε, με το επιχείρημα πώς κάποια στελέχη –ονόματα απέφυγε να δώσει- ρέπουν σε μία εκδοχή συγκυβέρνησης τύπου Σαμαρά- Βενιζέλου, είτε επειδή την δόξα αρκετοί μίσησαν την εξουσία ουδείς, είτε επειδή το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι τέτοιο που να βάλει κάποιους σε δεύτερες σκέψεις. “Ορισμένοι μπορεί να ράβουν κοστούμια”, τόνισε, εννοώντας, προφανώς, κοστούμια ορκομωσίας στο Προεδρικό.

Στο τελευταίο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, άλλωστε, ελήφθη απόφαση για πολιτική και εκλογική αυτονομία. Χρειαζόταν; Όχι, αφ’ ης στιγμής το κατέστησε σαφές ο Νίκος Ανδρουλάκης και πολλοί άλλοι. Όμως, στις επίμονες προτάσεις του Σωκράτη Φάμελλου και του Αλέξη Χαρίτση για κοινή πορεία, ακόμα και κοινό ψηφοδέλτιο στις εκλογές, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προτάσσουν την συνεδριακή δέσμευση και περιορίζονται μόνο σε κοινές κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες.

Το ένα συνέδριο τους δέσμευσε για την αυτονομία μέχρι τέλους και εάν αυτό το συνέδριο δεν τους δεσμεύσει πώς δεν θα συγκυβερνήσουν με τη Ν.Δ, υπό κάθε συνθήκη, είναι προφανές ότι θα προκύψει ένα λογικό κενό και πολλές συνακόλουθες υποψίες…

Από την άλλη, η συνεδριακή επικύρωση, ωστόσο, της απόφασης να μην συνεργαστεί μετεκλογικά το ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ ίσως παρέλκει πλέον. Η πρωτόδικη απόφαση για το σκάνδαλο των υποκλοπών δημιουργεί νέα δεδομένα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για δικαίωση και όλα τα στελέχη του κόμματος –μαζί και ο συνταγματικός μέντορας του Ανδρουλάκη, Ευ. Βενιζέλος– στοιχήθηκαν σε αυτή την θέση.

Η υπόθεση θα εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό σε χρόνο κοντά στις επόμενες εκλογές, ως εκ τούτου το ζήτημα θα βρεθεί εκ νέου στις προθήκες της (προεκλογικής) επικαιρότητας και αντιπαράθεσης. Η εξάλειψη, δε, αποσβεστικής προθεσμίας από το Σύνταγμα θα επικρέμεται ως ευκαιρία του Νίκου Ανδρουλάκη να βάλει την τελική πολιτική του υπογραφή στην υπόθεση.

Θα ήταν, λοιπόν, τουλάχιστον παράδοξο να συναινέσει, υπό οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα, σε μία συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη, εφόσον η τελευταία δεν επιτύχει ποσοστό αυτοδυναμίας στις πρώτες κάλπες. Ακόμα κι αν οι υποκλοπές δεν βαρύνουν στην τελική ψήφο των πολιτών (κάτι αρκετά πιθανό), το ΠΑΣΟΚ είναι εγκλωβισμένο στο “ηθικό πλεονέκτημα” που θεωρεί ότι απέκτησε ο πρόεδρός του όσον αφορά την υπόθεση μετά την πρωτόδικη απόφαση. Και δεν πρέπει να υποτιμάται η διάσταση μιας εσωτερικής αναταραχής στη Ν.Δ υπό το φως τέτοιων εξελίξεων. Ήδη αρκετοί συνωθούνται για να πάρουν καλύτερη θέση, παρότι η πολιτική κυριαρχία του πρωθυπουργού δεν αμφισβητείται από κανέναν.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης είπε ότι το βράδυ των εκλογών (σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας της Ν.Δ) το δίλημμα θα το έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης. Θα ήταν ακριβές εάν δεν είχαμε τις τελευταίες (δικαστικές) εξελίξεις, κι αν δεν εκκρεμούσαν κι άλλες υποθέσεις.

Επιπροσθέτως, στην εκλογική εξίσωση θα έχει εισέλθει ακόμα και η παράμετρος του κόμματος Τσίπρα. Εάν είναι στη δεύτερη θέση και το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη, τυχόν προσχώρηση του τελευταίου στην ανάγκη να αποφευχθεί μία κρίση ακυβερνησίας θα σημάνει τον πολιτικό του αφανισμό –μαζί με την κατάπτωση του “ηθικού πλεονεκτήματος”– και την ενίσχυση του πρώην πρωθυπουργού στον ρόλο του μοναδικού ισχυρού αντιπάλου της Ν.Δ. Αλλά και δεύτερο να αναδειχθεί το ΠΑΣΟΚ ο φόβος του καραδοκούντος Τσίπρα πάλι σε μία τέτοια εξέλιξη είναι το πιθανότερο να οδηγήσει.

Εκείνη η βραδιά της πρώτης εκλογικής αναμέτρησης και ανάλογα με τα ποσοστά εκάστου κόμματος ίσως γενήσει την ανάγκη συμπράξεων, το βέβαιο πάντως είναι ότι η δικαστική απόφαση για τις υποκλοπές καθιστά σχεδόν απίθανη την εκδοχή κυβερνητικής συνεργασίας, όσο κι αν κορυφαίοι υπουργοί δηλώνουν σήμερα πώς η Ν.Δ θα μπορούσε να συγκλίνει μόνο με το ΠΑΣΟΚ.

Τούτων δοθέντων δεν πρέπει να μας εκπλήξει ένας εκλογικός αιφνιδιασμός του πρωθυπουργού. Η δέσμευσή του για κάλπες νωρίς την άνοιξη του 2027 δείχνει την θεσμική -όπως λέγεται- επιμονή του, όμως η πραγματικότητα δημιουργεί συχνά νέες ανάγκες. Με το σημερινό δημοσκοπικό και πολιτικό σκηνικό η Ν.Δ εμφανίζεται να απέχει από τον στόχο της αυτοδυναμίας μπορεί, όμως, να παραθέσει ευκολότερα το δίλημμα διακυβέρνησης το οποίο σε ένα χρόνο από τώρα ίσως είναι ασθενέστερο.

Ο ξενοδόχος, βεβαίως, είναι άλλος και κανείς δεν μπορεί να λογαριάζει χωρίς αυτόν. Κι ο ξενοδόχος (εκλογικό σώμα) θυμάται και ξεχνάει και αξιολογεί τις προτεραιότητες με τον δικό του τρόπο. Αλλά ποιός μπορεί να βασίζεται μόνο στο τι θα σκεφτεί ο ξενοδόχος;