Τέλος σε ξαπλώστρες και καντίνες στα Κουφονήσια μετά από παρέμβαση του υπουργείου Οικονομικών
Το υπουργείο Οικονομικών διέταξε τη διακοπή της διαδικασίας μίσθωσης των παραλιών Πορί και Ιταλίδα στο Άνω Κουφονήσι μετά από σχετικό αίτημα.
Η Κτηματική Υπηρεσία Πειραιώς και Νήσων είχε ξεκινήσει τη μίσθωση 500 τ.μ. ανά παραλία, με θετική γνωμοδότηση του ΟΦΥΠΕΚΑ για ξαπλώστρες αλλά όχι για καντίνες.
Ο δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων ζήτησε έντονα τη διακοπή και απαγόρευση μισθώσεων ακτών στα νησιά των Μικρών Κυκλάδων λόγω περιβαλλοντικής και αρχαιολογικής προστασίας.
Η απόφαση για μίσθωση ακτών ανήκει αποκλειστικά στο αρμόδιο υπουργείο, ενώ οι δήμοι δεν έχουν νομοθετικό λόγο στην τελική έγκριση.
Τη διακοπή της διαδικασίας μίσθωσης των παραλιών Πορί και Ιταλίδα στο Άνω Κουφονήσι διέταξε το υπουργείο Οικονομικών.
Με έγγραφό της προς την Κτηματική Υπηρεσία Πειραιώς και Νήσων, η Γενική Γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας Αντιγόνη Γιαννακάκη ζήτησε από την υπηρεσία να απέχει από κάθε άλλη ενέργεια, βάζοντας έτσι τέλος στην υπόθεση.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Καθημερινής η υπηρεσία είχε ξεκινήσει τη διαδικασία για τη μίσθωση 500 τ.μ. σε καθεμία από τις δύο παραλίες, μετά από αίτημα που κατέθεσε ενδιαφερόμενος ιδιώτης. Με δεδομένο ότι το νησί ανήκει ολόκληρο στο δίκτυο Natura 2000, είχε γνωμοδοτήσει θετικά στην παραχώρηση (μόνο για τις ξαπλώστρες, αλλά όχι και για τις καντίνες) και ο ΟΦΥΠΕΚΑ, ο οργανισμός του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τις προστατευόμενες περιοχές.
Η απόφαση κοινοποιήθηκε στο δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων ο οποίος αντέδρασε έντονα προς το υπουργείο, ζητώντας να διακοπεί η διαδικασία.
Το αίτημα αυτό επανακατατέθηκε και χθες από τον δήμαρχο Δημήτρη Λιανό, σημειώνοντας ότι ο Δήμος ζητά να μην επιτραπεί καμία ανάλογη μίσθωση ακτής σε κανένα από τα νησιά των Μικρών Κυκλάδων (Κουφονήσι, Ηρακλειά, Σχοινούσα, Δονούσα), που είναι στο σύνολό τους περιβαλλοντικά και αρχαιολογικά προστατευόμενες περιοχές.
Οπως σημειώνει ο Δήμος, «η τοποθέτηση μόνιμης ή ημιμόνιμης δομής, όπως μιας καντίνας, είναι καταφανώς ασυμβίβαστη με το χαρακτήρα και το φυσικό τοπίο της περιοχής».
Σημειώνεται ότι οι δήμοι δεν έχουν από τη νομοθεσία αποφασιστικό λόγο, στο κατά πόσο πρέπει μια ακτή να μισθωθεί ή όχι για ομπρελοκαθίσματα, αλλά αυτή είναι μια απόφαση που λαμβάνεται κεντρικά από το αρμόδιο υπουργείο (που «τρέχει» και τη διαδικασία δημοπράτησης).


