Ο …άλλος Πολάκης

Η υποψηφιότητα του Παύλου Πολάκη για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ενδιαφέρον. Μπορεί κανείς να διαφωνεί με επί μέρους στοιχεία ή και με το σύνολο της καμπάνιας του, ωστόσο κατά σχεδόν γενική παραδοχή αυτή διαθέτει πολιτικό σχέδιο για το τι πρέπει να είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Εκείνο, ωστόσο, που έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι ο ίδιος ο Πολάκης. Απολογητικός σχετικά με το ότι εισήγαγε τον Στέφανο Κασσελάκη στον κομματικό μικρόκοσμο πριν ενάμιση χρόνο και μάλιστα με ανάληψη ευθύνης για την στήριξη -σωστότερα, την “σκηνοθεσία”- της υποψηφιότητας του τελευταίου στην εκλογή ηγεσίας μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα. Κυρίως, όμως, δίχως ίχνος από τις ακραίες εκφράσεις ή και την τοξικότητα των μεταμεσονύχτιων αναρτήσεων του τα προηγούμενα χρόνια. Ένας άλλος Πολάκης.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτό θα κρατήσει, ή εάν θα επιβεβαιωθεί η λαϊκή ρήση “πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούϊ”, όμως άπαντες συμφωνούν πως σε αυτή την τοξική σύγκρουση “ζωής ή θανάτου” στον απαξιωμένο πιά ΣΥΡΙΖΑ ο Πολάκης προσθέτει και δεν αφαιρεί. Βεβαίως αυτό θα κριθεί πρώτα από τη στάση του στο συνέδριο ( ιδιαίτερα εάν εκδηλωθεί σύγκρουση δύο κόσμων) και, κυρίως, από τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστεί την επόμενη μέρα του πρώτου γύρου της εσωκομματικής εκλογής εφόσον δεν προκριθεί η δική του υποψηφιότητα απέναντι σε εκείνη -κάτι που δημοσκοπικά θεωρείται βέβαιο- του Στέφανου Κασσελάκη…